Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ 7:13

Θα κατανοήσουμε λοιπόν τη χρησιμότητα της γνώσης του χρόνου, ακούγοντας τους αγίους αποστόλους να λένε στον Χριστό: «Πότε θα γίνουν αυτά, και ποιο είναι το σημείο της δικής σου παρουσίας;» Από την άλλη, επειδή αγνοούσαν τον χρόνο, ζημιώθηκαν ο Υμέναιος, ο Αλέξανδρος και οι οπαδοί τους, νομίζοντας ότι η ανάσταση είχε ήδη γίνει, και διαδίδοντας αυτό. Και το ότι η γνώση των προσώπων είναι αναγκαία και ωφέλιμη, θα το καταλάβουμε πάλι, όταν ο ευνούχος λέει στον Φίλιππο: «Σε παρακαλώ, για ποιον τα λέει αυτά ο προφήτης; Για τον εαυτό του ή για κάποιον άλλον;» ή όπως όταν ο μακάριος Παύλος, θέλοντας να εισαγάγει το πρόσωπο του Σωτήρα, λέει: «Διότι εκείνος για τον οποίο λέγονται αυτά, ανήκει σε άλλη φυλή. Επειδή είναι ολοφάνερο ότι ο Κύριος ανέτειλε από τη φυλή του Ιούδα.» Το ότι επίσης είναι αναγκαίο να μην αγνοούμε το ίδιο το γεγονός, θα γίνει φανερό από το εξής. Διότι όταν οι προφήτες προαναγγέλλουν τα σχετικά με τον Σωτήρα, και ο ένας λέει: «Ιδού η παρθένος θα συλλάβει», και κάπου αλλού πάλι: «Σαν πρόβατο οδηγήθηκε στη σφαγή», εάν αυτά δεν νοηθούν κυριολεκτικά ότι αφορούν τον Χριστό, ο νους θα απομακρυνθεί πολύ μακριά από την αλήθεια και θα εκπέσει από τα ευσεβή νοήματα. Είναι αναγκαία επομένως η προσεκτική εξέταση των όσων έχουν ειπωθεί.

Και τότε μεν το αξίωμα της Λευιτικής ιερωσύνης ίσχυε μόνο για το έθνος του Ισραήλ, και έχει μαρτυρηθεί ότι οι Λευίτες αποτελούσαν λύτρο μόνο για τα δικά τους πρωτότοκα. Ο Χριστός όμως, ο οποίος ήλθε ως αρχιερέας των μελλόντων αγαθών, όπως λέει ο πάνσοφος Παύλος, και όχι κατά την τάξη του Ααρών, αλλά κατά την τάξη του Μελχισεδέκ, όπως είχε προφητεύσει ο θείος λόγος, με τη μετάθεση της ιερωσύνης, επειδή ο ίδιος προερχόταν από άλλη φυλή (διότι είναι ολοφάνερο ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός ανέτειλε από τη φυλή του Ιούδα), πραγματοποίησε και τη μετάθεση του νόμου, μεταφέροντάς μας από τη σκιά του νόμου στο Ευαγγέλιο της βασιλείας των ουρανών, όπως ακριβώς μετέφερε και το αξίωμα της ιερωσύνης από τη Λευιτική στη βασιλική φυλή. Με την παρομοίωσή του δε προς την τάξη του Μελχισεδέκ, δεν πρόσφερε τον εαυτό του στον Πατέρα ως λύτρο μόνο για τον Ισραήλ, αλλά για όλα τα έθνη, και κατέστη αρχιερέας της πίστεως και της ομολογίας όλων των ανθρώπων, επειδή και ο Μελχισεδέκ είναι γνωστό ότι ανήκε στη μερίδα των εθνικών, και διαπιστώνεται ότι δεν κατάγεται από το γένος του Αβραάμ. Η δε κατά τον νόμο αποτίμηση των πέντε διδράχμων για κάθε ένα από τα πρωτότοκα υποδηλώνει αινιγματωδώς ότι καθένας από εμάς οφείλει να αγιάζει στον Θεό κάθε του αίσθηση, και να προσφέρει τα όσα σχετίζονται με αυτές στον Κτίστη, καθαρά και απαλλαγμένα από κάθε άτοπη ηδονή, σαν ένα ευσεβές και νόμιμο λύτρο.

ΟΜΙΛΙΑ ΙΓ΄. Εάν, λοιπόν, η τελείωση επιτυγχανόταν μέσω της λευιτικής ιεροσύνης (διότι βάσει αυτής δόθηκε ο νόμος στον λαό), ποια ανάγκη υπήρχε πλέον να αναδειχθεί άλλος ιερέας κατά την τάξη του Μελχισεδέκ, και να μη λέγεται κατά την τάξη του Ααρών; Διότι, εφόσον μεταβάλλεται η ιεροσύνη, εξαιτίας αυτής της μεταβολής γίνεται κατ' ανάγκην και μεταβολή του νόμου. Επειδή εκείνος, για τον οποίο λέγονται αυτά, ανήκε σε άλλη φυλή, από την οποία κανένας δεν έχει υπηρετήσει στο θυσιαστήριο. Είναι, άλλωστε, ολοφάνερο ότι ο Κύριός μας προήλθε από τη φυλή του Ιούδα, για την οποία φυλή ο Μωυσής δεν ανέφερε απολύτως τίποτα περί ιεροσύνης.

Επειδή, λοιπόν, το μεγαλύτερο μέρος των νομικών διατάξεων αναλωνόταν γύρω από την τάξη της ιεροσύνης, και η προηγούμενη ιεροσύνη είχε πλέον καταργηθεί, είναι ολοφάνερο ότι, με την εισαγωγή νέας ιεροσύνης στη θέση της, έπρεπε να εισαχθεί αντίστοιχα και μια ανώτερη νομοθεσία. Έπειτα, δηλώνοντας για ποιον λέγονται αυτά, αναφέρει: «Διότι εκείνος για τον οποίο λέγονται αυτά, μετέχει σε άλλη φυλή, από την οποία κανένας δεν έχει υπηρετήσει στο θυσιαστήριο. Διότι είναι πρόδηλο ότι ο Κύριός μας ανέτειλε από τη φυλή του Ιούδα, για την οποία φυλή ο Μωυσής δεν ανέφερε τίποτα περί ιεροσύνης».

Δες πόσο μεγάλη είναι η διαφορά ανάμεσα σε εκείνον που φέρει τον τύπο του Αρχιερέα μας και στους ιερείς σύμφωνα με τον νόμο. «Διότι ο λαός έλαβε τον νόμο με βάση αυτήν· ποια ανάγκη υπήρχε πλέον να αναδειχθεί άλλος ιερέας κατά την τάξη Μελχισεδέκ, και να μη λέγεται κατά την τάξη Ααρών;» Αφού έδειξε ότι ο Μελχισεδέκ είναι πολύ ανώτερος και από τον Λευί και από τον Αβραάμ, έχοντας τεθεί σε τάξη ιερέα γι' αυτούς, επιχειρηματολογεί πάλι με άλλον τρόπο, λέγοντας: Για ποιο λόγο δεν είπε «κατά την τάξη Ααρών»; Λέει, λοιπόν, ότι αν ο νόμος καθιστούσε τους ανθρώπους τέλειους, γιατί μεταβαλλόταν; Διότι η μετάθεση του ιερέα σήμαινε και μετάθεση του νόμου. «Εφόσον, δηλαδή, μεταβάλλεται η ιεροσύνη, κατ' ανάγκην γίνεται και μεταβολή του νόμου. Διότι εκείνος για τον οποίο λέγονται αυτά». Δηλαδή, συμμορφώνεται με αυτήν και μέσω αυτής πράττει τα πάντα. Επειδή δεν μπορεί να πει κανείς ότι, αν και ήταν τέλεια, δεν προΐστατο του λαού. Διότι αυτήν χρησιμοποιούσε. «Ανήκε σε άλλη φυλή, από την οποία κανείς δεν υπηρέτησε στο θυσιαστήριο. Διότι είναι ολοφάνερο ότι ο Κύριός μας προήλθε από τη φυλή Ιούδα, για την οποία φυλή ο Μωυσής δεν είπε τίποτα περί ιεροσύνης. Και είναι ακόμη περισσότερο καταφανές, αν κατά την ομοιότητα». Αυτό απευθύνεται προς εκείνους που λένε: «Ποια ήταν η ανάγκη για την Καινή Διαθήκη;» «Αναδεικνύεται άλλος ιερέας, όπως ο Μελχισεδέκ, ο οποίος δεν έγινε ιερέας σύμφωνα με τον νόμο». Με αυτόν τον τρόπο, λέει, απέβαλε την ιεροσύνη του Ααρών. «Έγινε σύμφωνα με σαρκική εντολή». Διότι ο νόμος ήταν σε όλα του σαρκικός. Περίτεμε, λέει, τη σάρκα σου, χρίσε τη σάρκα, λούσε τη σάρκα, κούρεψε τη σάρκα. «

Περί του τρόπου της συλλήψεως του Θεού Λόγου και της θείας αυτού σαρκώσεως Διότι άγγελος Κυρίου απεστάλη προς την αγία Παρθένο, η οποία καταγόταν από τη γενιά του Δαβίδ· «επειδή είναι ολοφάνερο ότι ο Κύριος έχει ανατείλει από τη φυλή Ιούδα», «από την οποία φυλή κανείς δεν έχει υπηρετήσει στο θυσιαστήριο», όπως είπε ο θείος απόστολος· για το οποίο ζήτημα θα μιλήσουμε αργότερα με μεγαλύτερη ακρίβεια. Φέρνοντάς της το χαρμόσυνο μήνυμα, της έλεγε: «Χαίρε, κεχαριτωμένη, ο Κύριος είναι μαζί σου. Εκείνη όμως ταράχθηκε από αυτά τα λόγια», και της λέει ο άγγελος: «Μη φοβάσαι, Μαριάμ· διότι βρήκες χάρη ενώπιον του Κυρίου και θα γεννήσεις Υιό και θα τον ονομάσεις Ιησού. Διότι αυτός θα σώσει τον λαό του από τις αμαρτίες τους.» Γι' αυτό το όνομα «Ιησούς» ερμηνεύεται ως «Σωτήρας». Όταν δε εκείνη απόρησε: «Πώς θα μου συμβεί αυτό, αφού δεν γνωρίζω άνδρα;» Πάλι της λέει ο άγγελος: «Πνεύμα Άγιο θα έρθει επάνω σου, και δύναμη του Υψίστου θα σε επισκιάσει. Γι' αυτό και το άγιο που θα γεννηθεί θα ονομαστεί Υιός Θεού». Και εκείνη του αποκρίθηκε: «Ιδού η δούλη του Κυρίου· ας γίνει σε εμένα σύμφωνα με τον λόγο σου».

Και πώς είναι απάτωρ ο Θεός Λόγος, ω ματαιόφρονες; Μάθετε με ακρίβεια ότι ο μακάριος Παύλος λέει πως όλα εκείνα έχουν ειπωθεί για τον σαρκωθέντα Χριστό. Διότι αναφέρει: «Εκείνος για τον οποίο λέγονται αυτά, ανήκε σε άλλη φυλή· διότι είναι ολοφάνερο ότι ο Κύριος έχει ανατείλει από τη φυλή του Ιούδα». Αλλά πες μας, λένε, πώς ο Χριστός, έχοντας ανατείλει από τη φυλή του Ιούδα, είναι απάτωρ και αμήτωρ κατά την τάξη του Μελχισεδέκ; Χωρίς να γνωρίζουν τι λένε.

Όταν λοιπόν διαβάζοντας βρεις κάτι γραμμένο για τον Μελχισεδέκ, να θυμάσαι αυτό που ειπώθηκε από τον Απόστολο: «Εκείνος για τον οποίο λέγονται αυτά, ανήκει σε άλλη φυλή», και ποτέ δεν θα πλανηθείς. «Διότι είναι ολοφάνερο ότι από τη φυλή του Ιούδα έχει ανατείλει ο Κύριος Ιησούς Χριστός.» Ακολούθησε την πίστη του Παύλου και μην αποδίδεις όσα λέχθηκαν προφητικά στο πρόσωπο που τα εξέφρασε, ούτε πάλι να αποδίδεις τα τυπικώς γενόμενα στους ίδιους τους τύπους. Σε ποια φυλή ανήκε ο Μελχισεδέκ, ώστε να νομίζεις ότι όσα έχουν ειπωθεί ή συμβεί αφορούν αυτοτελώς τον ίδιο; Αν πλανάσαι με αυτόν τον τρόπο, τότε σίγουρα θα θεωρήσεις Θεό και τον αμνό που σφάχτηκε τυπικά, λέγοντας: Αν δεν ήταν Θεός, πώς το αίμα του απομάκρυνε τον ολοθρευτή άγγελο; Ίσως μάλιστα θεοποιήσεις και το χάλκινο φίδι, υποθέτοντας τα ίδια και λέγοντας: Αν δεν ήταν Θεός, πώς θεράπευσε αυτούς που δαγκώθηκαν από τα φίδια; Εμείς όμως θα πούμε τον λόγο του Αποστόλου: «Εκείνος για τον οποίο λέγονται αυτά, ανήκει σε άλλη φυλή.» Διότι ο καθένας δεν ενεργούσε τη δύναμη από μόνος του, αλλά χάρη στον Χριστό, ο οποίος προτυπωνόταν σε αυτούς. Έτσι και ο Μελχισεδέκ, αν και ονομάστηκε βασιλιάς δικαιοσύνης, δεν ήταν από τη φύση του, αλλά ερμηνευόμενος σύμφωνα με τη Γραφή: «διότι εκείνος για τον οποίο λέγονται αυτά, ανήκει σε άλλη φυλή».

Πρώτον, η Γραφή δεν τον ονομάζει Θεό, ούτε κι εκείνοι ας τον αποκαλούν έτσι· αντίθετα, ας ομολογήσουν σύμφωνα με αυτήν ότι «έχει παρομοιωθεί με τον Υιό του Θεού», διότι δεν είναι εκ φύσεως Υιός, και ότι «ερμηνεύεται ως βασιλιάς δικαιοσύνης» και όχι εκ φύσεως, και ότι «εκείνος για τον οποίο λέγονται αυτά, ανήκε σε άλλη φυλή»· και ας μην επιλέγουν κάποια διφορούμενη περικοπή, ώστε να πείθουν με όρκους τους πολλούς και να παγιδεύουν τους πιο ανώριμους.