λέγει δὲ καὶ ὁ θεῖος ἀπόστολος, ἐξετάζων τὰ κατὰ τοὺς τόπους· «ἐν ᾧ περισσότερον βουλόμενος ὁ θεὸς ἐπιδεῖξαι τοῖς κληρονόμοις τὸ ἀμετάθετον τῆς βουλῆς αὑτοῦ ἐμεσίτευσεν ὅρκῳ, ἵνα διὰ δύο πραγμάτων ἀμεταθέτων, ἐν οἷς ἀδύνατον ψεύσασθαι θεόν, ἰσχυρὰν παράκλησιν ἔχωμεν», καὶ πάλιν· «οἱ μὲν χωρὶς ὁρκωμοσίας εἰσὶν ἱερεῖς γεγονότες, ὁ δὲ μετὰ ὁρκωμοσίας διὰ τοῦ λέγοντος πρὸς αὐτόν, ὤμοσεν κύριος καὶ οὐ μεταμεληθήσεται· σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ». «καὶ οἱ μὲν πλείονές εἰσιν γεγονότες ἱερεῖς διὰ τὸ θανάτῳ κωλύεσθαι παραμένειν· ὁ δὲ διὰ τὸ μένειν αὐτὸν εἰς τὸν αἰῶνα ἀπαράβατον ἔχει τὴν ἱερωσύνην. ὅθεν καὶ σώζειν εἰς τὸ παντελὲς δύναται τοὺς προσερχομένους δι᾽ αὐτοῦ τῷ θεῷ, πάντοτε ζῶν εἰς τὸ ἐντυγχάνειν ὑπὲρ αὐτῶν». διὰ τούτων συνέστηκεν οὖσά τις ἐν τοῖς οὖσιν καὶ ὑφεστῶσα ἐν νοητοῖς θεία δύναμις, ἡ τῷ θεῷ τῶν ὅλων ἱερωμένη κατὰ τὰ Ἑβραίων λόγια, οὐ γεώδει καὶ ἀνθρωπίνῳ μύρῳ, θεοπρεπεῖ δέ τινι καὶ ἐνθέῳ ἀρετῇ τε καὶ δυνάμει ἱερᾶσθαι καθεσταμένη τῷ ἐπὶ πάντων θεῷ. ὁ γοῦν διὰ τοῦ ψαλμοῦ προφητευόμενος παρέστη ἄντικρυς ἱερεύς τις ὢν αἰώνιος καὶ υἱὸς ὑψίστου θεοῦ, ὡς ἂν ὑπ᾽ αὐτοῦ τοῦ ὑψίστου θεοῦ γεγενημένος καὶ σύνθρονος τῆς βασιλείας αὐτοῦ.
Μετάφραση
Λέει δε και ο θείος απόστολος, εξετάζοντας τα σχετικά χωρία: «Γι' αυτό, επειδή ο Θεός ήθελε να δείξει περισσότερο στους κληρονόμους το αμετάθετο της βουλής του, μεσολάβησε με όρκο, ώστε μέσω δύο αμετάθετων πραγμάτων, στα οποία είναι αδύνατον να ψευσθεί ο Θεός, να έχουμε ισχυρή παράκληση», και πάλι: «και εκείνοι μεν έχουν γίνει ιερείς χωρίς ορκωμοσία, αυτός όμως με ορκωμοσία, μέσω εκείνου που του λέει: ορκίστηκε ο Κύριος και δεν θα μεταμεληθεί· εσύ είσαι ιερέας στον αιώνα κατά την τάξη του Μελχισεδέκ». «Και εκείνοι μεν έγιναν πολλοί ιερείς, επειδή εμποδίζονταν από τον θάνατο να παραμένουν· αυτός όμως, επειδή μένει στον αιώνα, έχει την ιερωσύνη απαράβατη. Γι' αυτό και μπορεί να σώζει ολοκληρωτικά εκείνους που προσέρχονται μέσω αυτού στον Θεό, ζώντας πάντοτε για να μεσιτεύει υπέρ αυτών». Μέσα από αυτά αποδεικνύεται ότι υπάρχει ανάμεσα στα όντα και υφίσταται στον χώρο των νοητών κάποια θεία δύναμη, η οποία έχει ιερωθεί στον Θεό των όλων σύμφωνα με τα λόγια των Εβραίων, όχι με γεώδες και ανθρώπινο μύρο, αλλά έχοντας κατασταθεί για να ιερουργεί στον επί πάντων Θεό με κάποια θεοπρεπή και ένθεη αρετή και δύναμη. Επομένως, εκείνος που προφητεύεται μέσω του ψαλμού, παρουσιάζεται σαφώς ως κάποιος αιώνιος ιερέας και Υιός του Υψίστου Θεού, εφόσον έχει γεννηθεί από τον ίδιο τον Ύψιστο Θεό και είναι σύνθρονος της βασιλείας Του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες