Σκιὰν γὰρ, φησὶν, ἔχων ὁ νόμος τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, οὐκ αὐτὴν τὴν εἰκόνα τῶν πραγμάτων· τουτέστι, τῆς θυσίας, τῆς ἀφέσεως. Κατ᾽ ἐνιαυτόν· ταῖς αὐταῖς θυσίαις ἃς προσφέρουσιν εἰς τὸ διηνεκὲς, οὐδέποτε δύναται τοὺς προσερχομένους τελειῶσαι· ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐπαύσαντο προσφερόμεναι, διὰ τὸ μηδεμίαν συνείδησιν ἔχειν ἁμαρτιῶν τοὺς λατρεύοντας, ἅπαξ κεκαθαρμένους· ἀλλ᾽ ἐν αὐταῖς ἀνάμνησις ἁμαρτιῶν κατ᾽ ἐνιαυτόν.
Μετάφραση
Διότι, λέει, ο νόμος έχοντας τη σκιά των μελλοντικών αγαθών, όχι την ίδια την εικόνα των πραγμάτων· δηλαδή, της θυσίας, της άφεσης. Κάθε χρόνο· με τις ίδιες θυσίες που προσφέρουν στο διηνεκές, δεν μπορεί ποτέ να τελειοποιήσει αυτούς που προσέρχονται· διότι τότε δεν θα είχαν παύσει να προσφέρονται, επειδή αυτοί που λατρεύουν τον Θεό, έχοντας καθαριστεί μία φορά, δεν θα είχαν πλέον καμία συνείδηση αμαρτιών; Αλλά, αντίθετα, με αυτές τις θυσίες γίνεται υπενθύμιση των αμαρτιών κάθε χρόνο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες