Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ 7:5

Αγωνίζεται, λοιπόν, ο Παύλος, όντας νομομαθής, και προσπαθεί να βεβαιώσει, τόσο από την κοινή λογική, όσο βέβαια και από την ίδια τη θεόπνευστη Γραφή, ότι προαναγγελλόταν και η καινοτομία του νόμου και η μετάθεση της ίδιας της ιερωσύνης· και η φανέρωση και των δύο προέλαμψε μέσω τύπων. Δέχεται, λοιπόν, τον Μελχισεδέκ, ο οποίος δεν προερχόταν από τη Λευιτική φυλή, και έπειτα τον παρουσιάζει ως ιερέα του ύψιστου Θεού, ο οποίος προσφέρει άρτους και οίνο, και είπε τα εξής γι' αυτόν: «Αναλογιστείτε πόσο σπουδαίος είναι αυτός, στον οποίο ο πατριάρχης Αβραάμ έδωσε το ένα δέκατο από τα εκλεκτότερα λάφυρα. Και βέβαια εκείνοι από τους υιούς του Λευί που λαμβάνουν το ιερατικό αξίωμα έχουν εντολή σύμφωνα με τον νόμο να εισπράττουν το δέκατο από τον λαό, δηλαδή από τους αδελφούς τους, αν και αυτοί προέρχονται από τη γενεά του Αβραάμ. Αυτός όμως, ο οποίος δεν γενεαλογείται από τη δική τους σειρά, εισέπραξε το δέκατο από τον Αβραάμ και ευλόγησε εκείνον που είχε τις επαγγελίες· και αναντίρρητα το κατώτερο ευλογείται από το ανώτερο». Εμείς όμως λέμε ότι η υπεροχή του Μελχισεδέκ δεν έγκειται στη φύση του, αλλά ακριβώς στο είδος της ιερωσύνης του, ενώ ο προπάτορας Αβραάμ δεν αρνείται, αλλά αναγνωρίζει κατά κάποιον τρόπο την ανωτερότητά του μέσω όσων θεώρησε σωστό να του προσφέρει ως τιμή, ακόμη και με την προσφορά των δεκάτων. Διότι εκείνοι που προέρχονται από το αίμα του Λευί εισπράττουν το δέκατο από τον λαό, αν και είναι αδελφοί τους· ενώ αυτός που δεν γενεαλογείται από αυτούς, δηλαδή ο Μελχισεδέκ (επειδή δεν προερχόταν από τη φυλή του Λευί), εισέπραξε το δέκατο από τον Αβραάμ και τον ευλόγησε.

«Ακροθίνια» ονομάζονται τα λάφυρα. Και δεν μπορεί να πει κανείς ότι του τα έδωσε επειδή συμμετείχε στον πόλεμο· διότι γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο είπε: «Τον συνάντησε καθώς επέστρεφε από τη συντριβή των βασιλέων», δηλώνοντας ότι εκείνος παρέμενε στην κατοικία του, και ότι του προσέφερε τις απαρχές από τους δικούς του κόπους. Και βέβαια, όσοι από τους υιούς του Λευί λαμβάνουν την ιερωσύνη, έχουν εντολή να εισπράττουν το δέκατο από τον λαό σύμφωνα με τον νόμο, δηλαδή από τους αδελφούς τους, μολονότι και αυτοί έχουν προέλθει από την οσφύ του Αβραάμ.

Ποιος είναι αυτός; Ο Μελχισεδέκ, λέει, στον οποίο ο Αβραάμ, ο πατριάρχης εκείνων, έδωσε το ένα δέκατο από τα λάφυρα. Και εκείνοι μεν από τους υιούς του Λευί που λαμβάνουν την ιεροσύνη, έχουν εντολή να εισπράττουν το δέκατο από τον λαό, δηλαδή από τους αδελφούς τους, μολονότι και αυτοί έχουν προέλθει από την οσφύ του Αβραάμ. Η έννοια αυτού που λέει είναι η εξής: Οι Λευίτες, λέει, δηλαδή οι ιερείς των Ιουδαίων, έλαβαν εντολή σύμφωνα με τον νόμο να λαμβάνουν το δέκατο από τους άλλους Ιουδαίους.

Εκείνο μεν ήταν προτύπωση, και γι' αυτό προέκυπτε από το ότι δεν είχε καταγραφεί· τούτο δε είναι αλήθεια, και γι' αυτό προκύπτει από το ότι δεν υπάρχει. Όπως ακριβώς και με τα ονόματα, εδώ μεν υπήρχαν προσωνυμίες, όπως «βασιλιάς δικαιοσύνης» και «βασιλιάς ειρήνης»· εκεί όμως υπάρχει η αλήθεια του πράγματος· έτσι και εδώ υπάρχουν προσωνυμίες, ενώ εκεί η αλήθεια των πραγμάτων. «Από τα ακροθίνια ο πατριάρχης». Ακροθίνια, εννοεί τα λάφυρα. «Και εκείνοι μεν από τους υιούς του Λευί που λαμβάνουν την ιερατεία έχουν εντολή να λαμβάνουν το δέκατο από τον λαό σύμφωνα με τον νόμο, δηλαδή από τους αδελφούς τους, αν και αυτοί έχουν προέλθει από την οσφύ του Αβραάμ. Εκείνος όμως, του οποίου η γενεαλογία δεν προέρχεται από αυτούς, έλαβε το δέκατο από τον Αβραάμ και ευλόγησε αυτόν που είχε λάβει τις επαγγελίες». Τόσο μεγάλη, λέγει, ήταν η υπεροχή της ιερωσύνης, ώστε ακόμη και αυτοί που ήταν ομότιμοι λόγω των προγόνων τους, και είχαν τους ίδιους προπάτορες, να είναι κατά πολύ ανώτεροι από τους άλλους.

Εβρ. 7,5 «Αν και έχουν προέλθει». Αυτό εννοεί: αν και είναι ομότιμοι σε όλα τα άλλα, ωστόσο, από το γεγονός ότι οι μεν δίνουν τα δέκατα και οι δε τα λαμβάνουν, αποδεικνύεται μεγάλη η υπεροχή. Αν όμως αυτό συμβαίνει εδώ, είναι φανερό ότι ισχύει και στην περίπτωση του Αβραάμ και του Μελχισεδέκ, αφού ο ένας έδωσε και ο άλλος έλαβε. Ώστε, ο τύπος του Χριστού είναι ανώτερος από τον πατριάρχη Αβραάμ. Και αν είναι ανώτερος από τον Αβραάμ, πολύ περισσότερο είναι από τους ιερείς. Εάν λοιπόν ο τύπος είναι ανώτερος, τι θα μπορούσε να πει κανείς για τον ίδιο τον Χριστό;