Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ 8:3

Ή πώς δεν εξευτελίζονται τα άχραντα μυστήρια, αφού φαίνονται να είναι σώμα και αίμα ανθρώπου; Και πώς είπε: «Μου ετοίμασες σώμα»; Και πώς είναι αναγκαίο να έχει και αυτός κάτι να προσφέρει; Και πώς λύτρωσε τους αιχμαλώτους με το ίδιο του το αίμα; Ή πώς σταύρωσαν τον Κύριο της δόξας; Και πώς ο Λόγος έγινε σάρκα; Και πώς ο Πατέρας, αφού μίλησε στους προφήτες πολλές φορές και με πολλούς τρόπους, μίλησε κατά τους έσχατους καιρούς μέσω του Υιού;

Αλλά ας μη μιλήσουμε ακόμη γι' αυτό· προς το παρόν λέγει το εξής: «Διότι αυτό το έπραξε εφάπαξ». Ποιο είναι αυτό; «Διότι είναι αναγκαίο», λέγει, «να έχει και αυτός κάτι το οποίο να προσφέρει»· όχι όμως υπέρ του εαυτού του· διότι πώς θα προσέφερε υπέρ του εαυτού του, εφόσον ήταν αναμάρτητος; Αλλά προσέφερε υπέρ του λαού. Τι λέγεις; Δεν έχει ανάγκη να προσφέρει υπέρ του εαυτού του, αλλά διαθέτει τόση δύναμη; Ναι, λέγει. Διότι, για να μη νομίσεις ότι η φράση «Το έπραξε εφάπαξ» έχει λεχθεί και για τον ίδιο, άκουσε τι προσθέτει αμέσως μετά: «Διότι ο νόμος καθιστά αρχιερείς ανθρώπους οι οποίοι έχουν αδυναμία».

Πάλι κατεβάζει τον λόγο· έχοντας πει το υψηλό, μιλάει πλέον άφοβα για τα ταπεινά. Έπειτα, για να μάθεις ότι η λέξη «Λειτουργός» έχει ειπωθεί αναφορικά με την ανθρώπινη φύση, δες πώς πάλι το επισημαίνει: «Διότι κάθε αρχιερέας», λέει, «εγκαθίσταται για να προσφέρει δώρα και θυσίες· γι' αυτό είναι αναγκαίο να έχει και αυτός κάτι να προσφέρει». Μην νομίσεις, επειδή ακούς ότι κάθεται στον θρόνο, πως είναι κενός λόγος το ότι έχει ονομαστεί αρχιερέας· διότι το πρώτο, το να κάθεται δηλαδή, αρμόζει στην αξία του Θεού, ενώ το δεύτερο προέρχεται από την πολλή φιλανθρωπία και τη φροντίδα Του για εμάς. Γι' αυτόν τον λόγο ασχολείται επισταμένως με αυτό, και ενδιατρίβει περισσότερο σε τούτο· διότι φοβάται μήπως ανατρέψει εκείνο.

Άκουσε πάλι τον Παύλο που λέει: «Διότι κάθε αρχιερέας, εφόσον προέρχεται από τους ανθρώπους, εγκαθίσταται υπέρ των ανθρώπων για τα ζητήματα που αφορούν τον Θεό. Επομένως, είναι ανάγκη να έχει και αυτός κάτι να προσφέρει». Ιδού, προς το παρόν προσφέρει. Και αλλού πάλι λέει: «Έτσι και ο Χριστός, αφού προσφέρθηκε μία φορά για να άρει τις αμαρτίες πολλών».

«Διότι ο νόμος καθιστά αρχιερείς ανθρώπους που έχουν αδυναμία, ενώ ο λόγος του όρκου, ο οποίος δόθηκε μετά τον νόμο, καθιστά τον Υιό, ο οποίος έχει τελειωθεί εις τον αιώνα». ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ηʹ. «Το κύριο δε σημείο σε όσα λέγονται είναι το εξής.» Εννοεί, λέει, το ότι προσφέρθηκε υπέρ του λαού. «Τέτοιον Αρχιερέα έχουμε, ο οποίος κάθισε στα δεξιά του θρόνου της μεγαλοσύνης στους ουρανούς.» Επειδή διαρκώς τον αποκάλεσε λειτουργό, φανερώνοντας τα γνωρίσματα της ανθρώπινης φύσης του, δες πώς ανυψώνει τη διάνοια των ακροατών, κηρύττοντας τη θεότητά του, με το να λέει: «Κάθισε στα δεξιά του θρόνου της μεγαλοσύνης στους ουρανούς». «Λειτουργός των αγίων.» Δηλαδή, υπέρ αυτών που έχουν αγιαστεί μέσω του ονόματός του. «Και της αληθινής σκηνής.» Ως αληθινή σκηνή, λέει, εννοεί την Εκκλησία. «Την οποία έστησε ο Κύριος, και όχι άνθρωπος. Διότι κάθε αρχιερέας εγκαθίσταται για να προσφέρει δώρα και θυσίες· γι' αυτό είναι αναγκαίο να έχει και αυτός κάτι να προσφέρει. Εάν λοιπόν βρισκόταν στη γη, δεν θα ήταν καν ιερέας, εφόσον υπάρχουν οι ιερείς που προσφέρουν τα δώρα σύμφωνα με τον νόμο.» Διότι την απέκτησε με το ίδιο του το αίμα. «Οι οποίοι λατρεύουν ένα υπόδειγμα και σκιά των επουρανίων, καθώς ακριβώς δόθηκε θεία εντολή στον Μωυσή, όταν επρόκειτο να κατασκευάσει τη σκηνή.» Η παλαιά λειτουργία, λέει, ήταν υπόδειγμα αυτής της πνευματικής, την οποία και ονομάζει επουράνια.