Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ 13:5

36 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

᾿Αφιλάργυρος ὁ τρόπος, ἀρκούμενοι τοῖς παροῦσιν· αὐτὸς γὰρ εἴρηκεν· οὐ μή σε ἀνῶ οὐδ᾽ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–36 από 36

Μέγας Αθανάσιος Διδασκαλία πρὸς μοναχούς
Μὴ οὖν φοβεῖσθε τοὺς ἐκ τοῦ διαβόλου ἡμῖν ἐπαγομένους πειρασμοὺς, κἂν ποικίλοι ὦσι, γέγραπται γάρ· «Υἱέ μου, εἰ προσέχῃς δουλεύειν τῷ Κυρίῳ, ἑτοίμασον τὴν ψυχήν σου εἰς πειρασμούς.» Καὶ περὶ τῆς καρδίας τῆς ὑπομονῆς τὴν τοῦ Θεοῦ βοήθειαν ἀναμένων· μείζων γάρ ἐστι τοῦ πολεμοῦντός σε διαβόλου, καθὼς πολλάκις λέγεται· Μείζων ἐστὶν ὁ ἐν ἡμῖν, ἢ ὁ ἐν τῷ κόσμῳ· καὶ ὁ Ψαλμῳδός· «Οὐ φοβηθήσομαι κακὰ, ὅτι σὺ μετὰ ἐμοῦ εἶ.» Καί· «Κύριος φωτισμός μου, καὶ Σωτήρ μου, τίνα φοβηθήσομαι;» Καὶ, «Ἐὰν παρατάξηται ἐπ᾽ ἐμὲ παρεμβολὴ, οὐ φοβηθήσεται ἡ καρδία μου.» Καὶ, «Κύριος ἐμοὶ βοηθὸς, κἀγὼ ἐπόψομαι τοὺς ἐχθρούς μου.» Μὴ δεῖ τοίνυν τὸν δουλεύοντα τῷ Κυρίῳ ἀπιστεῖν, ὡς οὐχ ὑπερασπίζεται τοῦτον ὁ Κύριος πάντοτε· αὐτὸς γὰρ εἴρηκεν· «Οὐ μή σε ἀναλείπω, οὐδὲ μή σε ἐγκαταλείπω.» Καὶ γοῦν αὐτὸν ἔθου καταφυγήν σου, «οὐ προσελεύσεται πρὸς σὲ κακὰ, καὶ μάστιξ οὐκ ἐγγίσει τῷ σκηνώματί σου·» καὶ τὰ ἑξῆς. Διὸ παρακαλῶ ὑμᾶς, ὦ ἀδελφοὶ, μὴ ἐνδῶμεν ὅλως τῷ πονηρῷ, μηδὲ θανατώσωμεν ἑαυτοὺς, διὰ οἱασδηποτοῦν ἡδονῆς, ἀλλὰ μεμνημένοι τὰ ἀποκείμενα ἡμῖν ἐν οὐρανοῖς ἀγαθὰ, πάντων τούτων ὑπερίδωμεν. Μὴ οὖν φανῶμεν τῶν πρὸ ἡμῶν αὐχήσαντες παίγνιον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Να μη φοβάστε, λοιπόν, τους πειρασμούς που μας επιφέρει ο διάβολος, ακόμη κι αν είναι ποικίλοι, διότι είναι γραμμένο: «Υιέ μου, αν προσέρχεσαι για να δουλέψεις στον Κύριο, προετοίμασε την ψυχή σου για πειρασμούς». Και με την υπομονή της καρδιάς να αναμένεις τη βοήθεια του Θεού· διότι Εκείνος είναι μεγαλύτερος από τον διάβολο που σε πολεμά, καθώς λέγεται πολλές φορές: «Μεγαλύτερος είναι Αυτός που βρίσκεται μέσα μας, παρά εκείνος που βρίσκεται στον κόσμο»· και ο Ψαλμωδός λέει: «Δεν θα φοβηθώ τα κακά, διότι Εσύ είσαι μαζί μου». Και: «Ο Κύριος είναι το φως μου και ο Σωτήρας μου, ποιον θα φοβηθώ;» Και, «Αν παραταχθεί εναντίον μου στρατόπεδο, η καρδιά μου δεν θα φοβηθεί». Και, «Ο Κύριος είναι βοηθός μου, και εγώ θα αντικρίσω άφοβα τους εχθρούς μου». Δεν πρέπει, λοιπόν, εκείνος που δουλεύει στον Κύριο να ολιγοπιστεί, νομίζοντας ότι ο Κύριος δεν τον υπερασπίζεται πάντοτε· διότι ο Ίδιος έχει πει: «Δεν θα σε αφήσω, ούτε θα σε εγκαταλείψω». Και εφόσον έθεσες Αυτόν ως καταφύγιό σου, «δεν θα σε πλησιάσουν κακά, και μάστιγα δεν θα αγγίξει την κατοικία σου» και τα εξής. Γι' αυτό σας παρακαλώ, αδελφοί, να μην ενδώσουμε καθόλου στον πονηρό, ούτε να οδηγήσουμε στον θάνατο τους εαυτούς μας εξαιτίας οποιασδήποτε ηδονής, αλλά, έχοντας στον νου μας τα αγαθά που μας περιμένουν στους ουρανούς, ας τα περιφρονήσουμε όλα αυτά. Ας μη φανούμε, λοιπόν, περίγελος, εμείς που καυχηθήκαμε για εκείνους που προηγήθηκαν από εμάς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Σύνταγμα πρὸς μοναχούς
Τοῖς παροῦσιν ἀρκοῦ. Καὶ ἐὰν περισσοτέραν κρεῶν καὶ οἴνου ἔχῃς πολιτείαν, καὶ ἀπέλθῃς ἐπὶ ξένης, μὴ θελήσῃς ἑαυτὸν κομπάζειν, ἄλλ᾽ ἴσος γίνου τοῖς ἀδελφοῖς, οἷον [ἐὰν ἐν] λαχάνοις χρώμενος καὶ ἑψήμασι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Να αρκείσαι στα παρόντα. Και εάν έχεις συνηθίσει σε πλουσιότερο τρόπο ζωής με κρέατα και κρασί, και μεταβείς σε ξένο τόπο, μην θελήσεις να καυχηθείς, αλλά γίνε ίσος με τους αδελφούς, τρεφόμενος, για παράδειγμα, με λαχανικά και βραστά φαγητά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Βαρσανούφιος ὁ Μέγας Ἐρωταποκρίσεις πρὸς τοὺς μοναχούς
Δός μοι λόγον, παρακαλῶ, ὅτι ὥσπερ βοηθούμεθα ἐν τῇ ζωῇ ὑμῶν, οὕτω μέλλομεν βοηθεῖσθαι καὶ μετὰ τὴν ὑμῶν πρὸς τὸν Θεὸν ἀναχώρησιν, καὶ ἵνα συνεργῇ ἡμῖν ὁ Θεὸς ἐν πᾶσι κατὰ τὸ αὑτοῦ ἔλεος. Ἀπόκρισις· Ὁ Θεὸς ἅπαξ εἶπεν· «Οὐ μή σε ἀνῶ, οὐδ’ οὐ μή σε ἐγκαταλείπω», καὶ πιστεύομεν εἰς τὸν Θεόν, ὅτι καὶ περισσὸν οὗ ἤμεθα μεθ’ ὑμῶν ποιεῖ. Κἂν οὖν εἴπῃς, κἂν μὴ εἴπῃς, πλέον οὗ ζητεῖς αὐτὸς συνεργεῖ μεθ’ ὑμῶν, καθὼς εἶπεν ὁ Ἀπόστολος ὅτι «Προσεύξασθαι καθ’ ὃ δεῖ οὐκ οἴδαμεν.» Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς ὁ κατελθὼν διὰ τὴν σωτηρίαν ἡμῶν ἐκ τοῦ πατρικοῦ θρόνου, αὐτὸς καὶ σώσει καὶ ἀποκαταστήσει καὶ φυλάξει ἐκ τοῦ πονηροῦ, ἡμῶν συνεργούντων, εὐχαῖς ἁγίων. Ἀμήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δώσε μου τον λόγο σου, σε παρακαλώ, ότι, όπως ακριβώς βοηθούμαστε κατά τη διάρκεια της ζωής σας, έτσι πρόκειται να βοηθούμαστε και μετά την αναχώρησή σας προς τον Θεό, και ότι ο Θεός θα συνεργεί μαζί μας στα πάντα κατά το έλεός Του. Απόκριση: Ο Θεός είπε άπαξ: «Δεν πρόκειται να σε αφήσω, ούτε πρόκειται να σε εγκαταλείψω», και πιστεύουμε στον Θεό, ότι κάνει ακόμη περισσότερα από ό,τι όταν ήμασταν μαζί σας. Είτε λοιπόν το πεις είτε δεν το πεις, Εκείνος συνεργεί μαζί σας περισσότερο από όσο ζητάς, καθώς είπε ο Απόστολος ότι «δεν γνωρίζουμε τι πρέπει να ζητήσουμε στην προσευχή μας». Ο Κύριος Ιησούς Χριστός, ο οποίος κατήλθε για τη σωτηρία μας από τον πατρικό θρόνο, Αυτός και θα μας σώσει και θα μας αποκαταστήσει και θα μας φυλάξει από τον πονηρό, με τη δική μας συνέργεια, διά των ευχών των αγίων. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Βαρσανούφιος ὁ Μέγας Ἐρωταποκρίσεις πρὸς λαϊκοὺς καὶ ἐπισκόπους
Ἀπόκρισις Ἰωάννου· Οὗτος διαβολικός ἐστιν ὁ λογισμός. Ἀρκεῖ γὰρ αὐτοῖς παραθεῖναι τὰ εὑρισκόμενα, κατὰ τὸ εἰρημένον· «Ἀρκούμενοι τοῖς παροῦσι», καὶ ὁ Θεὸς αὐτοὺς πληροφορεῖ. Ἐὰν γάρ τις ζητῇ ταῦτα τὰ πράγματα, οὐ δύναται ξενοδοχῆσαι, ἀλλ’ εὔχεται μηδένα ἐλθεῖν πρὸς αὐτόν. Ἐὰν οὖν ἔχων τι παραθεῖναι, φείδῃ αὐτοῦ κατὰ σκνιπείαν, κἂν μυριάκις αὐτοὺς θεραπεύσῃς, οὐ πληροφορεῖται ἡ καρδία αὐτῶν, εἰ μή τι τοῦ πράγματος χρῄζεις εἰς ἄλλην χρείαν ἀναγκαιοτέραν ἢ δόσει τυχὸν ἀσθενούντων ἢ προσώπων τιμιωτέρων, πάντα γὰρ χρὴ ποιεῖν μετὰ διακρίσεως καὶ φόβου Θεοῦ. Ἐὰν δὲ δεῖ καὶ σὲ ἀπελθεῖν πούποτε, μὴ προσδόκα εὑρεῖν ἀνάπαυσιν, καὶ οὐ ταράττῃ. Ἐὰν γὰρ προσδοκήσῃς καὶ μὴ εὕρῃς, καταλαλεῖς τοῦ δεχομένου, καὶ ἡ καταλαλιὰ θάνατός ἐστι τῇ ψυχῇ. Ἀλλ’ εὐχαρίστει ἐν πᾶσιν, αὕτη γάρ ἐστιν ἡ πνευματικὴ καὶ ψυχωφελὴς τροφὴ καὶ ἀνάπαυσις.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Απόκριση του Ιωάννη: Αυτός ο λογισμός είναι διαβολικός. Διότι αρκεί να τους προσφέρεις αυτά που υπάρχουν, σύμφωνα με το ρητό: «Να αρκείστε σε αυτά που έχετε», και ο Θεός θα τους αναπαύσει. Διότι, εάν κάποιος αναζητά αυτά τα πράγματα, δεν μπορεί να φιλοξενήσει, αλλά εύχεται να μην έρθει κανείς σε αυτόν. Εάν λοιπόν, ενώ έχεις κάτι να προσφέρεις, το κρατάς από τσιγκουνιά, ακόμη και μύριες φορές να τους περιποιηθείς, δεν θα αναπαυθεί η καρδιά τους. Εκτός και αν το πράγμα αυτό το χρειάζεσαι για κάποια άλλη, πιο αναγκαία ανάγκη, όπως για να το δώσεις ενδεχομένως σε ασθενείς ή σε πιο σεβαστά πρόσωπα, διότι τα πάντα πρέπει να γίνονται με διάκριση και φόβο Θεού. Εάν πάλι χρειαστεί και εσύ να πας κάπου, μην περιμένεις να βρεις ανάπαυση, και έτσι δεν θα ταραχθείς. Διότι, εάν το περιμένεις και δεν το βρεις, θα κατακρίνεις αυτόν που σε φιλοξενεί, και η κατάκριση είναι θάνατος για την ψυχή. Αλλά να ευχαριστείς για όλα, διότι αυτή είναι η πνευματική και ψυχωφελής τροφή και ανάπαυση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Βαρσανούφιος ὁ Μέγας Ἐρωταποκρίσεις πρὸς λαϊκοὺς καὶ ἐπισκόπους
Ἀπόκρισις· Εἰ πάντα δυνατὰ τῷ Θεῷ, καὶ οὕτω πιστεύομεν, ποιήσωμεν αὐτῷ τὴν δύναμιν ἡμῶν, καὶ αὐτὸς ἐξολοθρεύσει τοὺς ἐπανισταμένους ἡμῖν. «Αὐτὸς γὰρ διασκεδάζει βουλὰς ἐθνῶν καὶ ἀθετεῖ βουλὰς ἀρχόντων. Ἡ δὲ βουλὴ τοῦ Θεοῦ μένει εἰς τὸν αἰῶνα.» Στῆσον τὴν ἀλήθειαν καὶ ἀγώνισαι ὑπὲρ αὐτῆς, καὶ ὁ Θεὸς πολεμεῖ ὑπὲρ σοῦ τοὺς ἀντιδίκους αὐτῆς. Αὐτοὶ ἀνθίστανται σαρκικῶς, στῆθι σὺ πνευματικῶς, τοῦτ’ ἔστιν ἐν εὐχαῖς καὶ ἱκεσίαις περὶ οἱουδήποτε πράγματος, αἰτῶν παρὰ τοῦ Θεοῦ τὴν αὐτοῦ βοήθειαν. Καὶ ἔλεγχε μετὰ παρρησίαν καὶ ἐπιτίμησον καὶ παρακάλεσον, ὡς πρέπει τῷ πνευματικῷ διδασκάλῳ, καὶ μὴ φοβηθῇς αὐτούς, «πλείονες γάρ εἰσιν οἱ μεθ’ ἡμῶν τῶν μετ’ αὐτῶν.» Ἐκεῖνοι μετὰ τοῦ διαβόλου καὶ τῶν ὁμοιοπαθῶν αὐτῶν ἀνθρώπων, ἡμεῖς δὲ μετὰ τοῦ Θεοῦ καὶ τῶν ἁγίων αὐτοῦ. Ἡμεῖς εἰς τὸν Θεὸν ἔχομεν τὴν ἐλπίδα τὸν λέγοντα· «Οὐ μή σε ἀνῶ οὐδ’ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω.» Καὶ ποιεῖ «ἐκ περισσοῦ ὧν αἰτούμεθα ἢ νοοῦμεν», καὶ πληροῦται εἰς ἡμᾶς τὸ «Μακάριος οὗ ὁ Θεὸς Ἰακὼβ βοηθὸς αὐτοῦ, ἡ ἐλπὶς αὐτοῦ ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτοῦ.» Αὐτοὶ δὲ εἰς τοὺς ἀνθρώπους ἔχουσι τὴν ἐλπίδα, οἷς οὐκ ἔστι σωτηρία. Ἐὰν οὖν μικρὰ ζημία παρακολουθήσῃ, καταφρονήσωμεν καὶ μὴ δώσωμεν καὶ μὴ αἰσχυνθῶμεν πρόσωπον ἀνθρώπου, ἐπὶ τὸν Θεὸν παροργίζομεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Απόκριση: Εφόσον τα πάντα είναι δυνατά στον Θεό, και έτσι πιστεύουμε, ας εναποθέσουμε σε Αυτόν τη δύναμή μας, και Αυτός θα εξολοθρεύσει εκείνους που εγείρονται εναντίον μας. «Διότι Αυτός διασκορπίζει τις βουλές των εθνών και αθετεί τις βουλές των αρχόντων. Η δε βουλή του Θεού μένει εις τον αιώνα.» Στήριξε την αλήθεια και αγωνίσου υπέρ αυτής, και ο Θεός θα πολεμήσει για σένα τους αντιδίκους της. Αυτοί αντιστέκονται σαρκικά, εσύ στάσου πνευματικά, δηλαδή με προσευχές και ικεσίες για οποιοδήποτε ζήτημα, ζητώντας από τον Θεό τη δική Του βοήθεια. Και έλεγχε με παρρησία και επιτίμα και παρακάλει, όπως αρμόζει στον πνευματικό διδάσκαλο, και μην τους φοβηθείς, «διότι είναι περισσότεροι εκείνοι που είναι μαζί μας παρά εκείνοι που είναι μαζί τους». Εκείνοι είναι με τον διάβολο και με τους ανθρώπους που έχουν τα ίδια πάθη με αυτούς, εμείς όμως είμαστε με τον Θεό και τους αγίους Του. Εμείς έχουμε την ελπίδα στον Θεό, ο οποίος λέει: «Δεν θα σε αφήσω, ούτε θα σε εγκαταλείψω». Και ενεργεί «υπερεκπερισσού περισσότερα από όσα ζητούμε ή νοούμε», και εκπληρώνεται σε εμάς το: «Μακάριος εκείνος του οποίου βοηθός είναι ο Θεός του Ιακώβ, και η ελπίδα του βρίσκεται στον Κύριο τον Θεό του». Αυτοί όμως έχουν την ελπίδα τους στους ανθρώπους, στους οποίους δεν υπάρχει σωτηρία. Εάν, λοιπόν, ακολουθήσει κάποια μικρή ζημία, ας την περιφρονήσουμε και ας μην ενδώσουμε, και ας μη διστάσουμε ενώπιον προσώπου ανθρώπου, επειδή έτσι παροργίζουμε τον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Βαρσανούφιος ὁ Μέγας Ζητήματα καὶ ἀποκρίσεις
Οὐ συμφέρει σοι πυρετὸς περισσότερον τῆς γεέννης; Μὴ ὀλιγωρήσωμεν ἐν τῇ ἀσθενείᾳ, ὅτι ὁ Ἀπόστολος εἶπεν· «Ὅτε ἀσθενῶ, τότε δυνατός εἰμι.» Βλέπετε ὅτι «Καρδίας καὶ νεφροὺς ἐτάζει ὁ Θεός.» Ὑπομείνωμεν, βαστάξωμεν, μαθηταὶ γενώμεθα τοῦ λέγοντος· «Ἐν τῇ θλίψει ὑπομένοντες.» Εὐχαριστήσωμεν τῷ Θεῷ ἐν πᾶσιν, ἵνα μὴ καὶ ἡμᾶς πληρωθῇ τὸ «Ἐξομολογήσεταί σοι ὅταν ἀγαθύνῃς αὐτῷ.» Καὶ εἰ εἶχες σαρκικὴν θεραπείαν καὶ πρὸς δοκιμὴν εὗρες μικρὰν θλῖψιν, τί οὐ μνημονεύεις τοῦ Ἰὼβ λέγοντος· «Εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐκ χειρὸς Κυρίου ἐδεξάμεθα, τὰ κακὰ οὐχ ὑποίσομεν;» Βλέπε ὅτι οἱ κατὰ πάντα θέλοντες τὴν ἀνάπαυσιν, ἀκοῦσαι ἔχουσιν· «Ἀπελάβετε τὰ ἀγαθὰ ὑμῶν ἐν τῇ ζωῇ ὑμῶν.» Μὴ χαυνωθῶμεν. Ἐλεήμονα Θεὸν ἔχομεν περισσότερον ἡμῶν γινώσκοντα τὴν ἡμῶν ἀσθένειαν, καὶ εἰ πειράζων ἡμᾶς φέρει ἐφ’ ἡμᾶς τὴν ἀσθένειαν, ἀλλ’ ἔχομεν τὸν Ἀπόστολον παρέχοντα ἡμῖν τὸ μάλαγμα λέγοντα· «Πιστὸς ὁ Θεός, ὃς οὐκ ἐάσει ὑμᾶς πειρασθῆναι ὑπὲρ ὃ δύνασθε, ἀλλὰ ποιήσει σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν, πρὸς τὸ δύνασθαι ὑμᾶς ἐπενεγκεῖν.» Ὁ Κύριος ἐνδυναμώσει καὶ τὸν ἀσθενοῦντα καὶ τοὺς ὑπηρετοῦντας, καὶ ἔσονται αἱ δύο ὑμῶν ἐργασίαι εἰς δόξαν Θεοῦ. Εἰς τέλος προσέχετε τῆς ὑπομονῆς, μὴ ὀλιγωρήσητε, μὴ ἐκκακήσητε. Ἐγγὺς γάρ ἐστιν ὁ Θεὸς λέγων· «Οὐ μή σε ἀνῶ οὐδ’ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω.» Πιστεύσατέ μοι ἀδελφοί, ὡς κατεκυρίευσέ μου ἡ κενοδοξία.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δεν σε ωφελεί ο πυρετός περισσότερο από τη γέεννα; Ας μην αποθαρρυνθούμε κατά την ασθένεια, διότι ο Απόστολος είπε: «Όταν ασθενώ, τότε είμαι δυνατός.» Βλέπετε ότι «Καρδιές και νεφρούς ερευνά ο Θεός.» Ας υπομείνουμε, ας βαστάξουμε, ας γίνουμε μαθητές εκείνου που λέει: «Στη θλίψη να δείχνετε υπομονή.» Ας ευχαριστούμε τον Θεό για όλα, για να μην εκπληρωθεί και σε εμάς το: «Θα σε δοξολογήσει όταν του κάνεις καλό.» Και αν είχες σωματική περιποίηση και προς δοκιμασία βρήκες μικρή θλίψη, γιατί δεν θυμάσαι τον Ιώβ που λέει: «Αν τα αγαθά τα δεχθήκαμε από το χέρι του Κυρίου, τα κακά δεν θα τα υπομείνουμε;» Πρόσεξε ότι εκείνοι που θέλουν σε όλα την ανάπαυση, πρόκειται να ακούσουν: «Απολαύσατε τα αγαθά σας στη ζωή σας.» Ας μην χαλαρώσουμε πνευματικά. Έχουμε ελεήμονα Θεό που γνωρίζει την ασθένειά μας καλύτερα από εμάς, και αν, για να μας δοκιμάσει, φέρνει πάνω μας την ασθένεια, ωστόσο έχουμε τον Απόστολο που μας παρέχει το βάλσαμο λέγοντας: «Πιστός είναι ο Θεός, ο οποίος δεν θα επιτρέψει να πειραστείτε πάνω από τη δύναμή σας, αλλά μαζί με τον πειρασμό θα δώσει και τη διέξοδο, ώστε να μπορέσετε να τον υπομείνετε.» Ο Κύριος θα ενδυναμώσει και τον ασθενή και εκείνους που τον υπηρετούν, και τα δύο αυτά έργα σας θα γίνουν προς δόξαν Θεού. Μέχρι τέλους να φροντίζετε για την υπομονή, μην αποθαρρύνεστε, μην αποκάμετε. Διότι ο Θεός είναι κοντά, λέγοντας: «Δεν θα σε αφήσω, ούτε πρόκειται να σε εγκαταλείψω.» Πιστέψτε με, αδελφοί, πώς με κυρίευσε η κενοδοξία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Βαρσανούφιος ὁ Μέγας Ζητήματα καὶ ἀποκρίσεις
Ὁ Θεὸς οὐ παραδίδει τινά, ὁ λέγων· «Οὐ μή σε ἀνῶ οὐδ’ οὐ μή σε ἐγκαταλείπω.» Ἀλλ’ ἡ ἀπιστία ἡμῶν ἐστιν ἡ παραδιδοῦσα ἡμᾶς. Ὅμως δὲ κατὰ συγχώρησιν Θεοῦ ἔρχονται οἱ πειρασμοὶ πρὸς δοκιμὴν τῆς πίστεως τῶν ἐχόντων τελείως εἰς Θεὸν τὴν ἐλπίδα. Μὴ περισσότεροί εἰσιν οἱ ἐρχόμενοι λῃσταὶ τῶν ἁρμάτων καὶ δυνάμεων τοῦ Φαραώ; Καὶ φανερὸν ἐγένετο ὅτι ῥήματι καὶ νεύματι καὶ Κυρίου κατεποντίσθησαν ἀθρόως.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο Θεός δεν παραδίδει κανέναν, αυτός που λέει: «Δεν θα σε αφήσω, ούτε θα σε εγκαταλείψω». Αλλά η απιστία μας είναι αυτή που μας παραδίδει. Όμως, κατά παραχώρηση του Θεού έρχονται οι πειρασμοί για τη δοκιμασία της πίστης εκείνων που έχουν εναποθέσει τέλεια την ελπίδα τους στον Θεό. Μήπως οι ληστές που έρχονται είναι περισσότεροι από τα άρματα και τις δυνάμεις του Φαραώ; Και έγινε φανερό ότι με έναν λόγο και ένα νεύμα του Κυρίου καταποντίστηκαν όλοι μαζί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Καὶ οὐ μὴ ἀνήσω αὐτούς. Ὢ τῶν ἀπειλουμένων. Ἆρα μὴ διὰ τὴν αἰωνίαν κόλασιν ταῦτα· Οὐ μὴ ἀνήσω αὐτούς; Ἕως γὰρ ἐκληδονίζοντο, ἕως ἀλλότρια τέκνα ἐπλήθυναν παρ᾽ ἑαυτοῖς, ἕως ἐπτόηντο εἰς ἀργύριον, ἕως ἱππικὸν ἐξηρτύοντο, ἦν ἐλπὶς καὶ ἀνέσεως προσδοκία· ἐπειδὴ δὲ εἰς τὴν εἰδωλολατρείαν, τὸ ἔσχατον τῶν κακῶν ἐκπεπτώκασι, καὶ τοῦ ἰδίου ἀξιώματος μὴ αἰσθανόμενοι, τῷ εἰδώλῳ τὰς ἰσοθέους τιμὰς ἀπονέμουσιν, Οὐ μὴ ἀνήσω. —Καὶ τοῦτο ἐπ᾽ εὐεργεσίᾳ ὁ Ἀγαθὸς ἐνεργεῖ. Ἐπεὶ γὰρ ἡ ἄνεσις ἀκολασίας ἐστὶν ἀφορμὴ, Οὐ μὴ ἀνήσω αὐτούς, ἵνα ἡ θλίψις γοῦν ἀνάγκην αὐτοῖς τῆς τοῦ Θεοῦ μνήμης παράσχῃ. Ὥστε οὐκ ἀπειλὴ βλαβερὰ, ἀλλὰ παιδαγωγία σωτήριος τὸ μὴ ἀνεθῆναι. Οὐ μὴ γάρ σε ἀνῶ (φησὶν) οὐδ᾽ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Και δεν πρόκειται να τους αφήσω σε άνεση». Ω των απειλών! Μήπως άραγε αυτά υπονοούν την αιώνια κόλαση; Το «δεν πρόκειται να τους αφήσω σε άνεση»; Διότι, όσο διάστημα ασχολούνταν με οιωνοσκοπίες, όσο πλήθαιναν ανάμεσά τους τα ξένα τέκνα, όσο παρασύρονταν από το πάθος για το αργύριο, όσο εξόπλιζαν ιππικό, υπήρχε ελπίδα και προσδοκία ανέσεως· επειδή όμως εξέπεσαν στην ειδωλολατρία, στο έσχατο των κακών, και μη έχοντας συναίσθηση του δικού τους αξιώματος αποδίδουν στο είδωλο ισόθεες τιμές, γι' αυτό λέγει: «Δεν πρόκειται να τους αφήσω σε άνεση». —Και αυτό ο Αγαθός το ενεργεί προς ευεργεσία τους. Διότι, επειδή η άνεση αποτελεί αφορμή για ακολασία, λέγει: «Δεν πρόκειται να τους αφήσω σε άνεση», ώστε τουλάχιστον η θλίψη να τους προκαλέσει την ανάγκη της μνήμης του Θεού. Ώστε, το να μην αφεθούν σε άνεση δεν είναι επιζήμια απειλή, αλλά σωτήρια παιδαγωγία. Διότι λέγει: «Δεν θα σε αφήσω, ούτε πρόκειται να σε εγκαταλείψω».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Καὶ ἀνήσω τὸν ἀμπελῶνά μου καὶ οὐ μὴ τμηθῇ, οὐδὲ μὴ σκαφῇ. Ἐντεῦθεν δῆλον, ὅτι ἡ ἄνεσις τῶν ἁμαρτωλῶν κατὰ ἐγκατάλειψιν γίνεται. Ὧν μὲν γὰρ προνοεῖται, ὁ λόγος φησίν· Οὐ μή σε ἀνῶ, οὐδ᾽ οὐ μή σε ἐγκαταλείπω· ὧν δ᾽ ἂν παντελῶς ἀπογνῷ, τούτους ἀνέτους ἀφίησι ποιεῖν τὰ θελήματα τῆς σαρκὸς καὶ τῶν διανοιῶν αὐτῶν, ὡς τῆς παιδευτικῆς ἀνωφελοῦς αὐτοῖς ἐσομένης. Ἀνήσω οὖν (φησὶ) τὸν ἀμπελῶνα. —Καὶ τί τὸ ἐντεῦθεν αὐτῷ συμβαῖνον; Οὐ μὴ τμηθῇ (φησὶν) οὐδὲ μὴ σκαφῇ ἔτι. Ὥσπερ γὰρ οἱ τὴν ἄμπελον τέμνοντες, συνέχουσιν αὐτῆς τὴν δύναμιν (ὥστε τεταμιευμένως καὶ σωφρόνως, διὰ τῆς τῶν ἀναγκαίων φορᾶς, προϊέναι) οὕτω καὶ ψυχὴ ἐπικαμπτομένη ταῖς θλίψεσιν, οἱονεὶ συστέλλεται καὶ ταπεινοῦται λυσιτελῶς, καὶ πρὸς τὴν οἰκείαν ἑαυτῆς ἐπιμέλειαν ἐπανάγεται, τὸ ἀναγκαῖον καὶ ὠφέλιμον ἐν τοῖς πράγμασιν αἱρουμένη. —Ἡ δὲ ἀφεθεῖσα ἄνετος, οἷόν τις ἄμπελος ἀτημέλητος, ὑλομανεῖ καὶ ἐκχεῖται περὶ τὰ ἄχρηστα καὶ ἀνωφελῆ, πρὸς τὴν τῶν πολλῶν ἀπάτην πᾶσαν τὴν τῶν ἔργων ἐπίδειξιν ποιουμένη. —Ὁ γὰρ τῶν φθαρτῶν τὴν ἐργασίαν ποιούμενος, ὅμοιός ἐστιν ἀμπέλῳ, ξύλα καὶ φύλλα καὶ ἕλικας ἐκτρεφούσῃ, οἶνον δὲ εὐφροσύνης ποιητικὸν, εἰς ἀποθήκας βασιλικὰς ἀποτεθῆναι δυνάμενον, μὴ ποιούσῃ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και θα εγκαταλείψω τον αμπελώνα μου και δεν θα κλαδευτεί, ούτε θα σκαφτεί. Από αυτό είναι φανερό ότι η άνεση των αμαρτωλών προέρχεται από εγκατάλειψη. Διότι για όσους προνοεί, ο λόγος λέει: «Δεν θα σε αφήσω, ούτε θα σε εγκαταλείψω»· ενώ εκείνους για τους οποίους έχει πλέον εντελώς απελπιστεί, τους αφήνει ελεύθερους να πράττουν τα θελήματα της σάρκας και των διανοιών τους, επειδή η παιδαγωγία θα τους είναι ανωφελής. Θα εγκαταλείψω, λοιπόν, λέει, τον αμπελώνα. Και τι του συμβαίνει εξαιτίας αυτού; Δεν θα κλαδευτεί, λέει, ούτε θα σκαφτεί πλέον. Διότι, όπως ακριβώς εκείνοι που κλαδεύουν την άμπελο, συγκρατούν τη δύναμή της (ώστε με οικονομία και σωφροσύνη να προχωρά στην παραγωγή των αναγκαίων καρπών), έτσι και η ψυχή, όταν κάμπτεται από τις θλίψεις, κατά κάποιον τρόπο συστέλλεται και ταπεινώνεται επωφελώς, και επανέρχεται στην οικεία φροντίδα της, επιλέγοντας το αναγκαίο και το ωφέλιμο μέσα στα πράγματα. Αντίθετα, η ψυχή που έχει αφεθεί ασύδοτη, σαν μία απεριποίητη άμπελος, υλομανεί και σκορπίζεται στα άχρηστα και ανωφελή, κάνοντας όλη την επίδειξη των έργων της για την εξαπάτηση των πολλών. Διότι αυτός που ασχολείται με τα φθαρτά έργα, μοιάζει με την άμπελο που τρέφει ξύλα, φύλλα και έλικες, αλλά δεν παράγει οίνο ικανό να προκαλέσει ευφροσύνη και να αποθηκευτεί στις βασιλικές αποθήκες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Ἐπιστολαί
Ἔσο οὖν τοῖς συντυγχάνουσί σοι ἐν πᾶσιν ἀπρόσκοπος, προσχαρής, φιλάδελφος, ἡδύς, ταπεινόφρων, μὴ ἐκπίπτων τοῦ σκοποῦ τῆς φιλοξενίας διὰ βρωμάτων πολυτελείας, ἀρκούμενος δὲ τοῖς παροῦσι, τῆς καθημερινῆς χρείας τοῦ μονήρους βίου μηδὲν πλέον ἀπό τινος λάβῃς· καὶ μάλιστα φύγε τὸν χρυσὸν ὡς ψυχῆς ἐπίβουλον καὶ ἁμαρτίας πατέρα, ὑπουργὸν δὲ τοῦ διαβόλου. Μὴ προφάσει τῆς εἰς τοὺς πένητας διακονίας σεαυτὸν ὑπόδικον φιλοχρηματίας καταστήσῃς. Εἰ δέ τις πτωχῶν ἕνεκα κομίσει σοι χρήματα, γνῶς δέ τινας λειπομένους, αὐτῷ ἐκείνῳ ᾧ ὑπάρχει τὰ χρήματα ἀποκομίσαι τοῖς ὑστερουμένοις ἀδελφοῖς συμβούλευσον, μήποτε μολύνῃ σου τὴν συνείδησιν ἡ τῶν χρημάτων ὑποδοχή.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Να είσαι, λοιπόν, προς εκείνους που σε συναντούν σε όλα απρόσκοπτος, πρόσχαρος, φιλάδελφος, ευχάριστος, ταπεινόφρων, χωρίς να εκπίπτεις από τον σκοπό της φιλοξενίας εξαιτίας της πολυτέλειας των φαγητών, αλλά αρκούμενος στα παρόντα· να μη λάβεις από κανέναν τίποτα περισσότερο από την καθημερινή ανάγκη του μοναχικού βίου. Και προπάντων να αποφεύγεις τον χρυσό, ως επιβουλέα της ψυχής και πατέρα της αμαρτίας, και υπηρέτη του διαβόλου. Μην καταστήσεις τον εαυτό σου υπόδικο φιλοχρηματίας με την πρόφαση της διακονίας προς τους φτωχούς. Εάν δε κάποιος σου φέρει χρήματα για χάρη των φτωχών, και γνωρίζεις κάποιους που τα έχουν ανάγκη, συμβούλευσε τον ίδιο στον οποίο ανήκουν τα χρήματα να τα μεταφέρει στους αδελφούς που στερούνται, μήπως τυχόν η αποδοχή των χρημάτων μολύνει τη συνείδησή σου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Λόγοι ἠθικοί
Κακία γὰρ σιωπηθεῖσα, νόσος ὕπουλός ἐστιν ἐν τῇ ψυχῇ. Ἡ δὲ ἄνεσις τῶν ἁμαρτωλῶν κατὰ ἐγκατάλειψιν γίνεται. Ὧν μὲν γὰρ προνοεῖται ὁ λόγος, φησιν· Οὐ μή σε ἀνῶ, οὐδ᾽ οὐ μή σε ἐγκαταλείπω· ὧν δ᾽ ἂν παντελῶς ἀπογνῷ, τούτους ἀνέτους ἀφίησι ποιεῖν τὰ θελήματα τῆς σαρκὸς, καὶ τῶν διανοιῶν αὐτῶν, ὡς τῆς παιδευτικῆς ἀνωφελοῦς αὐτοῖς ἐσομένης. Καὶ γὰρ ἐπεὶ ὑπὲρ τραῦμα καὶ μώλωπα καὶ πληγὴν φλεγμαίνουσαν ἡ ἁμαρτία ἐστὶν, οὐκ ἔστι μάλαγμα ἐπιθεῖναι ὡς πρὸς τὴν πληγὴν, οὐδὲ ἔλαιον ὡς πρὸς τὰ τραύματα· οὐδὲ χρεία τῆς ἀπὸ τούτων βοηθείας· μείζονα γὰρ, φησὶ, τὰ συμπτώματα ἢ ὥστε τούτοις ἐνδοῦναι. Καὶ ἐπειδὴ ὅλον τὸ ἔθνος ἁμαρτωλὸν, καὶ πᾶς ὁ λαὸς πλήρης ἀνομιῶν, διὰ τοῦτο καὶ ἡ κόλασις ἐπὶ πάντας πολλάκις ἔφθασε. Καὶ πᾶσα καρδία λυπηρὰ γέγονεν, εἰς αἰχμαλωσίαν ἀγομένου τοῦ λαοῦ διὰ τὸ ἁμαρτήματα. Ὥσπερ οὖν τῆς τομῆς, ἢ τοῦ καυτῆρος, οὐχ ὁ ἰατρὸς αἴτιος, ἀλλ᾽ ἡ νόσος· οὕτω καὶ οἱ τῶν πόλεων ἀφανισμοὶ, ἐκ τῆς ἀμετρίας τῶν ἁμαρτανομένων τὴν ἀρχὴν ἔχοντες, τὸν Θεὸν ἁπάσης μέμψεως ἀπολύουσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι η κακία που αποσιωπάται είναι ύπουλη ασθένεια μέσα στην ψυχή. Η δε άνεση των αμαρτωλών συμβαίνει λόγω θείας εγκατάλειψης. Διότι για όσους προνοεί ο Λόγος, λέει: «Δεν θα σε αφήσω, ούτε θα σε εγκαταλείψω»· εκείνους όμως για τους οποίους απελπίζεται εντελώς, τους αφήνει ελεύθερους να πράττουν τα θελήματα της σάρκας και των διανοιών τους, επειδή η παιδαγωγία θα τους ήταν πλέον ανωφελής. Και επειδή η αμαρτία είναι χειρότερη από τραύμα και μώλωπα και φλεγμαίνουσα πληγή, δεν είναι δυνατόν να τοποθετηθεί κατάπλασμα στην πληγή, ούτε έλαιο στα τραύματα· ούτε υπάρχει ανάγκη από τη βοήθεια αυτών· διότι, λέει, τα συμπτώματα είναι πολύ μεγάλα για να υποχωρήσουν με αυτά τα μέσα. Και επειδή ολόκληρο το έθνος είναι αμαρτωλό, και όλος ο λαός γεμάτος ανομίες, για τον λόγο αυτόν και η τιμωρία πολλές φορές έφθασε σε όλους. Και κάθε καρδιά έγινε περίλυπη, καθώς ο λαός οδηγούνταν στην αιχμαλωσία εξαιτίας των αμαρτημάτων. Όπως, λοιπόν, για την τομή ή τον καυτηριασμό δεν ευθύνεται ο ιατρός, αλλά η νόσος· έτσι και οι καταστροφές των πόλεων, οι οποίες έχουν την αρχή τους στην αμετρία των αμαρτημάτων, απαλλάσσουν τον Θεό από κάθε μομφή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Ὅροι κατὰ πλάτος
Τὸ Πνεῦμα μὴ σβέννυτε, προφητείας μὴ ἐξουθενεῖτε. Πάντα δὲ δοκιμάζοντες, τὸ καλὸν κατέχετε· ἀπὸ παντὸς εἴδους πονηροῦ ἀπέχεσθε. ΠΡΟΣ ΤΙΤ. Πρεσβύτας νηφαλίους εἶναι, σεμνοὺς, σώφρονας, ὑγιαίνοντας τῇ πίστει, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ. Πρεσβύτιδας ὡσαύτως, ἐν καταστήματι ἱεροπρεπεῖ, μὴ διαβόλους, μὴ οἴνῳ πολλῷ δεδουλωμένας, καλοδιδασκάλους, ἵνα σωφρονίζωσι τὰς νέας, φιλάνδρους εἶναι, φιλοτέκνους, σώφρονας, ἁγνὰς, οἰκουροὺς, ἀγαθὰς, ὑποτασσομένας τοῖς ἰδίοις ἀνδράσιν, ἵνα μὴ ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ βλασφημῆται. ΠΡΟΣ ΤΙΤ. Ὑπομίμνησκε αὐτοὺς ἀρχαῖς καὶ ἐξουσίαις ὑποτάσσεσθαι, πειθαρχεῖν, πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἑτοίμους εἶναι, μηδένα βλασφημεῖν, ἀμάχους εἶναι, ἐπιεικεῖς, πᾶσαν ἐνδεικνυμένους πραότητα πρὸς πάντας ἀνθρώπους. ΠΡΟΣ ΕΒΡ. Ἡ φιλαδελφία μενέτω, τῆς φιλοξενίας μὴ ἐπιλανθάνεσθε· διὰ ταύτης γὰρ ἔλαθόν τινες ξενίσαντες ἀγγέλους. Μιμνήσκεσθε τῶν δεσμίων, ὡς συνδεδεμένοι, τῶν κακουχουμένων, ὡς καὶ αὐτοὶ ὄντες ἐν σώματι. Τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶσι, καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος· πόρνους δὲ καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ Θεός. Ἀφιλάργυρος ὁ τρόπος· ἀρκούμενοι τοῖς παροῦσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το Πνεύμα να μην το σβήνετε, τις προφητείες να μην τις περιφρονείτε. Όλα δε να τα δοκιμάζετε, το καλό να το κρατάτε· από κάθε είδους πονηρό να απέχετε. ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ. Οι ηλικιωμένοι άνδρες να είναι νηφάλιοι, σεμνοί, σώφρονες, υγιείς στην πίστη, στην αγάπη, στην υπομονή. Οι ηλικιωμένες γυναίκες ομοίως να έχουν συμπεριφορά ιεροπρεπή, να μην είναι συκοφάντριες, να μην είναι υποδουλωμένες σε πολύ κρασί, να είναι δασκάλες του καλού, ώστε να νουθετούν τις νέες να αγαπούν τους άνδρες τους, να αγαπούν τα παιδιά τους, να είναι σώφρονες, αγνές, οικονόμοι του σπιτιού, αγαθές, να υποτάσσονται στους δικούς τους άνδρες, για να μη βλασφημείται ο λόγος του Θεού. ΠΡΟΣ ΤΙΤΟΝ. Να τους υπενθυμίζεις να υποτάσσονται στις αρχές και στις εξουσίες, να πειθαρχούν, να είναι έτοιμοι για κάθε αγαθό έργο, να μην κακολογούν κανέναν, να είναι ειρηνικοί, επιεικείς, δείχνοντας κάθε πραότητα προς όλους τους ανθρώπους. ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ. Η φιλαδελφία ας παραμένει, τη φιλοξενία να μην την ξεχνάτε· διότι μέσω αυτής κάποιοι, χωρίς να το καταλάβουν, φιλοξένησαν αγγέλους. Να θυμάστε τους φυλακισμένους σαν να είστε φυλακισμένοι μαζί τους, αυτούς που κακουχούνται σαν να βρίσκεστε και εσείς στο ίδιο σώμα. Ο γάμος ας είναι τίμιος σε όλα και η συζυγική κλίνη αμίαντη· διότι τους πόρνους και τους μοιχούς θα τους κρίνει ο Θεός. Ο τρόπος της ζωής σας να είναι αφιλάργυρος· να αρκείστε σε αυτά που έχετε.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Λουκᾶν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Καὶ γοῦν ὁ σοφώτατος Παῦλος ἀρίστων ἡμῖν μαθημάτων εἰσηγητὴς ἀναδείκνυται, λέγων· «Ἀφιλάργυρος ὁ τρόπος, ἀρκούμενος τοῖς παροῦσι.» Προσετίθει δὲ τούτοις, ὡς «Ἔχοντες δὲ διατροφὰς καὶ σκεπάσματα, τούτοις ἀρκεσθησόμεθα.» Ἔδει γὰρ, ἔδει τὸ σωτήριον καὶ εὐαγγελικὸν μέλλοντας αὐτοὺς διαγγέλλειν κήρυγμα, ἀφιλόπλουτον ἔχειν τὸ φρόνημα, καὶ εὔσχολον ἐπὶ τὰ κρείττω τὴν ἐπιθυμίαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και βεβαίως ο σοφότατος Παύλος αναδεικνύεται εισηγητής άριστων διδαγμάτων για εμάς, λέγοντας: «Αφιλάργυρος να είναι ο τρόπος της ζωής σας, να αρκείστε στα παρόντα.» Προσέθετε δε σε αυτά ότι: «Έχοντας διατροφή και σκεπάσματα, με αυτά θα αρκεστούμε.» Διότι έπρεπε, πραγματικά έπρεπε, εκείνοι που επρόκειτο να διακηρύξουν το σωτήριο και ευαγγελικό κήρυγμα, να έχουν αφιλόπλουτο φρόνημα και την επιθυμία τους απερίσπαστη προς τα ανώτερα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Ἐπιστολαὶ ἑορταστικαί
Ὡς οὖν τῷ θείῳ βήματι παραστησόμενοι, καὶ τῆς ἑαυτῶν ζωῆς ἀποδώσοντες λόγους, ἁγίως πολιτευσώμεθα, καὶ πάντα τρόπον ἐπιεικείας ἐπιτηδεύσωμεν, καθαρίζοντες ἀπὸ παντὸς μολυσμοῦ σαρκὸς καὶ πνεύματος ἑαυτοὺς, ἀρκούμενοι τοῖς παροῦσιν, ὀχληρὸν ἑτέρως τὸ περιττὸν ἡγούμενοι, συναλγοῦντες τοῖς κάμνουσι, τοῖς ἐν ἱδρῶσι συγκαθιστάμενοι, μνημονεύοντες τῶν δεσμίων ὡς συνδεδεμένοι, τοὺς ἐν ἀῤῥωστίαις ὄντας παραμυθούμενοι, ὀρφανοῦ καὶ χήρας δάκρυον ἐποικτείροντες, ἐπικουροῦντες ὡς ἔνι τοῖς ἐν πτωχείᾳ κατηχθημένοις, καὶ ἀπαξαπλῶς παντὸς ἀγαθοῦ πράγματος ἐπιμεληταὶ γινόμενοι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή, λοιπόν, πρόκειται να παρασταθούμε στο θείο βήμα και να δώσουμε λόγο για τη ζωή μας, ας ζήσουμε με αγιότητα και ας επιδιώξουμε κάθε μορφή επιείκειας, καθαρίζοντας τους εαυτούς μας από κάθε μολυσμό σάρκας και πνεύματος, αρκούμενοι σε όσα έχουμε, θεωρώντας οχληρό το οτιδήποτε περιττό, συμπάσχοντας με όσους υποφέρουν, συμπαραστεκόμενοι σε όσους κοπιάζουν, ενθυμούμενοι τους φυλακισμένους σαν να είμαστε και εμείς δεμένοι μαζί τους, παρηγορώντας εκείνους που βρίσκονται σε ασθένειες, σπλαχνιζόμενοι το δάκρυ του ορφανού και της χήρας, βοηθώντας όσο είναι δυνατόν αυτούς που έχουν περιέλθει σε φτώχεια, και γενικά φροντίζοντας για κάθε αγαθό έργο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Πανάριον
ἀλλ᾽ ἔδει τοῦτο γενέσθαι, ἵνα πληρωθῶσι δι᾽ αὐτοῦ αἱ θεῖαι γραφαὶ διὰ τῶν ἰδίων αὐτοῦ προφητῶν περὶ αὐτοῦ προκεκηρυγμέναι· ἵνα πληρώσῃ καὶ τὰ κατὰ τοῦ Ἅιδου ἐν τῇ ἰδέᾳ τοῦ ἀνθρώπου πρὸς τὸν Ἅιδην, ἵνα ὁ ἄρχων, ὁ Ἅιδης καὶ ὁ θάνατος, χειρώσασθαι ἄνθρωπον θελήσας, κατὰ ἄγνοιαν ἀγνοῶν τὴν ἐν τῇ ψυχῇ 〈κεκρυμμένην καταλάβῃ ἁγίαν〉 θεότητα καὶ μᾶλλον 〈γένηται〉 αὐτὸν τὸν Ἅιδην χειρωθῆναι καὶ τὸν θάνατον καταλυθῆναι καὶ πληρωθῆναι τὸ εἰρημένον «οὐκ ἐάσεις τὴν ψυχήν μου εἰς Ἅιδην, οὐδὲ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν». οὔτε γὰρ κατέλιπεν ὁ ἅγιος θεὸς λόγος τὴν ψυχὴν οὔτε ἐγκατελείφθη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἐν Ἅιδῃ. πάντα γὰρ οἰκονομεῖ τὰ τῆς τοιαύτης μεγάλης μυσταγωγίας ἡ τριὰς ἀπαραλείπτως, ὁ πατὴρ καὶ ὁ υἱὸς καὶ τὸ ἅγιον πνεῦμα, τοῦ μὲν υἱοῦ ἐνσάρκου 〈γενομένου〉, τοῦ γὲ πατρὸς ἀσωμάτου ὑπάρχοντος, εὐδοκίᾳ δὲ ἰδίᾳ καὶ βουλήσει πνεύματος ἁγίου τοῦ ἀσωμάτου 〈τοῦ〉 υἱοῦ [δὲ] ἐνσωμάτου γενομένου, ἀλλὰ ἀτρέπτου. τὰ δὲ ὅλα ἀπὸ τῆς τριάδος ᾠκονομεῖτο σωτήρια τοῖς ἀνθρώποις. 66. Διὰ τοῦτο πάλιν ἐν ἑτέρῳ φησίν, ἐπειδὴ εἶπεν «ἵνα τί ἐγκατέλιπές με;» ὧδε λέγων «οὐ μή σε ἀνῶ, οὐδ᾽ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά έπρεπε να γίνει αυτό, για να εκπληρωθούν μέσω αυτού οι θείες Γραφές που είχαν προκηρυχθεί γι' αυτόν μέσω των δικών του προφητών· για να εκπληρώσει και τα όσα στρέφονταν κατά του Άδη, ερχόμενος προς τον Άδη με τη μορφή ανθρώπου, ώστε ο άρχοντας, ο Άδης και ο θάνατος, θέλοντας να υποτάξει τον άνθρωπο, μέσα στην άγνοιά του να συλλάβει την άγια θεότητα που ήταν κρυμμένη στην ψυχή, και μάλλον να συμβεί να υποταχθεί ο ίδιος ο Άδης και να καταλυθεί ο θάνατος και να εκπληρωθεί το ρηθέν: «δεν θα εγκαταλείψεις την ψυχή μου στον Άδη, ούτε θα επιτρέψεις στον όσιό σου να δει διαφθορά». Διότι ούτε ο άγιος Θεός Λόγος εγκατέλειψε την ψυχή ούτε η ψυχή του εγκαταλείφθηκε στον Άδη. Επειδή η Τριάδα, ο Πατέρας και ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα, οικονομεί αδιαλείπτως όλα τα της τόσο μεγάλης μυσταγωγίας, καθώς ο μεν Υιός έγινε ένσαρκος, ενώ ο Πατέρας υπάρχει ασώματος, και με την ίδια του την ευδοκία και τη βούληση του ασώματου Αγίου Πνεύματος ο Υιός έγινε ενσώματος, παραμένοντας όμως άτρεπτος. Όλα δε τα σωτήρια για τους ανθρώπους οικονομούνταν από την Τριάδα. 66. Γι' αυτό πάλι σε άλλο σημείο λέει, επειδή προηγουμένως είχε πει «γιατί με εγκατέλειψες;», εδώ λέγει: «δεν θα σε αφήσω, ούτε θα σε εγκαταλείψω».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ομιλίες ΜΓ΄–ΞΓ΄
Πάλιν οὖν αὐτοῦ δοῦλος ἀγαθὸς διὰ τῶν ἔργων φάνηθι· αὐτὸς γάρ ἐστι κατὰ τὸ ψαλμικόν, «ὁ διδοὺς τροφὴν ἐν εὐκαιρίᾳ· ὁ ἀνοίγων τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ἐμπιπλῶν πᾶν ζῶον εὐδοκίας»· ὁ εἰπών, «οὐ μή σου ἀνῶ οὐδ’ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω», ὁ λέγων, «οἱ δουλεύοντές μοι φάγονται», πρὸς δὲ τοὺς μὴ δουλεύοντας αὐτῷ, «ὑμεῖς δὲ πεινάσετε».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πάλι, λοιπόν, αναδείξου καλός δούλος του μέσω των έργων σου· διότι αυτός είναι, κατά το ψαλμικό ρητό, «εκείνος που δίνει τροφή στον κατάλληλο καιρό· εκείνος που ανοίγει το χέρι του και χορταίνει κάθε ζωντανό πλάσμα με την ευδοκία του»· αυτός που είπε, «δεν πρόκειται να σε αφήσω, ούτε πρόκειται να σε εγκαταλείψω», αυτός που λέει, «οι δούλοι μου θα φάνε», ενώ προς εκείνους που δεν τον υπηρετούν, «εσείς όμως θα πεινάσετε».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολήν
Τινὲς ἐνταῦθα καὶ τὸν Λὼτ αὐτὸν αἰνίττεσθαί φασι, καὶ δι᾽ αὐτὸν εἰρηκέναι αὐτό. Μιμνήσκεσθε τῶν δεσμίων ὡς συνδεδεμένοι, τῶν κακουχουμένων, ὡς καὶ αὐτοὶ ὄντες ἐν σώματι. Τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶσι, καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος· πόρνους δὲ καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ Θεός. Ἀφιλάργυρος ὁ τρόπος· ἀρκούμενοι τοῖς παροῦσιν. Ὅρα πόσος περὶ σωφροσύνης ὁ λόγος αὐτῷ. Εἶπεν, Εἰρήνην διώκετε καὶ τὸν ἁγιασμόν· καὶ πάλιν, Μή τις ἢ πόρνος, ἢ βέβηλος· νῦν πάλιν φησὶ, Πόρνους καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ Θεός. Πανταχοῦ δὲ μετὰ ἐπιτιμίου ἡ ἀπαγόρευσις.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μερικοί ισχυρίζονται ότι εδώ υπονοείται και ο ίδιος ο Λωτ, και ότι εξαιτίας του το είπε αυτό. Να θυμάστε τους φυλακισμένους σαν να είστε δεμένοι μαζί τους, και εκείνους που κακοπαθούν, αφού και εσείς οι ίδιοι βρίσκεστε μέσα σε σώμα. Ο γάμος ας είναι τίμιος σε όλα και η κλίνη αμίαντη· διότι τους πόρνους και τους μοιχούς θα τους κρίνει ο Θεός. Ο τρόπος της ζωής σας ας είναι αφιλάργυρος, και να αρκείστε σε όσα έχετε στο παρόν. Πρόσεξε πόσο πολύς είναι ο λόγος του για τη σωφροσύνη. Είπε: «Να επιδιώκετε την ειρήνη και τον αγιασμό»· και πάλι: «Να μην υπάρχει κανένας πόρνος ή βέβηλος»· και τώρα πάλι λέει: «Τους πόρνους και τους μοιχούς θα τους κρίνει ο Θεός». Και παντού η απαγόρευση συνοδεύεται από επιτίμιο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολήν
Οὐκ εἶπε πάλιν, Μηδεὶς ἔστω πόρνος· ἀλλ᾽ ἅπαξ εἰπὼν, τότε ἐπήγαγεν ὡς κοινὴν παραίνεσιν, καὶ οὐχ ὡς πρὸς αὐτοὺς ἀποτεινόμενος· Ἀφιλάργυρος ὁ τρόπος· ἀρκούμενοι τοῖς παροῦσιν. Οὐκ εἶπεν, ὅτι Μηδὲν κτήσησθε, ἀλλ᾽, Ἀφιλάργυρος ὁ τρόπος ἔστω· τουτέστιν, ἐλεύθερος ὁ νοῦς ἔστω, δεικνύτω τὸ φιλόσοφον ἡ γνώμη· δείξει δὲ, ἐὰν μὴ ζητῶμεν τὰ περιττὰ, ἐὰν τῆς χρείας μόνον γενώμεθα. Καὶ γὰρ ἀνωτέρω ἔλεγε, Καὶ τὴν ἁρπαγὴν τῶν ὑπαρχόντων ὑμῶν μετὰ χαρᾶς προσεδέξασθε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δεν είπε πάλι: «Κανείς ας μην είναι πόρνος»· αλλά, αφού το είπε μία φορά, έπειτα το πρόσθεσε ως κοινή προτροπή, και όχι σαν να απευθύνεται ειδικά προς αυτούς: «Αφιλάργυρος να είναι ο τρόπος της ζωής σας· να αρκείστε στα παρόντα». Δεν είπε: «Μην αποκτήσετε τίποτα», αλλά: «Αφιλάργυρος ας είναι ο τρόπος της ζωής σας»· δηλαδή, ελεύθερος ας είναι ο νους, ας φανερώνει το φρόνημα τη φιλοσοφημένη του διάθεση. Και θα τη φανερώσει, εάν δεν επιζητούμε τα περιττά, εάν περιοριζόμαστε μόνο στα απολύτως αναγκαία. Διότι και πιο πάνω έλεγε: «Και την αρπαγή των υπαρχόντων σας με χαρά την αποδεχθήκατε».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολήν
Ταῦτα ὥστε μὴ εἶναι φιλαργύρους παραινεῖ. Ἀρκούμενοι, φησὶ, τοῖς παροῦσιν. Εἶτα καὶ ἐνταῦθα ἡ παραμυθία, ὥστε μὴ ἀπαγορεύειν· Αὐτὸς γὰρ, φησὶν, εἴρηκεν, Οὐ μή σε ἀνῶ, οὐδ᾽ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω. Ὥστε θαῤῥοῦντας ἡμᾶς λέγειν, Κύριος ἐμοὶ βοηθὸς, καὶ οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος. Ἰδοὺ πάλιν ἐν τοῖς πειρασμοῖς ἡ παραμυθία. Μνημονεύετε τῶν ἡγουμένων ὑμῶν. Τοῦτο ἄνωθεν ὤδινεν εἰπεῖν· διὰ τοῦτο ἔλεγεν, Εἰρήνην διώκετε μετὰ πάντων. Τοῦτο καὶ Θεσσαλονικεῦσι παρῄνει, ὥστε ἔχειν αὐτοὺς ἐν τιμῇ ὑπὲρ ἐκπερισσοῦ. Μνημονεύετε, φησὶ, τῶν ἡγουμένων ὑμῶν, οἵτινες ἐλάλησαν ὑμῖν τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ· ὧν ἀναθεωροῦντες τὴν ἔκβασιν τῆς ἀναστροφῆς, μιμεῖσθε τὴν πίστιν. Ποία ἀκολουθία αὕτη; Ἀρίστη μὲν οὖν· λέγει γὰρ, Θεωροῦντες αὐτῶν τὴν ἀναστροφὴν, τουτέστι, τὸν βίον, μιμεῖσθε τὴν πίστιν· ἀπὸ γὰρ βίου καθαροῦ ἡ πίστις. Ἢ τὴν πίστιν τὸ βέβαιον λέγει. Πῶς; Δείκνυσι γὰρ ὅτι πιστεύσαντες βεβαίως τοῖς μέλλουσι, τὴν ἀρίστην πολιτείαν κατώρθωσαν. Οὐ γὰρ ἂν ἐπεδείξαντο βίον καθαρὸν, εἴ γε ἠμφισβήτουν περὶ τῶν μελλόντων, εἴ γε ἀμφέβαλλον. Ὥστε καὶ ἐνταῦθα τὸ αὐτὸ θεραπεύει. Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ αὐτὸς, καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας. Διδαχαῖς ποικίλαις καὶ ξέναις μὴ παραφέρεσθε· καλὸν γὰρ χάριτι βεβαιοῦσθαι τὴν καρδίαν, οὐ βρώμασιν, ἐν οἷς οὐκ ὠφελήθησαν οἱ περιπατήσαντες.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτά τα συμβουλεύει ώστε να μην είναι φιλάργυροι. «Να αρκείσθε», λέει, «στα παρόντα». Έπειτα, και εδώ υπάρχει η παρηγοριά, ώστε να μην απελπίζονται· διότι ο Ίδιος, λέει, έχει πει: «Δεν θα σε αφήσω, ούτε θα σε εγκαταλείψω». Ώστε να μπορούμε με θάρρος να λέμε: «Ο Κύριος είναι βοηθός μου και δεν θα φοβηθώ τι θα μου κάνει ο άνθρωπος». Ιδού πάλι η παρηγοριά μέσα στους πειρασμούς. «Να θυμάστε τους προεστώτες σας». Αυτό από πιο πριν αγωνιούσε να το πει· γι' αυτό έλεγε: «Να επιδιώκετε την ειρήνη με όλους». Αυτό ακριβώς συμβούλευε και στους Θεσσαλονικείς, ώστε να τους αποδίδουν εξαιρετικά μεγάλη τιμή. «Να θυμάστε», λέει, «τους προεστώτες σας, οι οποίοι σας κήρυξαν τον λόγο του Θεού· και, παρατηρώντας προσεκτικά την κατάληξη της βιοτής τους, να μιμείστε την πίστη τους». Ποια είναι η λογική αλληλουχία εδώ; Εξαιρετική, βεβαίως· διότι λέει: «Παρατηρώντας τη βιοτή τους, δηλαδή τον τρόπο της ζωής τους, να μιμείστε την πίστη τους»· διότι η πίστη προέρχεται από καθαρό βίο. Ή με τον όρο «πίστη» εννοεί τη βεβαιότητα. Πώς; Διότι αποδεικνύει ότι, επειδή πίστεψαν με βεβαιότητα στα μελλοντικά αγαθά, κατόρθωσαν να επιδείξουν άριστη πολιτεία. Διότι δεν θα επιδείκνυαν καθαρό βίο, εάν αμφισβητούσαν και είχαν αμφιβολίες για τα μελλοντικά. Επομένως, και εδώ το ίδιο πράγμα θεραπεύει. Ο Ιησούς Χριστός είναι ο ίδιος χθες και σήμερα και στους αιώνες. Μην παρασύρεστε από διδασκαλίες ποικίλες και ξένες· διότι είναι καλό να στερεώνεται η καρδιά με τη χάρη, και όχι με τροφές, από τις οποίες δεν ωφελήθηκαν όσοι πορεύθηκαν σύμφωνα με αυτές.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολήν
Τίμιος ὁ γάμος, φησὶν, ἐν πᾶσι, καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος. Πῶς τίμιος ὁ γάμος; Ὅτι ἐν σωφροσύνῃ, φησὶ, διατηρεῖ τὸν πιστόν. Ἐνταῦθα καὶ Ἰουδαίους αἰνίττεται, ὅτι βδελυρὰν ἡγοῦντο τὴν κοίτην· Καὶ ὃς ἂν ᾖ, φησὶν, ἀπὸ κοίτης, οὐκ ἔστι καθαρός. Οὐκ ἔστι βδελυρὰ τὰ ἀπὸ φύσεως, ὦ ἄγνωμον καὶ ἀναίσθητε Ἰουδαῖε, ἀλλὰ τὰ ἀπὸ προαιρέσεως· εἰ γὰρ τίμιος ὁ γάμος καὶ καθαρὸς, τί δήποτε καὶ ἐξ αὐτοῦ μιαίνεσθαι νομίζεις; Ἀφιλάργυρος, φησὶν, ὁ τρόπος. Ἐπειδὴ πολλοὶ μετὰ τὸ κενῶσαι τὰ ὑπάρχοντα, ὕστερον βούλονται προσχήματι ἐλεημοσύνης ἀνακτᾶσθαι πάλιν αὐτὰ, διὰ τοῦτό φησιν, Ἀφιλάργυρος ὁ τρόπος· τουτέστιν, ἵνα τῆς χρείας ὦμεν καὶ τῶν ἀναγκαίων. Τί οὖν, ἂν μηδὲ τούτων, φησὶν, εὐπορῶμεν; Οὐκ ἔστι τοῦτο, οὐκ ἔστιν· αὐτὸς γὰρ εἶπε, καὶ οὐ ψεύδεται, ὅτι Οὐ μή σε ἀνῶ, οὐδ᾽ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω. Ὥστε θαῤῥοῦντας ἡμᾶς λέγειν· Κύριος ἐμοὶ βοηθὸς, καὶ οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος. Ὡσεὶ ἔλεγε, Τὴν ὑπόσχεσιν ἔχεις παρ᾽ αὐτοῦ, μὴ ἀμφίβαλλε λοιπόν· αὐτὸς ἐπηγγείλατο, μὴ ἀμφισβήτει. Τὸ δὲ, Οὐ μή σε ἀνῶ, οὐ περὶ χρημάτων μόνον φησὶν, ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων λέγει. Κύριος ἐμοὶ βοηθὸς, καὶ οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος. Εἰκότως τὸ τοῦ προφήτου ἐπήγαγεν, ἐπισφραγίζων τούτῳ τὸν λόγον, καὶ προθυμοτέρους μᾶλλον ποιῶν, ὥστε μὴ ἀπαγορεύειν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Τίμιος είναι ο γάμος», λέει, «σε όλα, και η κλίνη αμίαντη». Πώς είναι τίμιος ο γάμος; Επειδή διατηρεί, λέει, τον πιστό στη σωφροσύνη. Εδώ υπαινίσσεται και τους Ιουδαίους, επειδή θεωρούσαν βδελυρή την κλίνη: «Και όποιος», λέει, «έρχεται από την κλίνη, δεν είναι καθαρός». Δεν είναι βδελυρά τα της φύσεως, ω άγνωμον και αναίσθητε Ιουδαίε, αλλά τα της προαιρέσεως· διότι, εάν ο γάμος είναι τίμιος και καθαρός, γιατί νομίζεις ότι μολύνεσαι εξαιτίας του; «Αφιλάργυρος», λέει, «ο τρόπος της ζωής σας». Επειδή πολλοί, αφού διαθέσουν τα υπάρχοντά τους, θέλουν αργότερα με το πρόσχημα της ελεημοσύνης να τα ανακτήσουν πάλι, γι' αυτό λέει: «Αφιλάργυρος ο τρόπος»· δηλαδή, να περιοριζόμαστε στην κάλυψη της χρείας και των αναγκαίων. Τι γίνεται λοιπόν αν δεν έχουμε, λέει, ούτε αυτά τα αναγκαία; Δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση, δεν υπάρχει· διότι ο ίδιος είπε, και δεν ψεύδεται, ότι: «Δεν θα σε αφήσω, ούτε θα σε εγκαταλείψω». Ώστε με θάρρος να λέμε: «Ο Κύριος είναι βοηθός μου, και δεν θα φοβηθώ τι θα μου κάνει ο άνθρωπος». Σαν να έλεγε: Έχεις την υπόσχεση από Αυτόν, μην αμφιβάλλεις λοιπόν· ο ίδιος το υποσχέθηκε, μην αμφισβητείς. Και το «Δεν θα σε αφήσω», δεν το λέει μόνο για τα χρήματα, αλλά αναφέρεται και σε όλα τα υπόλοιπα. «Ο Κύριος είναι βοηθός μου, και δεν θα φοβηθώ τι θα μου κάνει ο άνθρωπος». Εύλογα πρόσθεσε τον λόγο του προφήτη, επισφραγίζοντας με αυτόν τα λεγόμενά του και καθιστώντας τους πιο πρόθυμους, ώστε να μην απελπίζονται.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τοὺς ἀνδριάντας
Μὴ τοίνυν ἀλγῶμεν, ἀγαπητοὶ, διὰ τὸν ἀπὸ τῶν ἀρχόντων φόβον, ἀλλὰ καὶ εὐχαριστῶμεν τῷ Θεῷ, ὅτι τὴν ῥᾳθυμίαν ἡμῶν ἀνέστειλε, καὶ σπουδαιοτέρους εἰργάσατο. Τί γὰρ, εἰπέ μοι, γέγονε βλάβος ἀπὸ τῆς φροντίδος ταύτης, καὶ τῆς μερίμνης; ὅτι σεμνότεροι γεγόναμεν καὶ ἐπιεικέστεροι; ὅτι σπουδαιότεροι καὶ προσεκτικώτεροι; ὅτι μεθύοντα καὶ ᾄδοντα πορνικὰ ᾄσματα οὐδένα βλέπομεν; ἀλλ᾽ ὅτι λιταὶ διηνεκεῖς, καὶ δάκρυα, καὶ εὐχαί; ὅτι γέλως ἄκαιρος καὶ αἰσχρὰ ῥήματα, καὶ διάχυσις ἅπασα ἀπελήλαται, καὶ γυναῖκα εὐσχήμονα καὶ ἐλευθέραν ἡ πόλις ἡμῖν ἅπασα μιμεῖται νῦν; διὰ ταῦτα ἀλγεῖς, εἰπέ μοι; Διὰ ταῦτα μὲν οὖν χαίρειν δίκαιον καὶ εὐχαριστεῖν τῷ Θεῷ, ὅτι τοσαύτην βλακείαν ὀλίγων ἡμερῶν φόβῳ κατέλυσε. Ναὶ, φησὶν, ἀλλ᾽ εἰ μὲν μέχρι φόβου μόνον ἐκινδυνεύομεν, ἱκανὴν ἂν ἐκαρπωσάμεθα τὴν ὠφέλειαν· νυνὶ δὲ δεδοίκαμεν μὴ περαιτέρω προέλθῃ τὸ δεινὸν, καὶ περὶ τῶν ἐσχάτων κινδυνεύσωμεν ἅπαντες. Ἀλλὰ μὴ δείσητε, Παῦλος ὑμᾶς παραμυθεῖται λέγων. ὅτι Πιστὸς ὁ Θεὸς, ὃς οὐκ ἐάσει ὑμᾶς πειρασθῆναι ὑπὲρ ὃ δύνασθε, ἀλλὰ ποιήσει σὺν τῷ πειρασμῷ καὶ τὴν ἔκβασιν τοῦ δύνασθαι ὑμᾶς ὑπενεγκεῖν. Αὐτὸς γὰρ εἶπεν· Οὐ μή σε ἀνῶ, οὐδ᾽ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ας μη λυπόμαστε, λοιπόν, αγαπητοί μου, για τον φόβο που προέρχεται από τους άρχοντες, αλλά και ας ευχαριστούμε τον Θεό, επειδή ανέκοψε την αμέλειά μας και μας έκανε πιο επιμελείς. Διότι, πες μου, τι βλάβη προήλθε από αυτήν την έγνοια και τη μέριμνα; Το ότι γίναμε πιο σεμνοί και πιο επιεικείς; Το ότι γίναμε πιο επιμελείς και πιο προσεκτικοί; Το ότι δεν βλέπουμε κανέναν να μεθάει και να τραγουδά άσεμνα τραγούδια, αλλά υπάρχουν συνεχείς δεήσεις, και δάκρυα, και προσευχές; Το ότι το άκαιρο γέλιο και τα αισχρά λόγια και κάθε είδους ηθική χαλάρωση έχουν αποδιωχθεί, και ολόκληρη η πόλη μας μιμείται τώρα μια γυναίκα ευπρεπή και ελεύθερη; Γι' αυτά λυπάσαι, πες μου; Γι' αυτά, αντιθέτως, είναι δίκαιο να χαιρόμαστε και να ευχαριστούμε τον Θεό, διότι κατέλυσε τόση νωθρότητα με τον φόβο λίγων ημερών. Ναι, λέει κάποιος, αλλά εάν κινδυνεύαμε μόνο μέχρι του σημείου να φοβηθούμε, θα είχαμε αποκομίσει αρκετή ωφέλεια· τώρα, όμως, φοβόμαστε μήπως το κακό προχωρήσει παραπέρα και κινδυνεύσουμε όλοι με τα έσχατα δεινά. Αλλά μη φοβάστε, ο Παύλος σας παρηγορεί λέγοντας: «Πιστός είναι ο Θεός, ο οποίος δεν θα επιτρέψει να πειραστείτε περισσότερο από όσο μπορείτε, αλλά μαζί με τον πειρασμό θα δώσει και τη διέξοδο, ώστε να μπορέσετε να τον υπομείνετε». Διότι ο Ίδιος είπε: «Δεν θα σε αφήσω και δεν θα σε εγκαταλείψω».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Ἐπειδὴ εἰ ᾔδει, οὐδὲν θαυμαστόν. Ἀποτείνεται δὲ καὶ εἰς τὸν Λώτ. Τίμιος ὁ γάμος ἐν πᾶσι, καὶ ἡ κοίτη ἀμίαντος. Πόρνους δὲ καὶ μοιχοὺς κρινεῖ ὁ Θεός. Ἀφιλάργυρος ὁ τρόπος, ἀρκούμενοι τοῖς παροῦσιν· αὐτὸς γὰρ εἴρηκεν· Οὐ μή σε ἀνῶ, οὐδ᾽ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω· ὥστε θαῤῥοῦντας ἡμᾶς λέγειν, Κύριος ἐμοὶ βοηθὸς, καὶ οὐ φοβηθήσομαι, τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή, εάν το γνώριζε, δεν θα ήταν καθόλου θαυμαστό. Αναφέρεται δε και στον Λωτ. Ας είναι τίμιος ο γάμος σε όλα, και η συζυγική κλίνη αμίαντη. Τους δε πόρνους και τους μοιχούς θα τους κρίνει ο Θεός. Αφιλάργυρος να είναι ο τρόπος της ζωής σας, και να αρκείστε στα παρόντα· διότι ο ίδιος έχει πει: Δεν θα σε αφήσω, ούτε θα σε εγκαταλείψω· ώστε με θάρρος να λέμε: Ο Κύριος είναι βοηθός μου, και δεν θα φοβηθώ· τι μπορεί να μου κάνει ο άνθρωπος;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Αὐτοὶ γινώσκετε, ὅτι ταῖς χρείαις μου, καὶ τοῖς οὖσι μετ᾽ ἐμοῦ ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες αὗται.» «Ἐγὼ γὰρ ἔμαθον ἐν οἷς εἰμὶ, αὐτάρκης εἶναι. Οἶδα ἐγὼ καὶ ταπεινοῦσθαι, οἶδα καὶ περισσεύειν ἐν παντὶ, καὶ ἐν πᾶσι· μεμύημαι καὶ χορτάζεσθαι, καὶ πεινᾷν, καὶ περισσεύειν, καὶ ὑστερεῖσθαι. Πάντα ἰσχύω ἐν τῷ ἐνδυναμοῦντί με Χριστῷ.» «Ἀρκούμενοι τοῖς παροῦσιν· αὐτὸς γὰρ εἶπεν· Οὐ μή σε ἀνῶ, οὐδ᾽ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω.» «Μηκέτι ὑδροπότει, ἀλλ᾽ οἴνῳ ὀλίγῳ χρῶ διὰ τὸν στομαχόν σου, καὶ τὰς πυκνάς σου ἀσθενείας.» «Ἔστι πορισμὸς μέγας ἡ εὐσέβεια μετὰ αὐταρκείας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εσείς οι ίδιοι γνωρίζετε ότι στις ανάγκες μου, καθώς και σε εκείνους που ήταν μαζί μου, υπηρέτησαν αυτά τα χέρια.» «Διότι εγώ έχω μάθει, στις συνθήκες όπου βρίσκομαι, να είμαι αυτάρκης. Ξέρω και να ταπεινώνομαι από τις στερήσεις, ξέρω και να έχω περίσσευμα σε κάθε περίσταση και σε όλα· έχω μυηθεί και στο να χορταίνω και στο να πεινώ, και στο να έχω αφθονία και στο να υστερούμαι. Όλα τα μπορώ διά του Χριστού που με ενδυναμώνει.» «Να αρκείστε σε αυτά που έχετε τώρα· διότι ο ίδιος είπε: Δεν πρόκειται να σε αφήσω, ούτε πρόκειται να σε εγκαταλείψω.» «Μην πίνεις πλέον μόνο νερό, αλλά να χρησιμοποιείς λίγο κρασί για το στομάχι σου και τις συχνές σου αδιαθεσίες.» «Είναι μεγάλο κέρδος η ευσέβεια, όταν συνοδεύεται από την αυτάρκεια.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Βίος Βαρλαὰμ καὶ Ἰωάσαφ
Ταῦτα λογιζόμενος, ἀγαπητέ, ἀνδρίζου καὶ ἴσχυε, καὶ ὡς καλὸς στρατιώτης σπούδαζε τῷ στρατολογήσαντι ἀρέσαι. κἂν λογισμούς σοι ὀλιγωρίας ὁ πονηρὸς φέρῃ καὶ τὸν τόνον ὑποχαλᾶν τῆς προθέσεως σπεύδῃ, μὴ φοβοῦ αὐτοῦ τὰς ἐπιβουλάς, τὸ Δεσποτικὸν ἐννοῶν πρόσταγμα, Ἐν τῷ κόσμῳ θλῖψιν ἕξετε, λέγοντος· ἀλλὰ θαρσεῖτε· ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον. διὸ χαῖρε ἐν Κυρίῳ πάντοτε, ὅτι ἐξελέξατό σε καὶ διεχώρισεν ἐκ τοῦ κόσμου, καὶ ἔθετο ὡς ἐν προσώπῳ αὐτοῦ. αὐτὸς δέ, ὁ καλέσας σε κλήσει ἁγίᾳ, ἐγγύς ἐστιν ἀεί. μηδὲν μερίμνα· ἀλλ᾽ ἐν παντὶ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει μετὰ εὐχαριστίας τὰ αἰτήματά σου γνωριζέσθω πρὸς τὸν Θεόν. αὐτὸς γὰρ εἴρηκεν· Οὐ μή σε ἀνῶ, οὐδ᾽ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω. οὕτως μὲν οὖν ἐν τῇ σκληρότητι τῆς ἀγωγῆς καὶ τῇ ὀλιγωρίᾳ τῆς ἀσκήσεως τοιούτους κτώμενος λογισμούς, εὐφραίνου, μεμνημένος Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· Ἐμνήσθην γάρ, φησί, τοῦ Θεοῦ, καὶ εὐφράνθην.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αναλογιζόμενος αυτά, αγαπητέ, να είσαι ανδρείος και δυνατός, και ως καλός στρατιώτης να φροντίζεις να αρέσεις σε εκείνον που σε στρατολόγησε. Και αν ο πονηρός σού φέρει λογισμούς ολιγωρίας και επιδιώξει να χαλαρώσει την ένταση της προθέσεώς σου, μην φοβάσαι τις επιβουλές του, έχοντας στον νου σου το Δεσποτικό πρόσταγμα που λέει: «Στον κόσμο θα έχετε θλίψη· αλλά να έχετε θάρρος, εγώ έχω νικήσει τον κόσμο». Γι' αυτό να χαίρεσαι πάντοτε εν Κυρίω, διότι σε εξέλεξε και σε ξεχώρισε από τον κόσμο, και σε έθεσε ενώπιον του προσώπου Του. Και Αυτός, που σε κάλεσε με αγία κλήση, είναι πάντοτε κοντά. Να μην μεριμνάς για τίποτα· αλλά σε κάθε περίσταση, με την προσευχή και τη δέηση, μετ' ευχαριστίας, ας γίνονται γνωστά τα αιτήματά σου στον Θεό. Διότι Αυτός έχει πει: «Δεν θα σε αφήσω και δεν θα σε εγκαταλείψω». Έτσι λοιπόν, μέσα στη σκληρότητα της αγωγής και στην ολιγωρία της ασκήσεως, έχοντας τέτοιους λογισμούς, να ευφραίνεσαι, ενθυμούμενος τον Κύριο και Θεό μας· διότι λέει: «Ενθυμήθηκα τον Θεό, και ευφράνθηκα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωσὴφ Βρυέννιος Λόγοι
Δεύτερον δέ, ὅτι τοσούτων ὄντων κτισμάτων κοσμικῶν καὶ ὑπερκοσμίων, οὔτε φιλάγγελος, οὔτε φιλόκοσμος, οὔτε τι τῶν ὅσα εἰκὸς ἦν ἐκ τῶν οἰκείων κτισμάτων αὐτὸν ὀνομάζεσθαι· ἀλλὰ μόνον φιλάνθρωπος λέγεται, καὶ χαίρει τῷ ὀνόματι τούτῳ καλούμενος, ἅτε τὸν ἄνθρωπον ὑπεραγαπῶν. Καὶ τρίτον πρὸς τούτοις τεκμήριον τῆς πρὸς τὸν ἄνθρωπον ἀγάπης αὐτοῦ, ὅτι ὡς ἂν οἱ ἄνθρωποι θέλωσιν, οὕτω τὰ κατ’ αὐτοὺς διατίθησι, μόνον εἰ πρὸς αὐτὸν ἀληθῶς ἐπιστρέψωσι· καὶ τὸ δὴ μεῖζον τῆς πρὸς ἡμᾶς ἐκείνου στοργῆς, ὅτι πολλάκις ἐν θλίψεσι καὶ ἀνάγκαις, οὐ πρὸς πολλῶν καλούμενος εἰς βοήθειαν μόνον, ἀλλὰ καὶ παρ’ ἑνός, ἐπακούει εὐθέως, καὶ πάντα μεταποιεῖ καθὼς γέγραπται «θέλημα τῶν φοβουμένων αὐτὸν ποιήσει, καὶ τῆς δεήσεως αὐτῶν εἰσακούσεται, καὶ σώσει αὐτούς»· καὶ πάλιν, «θῦσον τῷ Θεῷ θυσίαν αἰνέσεως, καὶ ἀπόδος τῷ Ὑψίστῳ τὰς εὐχάς σου, καὶ ἐπικάλεσαί με ἐν ἡμέρᾳ θλίψεώς σου, καὶ ἐξελοῦμαί σε, καὶ δοξάσεις με»· καὶ αὖθις, «οὐ μή σε ἀνῶ, οὐδ’ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω· ἀλλ’ ἔτι λαλοῦντός σου ἐρῶ, ἰδοὺ πάρειμι»· πρὸς δέ, «ἐὰν δύο ὑμῶν συμφωνήσωσιν ἐπὶ γῆς, περὶ παντὸς πράγματος οὗ ἐὰν αἰτήσωνται, γενήσεται αὑτοῖς παρὰ τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν τοῖς οὐρανοῖς».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δεύτερον, ενώ υπάρχουν τόσα πολλά κτίσματα, κοσμικά και υπερκοσμικά, δεν ονομάζεται ούτε φιλάγγελος, ούτε φιλόκοσμος, ούτε παίρνει κάποιο από τα ονόματα που θα ήταν φυσικό να λάβει από τα δικά του κτίσματα· αλλά μόνο φιλάνθρωπος λέγεται, και χαίρεται να αποκαλείται με αυτό το όνομα, επειδή υπεραγαπά τον άνθρωπο. Και τρίτον, ως επιπλέον τεκμήριο της αγάπης του προς τον άνθρωπο, είναι ότι, όπως θέλουν οι άνθρωποι, έτσι διευθετεί τα ζητήματά τους, αρκεί μόνο να επιστρέψουν αληθινά σε αυτόν. Και το μεγαλύτερο μάλιστα δείγμα της στοργής του προς εμάς είναι ότι πολλές φορές σε θλίψεις και ανάγκες, όχι μόνο όταν καλείται σε βοήθεια από πολλούς, αλλά ακόμη και από έναν μόνο, εισακούει αμέσως, και τα αλλάζει όλα, όπως έχει γραφτεί: «Το θέλημα εκείνων που τον φοβούνται θα το εκπληρώσει, και τη δέησή τους θα εισακούσει, και θα τους σώσει»· και πάλι: «Πρόσφερε στον Θεό θυσία αινέσεως, και εκπλήρωσε προς τον Ύψιστο τις ευχές σου, και επικαλέσου με κατά την ημέρα της θλίψης σου, και θα σε γλιτώσω, και θα με δοξάσεις»· και ξανά: «Δεν θα σε αφήσω, ούτε θα σε εγκαταλείψω· αλλά, ενώ εσύ ακόμη θα μιλάς, θα πω: Ιδού, είμαι παρών»· και επιπλέον: «Εάν δύο από εσάς συμφωνήσουν πάνω στη γη για οποιοδήποτε πράγμα κι αν ζητήσουν, θα τους γίνει από τον Πατέρα μου τον εν τοις ουρανοίς».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Πανηγυρικός λόγος
Οὐ δίκαιον, ἔφη, τὰ τῷ ἐπουρανίῳ βασιλεῖ καθιερωθέντα τῷ ἐπιγείῳ καταπροδοῦναι· ἱεροσυλία γὰρ τοῦτο καὶ πρὸς Θεὸν ἁμάρτημα φαῦλον. Ἐγὼ δὲ ἐξ οἰκείας προαιρέσεως ὀβολὸν ἕνα καὶ μόνον οὐ προσοίσομαί σοι· σοὶ δέ, εἰ βούλει, ἰδοὺ τὰ τῆς Ἐκκλησίας πάντα, καὶ ποίει ὃ θέλεις. Τότε γοῦν κελεύει ὁ πατρίκιος τοῖς ἑπομένοις λέγων ἑκατὸν μόνας λίτρας χρυσίου ἐαθῆναι τῇ Ἐκκλησίᾳ, τὰ δὲ λοιπὰ ἀρθῆναι καθόλου. Ἐν ᾧ δὲ κατῄεσαν οἱ ταῦτα βαστάζοντες συναντῶσιν ἀνερχομένοις εἰς τὸν πατριάρχην ἄνδρες τινὲς κεράμια μέλιτος ἐπικομίζοντες τῷ μεγάλῳ, ἐν οἷς καὶ ἐπεγέγραπτο, τοῖς μὲν “πρωτεῖον μέλι”, τοῖς δὲ “ἄκαπνον”· καὶ ταύτας ὁ πατρίκιος ὑπαναγνοὺς τὰς ἐπιγραφὰς δηλοῖ τῷ πατριάρχῃ ἓν τῶν κεραμίων ἐκπεφθῆναι αὐτῷ· εὑρέθησαν δὲ ἀντὶ μέλιτος πάντα χρυσίου μεστά. Ἐκπλαγεὶς δὲ ὁ δίκαιος ἐπὶ τῷ παραδόξῳ τοῦ θαύματος καὶ δοὺς δόξαν τῷ Θεῷ ἕνα τῶν κεραμίων εὐθὺς στέλλει τῷ πατρικίῳ ἔχον ἐπιγραφὴν “μέλι πρωτεῖον”, γράφει δὲ αὐτῷ καὶ ἐπιστολὴν περιέχουσαν οὕτως· Ὁ εἰπὼν Κύριος· «Οὐ μή σε ἀνῶ, οὐδ’ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω», ἴδε, ἐνδοξότατε, πῶς ἀληθής ἐστι, καὶ ἀντὶ ὧν ὀφείλω χρημάτων, ἀντιδέδωκεν ἕτερα· καὶ γνῶθι τοῦτο ἐκ τοῦ νῦν ἐκπεφθέντος σοι κεραμίου καὶ ἴσθι ὅτι φθαρτὸς ἄνθρωπος στενῶσαι Θεὸν οὐδαμῶς δυνήσεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δεν είναι δίκαιο, είπε, αυτά που έχουν αφιερωθεί στον επουράνιο βασιλιά να παραδοθούν στον επίγειο· διότι αυτό είναι ιεροσυλία και φοβερό αμάρτημα ενώπιον του Θεού. Εγώ, από δική μου προαίρεση, ούτε έναν οβολό δεν πρόκειται να σου προσφέρω. Εσύ όμως, αν θέλεις, ιδού όλα τα αγαθά της Εκκλησίας, και κάνε ό,τι θέλεις. Τότε λοιπόν, ο πατρίκιος διέταξε τους ακολούθους του, λέγοντας να αφεθούν στην Εκκλησία μόνο εκατό λίτρες χρυσού, και τα υπόλοιπα να αφαιρεθούν εξολοκλήρου. Ενώ δε κατέβαιναν αυτοί που τα μετέφεραν, συνάντησαν κάποιους άνδρες που ανέβαιναν προς τον πατριάρχη, φέρνοντας στον μέγα άνδρα πιθάρια με μέλι, στα οποία υπήρχε η επιγραφή, σε κάποια «μέλι πρώτης ποιότητας» και σε άλλα «άκαπνο»· και αφού ο πατρίκιος διάβασε αυτές τις επιγραφές, ζήτησε από τον πατριάρχη να του σταλεί ένα από τα πιθάρια. Βρέθηκαν όμως αντί για μέλι να είναι όλα γεμάτα με χρυσό. Έκπληκτος ο δίκαιος για το παράδοξο του θαύματος και δοξάζοντας τον Θεό, στέλνει αμέσως στον πατρίκιο ένα από τα πιθάρια που είχε την επιγραφή «μέλι πρώτης ποιότητας», και του γράφει επιστολή που έχει ως εξής: Ο Κύριος που είπε: «Δεν θα σε αφήσω, ούτε θα σε εγκαταλείψω», δες, ενδοξότατε, πόσο αληθινός είναι, και αντί των χρημάτων που οφείλω, αντιπρόσφερε άλλα· και μάθε το αυτό από το πιθάρι που μόλις σου στάλθηκε και γνώριζε ότι ένας φθαρτός άνθρωπος δεν θα μπορέσει ποτέ να περιορίσει τον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Πανηγυρικός λόγος
Γίνεται γὰρ αἴτιος κενοδοξίας πολλάκις ἡ ἐλεημοσύνη τοῖς μὴ προσέχουσι· δύο τοιγαροῦν κἀγὼ αἴτιος ἐγκλημάτων ἄρτι· ὅτι τοῦ τῆς ἐλεημοσύνης μισθοῦ διὰ κενοδοξίαν ὑστερήθην καὶ ὅτι τοσούτων χρημάτων ἀπωλείας πρόξενος ἐγενόμην· καὶ ἰδοὺ τὸ κρίμα τῶν στενουμένων ψυχῶν καθάπτεται ἐμοί· ἀλλὰ πέποιθα εἰς Κύριον τὸν Θεόν μου ὅτι οὐ δι’ ἐμὲ ἀλλὰ χάριν τῆς τῶν δεομένων κηδεμονίας χορηγήσειεν αὐτοῖς τὰ χρειώδη· ἐκείνου γὰρ ὁ λόγος· «Οὐ μή σε ἀνῶ, οὐδ’ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω». Καὶ ταῦτα μετριοφρόνως ἀποφθεγξάμενος καὶ ταπεινούμενος ἐνώπιον Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων, οὐ πολὺς παρῴχηκε χρόνος καὶ Κύριος διπλασιάζει τὰ ὑπάρχοντα τῷ νέῳ αὐτοῦ Ἰώβ· ἔνθεν καὶ τῆς πρὸς τοὺς δεομένους μεγαλοψυχίας δαψιλεστέρως ἥπτετο καὶ θερμοτέρως εἴπερ τῆς πρώτης.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι πολλές φορές η ελεημοσύνη γίνεται αιτία κενοδοξίας για εκείνους που δεν προσέχουν. Επομένως, εγώ τώρα είμαι ένοχος για δύο σφάλματα: ότι στερήθηκα τον μισθό της ελεημοσύνης εξαιτίας της κενοδοξίας και ότι έγινα πρόξενος της απώλειας τόσων πολλών χρημάτων. Και ιδού, το κρίμα των ψυχών που στερούνται πέφτει πάνω μου. Αλλά έχω την πεποίθηση στον Κύριο τον Θεό μου ότι, όχι εξαιτίας μου, αλλά για χάρη της φροντίδας αυτών που έχουν ανάγκη, θα τους χορηγήσει τα απαραίτητα. Διότι δικός Του είναι ο λόγος: «Δεν θα σε αφήσω ούτε θα σε εγκαταλείψω». Και αφού τα είπε αυτά με μετριοφροσύνη και ταπεινώθηκε ενώπιον του Θεού και των ανθρώπων, δεν πέρασε πολύς χρόνος και ο Κύριος διπλασίασε τα υπάρχοντα του νέου Του Ιώβ. Έκτοτε άρχισε να δείχνει τη μεγαλοψυχία του προς εκείνους που είχαν ανάγκη πιο πλουσιοπάροχα και πιο θερμά από ό,τι πριν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης Σχόλια εἰς τοὺς συνοδικοὺς κανόνας
Ὅτι καὶ ὁ θεόπτης Μωϋσῆς οὕτω φησίν. «Ἐν αὐτοῖς οὐκ ἔστι προσθεῖναι, καὶ ἀπ’ αὐτῶν οὐκ ἔστιν ἀφελεῖν.» Καὶ ὁ θεῖος Ἀπόστολος Πέτρος ἐν αὐτοῖς ἐγκαυχώμενος βοᾷ· «εἰς ἃ ἐπιθυμοῦσιν Ἄγγελοι παρακύψαι.» Καὶ ὁ Παῦλος φησίν, «κᾂν ἡμεῖς, ἢ ἐξ οὐρανοῦ Ἄγγελος εὐαγγελίζεται ὑμῖν παρ’ ὃ παρελάβετε, ἀνάθεμα ἔστω». Τούτων οὖν οὕτως ὄντων καὶ διαμαρτυρομένων ἡμῖν, ἀγαλλώμενοι ἐπ’ αὐτοῖς, ὡς εἴ τις εὕροι σκῦλα πολλά, ἀσπασίως τοὺς θείους Κανόνας ἐνστερνιζόμεθα, καὶ ὁλόκληρον τὴν αὐτῶν διαταγὴν καὶ ἀσάλευτον κρατύνομεν, τῶν ἐκτεθέντων ὑπὸ τῶν σαλπίγγων τοῦ Πνεύματος πανευφήμων Ἀποστόλων, τῶν τε ἐξ ἁγίων Οἰκουμενικῶν Συνόδων, καὶ τῶν τοπικῶς συναθροισθεισῶν ἐπὶ ἐκδόσει τοιούτων διαταγμάτων, καὶ τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν· ἐξ ἑνὸς γὰρ ἅπαντες καὶ τοῦ αὐτοῦ Πνεύματος αὐγασθέντες, ὥρισαν τὰ συμφέροντα· καὶ οὓς μὲν τῷ ἀναθέματι παραπέμπουσι, καὶ ἡμεῖς ἀναθεματίζομεν, οὓς δὲ τῇ καθαιρέσει, καὶ ἡμεῖς καθαιροῦμεν, οὓς δὲ τῷ ἀφορισμῷ, καὶ ἡμεῖς ἀφορίζομεν, οὓς δὲ ἐπιτιμίῳ παραδιδόασι, καὶ ἡμεῖς ὡσαύτως ὑποβάλλομεν. Ἀφιλάργυρος γὰρ ὁ τρόπος· ἀρκούμενοι τοῖς παροῦσιν· ὁ βεβηκὼς εἰς τρίτον οὐρανὸν καὶ ἀκούσας ἄῤῥητα ῥήματα Παῦλος ὁ θεῖος Ἀπόστολος διαῤῥήδην βοᾷ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι και ο θεόπτης Μωυσής έτσι λέει: «Σε αυτά δεν επιτρέπεται να προσθέσει κανείς, και από αυτά δεν επιτρέπεται να αφαιρέσει.» Και ο θείος Απόστολος Πέτρος, καυχώμενος για αυτά, αναφωνεί: «σε αυτά που επιθυμούν οι Άγγελοι να σκύψουν για να δουν». Και ο Παύλος λέει: «ακόμη κι αν εμείς, ή Άγγελος από τον ουρανό σας κηρύξει ευαγγέλιο διαφορετικό από αυτό που παραλάβατε, ας είναι ανάθεμα». Εφόσον λοιπόν αυτά ισχύουν και μας επιμαρτυρούνται, αγαλλιώντας για αυτά σαν κάποιος που βρίσκει πολλά λάφυρα, με χαρά ενστερνιζόμαστε τους θείους Κανόνες, και κρατούμε ακλόνητη και ολόκληρη τη διάταξη αυτών που εκδόθηκαν από τις σάλπιγγες του Πνεύματος, τους πανεύφημους Αποστόλους, καθώς και εκείνων από τις άγιες Οικουμενικές Συνόδους, και από όσες συνόδους συγκεντρώθηκαν τοπικά για την έκδοση τέτοιων διαταγμάτων, αλλά και από τους αγίους Πατέρες μας. Διότι όλοι τους, φωτισμένοι από ένα και το αυτό Πνεύμα, όρισαν τα ωφέλιμα. Και όσους μεν παραδίδουν στο ανάθεμα, τους αναθεματίζουμε και εμείς, όσους δε στην καθαίρεση, τους καθαιρούμε και εμείς, και όσους στον αφορισμό, τους αφορίζουμε και εμείς, ενώ σε όσους επιβάλλουν επιτίμιο, το ίδιο τους επιβάλλουμε και εμείς. Διότι η διαγωγή πρέπει να είναι αφιλάργυρη, αρκούμενοι στα παρόντα, όπως διαρρήδην αναφωνεί ο θείος Απόστολος Παύλος, που ανέβηκε στον τρίτο ουρανό και άκουσε άρρητα ρήματα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης Σχόλια εἰς τοὺς συνοδικοὺς κανόνας
Διότι, καθὼς ἐκεῖνοι, ὁποῦ δὲν ἔχουσι γνώμην φιλάργυρον, ἀρκοῦνται εἰς τὰ παρόντα χρήματα ὁποῦ ἔχουσιν, ὡς λέγει ὁ Παῦλος· ἔτσι καὶ ἡμεῖς οὔτε προσθέτομεν, οὔτε ἀφαιροῦμεν, ἀλλὰ ἀρκούμεθα εἰς τοὺς ὁρισθέντας παρὰ τῶν ἁγίων Πατέρων Κανόνας. Ὅρα καὶ τὸν αʹ. τῆς δʹ. καὶ τὰ ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς βίβλου προλεγόμενα τῶν Κανόνων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, όπως εκείνοι που δεν έχουν φιλάργυρο φρόνημα αρκούνται στα παρόντα χρήματα που έχουν, όπως λέει ο Παύλος· έτσι και εμείς ούτε προσθέτουμε, ούτε αφαιρούμε, αλλά αρκούμαστε στους Κανόνες που έχουν οριστεί από τους αγίους Πατέρες. Βλέπε και τον α' της Δ' και τα προλεγόμενα των Κανόνων στην αρχή του βιβλίου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Ἐπιστολαί
Κληδονίῳ τέκνῳ Ἄρτι συνέφθασα, τέκνον ἠγαπημένον, ἀντεπιστεῖλαί σοι. χαίρω οὖν ὅτι ὑγιαίνεις, εἰς δὲ τὸ μεμονῶσθαί σε οὐχ ἡδέως ἔχω, κἂν ἀκουσίως, ἐκ τοῦ τὸν ἀδελφὸν Νεῖλον κρατηθῆναι. σπούδασον οὖν, παρακαλῶ, συνεῖναι ἑνὶ τῶν ἀδελφῶν, καὶ τούτῳ, εἰ οἷόν τε, συνετῷ· οἶδας γὰρ ὅτι παντὶ ὁ ἐχθρός, καὶ χρεία ἀσφαλείας ψυχικῆς. εἰς δὲ τὸν ἀββᾶν Λεόντιον τί σοι ὅλως ἐπῆλθεν ἀπιέναι; εἰ μὲν ἔγνως πεφυλαγμένον αὐτὸν τῆς αἱρέσεως, εὖ ἂν εἶχεν· τοῦτο γὰρ κἀγὼ προεθυμούμην, καθὰ καὶ προενετειλάμην τῷ μακαρίῳ Θεοδούλῳ. ἐπειδὴ δὲ συναπήχθη τοῖς αἱρετικοῖς δι᾽ ὑπογραφῆς καὶ κοινωνίας, δι᾽ ἣν καὶ ἀπέστη ἀπ᾽ αὐτοῦ ὁ μακάριος ἐκεῖνος, οὐδὲν ἄλλο ἐστὶ τὸ ἀπελθεῖν σε πρὸς αὐτὸν ἢ τὸ γενέσθαι ὅμοιον αὐτῷ καὶ ἀπολέσαι τὰ πάντα, καὶ τὴν ὑποταγὴν καὶ τὴν Χριστοῦ ὁμολογίαν. στῆθι, τέκνον μου, ἐν τῷ κράτει τῆς ἀληθείας, τόπον ἐκ τόπου μὴ ὡς ἔτυχεν μετερχόμενος ἄνευ ἀνάγκης. πάντως δὲ ὁ εἰπὼν οὐ μή σε ἀνῶ οὐδ᾽ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω θεὸς οὐ παρόψεταί σε ἐν ἀληθινῇ καρδίᾳ πορευόμενον καὶ σκέπων καὶ τρέφων καὶ παντοίως προνοούμενος· πλὴν ὅτι θλίψεως καιρὸς καὶ ὑπομονῆς χρεία. μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν Χριστοῦ· τοῦτο εὐφραινέτω σε καὶ τὰ ἐπώδυνα κουφιζέτω. ὁ δὲ κατὰ σάρκα σου ἀδελφός, σὰρξ ὤν, σάρκα σε θέλει γενέσθαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Προς το τέκνο Κληδόνιο. Μόλις τώρα βρήκα την ευκαιρία, αγαπημένο μου τέκνο, να σου απαντήσω με επιστολή. Χαίρομαι λοιπόν που είσαι καλά στην υγεία σου, αλλά το ότι έχεις μείνει μόνος σου δεν με ευχαριστεί, έστω κι αν αυτό έγινε ακούσια, εξαιτίας της κράτησης του αδελφού Νείλου. Φρόντισε λοιπόν, σε παρακαλώ, να βρίσκεσαι μαζί με κάποιον από τους αδελφούς, και αυτός, αν είναι δυνατόν, να είναι συνετός· διότι γνωρίζεις ότι ο εχθρός πολεμά τους πάντες, και υπάρχει ανάγκη ψυχικής ασφάλειας. Στον αββά Λεόντιο πώς σου ήρθε η ιδέα να πας; Αν βέβαια γνώριζες ότι είχε προφυλαχθεί από την αίρεση, θα ήταν καλό· διότι αυτό και εγώ το επιθυμούσα, όπως ακριβώς είχα παραγγείλει προηγουμένως και στον μακάριο Θεόδουλο. Επειδή όμως παρασύρθηκε μαζί με τους αιρετικούς μέσω υπογραφής και κοινωνίας, εξαιτίας των οποίων και απομακρύνθηκε από αυτόν εκείνος ο μακάριος, το να πας σε αυτόν δεν σημαίνει τίποτε άλλο παρά το να γίνεις όμοιός του και να τα χάσεις όλα, και την υπακοή και την ομολογία του Χριστού. Στάσου, τέκνο μου, σταθερός στη δύναμη της αλήθειας, χωρίς να πηγαίνεις άσκοπα από τόπο σε τόπο όταν δεν υπάρχει ανάγκη. Εξάλλου, ο Θεός που είπε «δεν θα σε αφήσω ούτε θα σε εγκαταλείψω» δεν θα σε παραβλέψει, εφόσον πορεύεσαι με ειλικρινή καρδιά, σκεπάζοντας και τρέφοντας και προνοώντας για σένα με κάθε τρόπο. Πλην όμως, είναι καιρός θλίψεως και υπάρχει ανάγκη υπομονής. Μακάριοι όσοι διώκονται για χάρη του Χριστού· αυτό ας σε ευφραίνει και ας ελαφρώνει τους πόνους σου. Ο κατά σάρκα αδελφός σου, όμως, επειδή είναι σάρκα, θέλει να γίνεις και εσύ σάρκα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Ἐπιστολαί
Οὐκ αἰσχυνόμεθα ἄρτι, σύγγνωτε, δύο ὄντες μὴ κεκτῆσθαι κοινὰ τὰ ὄντα, ἐπὶ τῶν ἀποστόλων τοσούτου πλήθους ὄντος τὴν κοινότητα ὑπάρχειν; διὰ τοῦτο ἐκεῖ ἦν ὁ Χριστός, ἐν ὑμῖν δὲ οὐδαμῶς, κἂν βαρὺς ὁ λόγος· ἦ γὰρ ἂν καὶ σύμψυχοι ἦτε, σύμφρονές τε καὶ ὁμοκάρδιοι, ἀλλήλους ἀνεχόμενοι, ἀλλήλων φροντίζοντες, αὐτάρκεις, εὐπειθεῖς, εὐμείλικτοι, ἱλαροί, ἀρκούμενοι τοῖς παροῦσι, γλυκεῖαν ζωὴν ἔχοντες καὶ μετὰ μόνου ἄρτου καὶ ὕδατος, οἵαν εἶχον οἱ ἅγιοι. νῦν δὲ τοὐναντίον κατὰ τὰ προειρημένα. διὰ τοῦτο καὶ ὁ περισπασμὸς ὑμῖν, ἵνα προστεθῇ ἓν ἀργύριον καὶ ἓν χρυσίον τῷ ἤδη προστοιβασθέντι κέρματι· ὅπερ ἐστὶ φιλαργυρίας πάθος καὶ Ἰουδαϊκὸν ἀποτέλεσμα. ἐρωτῶ καὶ ἀποκρίθητέ μοι· ἔχετε ἄρτον καὶ οἶνον καὶ ἔλαιον κατ᾽ ὀλιγότητα σὺν τοῖς ἄλλοις ἐπιτηδείοις καὶ τροφευτικοῖς τοῦ σώματος μέχρι μηνὸς ἑνὸς ἢ δυοῖν; ἐὰν κατανεύσητε, χάρις Κυρίῳ, εἰ δὲ μή, πριᾶσθε ἐξ οὗ δέδωκα ὑμῖν νομίσματος ἄρτι, καὶ οὐδεὶς περισπασμός, καὶ οὐδεμία ταραχή· ἱκανήσει γὰρ οἶδ᾽ ὅτι καὶ τετραμηνιαίου χρόνου εἰς χρείαν. καὶ ὅτε ἀπορήσητε πάλιν ἢ ἐντεῦθεν ἢ ἄλλοθεν, προσθείην δ᾽ ἂν καὶ ἐκ τοῦ ἐργοχείρου ὑμῶν, ὁ τρέφων τὰ πάντα θρέψειεν καὶ ὑμᾶς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Δεν ντρεπόμαστε τώρα, συγχωρέστε με, ενώ είμαστε μόνο δύο, να μην έχουμε κοινά τα υπάρχοντα, ενώ στην εποχή των αποστόλων, παρόλο που υπήρχε τόσο μεγάλο πλήθος, υπήρχε κοινοκτημοσύνη; Γι' αυτό εκεί ήταν ο Χριστός, ενώ ανάμεσά σας δεν είναι καθόλου, κι ας είναι βαρύς ο λόγος. Διότι (διαφορετικά) θα ήσασταν σύμψυχοι, ομόφρονες και ομόκαρδοι, δείχνοντας ανοχή ο ένας στον άλλον, φροντίζοντας ο ένας τον άλλον, αυτάρκεις, ευπειθείς, πράοι, χαρωποί, αρκούμενοι στα παρόντα, ζώντας γλυκιά ζωή έστω και μόνο με άρτο και ύδωρ, σαν αυτή που είχαν οι άγιοι. Τώρα όμως συμβαίνει το αντίθετο, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν. Γι' αυτό υπάρχει και ο περισπασμός σας, για να προστεθεί ένα αργύριο και ένα χρυσίο στο ήδη στοιβαγμένο χρήμα· πράγμα που είναι πάθος φιλαργυρίας και ιουδαϊκό αποτέλεσμα. Σας ερωτώ και απαντήστε μου: έχετε άρτο και οίνο και έλαιο, έστω και σε μικρή ποσότητα, μαζί με τα άλλα αναγκαία και θρεπτικά για το σώμα για έναν ή δύο μήνες; Εάν απαντήσετε καταφατικά, χάρις στον Κύριο· εάν όμως όχι, αγοράστε από το νόμισμα που σας έδωσα τώρα, και δεν θα υπάρχει καμία ανησυχία και καμία ταραχή. Διότι γνωρίζω ότι θα σας επαρκέσει για τις ανάγκες σας ακόμη και για χρονικό διάστημα τεσσάρων μηνών. Και όταν πάλι βρεθείτε σε στέρηση, είτε από εδώ είτε από αλλού, θα μπορούσα να προσθέσω δε και από το εργόχειρό σας, Εκείνος που τρέφει τα πάντα θα θρέψει και εσάς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Μικρὰ Κατήχησις
Παρήγγειλα ὑμῖν, ἐν προλαβούσῃ κατηχήσει, μὴ ἀφιδιάζειν καὶ ἀπομονοῦσθαι εἰς τόπους κρυπτοτέρους· καὶ πάλιν τινὲς ἐν τοῖς αὐτοῖς ἐστε. Τί θέλετε; «Ἐν ῥάβδῳ ἔλθω πρὸς ὑμᾶς, ἢ ἐν ἀγάπῃ πνεύματί τε πραότητος;» Ὅλως ἐλάλησα καὶ οὐκ εἰσηκούσθην· ὅλως εἴδετε ἀδελφὸν ὑμῶν εἰς αὐτὸ τοῦτο ἐπιτιμηθέντα, καὶ οὐ συνεστάλητε. Προσέχετε ἵνα μὴ ἐν τῷ αὐτῷ τις ὑποδείγματι πέσῃ τῆς ἀπειθείας. Οὐκ εἰκῆ καὶ μάτην αἱ κατηχήσεις γίνονται. «Οὐκ ἔστιν ἀκαταστασίας ὁ Θεὸς, ἀλλ’ εἰρήνης, ὡς ἐν πάσαις ταῖς ἐκκλησίαις τῶν ἁγίων.» Διὸ «πάντα εὐσχημόνως καὶ κατὰ τάξιν γινέσθω,» ἵνα ἐν πᾶσι δοξάζηται ὁ Κύριος ἐν ἡμῖν. Οἱ ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν παραβάλλοντες, ἀδελφοὶ, προσέχετε ἑαυτοῖς ποῦ καὶ πῶς καθέζεσθε καὶ ἀναστρέφεσθε· μὴ ὡς ἄφετοι, ἀλλ’ ὡς δεδεμένοι τῷ πνεύματι· μὴ ὡς ἀνεπίσκοποι, ἀλλ’ ὡς ἐπισκοπούμενοι ὑπὸ Κυρίου τοῦ ἐφορῶντος πᾶσαν κίνησιν καὶ πρᾶξιν ὑμῶν· μὴ ὧδε κἀκεῖσε περιακτικῶς ἀγόμενοι, ἀλλ’ ἡσυχάζοντες ἐν ταῖς ξενίαις ὑμῶν, προσέχοντες τῷ ἐργοχείρῳ καὶ ταῖς προσευχαῖς καὶ ψαλμῳδίαις ὑμῶν· μὴ θησαυρίζοντες ἑαυτοῖς φιλαργυρικῶς τι, ἀλλ’ ἀρκούμενοι τοῖς παροῦσιν· αὐτὸς γὰρ εἴρηκεν· «Οὐ μή σε ἀνῶ, οὐδ’ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω·» ὥστε θαρροῦντας ἡμᾶς λέγειν· «Κύριος ἐμοὶ βοηθὸς, καὶ οὐ φοβηθήσομαι τί ποιήσει μοι ἄνθρωπος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Σας έδωσα παραγγελία, σε προηγούμενη κατήχηση, να μην απομονώνεστε και να μην αποτραβιέστε σε κρυφά μέρη· και πάλι μερικοί βρίσκεστε στην ίδια κατάσταση. Τι θέλετε; «Να έρθω σε σας με ράβδο, ή με αγάπη και πνεύμα πραότητας;» Σας μίλησα ξεκάθαρα και δεν εισακούστηκα· είδατε αδελφό σας να επιτιμάται ακριβώς για αυτό το πράγμα, και δεν συνετιστήκατε. Προσέχετε, μήπως πέσει κανείς στο ίδιο παράδειγμα της ανυπακοής. Δεν γίνονται άσκοπα και μάταια οι κατηχήσεις. «Ο Θεός δεν είναι Θεός ακαταστασίας, αλλά ειρήνης, όπως σε όλες τις εκκλησίες των αγίων.» Γι' αυτό «όλα ας γίνονται με ευσχημοσύνη και με τάξη», ώστε σε όλα να δοξάζεται ο Κύριος ανάμεσά μας. Εσείς που περιφέρεστε από εδώ και από εκεί, αδελφοί, προσέχετε τον εαυτό σας πού και πώς κάθεστε και συναναστρέφεσθε· όχι σαν αχαλίνωτοι, αλλά σαν δεμένοι στο πνεύμα· όχι σαν να μην σας επιβλέπει κανείς, αλλά ως επιβλεπόμενοι από τον Κύριο, ο οποίος εφορεύει κάθε κίνηση και πράξη σας· μην περιφέρεστε άσκοπα εδώ και εκεί, αλλά να ησυχάζετε στα καταλύματά σας, προσηλωμένοι στο εργόχειρο, στις προσευχές και στις ψαλμωδίες σας· μην αποταμιεύετε με φιλαργυρία για τον εαυτό σας, αλλά να αρκείστε στα υπάρχοντα· διότι ο Ίδιος έχει πει: «Δεν θα σε αφήσω, ούτε θα σε εγκαταλείψω»· ώστε με θάρρος να λέμε: «Ο Κύριος είναι βοηθός μου, και δεν θα φοβηθώ τι θα μου κάνει ο άνθρωπος.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Μικρὰ Κατήχησις
πῶς δὲ μιμησόμεθα τοὺς πατέρας ἡμῶν, οἳ ἐν τοῖς ὁμοίοις καιροῖς τὸ ὑποσιωπᾶν καὶ ὑποστέλλεσθαι προδοσίαν ἀληθείας ἔφασαν εἶναι; Οὐκοῦν λαλητέον καὶ ἀκουστέον καὶ προσεκτέον λόγῳ τε καὶ ἔργῳ· καὶ γὰρ οἱ μακάριοι ἀπόστολοι οὐ τῷ θείῳ κηρύγματι μόνον, ἀλλὰ καὶ τῷ ἀλήπτῳ βίῳ περιεγένοντο τῆς οἰκουμένης φωτίζοντες τοὺς ἐσκοτισμένους, ἁλίζοντες τοὺς μεμωραμμένους, πήραν καὶ ῥάβδον μόνον ἐπιφερόμενοι· οὓς μιμούμενοι, ἀδελφοὶ, κατ’ ἀμφότερα εὐδοκιμῶμεν, ἀρκούμενοι τοῖς παροῦσι, μὴ φιλαργυροῦντες, ἀλλ’ ἀκτημονοῦντες, —τοῦτο δὲ, οὐ δι’ ὑμᾶς, ἀλλὰ διὰ τοὺς πόρρωθεν εἴρηται, —μὴ ποιούμενοι προόδους παρὰ καιρὸν, μὴ συναυλιζόμενοι γυναιξὶν ἐξ ὧν ὁ θάνατος. Καί γε εἰ οὕτως ἀναστρεφόμεθα, δοξασθήσεται ὁ Θεὸς ἐν ἡμῖν, μεγαλυνθήσεται ἡ προκειμένη ὁμολογία, αἰδεσθήσονται καὶ οἱ ἐναντίοι ὅσον ὅσον πρὸς ἐπιστροφήν· εἰ δὲ μὴ οὕτω, δέος μὴ ἀντὶ μακαρισμοῦ κατάκριμα ἀπενεγκοίμεθα αἰώνιον. Αὐτὸς δὲ ὁ Θεὸς τῆς εἰρήνης ὁ μεταποιῶν πάντα καὶ μετασκευάζων πρὸς τὸ βέλτιον εἰρηνεύσειε τὴν Ἐκκλησίαν αὐτοῦ, ὑμᾶς δὲ συνετίσειε καὶ πάντας σώσειεν εἰς τὴν βασιλείαν αὐτοῦ τὴν ἐπουράνιον, ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος, σὺν τῷ Πατρὶ καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πώς όμως θα μιμηθούμε τους πατέρες μας, οι οποίοι σε παρόμοιους καιρούς έλεγαν ότι η αποσιώπηση και η υποχώρηση αποτελούν προδοσία της αλήθειας; Επομένως, πρέπει να μιλάμε, να ακούμε και να προσέχουμε τόσο με τον λόγο όσο και με τα έργα. Διότι και οι μακάριοι απόστολοι δεν κυριάρχησαν στην οικουμένη μόνο με το θείο κήρυγμα, αλλά και με τον άμεμπτο βίο τους, φωτίζοντας τους σκοτισμένους, διαφυλάσσοντας ως άλας τους μωραμένους, φέροντας μαζί τους μόνο σακίδιο και ραβδί. Μιμούμενοι αυτούς, αδελφοί, ας προοδεύουμε και στα δύο, αρκούμενοι στα παρόντα, μη όντας φιλάργυροι αλλά ακτήμονες —αυτό βέβαια δεν λέγεται για εσάς, αλλά για εκείνους που βρίσκονται μακριά— χωρίς να κάνουμε άκαιρες συναναστροφές, ούτε να συγκατοικούμε με γυναίκες, από τις οποίες προέρχεται ο θάνατος. Και αν πράγματι συμπεριφερόμαστε με αυτόν τον τρόπο, θα δοξαστεί ο Θεός μέσω ημών, θα μεγαλυνθεί η προκείμενη ομολογία, και θα ντραπούν οι αντίπαλοι τόσο ώστε να οδηγηθούν σε επιστροφή. Αν όμως δεν πράξουμε έτσι, υπάρχει φόβος μήπως αντί για μακαρισμό αποκομίσουμε αιώνια καταδίκη. Αυτός δε ο Θεός της ειρήνης, ο οποίος μεταβάλλει και μετασκευάζει τα πάντα προς το καλύτερο, είθε να ειρηνεύσει την Εκκλησία Του, να συνετίσει εσάς και να σώσει τους πάντες στην επουράνια βασιλεία Του, εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών, στον οποίο ανήκει η δόξα και το κράτος, μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Μικρὰ Κατήχησις
Εἴτε δὲ θλιβόμεθα ὑπὲρ τῆς ὑμῶν παρακλήσεως καὶ σωτηρίας τῆς ἐνεργουμένης ἐν ὑπομονῇ τῶν αὐτῶν παθημάτων ὧν καὶ ἡμεῖς πάσχομεν, καὶ ἡ ἐλπὶς ἡμῶν βεβαία ὑπὲρ ὑμῶν· εἴτε παρακαλούμεθα, ὑπὲρ τῆς ὑμῶν παρακλήσεως καὶ σωτηρίας, εἰδότες ὅτι ὥσπερ κοινωνοί ἐστε τῶν παθημάτων, οὕτως καὶ τῆς παρακλήσεως.» Ἴδε ἐν τούτοις ἔδειξεν ἡμᾶς κοινωνοῦντας ἀλλήλοις ἐν τοῖς παθήμασι καὶ ἐν ταῖς παρακλήσεσιν, ὡς «ἓν σῶμα ὄντας καὶ ἓν πνεῦμα, καθὼς καὶ ἐκλήθημεν ἐν μιᾷ ἐλπίδι τῆς κλήσεως ἡμῶν.» Μὴ τοίνυν λοιπὸν, ἀδελφοὶ, καταπέσωμεν μηδὲ ἀθυμήσωμεν, ἀλλὰ διαναστῶμεν πάντες ὁμοῦ, ὡς καλοὶ στρατιῶται Χριστοῦ, φέροντες τὰ ὅπλα ἡμῶν οὐ σαρκικὰ, ἀλλὰ δυνατὰ τῷ Θεῷ, πρὸς καθαίρεσιν ὀχυρωμάτων, τουτέστι τὴν φρόνησιν, τὴν ἀνδρείαν, τὴν σωφροσύνην, τὴν δικαιοσύνην· κἀν τούτοις ἀποπληροῦντες τὸ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ εἰρημένον· «Ὅταν διώκωσιν ὑμᾶς ἐν ταύτῃ τῇ πόλει, φεύγετε εἰς τὴν ἄλλην.» Κἀκεῖ δὲ ἀπιόντες μὴ μεριμνήσωμεν «Τί φάγωμεν ἢ τί πίωμεν ἢ τί περιβαλώμεθα.» «Αὐτὸς γὰρ εἴρηκεν· Οὐ μή σε ἀνῶ οὐδ’ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω.» Ὥστε κἀκεῖ εἴη ἀνοίξων ἡμῖν θύραν καὶ ἐπὶ πᾶσιν ἐπικουρήσων ἡμῖν. Οὐ χαίρομεν τοίνυν τοιαύτας ἐπαγγελίας ἔχοντες; οὐ σκιρτῶμεν ὅτι μαθητιῶμεν τῷ Κυρίῳ;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Είτε, πάλι, θλιβόμαστε, αυτό γίνεται για τη δική σας παρηγοριά και σωτηρία, η οποία ενεργείται με την υπομονή των ίδιων παθημάτων τα οποία πάσχουμε κι εμείς, και η ελπίδα μας είναι βέβαιη για εσάς· είτε παρηγορούμαστε, αυτό γίνεται για τη δική σας παρηγοριά και σωτηρία, γνωρίζοντας ότι όπως ακριβώς είστε κοινωνοί των παθημάτων, έτσι είστε και της παρηγοριάς.» Δείτε, με αυτά τα λόγια μάς έδειξε να συμμετέχουμε ο ένας με τον άλλον στα παθήματα και στις παρηγοριές, ως «ένα σώμα και ένα πνεύμα, καθώς και κληθήκαμε σε μία ελπίδα της κλήσεώς μας.» Ας μην καταπέσουμε, λοιπόν, αδελφοί, ούτε να αποθαρρυνθούμε, αλλά ας ξεσηκωθούμε όλοι μαζί, ως καλοί στρατιώτες του Χριστού, φέροντας τα όπλα μας, τα οποία δεν είναι σαρκικά, αλλά δυνατά κατά Θεόν για την καθαίρεση οχυρωμάτων, δηλαδή τη φρόνηση, την ανδρεία, τη σωφροσύνη, τη δικαιοσύνη· και με αυτά ας εκπληρώνουμε εκείνο που έχει ειπωθεί από τον Θεό: «Όταν σας διώκουν σε τούτη την πόλη, να φεύγετε στην άλλη.» Και όταν πάμε εκεί, ας μη μεριμνήσουμε για το «τι θα φάμε ή τι θα πιούμε ή τι θα ντυθούμε.» «Διότι ο Ίδιος έχει πει: Δεν θα σε αφήσω, ούτε πρόκειται να σε εγκαταλείψω.» Ώστε και εκεί θα μας ανοίξει θύρα και θα σταθεί βοηθός μας σε όλα. Δεν χαιρόμαστε, λοιπόν, έχοντας τέτοιες υποσχέσεις; Δεν σκιρτούμε από χαρά επειδή μαθητεύουμε στον Κύριο;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Μικρὰ Κατήχησις
Μὴ γὰρ ἡ πρὸς αἷμα καὶ σάρκα πάλη τῶν ἀοράτων ἐχθρῶν πέρας εἴληφε; Μὴ γὰρ τὸ στάδιον τῶν θεοδρόμων λύσιν ἔλαβε; Τηνικαῦτα λυθήσεται ὁπόταν τῶν ἐνθένδε μεταναστεύσωμεν· ἕως δ’ ἄν ἐσμεν ἐν σαρκί, καὶ οἱ πειρασμοὶ καὶ ὁ πόλεμος συμπάρεστι πάντως. Οὐδεὶς οὖν τῶν ἁγίων ἐν τῇ παρατάσει τῶν πειρασμῶν ἀπεδυσπέτησεν οὐδὲ ἐν τῇ ἐπιμονῇ τῶν θλίψεων ἠλλοίωται. Ἀλλ’ ὁ μὲν Δαυίδ φησι· «Θλίψεις καὶ ἀνάγκαι εὕροσάν με· αἱ ἐντολαί σου μελέτη μου.» Ὁ δὲ Ἱερεμίας· «Ἐγὼ δὲ οὐκ ἐκοπίασα κατακολουθῶν σοι, καὶ ἡμέραν ἀνθρώπου οὐκ ἐπεθύμησα.» Ὁ δὲ Ἀπόστολος· «Ἥδιστα, φησὶ, καυχήσομαι ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου, ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ’ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ. Διὸ εὐδοκῶ ἐν ἀσθενείαις, ἐν ὕβρεσιν, ἐν ἀνάγκαις, ἐν διωγμοῖς, ἐν στενοχωρίαις ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ· ὅταν γὰρ ἀσθενῶ, τότε δυνατός εἰμι.» Οὕτως οὖν καὶ ἡμῖν ἀναγκαῖον, ἀδελφοὶ, καὶ διατίθεσθαι καὶ λέγειν Χριστὸν ἔχουσιν ἀρωγὸν καὶ συναθλητὴν ἐν τοῖς παλαίσμασι· λέγει γάρ· «Οὐ μή σε ἀνῶ οὐδ’ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω.» Καὶ «Εἰ ὁ Θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν, τίς καθ’ ἡμῶν;» Καὶ εἰ χαρά ἐστι τοῖς πολλοῖς τὸ περὶ φθαρτοῦ βασιλέως ἀγωνίζεσθαι, πόσῳ γε μᾶλλον ἡμῖν ὑπὲρ τοῦ βασιλέως τῶν ἁπάντων ἀθλεῖν καὶ κονίζεσθαι. Ταύτῃ οὖν ἐπιμείνωμεν τῇ προθέσει, ἀδελφοί, εἴτε ἐπιστῇ ὁ πειρασμός, εἴτε μὴ ἐπιστῇ· πλὴν ὅτι ἀεὶ πειρασμὸς παρὰ τοῦ ἐχθροῦ, εἰ καὶ μὴ ὁρωμένως ἀλλ’ ἀοράτως.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μήπως έχει λάβει τέλος η πάλη των αοράτων εχθρών ενάντια στο αίμα και τη σάρκα; Μήπως έχει κλείσει το στάδιο των θεοδρόμων; Τότε θα κλείσει, όταν θα αναχωρήσουμε από τον παρόντα βίο· αλλά εφόσον βρισκόμαστε μέσα στη σάρκα, πάντοτε συμπαρίστανται και οι πειρασμοί και ο πόλεμος. Κανένας λοιπόν από τους αγίους δεν δυσφόρησε με την παράταση των πειρασμών, ούτε αλλοιώθηκε από την επιμονή των θλίψεων. Αλλά ο μεν Δαβίδ λέει: «Θλίψεις και ανάγκες με βρήκαν· οι εντολές σου είναι η μελέτη μου.» Ο δε Ιερεμίας: «Εγώ όμως δεν κουράστηκα να σε ακολουθώ, και δεν επιθύμησα ημέρα ανθρώπου.» Ο δε Απόστολος λέει: «Με μεγάλη μου χαρά θα καυχηθώ για τις ασθένειές μου, για να κατασκηνώσει πάνω μου η δύναμη του Χριστού. Γι' αυτό ευαρεστούμαι στις ασθένειες, στις ύβρεις, στις ανάγκες, στους διωγμούς, στις στενοχώριες υπέρ του Χριστού· διότι όταν ασθενώ, τότε είμαι δυνατός.» Έτσι λοιπόν είναι αναγκαίο και για εμάς, αδελφοί, να έχουμε αυτή τη διάθεση και αυτά να λέμε, έχοντας τον Χριστό βοηθό και συναθλητή στα παλαίσματα· διότι λέει: «Δεν θα σε αφήσω, ούτε πρόκειται να σε εγκαταλείψω.» Και: «Αν ο Θεός είναι υπέρ ημών, ποιος μπορεί να είναι εναντίον μας;» Και αν αποτελεί χαρά για τους πολλούς να αγωνίζονται για έναν φθαρτό βασιλιά, πόσο μάλλον για εμάς να αθλούμαστε και να κοπιάζουμε στον στίβο υπέρ του Βασιλέως των πάντων. Ας επιμείνουμε λοιπόν σε αυτήν την προαίρεση, αδελφοί, είτε εμφανιστεί πειρασμός είτε δεν εμφανιστεί· αν και πάντοτε υπάρχει πειρασμός από τον εχθρό, έστω κι αν δεν γίνεται ορατά, αλλά αόρατα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Μικρὰ Κατήχησις
Καὶ τὰ φάρμακα τῆς σωτηρίας δηλά· καὶ ὑγιαίνοντες ὑγιαίνετε ἔτι ἐν Κυρίῳ. «Εἰ δέ τις ὑμῶν λείπεται σοφίας, ὡς ὁ ἀδελφόθεος βοᾷ, αἰτείτω παρὰ τοῦ διδόντος Θεοῦ πᾶσιν ἁπλῶς καὶ οὐκ ὀνειδίζοντος, καὶ δοθήσεται αὐτῷ· αἰτείτω δὲ ἐν πίστει μηδὲν διακρινόμενος· ὁ γὰρ διακρινόμενος ἔοικε κλύδωνι θαλάσσης ἀνεμιζομένῳ καὶ ῥιπιζομένῳ. Μὴ γὰρ οἰέσθω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος λήψεσθαί τι παρὰ τοῦ Κυρίου· ὅτι ἀνὴρ δίψυχος ἀκατάστατος ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ.» Οὐκοῦν μὴ διψυχῶμεν, μηδὲ ἐνδοιάζωμεν ἐν ταῖς δεήσεσιν· ἀλλὰ μετ’ εὐχαριστίας καὶ πίστεως εἰλικρινοῦς τὰ αἰτήματα ἡμῶν γινέσθω πρὸς τὸν Θεὸν, καὶ πάντως τευξόμεθα τῶν ποθουμένων· καὶ τὸ ἀλλότριον πῦρ σβεσθήσεται, καὶ οἱ δυσμενεῖς λογισμοὶ τροπωθήσονται, καὶ σὺν Θεῷ τὸ προκείμενον ἡμῖν μαρτύριον τῆς ὑποταγῆς τελεσθήσεται. Γινώσκειν δὲ ὑμᾶς βούλομαι, ἀδελφοὶ, ὅτι τὸ γλωσσόκομον ἡμῶν οὐ πολλὰ ἔχει τὰ βαλλόμενα, καὶ ἔξοδοι ἐπιγίνονται καὶ εἴσοδοι οὐ προσγίνονται· καὶ μάλιστα νῦν, ὅτι καὶ ὁ οἶνος ἐπέλιπεν, ἐφ’ ᾧ καὶ κραδαίνεσθε οἱ ἀσθενέστεροι· ἀλλὰ θαρσεῖτε, ταχεῖαν ὁ Κύριος τὴν ἐπισκοπὴν ἐποιήσατο ἀπὸ καρποῦ σίτου καὶ οἴνου καὶ ἑτέρων χρειῶν, καὶ ἔτι ποιήσειεν, ἐάν περ ὁλοτελῶς προσκείμεθα· αὐτῷ καὶ τὰ ἀρεστὰ αὐτῷ ποιῶμεν μὴ μετεωριζόμενοι ἀπὸ τῆς εἰς αὐτὸν πεποιθήσεως· αὐτὸς γὰρ εἴρηκεν· «Οὐ μή σε ἀνῶ· οὐδ’ οὐ μή σε ἐγκαταλίπω.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και τα φάρμακα της σωτηρίας είναι φανερά· και αφού είστε υγιείς, να γίνεστε ακόμη πιο υγιείς εν Κυρίω. «Εάν δε κάποιος από εσάς υστερεί σε σοφία, όπως αναφωνεί ο Αδελφόθεος, ας την ζητά από τον Θεό που τη δίνει σε όλους απλόχερα και χωρίς να ονειδίζει, και θα του δοθεί· ας ζητά όμως με πίστη, χωρίς να αμφιβάλλει καθόλου· διότι αυτός που αμφιβάλλει μοιάζει με το κύμα της θάλασσας που το παρασέρνει και το χτυπά ο άνεμος. Διότι ας μην νομίζει ο άνθρωπος εκείνος ότι θα λάβει κάτι από τον Κύριο· επειδή ο δίγνωμος άνδρας είναι ασταθής σε όλους τους δρόμους του.» Επομένως, ας μην είμαστε δίγνωμοι, ούτε να διστάζουμε στις δεήσεις μας· αλλά με ευχαριστία και ειλικρινή πίστη ας απευθύνουμε τα αιτήματά μας προς τον Θεό, και οπωσδήποτε θα επιτύχουμε αυτά που ποθούμε· και το αλλότριο πυρ θα σβήσει, και οι εχθρικοί λογισμοί θα τραπούν σε φυγή, και με τη βοήθεια του Θεού θα ολοκληρωθεί το προκείμενο σε εμάς μαρτύριο της υποταγής. Θέλω δε να γνωρίζετε, αδελφοί, ότι το ταμείο μας δεν έχει πολλές εισφορές, και προκύπτουν έξοδα ενώ δεν υπάρχουν έσοδα· και μάλιστα τώρα, που εξέλιπε και ο οίνος, εξαιτίας του οποίου και κλονίζεστε οι ασθενέστεροι· αλλά να έχετε θάρρος, ο Κύριος έκανε ταχεία την επίσκεψή Του χορηγώντας τον καρπό του σίτου και του οίνου και των άλλων αναγκών, και θα συνεχίσει να το κάνει, εάν προσηλωνόμαστε σε Αυτόν ολοκληρωτικά· και αν πράττουμε τα αρεστά σε Αυτόν, χωρίς να μετεωριζόμαστε και να απομακρυνόμαστε από την πεποίθησή μας σε Αυτόν· διότι ο Ίδιος έχει πει: «Δεν θα σε αφήσω, ούτε πρόκειται να σε εγκαταλείψω.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες