Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ 13:20

Αυτά, αφού προτρέπουμε τους πιστούς να τα ομολογούν πρωτίστως, τους οδηγούμε στο άγιο βάπτισμα και τους τελειοποιούμε στο αίμα της αιώνιας Διαθήκης, όπως είναι γεγραμμένο. Διότι την ομολογία της πίστεως στο αίμα του Χριστού, τη συμβολίζει μέσω του κόκκινου χρώματος, και μέσω του υσσώπου, τη θέρμη του Αγίου Πνεύματος.

ΤΖ΄. ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΛΕΟΝΤΙΟ. Προς ευδόκιμους ιερείς. Εκείνος που ανέστησε από τους νεκρούς τον μέγα Ποιμένα των προβάτων, και εσένα, τον μιμητή Του, που είσαι ποιμένας των προβάτων Του και θέτεις τη ζωή σου υπέρ αυτών, σε ανέσυρε από τις ίδιες τις πύλες του άδη, ώστε, διαφυλασσόμενος για μακρούς κύκλους ετών, να αποτελείς ασφάλεια για το ποίμνιο, ευαρέσκεια στον Αρχιποιμένα, στερέωμα της ελπίδας για εμάς, φωστήρας για τον κόσμο, και για τα θηρία της ασέβειας ένας Δαβίδ, που πατάσσει και το λιοντάρι και την αρκούδα με τη ράβδο του σταυρού, διά της οποίας και με την οποία ποιμαίνεις ευδόκιμα.

Αυτό ήταν γνώρισμα ανθρώπου που τους αγαπούσε πάρα πολύ, το να ζητά κατ' αυτόν τον τρόπο να προσεύχονται. Όχι απλώς, λέει, αλλά με κάθε προθυμία· ώστε να έλθω γρήγορα σε εσάς. Το να σπεύδει να έλθει προς αυτούς και να τους παρακαλεί να προσεύχονται υπέρ αυτού, είναι ίδιον ανθρώπου που δεν ελέγχεται από τη συνείδησή του για τίποτα. Για τον λόγο αυτόν, αφού πρώτα ζήτησε από αυτούς τις προσευχές τους, τότε και ο ίδιος τους εύχεται όλα τα αγαθά. «Ο δε Θεός της ειρήνης», αναφέρει. Αυτό το είπε εξαιτίας της διχόνοιας που υπήρχε μεταξύ τους. Αν λοιπόν ο Θεός είναι Θεός ειρήνης, μην έρχεστε σε ρήξη απέναντί μας. «Αυτός που ανήγαγε από τη γη τον Ποιμένα των προβάτων».

Αυτό έχει λεχθεί για την ανάσταση. Τον μέγα. Άλλη προσθήκη. Εδώ πάλι, μέχρι το τέλος, τους διαβεβαιώνει για τον λόγο περί της αναστάσεως. «Με το αίμα της αιώνιας διαθήκης, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, είθε να σας καταρτίσει σε κάθε αγαθό έργο· για να κάνετε το θέλημά του, ενεργώντας μέσα σας ό,τι είναι ευάρεστο ενώπιόν του». Πάλι δίνει σπουδαία μαρτυρία γι' αυτούς· διότι αυτό που καταρτίζεται είναι εκείνο που έχει κάνει αρχή και έπειτα ολοκληρώνεται. Και προσεύχεται γι' αυτούς· πράγμα που χαρακτηρίζει άνθρωπο ο οποίος τρέφει βαθύ πόθο. Και πρόσεξε: ενώ στις άλλες επιστολές προσεύχεται στα προοίμια, εδώ προσεύχεται στο τέλος. «Ενεργώντας», λέει, «μέσα σας ό,τι είναι ευάρεστο ενώπιόν του δια του Ιησού Χριστού· στον οποίο ανήκει η δόξα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν». «Σας παρακαλώ δε, αδελφοί, να δέχεστε με υπομονή τον λόγο της παρακλήσεως· διότι σας έστειλα επιστολή με λίγα λόγια». Βλέπεις ότι αυτό που δεν έγραψε σε κανέναν άλλον, το γράφει σε αυτούς; «Διότι σας έγραψα με λίγα λόγια», λέει· τουτέστιν, δεν σας ενοχλώ με μακρολογία.

Περισσότερο δε σας παρακαλώ να το πράξετε αυτό, για να αποδοθώ σε εσάς ταχύτερα. Ο δε Θεός της ειρήνης, ο οποίος ανέστησε εκ νεκρών τον μέγα ποιμένα των προβάτων με το αίμα της αιώνιας διαθήκης, τον Κύριό μας Ιησού, είθε να σας καταρτίσει σε κάθε έργο αγαθό, για να πράξετε το θέλημά του, ενεργώντας μέσα σας ό,τι είναι ευάρεστο ενώπιόν του δια του Ιησού Χριστού, στον οποίο ανήκει η δόξα στους αιώνες των αιώνων.

Και όχι μόνο αυτό, αλλά και άγγελοι, κατεβαίνοντας από τον ουρανό, αναφωνούσαν μελωδικά προς τον εν υψίστοις Θεό και ειρηνάρχη επί της γης για τη συμφιλίωση του Θεού με τους ανθρώπους μέσω της πατρικής ευδοκίας, και του απέδιδαν την οφειλόμενη δόξα ως στον δικό τους βασιλιά, και αποκάλυπταν ξεκάθαρα τον μέχρι τότε κρυμμένο βασιλιά, και τον ανήγγειλαν με βεβαιότητα στους γειτονικούς ποιμένες ως τον «μέγα ποιμένα των προβάτων». «Διότι γεννήθηκε», λέει, «για εσάς σήμερα σωτήρας, ο οποίος είναι ο Χριστός ο Κύριος στην πόλη του Δαβίδ. Και αυτό θα είναι το σημάδι για εσάς: θα βρείτε ένα βρέφος φασκιωμένο και ξαπλωμένο στη φάτνη». Ακούγοντάς το αυτό «οι ποιμένες είπαν μεταξύ τους: Ας πάμε, λοιπόν, μέχρι τη Βηθλεέμ και ας δούμε αυτό το γεγονός που μας έκανε γνωστό ο Κύριος. Και ήλθαν βιαστικά και βρήκαν τη Μαρία και τον Ιωσήφ και το βρέφος να είναι ξαπλωμένο στη φάτνη, και αφού το είδαν, το έκαναν γνωστό» στον λαό, «και επέστρεψαν δοξάζοντας τον Θεό για όλα όσα άκουσαν και είδαν, ακριβώς όπως τους είχε ειπωθεί».

56. Σύμφωνα, λοιπόν, με αυτά, με το ίδιο του το αίμα, το οποίο επρόκειτο πολύ σύντομα να εκχύσει κατά το σωτήριο πάθος, συνήπτε μαζί μας μια καινή διαθήκη, τη διαθήκη της ειρήνης. Επειδή όπου υπάρχει διαθήκη, όπως λέει, είναι ανάγκη να επέλθει ο θάνατος εκείνου που τη συνέταξε. Εγκαινιάζοντας συγχρόνως τη χάρη μέσω αυτής και υποσχόμενος στους ανθρώπους τα αιώνια και αμείωτα αγαθά που ανέβλυσαν από τον σταυρό και από τη ζωηφόρο πλευρά του. Διότι αυτή είναι η γνώμη και του διακόνου της καινής διαθήκης· όταν δηλαδή άρχιζε να συνυφαίνει λόγο προσευχής για κάποιους, έλεγε τα εξής: Ο δε Θεός της ειρήνης, εκείνος που ανέστησε εκ νεκρών τον μεγάλο ποιμένα των προβάτων με το αίμα της αιώνιας διαθήκης, τον Κύριό μας Ιησού, είθε να σας καταρτίσει σε κάθε έργο αγαθό. Ή μήπως δεν είναι μάλλον αυτός η ειρήνη μας, ο μεσίτης Θεού και ανθρώπων, μέσω του οποίου επιτύχαμε τη συμφιλίωση με τον Πατέρα, ενώ βρισκόμασταν σε εχθρότητα μαζί Του εξαιτίας της αμαρτίας;