Πατερικές αναφορές στο ΑΓΓΑΙΟΣ 2:6

Αυτοί, πάλι, θα μπορούσαν να είναι εκείνοι που μέσω του Βεελζεβούλ λένε «Ανάθεμα στον Ιησού», και διαστρέφουν όλα τα ορθά, και χύνουν το δηλητήριο της απώλειας στις ψυχές των πιο απλοϊκών. <Διότι αυτά λέει ο Κύριος ο Παντοκράτορας: Ακόμη μία φορά, εγώ θα σείσω τον ουρανό και τη γη και τη θάλασσα και την ξηρά, και θα συνταράξω όλα τα έθνη, και θα έρθουν τα εκλεκτά από όλα τα έθνη, και θα γεμίσω αυτόν τον οίκο με δόξα, λέει ο Κύριος ο Παντοκράτορας. Δικό μου είναι το ασήμι και δικό μου το χρυσάφι, λέει ο Κύριος ο Παντοκράτορας.> Επαναφέρει τον λόγο στην Εκκλησία που προέρχεται από τα έθνη και στους χρόνους της παρουσίας του Σωτήρα μας. Τότε λοιπόν υπόσχεται ότι θα συνταράξει και τον ίδιο τον ουρανό και τη γη, αλλά και τη θάλασσα, και επιπλέον όλα τα έθνη. Επειδή είπε: «Ακόμη μία φορά θα σείσω». Αυτό φαίνεται να υποδηλώνει ένα τέτοιο νόημα, τουλάχιστον όπως εγώ το θεωρώ σωστό. Επομένως, όταν σκεφτόταν να ελευθερώσει τον Ισραήλ, ο οποίος είχε λατρέψει τα είδωλα και είχε ανατραφεί με τα ήθη και τους νόμους των Αιγυπτίων, και ήθελε να τον μεταφέρει στην επίγνωση της αλήθειας, σχεδόν φαίνεται ότι συντάραξε τα πάντα: τα νερά μεταβλήθηκαν σε αίμα, ο ουρανός έριξε χαλάζι, η θάλασσα σχίστηκε και τα κύματά της στερεοποιήθηκαν με τη μορφή τειχών, και ο ουρανός έσταξε το μάννα.

Και κάτι τέτοιο υπονοεί ο ψαλμωδός λέγοντας: «Θεέ, όταν προπορευόσουν ενώπιον του λαού σου, όταν διέσχιζες την έρημο, η γη σείστηκε, γιατί και οι ουρανοί έσταξαν». Και λέμε ότι η γη σείστηκε τότε, όχι επειδή υπέστη τον συνηθισμένο κλονισμό, αλλά επειδή η έξοδος των υιών του Ισραήλ έγινε γνωστή και δεν έμεινε κρυφή από κανέναν πάνω στη γη. Έναν τέτοιο σεισμό λέει ότι θα υπάρξει πάλι κατά τον καιρό της παρουσίας του Σωτήρος μας, ώστε κανείς δεν πρόκειται να αγνοήσει τα κατορθώματα που έγιναν δι' αυτής. Διότι ο ουρανός γνώρισε το μυστήριο, και μάρτυρας αυτού είναι ο Παύλος που λέει: «Για να γίνει γνωστή τώρα στις αρχές και στις εξουσίες στα επουράνια, μέσω της Εκκλησίας, η πολυποίκιλη σοφία του Θεού, σύμφωνα με την προαιώνια βουλή την οποία πραγματοποίησε στον Χριστό Ιησού τον Κύριό μας». Το γνώρισε όμως ομοίως και ολόκληρη η γη, και η θάλασσα, δηλαδή τα νησιά. Διότι ποιος άραγε φαίνεται να στερείται εντελώς τη γνώση αυτού του πράγματος; Ποια θάλασσα, ποιο έθνος, ποιο μέρος της υφηλίου; Κηρύχθηκε «το ευαγγέλιο σε όλα τα έθνη», σύμφωνα με τη φωνή του Σωτήρα. Ακόμη λοιπόν λέει: «Μία φορά ακόμη εγώ σείω τον ουρανό και τη γη, και τότε θα έρθουν τα εκλεκτά όλων των εθνών και θα γεμίσω αυτόν τον οίκο με δόξα».

Αμέσως, λοιπόν, μετά τη βδελυρή δημόσια εμφάνιση του αντιχρίστου, Αυτός που δημιούργησε τα πάντα θα συγκλονίσει τα πάντα· σύμφωνα με όσα έχουν λεχθεί μέσω του προφήτη, ότι «ακόμη μία φορά εγώ θα σείσω όχι μόνο τη γη, αλλά και τον ουρανό». Αμέσως, λοιπόν, κλονίζει τον κόσμο, και καταλύει το ανώτατο όριο του σύμπαντος, και τυλίγει το ουράνιο στερέωμα, και αναμειγνύει τη γη με φωτιά, και συγχέει το παν, από κάτω μεν ανασηκώνοντας τα παγκόσμια θεμέλια, ας πούμε, και από πάνω δε στέλνοντας το πλήθος των άστρων, σαν κάποιους αμέτρητους πρηστήρες, πάνω στα κεφάλια εκείνων που θεοποίησαν τον πονηρό, ώστε μέσω αυτών να τιμωρηθούν πρώτα όσοι πίστεψαν στον αντίχριστο, στα οποία προσήλωσαν τον νου τους, και εξαιτίας των οποίων πείστηκαν στον αντίθεο σαν να ήταν Θεός. Έπειτα, αφού εμφανιστεί ο Ίδιος με άφατη δόξα, μέσω ηχηρής σάλπιγγας, όπως ακριβώς κάποτε με το εμφύσημα ζωοποίησε τον προπάτορα, θα δώσει ζωή στους πάντες, και θα παραστήσει ενώπιόν Του ζωντανούς τους νεκρούς όλων των αιώνων. Και τους μεν ασεβείς δεν θα τους οδηγήσει σε κρίση, ούτε θα τους αξιώσει κανενός λόγου απολογίας· διότι οι ασεβείς δεν θα αναστηθούν για να περάσουν από κρίση, σύμφωνα με το γεγραμμένο, αλλά για να βρεθούν σε κατάκριση.

Ποιον εννοεί; Μου φαίνεται, τον Μωυσή. Αυτό που λέει είναι το εξής: Αν δεν απέφυγαν την τιμωρία εκείνοι που απέρριψαν αυτόν που νομοθετούσε στη γη, πώς εμείς θα τον απορρίψουμε, όταν νομοθετεί από τον ουρανό; Εδώ αποδεικνύει, όχι ότι είναι άλλος εκείνος· μη γένοιτο· δεν παρουσιάζει διαφορετικά πρόσωπα, αλλά ότι φαίνεται φοβερός εκπέμποντας φωνή από τον ουρανό. Είναι λοιπόν το ίδιο πρόσωπο και αυτός και εκείνος, αλλά αυτός είναι φοβερός· διότι δεν αναφέρει διαφορά προσώπων, αλλά του τρόπου της παροχής. Από πού είναι φανερό; Από όσα πρόσθεσε λέγοντας: «Διότι αν εκείνοι δεν απέφυγαν την τιμωρία, επειδή απέρριψαν αυτόν που έδινε τις θείες εντολές πάνω στη γη, πολύ περισσότερο εμείς, που αποστρεφόμαστε αυτόν που προέρχεται από τους ουρανούς». Τι λοιπόν; Είναι αυτός άλλος από εκείνον; Πώς λοιπόν λέει: «Του οποίου η φωνή τότε συγκλόνισε τη γη»; Διότι η φωνή αυτού που έδωσε τότε τον νόμο συγκλόνισε τη γη. Τώρα όμως έχει υποσχεθεί λέγοντας: «Ακόμη μία φορά εγώ θα συγκλονίσω όχι μόνο τη γη, αλλά και τον ουρανό». Το δε «ακόμη μία φορά», δηλώνει τη μετάθεση αυτών που συγκλονίζονται, ως κτιστών πραγμάτων. Άρα, όλα θα αφαιρεθούν από τη μέση και θα ανασυγκροτηθούν εξαρχής προς το καλύτερο· διότι αυτό υπονοεί λέγοντας αυτά εδώ. Γιατί λοιπόν πονάς, υποφέροντας μέσα σε έναν κόσμο που δεν είναι μόνιμος, θλιβόμενος μέσα σε έναν κόσμο που λίγο αργότερα θα παρέλθει; Αν η ανάπαυση βρισκόταν στο τέλος του κόσμου αυτού, τότε θα έπρεπε να θλίβεσαι βλέποντας προς το τέλος. «Για να μείνουν», λέει, «αυτά που δεν συγκλονίζονται».

Αν λοιπόν εκείνοι δεν μπόρεσαν πάνω στο όρος να ατενίσουν καθαρά τη μεταμόρφωσή του, αλλά έπεφταν με το πρόσωπο στη γη, με ποια μάτια, πες μου, εμείς που ζούμε μέσα στις αμαρτίες θα τον ατενίσουμε τότε, όταν θα τον δούμε όχι να μεταμορφώνεται πάνω στο όρος, αλλά να κατέρχεται από τον ουρανό με θεϊκή δόξα και να συνταράσσει, όπως είναι γραμμένο, και τον ουρανό και τη γη —«ακόμη μία φορά», λέει, «εγώ θα συγκλονίσω τον ουρανό και τη γη»—, όταν θα τον δούμε να φτάνει σε εμάς με ήχους σαλπίγγων των επουράνιων δυνάμεων και με φωνές αγαλλιάσεως και τριαδικούς ύμνους και ανέκφραστο φως, με χίλιες χιλιάδες και μύριες μυριάδες λαμπροφορεμένων αγγέλων και μεγάλων θεαμάτων; Πώς λοιπόν τότε θα δούμε τη δόξα του και το απρόσιτο φως, του οποίου το φως της μεταμορφώσεως δεν μπόρεσαν να αντικρίσουν οι απόστολοι;

Δείτε λοιπόν, αδελφοί μου, πόσο φοβερή είναι η δύναμή του· πόσο μεγάλη είναι η ένδειξη της αγανάκτησης, ο θυμός της οργής του· και αν ο τωρινός είναι τέτοιος και τόσος, πώς θα είναι εκείνος ο σεισμός της συντέλειας του παντός; Σύμφωνα με το γραμμένο: Ιδού, εγώ μια φορά τον ουρανό και τη γη σείω, λέγει ο Κύριος. Ποιος φόβος θα ακολουθήσει; Ποιος τρόμος θα προκληθεί, όταν η γη, συθέμελα κλονιζόμενη, θα παραδώσει όλους τους απ' αιώνος κεκοιμημένους· καθώς τα οστά θα συνενώνονται με τα οστά, και θα αναπτύσσονται επάνω τους σάρκες και νεύρα, και τα σώματα θα εμψυχώνονται πάλι και θα ανασταίνονται; Όταν ο ουρανός, τυλιγόμενος σαν βιβλίο, θα αποβάλει τα άστρα και θα μεταβάλει τους φωστήρες; Καθώς ήχος και βροντή θα ακούγεται μέσω της σάλπιγγας του αρχαγγέλου σε όλους τους κατοίκους της γης;

Δείτε λοιπόν, αδελφοί μου, πόσο φοβερή είναι η δύναμή του, πόσο μεγάλη η ένδειξη της αγανάκτησής του, ο θυμός της οργής του! Και αν ο παρών είναι τέτοιος και τόσο μεγάλος, πώς άραγε θα είναι εκείνος ο σεισμός της συντέλειας των πάντων, σύμφωνα με το «ιδού εγώ για μια ακόμη φορά θα σείσω τον ουρανό και τη γη, λέει ο Κύριος»; Ποιος φόβος θα ακολουθήσει; Ποιος τρόμος θα προκληθεί, όταν η γη, συγκλονιζόμενη, θα δώσει πίσω όλους τους απ' αιώνος κεκοιμημένους, καθώς τα οστά θα συνενώνονται μεταξύ τους και θα αναπτύσσονται σε αυτά σάρκες και νεύρα, και τα σώματα θα εμψυχώνονται και πάλι και θα ανασταίνονται; Όταν ο ουρανός, τυλιγόμενος σαν ειλητάριο, θα αποβάλλει τα άστρα και θα μεταβάλει τους φωστήρες του, ενώ ήχος και βροντή θα ακούγεται μέσω της σάλπιγγας του αρχαγγέλου σε όλους τους κατοίκους της γης; Όταν ο ίδιος ο Θεός μας θα έλθει φανερά, με μύριες μυριάδες και χίλιες χιλιάδες αγγέλων και αρχαγγέλων και όλων των άνω δυνάμεων να προηγούνται και να προπορεύονται ενώπιόν του; Όταν θα στηθούν θρόνοι και θα καθίσει στο κριτήριο ο αδέκαστος κριτής και δεσπότης, κρίνοντας τα πάντα γυμνά και ξεσκεπασμένα, και ελέγχοντας και εξετάζοντας κάθε σκέψη, πράξη και λόγο από όσα έχουμε πράξει στη ζωή μας;