Ἐπειδὴ εἰκὸς ἦν εἰπεῖν τινα, καὶ μὴν τοῦτο οὐ τοῦ ἡμᾶς εἰσελεύσεσθαι δηλωτικόν ἐστιν, ἀλλὰ τοῦ ἐκείνους μὴ εἰσεληλυθέναι· τί ποιεῖ; Σπουδάζει δεῖξαι τέως, ὅτι ὥσπερ ἡ κατάπαυσις ἐκείνη οὑ κωλύει ἑτέραν κατάπαυσιν λέγεσθαι, οὕτως οὐδὲ αὕτη τὴν τῶν οὐρανῶν. Τέως οὖν θέλει δεῖξαι, ὅτι οὐκ ἔτυχον ἐκεῖνοι τῆς καταπαύσεως. Ὅτι γὰρ τοῦτο λέγει, δῆλον ἐξ ὧν ἐπάγει· Εἴρηκε γάρ που περὶ τῆς ἑβδόμης οὕτω· καὶ κατέπαυσεν ὁ Θεὸς τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ· καὶ ἐν τούτῳ πάλιν, Εἰ εἰσελεύσονται εἰς τὴν κατάπαυσίν μου.
Μετάφραση
Επειδή ήταν πιθανό να πει κάποιος, «μα αυτό δεν δηλώνει ότι εμείς θα εισέλθουμε, αλλά ότι εκείνοι δεν έχουν εισέλθει»· τι κάνει; Φροντίζει να δείξει καταρχάς ότι, όπως ακριβώς εκείνη η κατάπαυση δεν εμποδίζει το να γίνεται λόγος για άλλη κατάπαυση, έτσι ούτε και αυτή αναιρεί την κατάπαυση των ουρανών. Προς το παρόν, λοιπόν, θέλει να δείξει ότι εκείνοι δεν πέτυχαν την κατάπαυση. Το ότι πράγματι εννοεί αυτό, είναι φανερό από όσα προσθέτει στη συνέχεια: «Διότι κάπου έχει μιλήσει για την έβδομη ημέρα ως εξής: και κατέπαυσε ο Θεός την έβδομη ημέρα από όλα τα έργα του· και στο σημείο αυτό πάλι λέει: αν θα εισέλθουν στην κατάπαυσή μου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες