Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ 7:15

ΙΑ΄. Αποδείχθηκε λοιπόν στο πρόσωπο του Μελχισεδέκ, ότι κάποτε ο θεσμός της ιερωσύνης θα μεταβιβαστεί από τη φυλή που ασκούσε την ιερωσύνη σύμφωνα με τον νόμο· και επιπλέον, ότι θα αναλάμψει ένας άλλος τρόπος και νόμος ιερατείας. Διότι ήταν κατά κάποιον τρόπο ανάγκη να συμμεταβληθεί και να αποσυρθεί μαζί με τις ιερατείες και ο ίδιος ο νόμος. Γι' αυτό λοιπόν και ο θεσπέσιος Παύλος θεολογεί τα εξής, και λέει: «Αν, λοιπόν, η τελείωση επιτυγχανόταν μέσω της Λευιτικής ιερωσύνης (διότι ο λαός έλαβε τον νόμο βάσει αυτής), ποια ανάγκη υπήρχε πλέον να αναδειχθεί άλλος ιερέας κατά την τάξη του Μελχισεδέκ, και να μη λέγεται κατά την τάξη του Ααρών; Διότι, εφόσον μεταβάλλεται η ιερωσύνη, κατ' ανάγκην γίνεται και μεταβολή του νόμου.» Και πάλι: «Και είναι ακόμη περισσότερο ολοφάνερο, αν αναδεικνύεται άλλος ιερέας κατά την τάξη του Μελχισεδέκ, ο οποίος δεν έγινε ιερέας σύμφωνα με τον νόμο μιας σαρκικής εντολής, αλλά σύμφωνα με τη δύναμη μιας ακατάλυτης ζωής. Διότι δίνεται η μαρτυρία: Ότι εσύ είσαι ιερέας στον αιώνα κατά την τάξη του Μελχισεδέκ.» Βλέπεις πώς καταδικάζει την ανικανότητα της κατά νόμον ιερωσύνης να οδηγήσει στην τελείωση, αποδεικνύοντας ως εξαιρετικά ωφέλιμη την εισαγωγή μιας ανώτερης εντολής; Διότι αν βρισκόταν σε εκείνη το αναγκαίο, γιατί, λέει, δεν αναδεικνύεται μάλλον άλλος ιερέας κατά την τάξη του Ααρών, και όχι κατά την τάξη του Μελχισεδέκ, ο οποίος ήταν ομοίωμα και τύπος του Χριστού, που σε καμία περίπτωση δεν ασκεί πλέον την ιερωσύνη σαρκικά, αλλά μάλλον σύμφωνα με τη δύναμη μιας ακατάλυτης ζωής;

β'. Έγινε, λέει, ιερέας, αλλά όχι σύμφωνα με τον νόμο κάποιας σαρκικής εντολής· διότι ο νόμος εκείνος κατά τα περισσότερα ήταν άνομος. Και πολύ σωστά την ονόμασε σαρκική εντολή· διότι όλα όσα όριζε ήταν σαρκικά. Επειδή το να λέει: Περίτεμε τη σάρκα, χρίσε τη σάρκα, λούσε τη σάρκα, καθάρισε τη σάρκα, κούρεψε τη σάρκα, περίδεσε τη σάρκα, θρέψε τη σάρκα, ανάπαυσε τη σάρκα· αυτά, πες μου, δεν είναι σαρκικά; Εάν δε θέλεις να μάθεις και ποια ήταν τα αγαθά που υποσχόταν, άκουε: Μακροζωία, λέει, στη σάρκα, γάλα και μέλι στη σάρκα, ειρήνη στη σάρκα, απόλαυση στη σάρκα. Από αυτόν τον νόμο έλαβε την ιεροσύνη ο Ααρών· ο Μελχισεδέκ όμως όχι έτσι. Και είναι ακόμη περισσότερο καταφανές, εάν σύμφωνα με την ομοιότητα του Μελχισεδέκ αναδεικνύεται άλλος ιερέας. Τι είναι καταφανές; Η απόσταση μεταξύ των δύο ιερωσυνών, η διαφορά, και το πόσο ανώτερος είναι αυτός που δεν έγινε ιερέας σύμφωνα με τον νόμο μιας σαρκικής εντολής. Ποιος; Αυτός ο Μελχισεδέκ; Όχι, αλλά ο Χριστός. Αλλά σύμφωνα με τη δύναμη μιας ακατάλυτης ζωής. Διότι δίνεται η μαρτυρία ότι: Συ είσαι ιερέας εις τον αιώνα κατά την τάξιν Μελχισεδέκ. Δηλαδή, δεν είναι πρόσκαιρος, ούτε έχει τέλος, αλλά αναδείχθηκε «Κατά τη δύναμη μιας ακατάλυτης ζωής».

Όταν, λοιπόν, φανερώνεται ότι ο Χριστός προέρχεται από εκείνη τη φυλή, δηλαδή του Ιούδα, και είναι ιερέας κατά την τάξη του Μελχισεδέκ, και εφόσον ο Μελχισεδέκ υπήρξε πολύ πιο σεβαστός από τον Αβραάμ, ομολογείται από παντού ότι εισάγεται μια άλλη ιεροσύνη στη θέση της προηγούμενης, πολύ ανώτερη από αυτήν. Διότι, αν ο τύπος ήταν τέτοιος, και ήταν πιο λαμπρός από την ιουδαϊκή ιεροσύνη, πόσο μάλλον ισχύει αυτό για την ίδια την αλήθεια. Αυτό ακριβώς, λοιπόν, θέλοντας να τεκμηριώσει έλεγε: «Είναι ακόμη περισσότερο καταφανές, αν κατά την ομοιότητα του Μελχισεδέκ αναδεικνύεται άλλος ιερέας, ο οποίος δεν έγινε ιερέας σύμφωνα με τον νόμο μιας σαρκικής εντολής, αλλά σύμφωνα με τη δύναμη μιας ακατάλυτης ζωής». Τι σημαίνει «Όχι σύμφωνα με τον νόμο μιας σαρκικής εντολής, αλλά σύμφωνα με τη δύναμη μιας ακατάλυτης ζωής»; Σημαίνει ότι κανένα από τα προστάγματά Του δεν ήταν σαρκικό. Διότι δεν πρόσταξε να θυσιάζουν πρόβατα και μοσχάρια, αλλά να λατρεύουν τον Θεό μέσω της ψυχικής αρετής· και ως έπαθλο για αυτά όρισε σε εμάς τη ζωή που ποτέ δεν καταλύεται. Και πάλι, ενώ ήμασταν νεκρωμένοι από τις αμαρτίες, ήρθε και μας ανέστησε, και μας ζωοποίησε, καταλύοντας τον διπλό θάνατο: αφενός τον θάνατο της αμαρτίας, αφετέρου τον θάνατο της σάρκας. Επειδή, λοιπόν, ήρθε κομίζοντάς μας τέτοια αγαθά, για αυτόν τον λόγο λέει: «Όχι σύμφωνα με τον νόμο μιας σαρκικής εντολής, αλλά σύμφωνα με τη δύναμη μιας ακατάλυτης ζωής».

Δες πόσο μεγάλη είναι η διαφορά ανάμεσα σε εκείνον που φέρει τον τύπο του Αρχιερέα μας και στους ιερείς σύμφωνα με τον νόμο. «Διότι ο λαός έλαβε τον νόμο με βάση αυτήν· ποια ανάγκη υπήρχε πλέον να αναδειχθεί άλλος ιερέας κατά την τάξη Μελχισεδέκ, και να μη λέγεται κατά την τάξη Ααρών;» Αφού έδειξε ότι ο Μελχισεδέκ είναι πολύ ανώτερος και από τον Λευί και από τον Αβραάμ, έχοντας τεθεί σε τάξη ιερέα γι' αυτούς, επιχειρηματολογεί πάλι με άλλον τρόπο, λέγοντας: Για ποιο λόγο δεν είπε «κατά την τάξη Ααρών»; Λέει, λοιπόν, ότι αν ο νόμος καθιστούσε τους ανθρώπους τέλειους, γιατί μεταβαλλόταν; Διότι η μετάθεση του ιερέα σήμαινε και μετάθεση του νόμου. «Εφόσον, δηλαδή, μεταβάλλεται η ιεροσύνη, κατ' ανάγκην γίνεται και μεταβολή του νόμου. Διότι εκείνος για τον οποίο λέγονται αυτά». Δηλαδή, συμμορφώνεται με αυτήν και μέσω αυτής πράττει τα πάντα. Επειδή δεν μπορεί να πει κανείς ότι, αν και ήταν τέλεια, δεν προΐστατο του λαού. Διότι αυτήν χρησιμοποιούσε. «Ανήκε σε άλλη φυλή, από την οποία κανείς δεν υπηρέτησε στο θυσιαστήριο. Διότι είναι ολοφάνερο ότι ο Κύριός μας προήλθε από τη φυλή Ιούδα, για την οποία φυλή ο Μωυσής δεν είπε τίποτα περί ιεροσύνης. Και είναι ακόμη περισσότερο καταφανές, αν κατά την ομοιότητα». Αυτό απευθύνεται προς εκείνους που λένε: «Ποια ήταν η ανάγκη για την Καινή Διαθήκη;» «Αναδεικνύεται άλλος ιερέας, όπως ο Μελχισεδέκ, ο οποίος δεν έγινε ιερέας σύμφωνα με τον νόμο». Με αυτόν τον τρόπο, λέει, απέβαλε την ιεροσύνη του Ααρών. «Έγινε σύμφωνα με σαρκική εντολή». Διότι ο νόμος ήταν σε όλα του σαρκικός. Περίτεμε, λέει, τη σάρκα σου, χρίσε τη σάρκα, λούσε τη σάρκα, κούρεψε τη σάρκα. «