Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ 13:22

Αυτό έχει λεχθεί για την ανάσταση. Τον μέγα. Άλλη προσθήκη. Εδώ πάλι, μέχρι το τέλος, τους διαβεβαιώνει για τον λόγο περί της αναστάσεως. «Με το αίμα της αιώνιας διαθήκης, τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, είθε να σας καταρτίσει σε κάθε αγαθό έργο· για να κάνετε το θέλημά του, ενεργώντας μέσα σας ό,τι είναι ευάρεστο ενώπιόν του». Πάλι δίνει σπουδαία μαρτυρία γι' αυτούς· διότι αυτό που καταρτίζεται είναι εκείνο που έχει κάνει αρχή και έπειτα ολοκληρώνεται. Και προσεύχεται γι' αυτούς· πράγμα που χαρακτηρίζει άνθρωπο ο οποίος τρέφει βαθύ πόθο. Και πρόσεξε: ενώ στις άλλες επιστολές προσεύχεται στα προοίμια, εδώ προσεύχεται στο τέλος. «Ενεργώντας», λέει, «μέσα σας ό,τι είναι ευάρεστο ενώπιόν του δια του Ιησού Χριστού· στον οποίο ανήκει η δόξα στους αιώνες των αιώνων. Αμήν». «Σας παρακαλώ δε, αδελφοί, να δέχεστε με υπομονή τον λόγο της παρακλήσεως· διότι σας έστειλα επιστολή με λίγα λόγια». Βλέπεις ότι αυτό που δεν έγραψε σε κανέναν άλλον, το γράφει σε αυτούς; «Διότι σας έγραψα με λίγα λόγια», λέει· τουτέστιν, δεν σας ενοχλώ με μακρολογία.

«Ενώπιόν του», λέγει· διότι αυτή είναι η μέγιστη αρετή, το να πράττει κανείς ενώπιον του Θεού το ευάρεστο· όπως ακριβώς λέγει και ο Προφήτης: «Και σύμφωνα με την καθαρότητα των χεριών μου ενώπιον των οφθαλμών του». Και αν και έγραψε τόσα πολλά, είπε ότι αυτά είναι λίγα, κάνοντας σύγκριση με όσα επρόκειτο να πει· όπως και αλλού λέγει: «Καθώς σας έγραψα με συντομία· σύμφωνα με το οποίο μπορείτε, αναγιγνώσκοντας, να κατανοήσετε τη σύνεσή μου στο μυστήριο του Χριστού». Και παρατήρησε τη σοφία του· δεν λέγει, «Σας παρακαλώ, να ανέχεστε τον λόγο της νουθεσίας», αλλά, «Τον λόγο της παρακλήσεως»· δηλαδή, της παρηγορίας, της προτροπής.

«Αμήν. Σας παρακαλώ δε, αδελφοί, να ανέχεστε τον λόγο της παρακλήσεως. Διότι σας έγραψα με συντομία. Να γνωρίζετε τον αδελφό Τιμόθεο». Τι λέει λοιπόν; Αν (ο ποιμένας) είναι πονηρός, να τον υπακούμε; Πώς εννοείς το «πονηρός»; Αν μεν ως προς την πίστη, φύγε από κοντά του και απόφευγέ τον, όχι μόνο αν είναι άνθρωπος, αλλά ακόμη κι αν είναι άγγελος που κατεβαίνει από τον ουρανό. Αν όμως ως προς τον βίο, μην περιεργάζεσαι. Διότι άκου τον Χριστό που λέει: «Στην καθέδρα του Μωυσή κάθισαν οι Γραμματείς και οι Φαρισαίοι». Αφού προηγουμένως είπε γι' αυτούς πολλά φοβερά, τότε λέει: «Στην καθέδρα του Μωυσή κάθισαν. Όλα λοιπόν όσα σας λένε να κάνετε, κάντε τα· σύμφωνα όμως με τα έργα τους μην πράττετε». Έχουν, λέει, το αξίωμα, αλλά είναι βίου ακάθαρτου. Όμως εσείς να μην προσέχετε στον βίο, αλλά στα λόγια τους.

Σας παρακαλώ να δείξετε ανοχή στον λόγο της παρακλήσεως· διότι η επιστολή είναι σύντομη. Να γνωρίζετε ότι εμείς οι αμαρτωλοί χαιρόμαστε και δεν αποθαρρυνόμαστε, αρκεί μόνο εσείς να παραμένετε σταθεροί στον Κύριο. Σας ασπάζεται ο Νικόλαος, ο συγκρατούμενος, συναθλητής στους πόνους και συστρατιώτης μου, και δικός σας αληθέστατος αδελφός. Ασπαστείτε ο ένας τον άλλον με άγιο φίλημα. Οι αγωνιστές τους συναγωνιστές, οι διωκόμενοι τους διωκόμενους, και όλοι μαζί όσους μας αγαπούν εν πίστει. Εάν κάποιος δεν ομολογεί ότι ο Κύριος Ιησούς Χριστός περιγράφεται σωματικά, ας είναι ανάθεμα από την Τριάδα.