Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ 7:8

Και χωρίς καμία αντίρρηση, λέει, το κατώτερο ευλογείται από το ανώτερο. Δηλαδή, είναι κοινά αποδεκτό ότι το κατώτερο ευλογείται από το ανώτερο. Επομένως, ο τύπος του Χριστού είναι ανώτερος ακόμη και από αυτόν που έχει τις επαγγελίες. Και εδώ μεν λαμβάνουν τα δέκατα άνθρωποι θνητοί, ενώ εκεί τα λαμβάνει κάποιος για τον οποίο υπάρχει η μαρτυρία ότι ζει. Αλλά για να μην προβάλουν τον ισχυρισμό: «Γιατί ανατρέχεις στο παρελθόν; Τι σχέση έχει με τους δικούς μας ιερείς το αν ο Αβραάμ έδωσε το δέκατο; Πες μας για όσα αφορούν εμάς», προσθέτει και λέει: «Και, τρόπον τινά». Και πολύ ορθά το μετρίασε αυτό, χωρίς να το πει απερίφραστα, για να μην τους προσβάλει. Μέσω του Αβραάμ και ο Λευί, ο οποίος λαμβάνει τα δέκατα, έχει δώσει και ο ίδιος το δέκατο. Πώς;

Επομένως, λαμβάνουν τη δεκάτη από εκείνους. Όταν, λοιπόν, λαμβάνουν δεκάτες από αυτούς τους ίδιους, άραγε δεν βρίσκονται αυτοί μεν στην τάξη των λαϊκών, ενώ εκείνοι στην τάξη των ιερέων; Και όχι μόνο αυτό, αλλά ούτε καν ομότιμός τους ήταν, αλλά προερχόταν από άλλο γένος. Ώστε δεν θα έδινε σε αλλόφυλο δεκάτες, εάν η τιμή δεν ήταν πολύ μεγάλη. «Και χωρίς καμία αντίρρηση, το κατώτερο ευλογείται από το ανώτερο. Και εδώ μεν λαμβάνουν δεκάτες θνητοί άνθρωποι, εκεί δε κάποιος για τον οποίο υπάρχει η μαρτυρία ότι ζει, και, για να το πούμε έτσι, δια του Αβραάμ και ο Λευί. Και αυτός που λαμβάνει, έχει καταβάλει δεκάτη». Επειδή διαρκώς αυτό θεωρούνταν το αξιοσέβαστο, το ότι δηλαδή ο Αβραάμ είχε την επαγγελία, αποδεικνύει ότι εκείνος ήταν ακόμη πιο αξιοσέβαστος. «Διότι ήταν ακόμη στην οσφύ του πατέρα του, όταν τον συνάντησε ο Μελχισεδέκ». Επομένως, λέει, ο τύπος του Κυρίου είναι ανώτερος ακόμη και από αυτόν που είχε τις επαγγελίες. «Αν, λοιπόν, υπήρχε τελείωση μέσω της λευιτικής ιερωσύνης». Μέσα του βρισκόταν, λέει, ο Λευί, αν και δεν είχε ακόμη γεννηθεί.