Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ 10:18

Όπου δε υπάρχει άφεση αυτών, δεν υπάρχει πλέον προσφορά για την αμαρτία. Επομένως, συγχώρησε τις αμαρτίες, όταν έδωσε τη διαθήκη· την δε διαθήκη την έδωσε μέσω της θυσίας. Εάν λοιπόν συγχώρησε τις αμαρτίες διά της μίας θυσίας, δεν υπάρχει πλέον ανάγκη δεύτερης. Κάθισε στα δεξιά του Θεού, αναμένοντας στο εξής. Και για ποιον λόγο γίνεται η αναβολή; Για να τεθούν οι εχθροί του κάτω από τα πόδια του. Διότι, λέει, με μία προσφορά έχει τελειοποιήσει στο διηνεκές αυτούς που αγιάζονται. Αλλά ίσως πει κάποιος: Και για ποιον λόγο δεν τους έθεσε αμέσως;

Αλλά ο καθένας θα πεθάνει μέσα στη δική του αμαρτία. Πρόκειται για μια σαφή προφητεία, την οποία μνημόνευσε κάποτε και ο Παύλος, γράφοντας προς τους Εβραίους: Όπου δε υπάρχει άφεση αμαρτιών, δεν υπάρχει πλέον προσφορά για την αμαρτία. Θα υπάρξει καιρός· και δεν λέει ποιος, και πότε, και μετά από πόσο χρόνο. Διότι επιθυμούσε να παραμείνουν αυτά συγκαλυμμένα.

Μας το μαρτυρεί δε και το Άγιο Πνεύμα· διότι, αφού πρώτα είπε: «Αυτή είναι η διαθήκη που θα συνάψω μαζί τους μετά τις ημέρες εκείνες, λέει ο Κύριος: Θα θέσω τους νόμους μου στις καρδιές τους, και στις διάνοιές τους θα τους γράψω, και τις αμαρτίες τους και τις ανομίες τους δεν θα τις θυμηθώ πλέον». Και συνεχίζει: «Όπου δε υπάρχει άφεση αυτών, δεν υπάρχει πλέον προσφορά για την αμαρτία». Εχθρούς του ονομάζει τους Ιουδαίους, και τους δαίμονες, και όλους όσοι αντιστέκονται στο κήρυγμα. «Έχοντας λοιπόν, αδελφοί, παρρησία». Διότι, όπως ακριβώς οι αμαρτίες προκαλούν ντροπή, λέει, έτσι φέρνει παρρησία το ότι μας συγχωρήθηκαν τα πάντα, και ότι γίναμε συγκληρονόμοι, και απολαύσαμε τόσο μεγάλη αγάπη. «Για την είσοδο στα Άγια μέσω του αίματος του Ιησού, την οποία εγκαινίασε για εμάς ως οδό πρόσφατη και ζωντανή, μέσα από το καταπέτασμα, δηλαδή τη σάρκα του· και έχοντας ιερέα μέγα στον οίκο του Θεού». Εννοεί τον ουρανό. «Ας προσερχόμαστε με αληθινή καρδιά, με πλήρη βεβαιότητα πίστεως, έχοντας ραντισμένες τις καρδιές μας από την πονηρή συνείδηση και έχοντας λουσμένο το σώμα με καθαρό νερό, ας κρατάμε ακλόνητη την ομολογία της ελπίδας· διότι είναι πιστός αυτός που έδωσε την υπόσχεση· και ας φροντίζουμε ο ένας τον άλλον». Δείχνει έτσι ότι μαζί με την ορθή πίστη πρέπει να υπάρχουν και λαμπρά έργα. Διότι αυτό ακριβώς σημαίνει το «και έχοντας λουσμένο το σώμα με νερό».

«Αυτός όμως, αφού πρόσφερε μία θυσία για τις αμαρτίες, κάθισε στο διηνεκές στα δεξιά του Πατρός, περιμένοντας στο εξής έως ότου τεθούν οι εχθροί του υποπόδιο των ποδιών του· διότι με μία προσφορά έχει τελειοποιήσει στο διηνεκές αυτούς που αγιάζονται. Αυτό μας το μαρτυρεί και το Πνεύμα το Άγιο. Διότι, αφού προείπε: "Αυτή είναι η διαθήκη που θα συνάψω μαζί τους μετά από εκείνες τις ημέρες, λέει ο Κύριος: Θα δώσω τους νόμους μου στις καρδιές τους, και θα τους γράψω στις διάνοιές τους, και δεν θα θυμηθώ πλέον τις αμαρτίες τους και τις ανομίες τους". Και όπου υπάρχει άφεση αυτών, δεν υπάρχει πλέον προσφορά για αμαρτίες». βʹ. Όπως, λοιπόν, το βρέφος που γεννιέται από τη γυναίκα είναι τέλειος άνθρωπος, και τρώγοντας και πίνοντας αυξάνεται μεν, δεν προσλαμβάνει όμως κάποιο άλλο σώμα, και δεν λέμε ότι έχει δύο ή πολλά σώματα, αλλά ένα, αυτό που γεννήθηκε από τη μητέρα του, και η φύση επιτελεί την αύξηση μέσω της φυσικής λειτουργίας· έτσι και τώρα, επειδή κεφαλή μας είναι ο Χριστός και έχουμε γίνει σύσσωμοί του, είμαστε το σώμα του που διαρκώς αυξάνεται.