Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ 8:12

Διότι, ελέγχοντάς την, λέει: «Ιδού, έρχονται ημέρες, λέει ο Κύριος, και θα συνάψω με τον οίκο του Ισραήλ και με τον οίκο του Ιούδα μια νέα διαθήκη, όχι σαν τη διαθήκη που σύναψα με τους πατέρες τους, κατά την ημέρα που τους έπιασα από το χέρι για να τους βγάλω από τη γη της Αιγύπτου· διότι αυτοί δεν παρέμειναν πιστοί στη διαθήκη μου, και εγώ τους παραμέλησα, λέει ο Κύριος. Διότι αυτή είναι η διαθήκη που θα συνάψω με τον οίκο του Ισραήλ μετά από εκείνες τις ημέρες, λέει ο Κύριος: θα θέσω τους νόμους μου στη διάνοιά τους και θα τους γράψω πάνω στις καρδιές τους· και θα είμαι σε αυτούς Θεός, και αυτοί θα είναι σε μένα λαός. Και δεν θα διδάσκει καθένας τον πλησίον του, και καθένας τον αδελφό του, λέγοντας: Γνώρισε τον Κύριο· διότι όλοι θα με γνωρίζουν, από τον μικρότερο έως τον μεγαλύτερο από αυτούς, επειδή θα γίνω ίλεως στις αμαρτίες τους, και τις ανομίες τους δεν θα τις θυμηθώ πλέον». Και αμέσως μετά προσθέτει σε αυτά: «Με το να λέει νέα, κατέστησε παλαιά την πρώτη· και ό,τι παλιώνει και γερνάει, βρίσκεται κοντά στον αφανισμό». Επομένως, ο νόμος είναι ασθενής, και αποδεικνύεται πλέον ότι έχει μεγάλη αδυναμία, ως προς το να μπορεί, εννοώ, να οδηγήσει στην τελειότητα για τον αγιασμό.

«Και δεν θα διδάξει», λέει, «ο καθένας τον πλησίον του, και ο καθένας τον αδελφό του, λέγοντας, Γνώρισε τον Κύριο· διότι όλοι θα με γνωρίσουν, από τον μικρότερο έως τον μεγαλύτερο από αυτούς. Διότι θα φανώ ίλεως στις αδικίες τους, και τις ανομίες τους και τις αμαρτίες τους δεν θα τις θυμηθώ πλέον». Ιδού και άλλο ένα σημείο: «Από τον μικρότερο», λέει, «έως τον μεγαλύτερό τους θα με γνωρίσουν, και δεν θα πουν: Γνώρισε τον Κύριο». Πότε συνέβη αυτό, παρά τώρα; Διότι το δικό μας είναι φανερό, ενώ το δικό τους δεν ήταν φανερό, αλλά είχε περιοριστεί σε μια γωνία. Εξάλλου, καινή ονομάζεται τότε, όταν είναι διαφορετική, και αποδεικνύει ότι διαθέτει κάτι περισσότερο από την παλαιά.

Αφήνοντας αυτό προς το παρόν άλυτο, θα προχωρήσουμε στα επόμενα. Και ποια είναι τα επόμενα; Ότι «αυτή είναι η διαθήκη την οποία θα συνάψω μαζί σας, λέγει ο Κύριος: θα δώσω τους νόμους μου στη διάνοιά τους, και πάνω στις καρδιές τους θα τους γράψω. Και δεν θα διδάσκει πια ο καθένας τον συμπολίτη του, και ο καθένας τον αδελφό του, λέγοντας: Γνώρισε τον Κύριο. Διότι όλοι θα με γνωρίσουν, από τον μικρότερο έως τον μεγαλύτερό τους, επειδή θα φανώ σπλαχνικός απέναντι στις αδικίες τους, και τις αμαρτίες τους και τις ανομίες τους δεν θα τις θυμηθώ πλέον». Αφού, λοιπόν, μίλησε για την παλαιά διαθήκη, την οποία έδωσε, και αφού μίλησε και για τη νέα, την οποία πρόκειται να δώσει, σκιαγραφεί πλέον και την ομορφιά της, δείχνει τα χαρακτηριστικά της και παραθέτει τα διακριτικά της γνωρίσματα το ένα μετά το άλλο, για να μάθεις πόση είναι η διαφορά της καινής προς την παλαιά —η διαφορά, όχι η αντίθεση— πόση είναι η υπεροχή, πόση η λαμπρότητα, πόση η αστραπή των δωρεών και της χάριτος.

«Διότι αυτή είναι η διαθήκη την οποία θα συνάψω με τον οίκο του Ισραήλ μετά τις ημέρες εκείνες, λέγει ο Κύριος, θέτοντας τους νόμους μου στη διάνοιά τους, και πάνω στις καρδιές τους θα τους γράψω, και θα είμαι σε αυτούς Θεός, και αυτοί θα είναι σε εμένα λαός, και δεν θα διδάσκει πλέον καθένας τον συμπολίτη του, και καθένας τον αδελφό του, λέγοντας: Γνώρισε τον Κύριο, διότι όλοι θα με γνωρίσουν, από τον μικρότερο έως τον μεγαλύτερό τους, επειδή θα γίνω ίλεως στις αδικίες τους, και τις αμαρτίες τους και τις ανομίες τους δεν θα τις θυμηθώ πλέον». Δηλαδή, εάν τους καθιστούσε άμεμπτους. «Με το να λέγει καινή, έχει παλαιώσει την πρώτη».

Διότι δεν είναι δυνατόν η αλήθεια να ψεύδεται, καθώς από τη μία ο σωτήρας όλων μας Χριστός λέει προς τον Θεό και Πατέρα των όλων: «Φανέρωσα το όνομά σου στους ανθρώπους», και στους αγίους μαθητές έχει υποσχεθεί ότι οι πύλες του Άδη δεν θα κατισχύσουν της Εκκλησίας, οι οποίες πύλες είναι βέβαια οι θανατηφόρες φλυαρίες και ανοσιουργίες των αιρετικών ή των ειδωλολατρών (διότι η Εκκλησία διαφυλάσσεται ακατάσειστη και ανεπηρέαστη από τις επιθέσεις των εναντίων)· και από την άλλη ο θείος απόστολος γράφει ότι: «Έτσι αγάπησε ο Χριστός την Εκκλησία, και παρέδωσε τον εαυτό του για χάρη της, για να την καθαρίσει με το λουτρό του νερού μέσω του λόγου και για να την παρουσιάσει στον εαυτό του ένδοξη, χωρίς να έχει σπίλο ή ρυτίδα ή κάτι από τα παρόμοια, αλλά για να είναι αγία και άμωμη». Επίσης, από τους μακάριους προφήτες, ο ένας προφητεύει τη θεόγραφη μύηση στη θεοσοφία των Χριστιανών, λέγοντας: «Θα δώσω τους νόμους μου στη διάνοιά τους και θα τους γράψω πάνω στις καρδιές τους· και θα είμαι για αυτούς Θεός, και αυτοί θα είναι για μένα λαός, και δεν θα διδάσκει καθένας τον συμπολίτη του και καθένας τον πλησίον του λέγοντας: “Γνώρισε τον Κύριο”, διότι όλοι θα με γνωρίσουν από τον μικρότερο μέχρι τον μεγαλύτερό τους, επειδή θα γίνω ίλεως στις αδικίες τους, και τις αμαρτίες τους δεν θα τις θυμηθώ πια», ενώ ένας άλλος λέει ότι: «Θα εξολοθρεύσω τα ονόματα των ειδώλων από τη γη, και δεν θα υπάρχει πια ανάμνησή τους», και άλλα μύρια προφητεύουν με σαφήνεια έχοντας το ίδιο νόημα. Όσοι έρχονται σε αντίθεση με όλα αυτά, ως εχθροί της δικής μας πίστης, καθίστανται κατήγοροι των λογίων του Πνεύματος και συνήγοροι του ψεύδους.