Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ 9:1

11 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη σκηνὴ δικαιώματα λατρείας τό τε ῞Αγιον κοσμικόν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–11 από 11

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη δικαιώματα λατρείας, τό τε ἅγιον κοσμικόν· σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη, ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα, καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥτις λέγεται ἁγία. Μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα σκηνὴ, ἡ λεγομένη Ἅγια ἁγίων, χρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον, καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ, ἐν ᾗ στάμνος χρυσῆ ἔχουσα τὸ μάννα, καὶ ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν ἡ βλαστήσασα, καὶ αἱ πλάκες τῆς διαθήκης.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είχε, λοιπόν, και η πρώτη διαθήκη διατάξεις λατρείας και το επίγειο ιερό. Διότι κατασκευάστηκε η πρώτη σκηνή, στην οποία υπήρχαν η λυχνία και η τράπεζα και η πρόθεση των άρτων, και η οποία ονομάζεται Άγια. Πίσω δε από το δεύτερο καταπέτασμα υπήρχε η σκηνή που ονομάζεται Άγια των Αγίων, η οποία είχε χρυσό θυμιατήριο και την κιβωτό της διαθήκης καλυμμένη ολόγυρα με χρυσάφι, μέσα στην οποία υπήρχε χρυσή στάμνα που περιείχε το μάννα, η ράβδος του Ααρών που είχε βλαστήσει, και οι πλάκες της διαθήκης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος Παλαμᾶς Ἀσκητικαὶ ὁμιλίαι
Ὡσδαύτως καὶ τῶν ἁγίων τοὺς τύπους καὶ ποιήσεις καὶ προσκυνήσεις οὐχ ὡς θεούς, τοῦτο γὰρ ἀπηγόρευται, ἀλλὰ διὰ τὴν εἰς ἐκείνους σχέσιν καὶ διάθεσιν καὶ τὴν ὑπερβάλλουσαν τιμήν, ἀναφερομένου διὰ τῶν εἰκόνων ἐπ’ αὐτοὺς τοῦ νοῦ, καθάπερ καὶ ὁ Μωυσῆς ἐποίησε τὰς τῶν Χερουβὶμ εἰκόνας ἔνδον τῶν ἁγίων· καὶ αὐτὰ δὲ τὰ τῶν ἁγίων ἅγια τῶν ὑπερουρανίων τύπος ἦν καὶ τὸ ἅγιον κοσμικὸν εἰκόνα ἔφερε παντὸς τοῦ κόσμου καὶ ἅγια αὐτὰ ἐκάλεσεν ὁ Μωυσῆς, οὐ τὰ κτίσματα δοξάζων, ἀλλὰ δι’ αὐτῶν τὸν κοσμοποιὸν Θεόν. Καὶ σὺ τοίνυν οὐ θεοποιήσεις τὰς εἰκόνας τοῦ δεσπότου Χριστοῦ καὶ τῶν ἁγίων. ἀλλὰ δι’ αὐτῶν προσκυνήσεις τὸν κατ’ εἰκόνα οἰκείαν πρότερον ποιήσαντα ἡμᾶς καὶ ὕστερον τὴν καθ’ ἡμᾶς αὐτοῦ εἰκόνα διὰ φιλανθρωπίαν ἄφατον ἀνειληφέναι εὐδοκήσαντα καὶ κατ’ αὐτὴν περιγραπτὸν γενόμενον. Οὐ μόνον δὲ τὴν θείαν εἰκόνα προσκυνήσεις, ἀλλὰ καὶ τοῦ σταυροῦ αὐτοῦ τὸν τύπον· σημεῖον γάρ ἐστι μέγιστον καὶ τρόπαιον Χριστοῦ κατὰ τοῦ διαβόλου καὶ πάσης τῆς ἀντικειμένης φάλαγγος, διὸ καὶ φρίττουσι καὶ φυγαδεύονται τοῦτον τυπούμενον ὁρῶντες.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ομοίως και τις εικόνες των αγίων θα κατασκευάσεις και θα προσκυνήσεις, όχι ως θεούς, διότι αυτό απαγορεύεται, αλλά λόγω της σχέσης και της διάθεσης προς αυτούς και της υπερβάλλουσας τιμής, καθώς ο νους ανάγεται μέσω των εικόνων προς αυτούς, όπως ακριβώς και ο Μωυσής κατασκεύασε τις εικόνες των Χερουβίμ μέσα στα Άγια. Και αυτά τα ίδια τα Άγια των Αγίων ήταν τύπος των επουρανίων, και το κοσμικό άγιο έφερε την εικόνα όλου του κόσμου, και άγια τα ονόμασε ο Μωυσής, όχι δοξάζοντας τα κτίσματα, αλλά μέσω αυτών τον κοσμοποιό Θεό. Έτσι λοιπόν και εσύ δεν θα θεοποιήσεις τις εικόνες του Δεσπότη Χριστού και των αγίων, αλλά μέσω αυτών θα προσκυνήσεις Εκείνον που πρώτα μας εποίησε σύμφωνα με τη δική Του εικόνα και ύστερα ευδόκησε να προσλάβει τη δική μας εικόνα από άφατη φιλανθρωπία και να γίνει περιγραπτός σύμφωνα με αυτήν. Και όχι μόνο τη θεία εικόνα θα προσκυνήσεις, αλλά και τον τύπο του σταυρού Του. Διότι είναι το μέγιστο σημείο και το τρόπαιο του Χριστού κατά του διαβόλου και όλης της αντίπαλης φάλαγγας, γι' αυτό και φρίττουν και τρέπονται σε φυγή βλέποντάς τον να σχηματίζεται.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν γενέθλιον ἡμέραν
Καὶ τούτων δὲ αὐτῶν μαρτυρίαν παρέξομαι πάλιν, τοῦ Παύλου οὕτω πως λέγοντος· Εἶχε μὲν οὖν ἡ πρώτη σκηνὴ δικαιώματα λατρείας, τό τε ἅγιον κοσμικόν. Ἅγιον δὲ κοσμικὸν καλεῖ τὴν ἔξω σκηνὴν, ἐπειδὴ τῷ κόσμῳ παντὶ εἰσιέναι θέμις ἦν· Ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων. Μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα σκηνὴ ἡ λεγομένη τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων, χρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον, καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ· ἐν ᾗ στάμνος χρυσῆ ἔχουσα τὸ μάννα, καὶ ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν ἡ βλαστήσασα, καὶ αἱ πλάκες τῆς διαθήκης· ὑπεράνω δὲ αὐτῆς Χερουβὶμ δόξης, κατασκιάζοντα τὸ ἱλαστήριον. Τούτων δὲ οὕτω κατεσκευασμένων, εἰς μὲν τὴν πρώτην σκηνὴν διαπαντὸς εἰσίασιν οἱ ἱερεῖς, τὰς λατρείας ἐπιτελοῦντες· εἰς δὲ τὴν δευτέραν ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ μόνος ὁ ἀρχιερεὺς, οὐ χωρὶς αἵματος, ὃ προσφέρει ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων. Ὁρᾷς ὅτι καὶ μόνος εἰσέρχεται ὁ ἀρχιερεὺς, καὶ ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ παντός;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και για αυτά ακριβώς θα παραθέσω πάλι μαρτυρία, με τον Παύλο να λέει κάπως έτσι: «Είχε, λοιπόν, η πρώτη σκηνή διατάξεις λατρείας και το κοσμικό αγιαστήριο». Και ονομάζει «κοσμικό άγιο» την εξωτερική σκηνή, επειδή ήταν επιτρεπτό σε όλο τον κόσμο να εισέρχεται: «Στην οποία υπήρχε η λυχνία και η τράπεζα και η πρόθεση των άρτων. Και μετά το δεύτερο καταπέτασμα υπήρχε η σκηνή που ονομάζεται Άγια των Αγίων, που είχε χρυσό θυμιατήριο και την κιβωτό της διαθήκης ολόγυρα καλυμμένη με χρυσό, μέσα στην οποία υπήρχε η χρυσή στάμνα που περιείχε το μάννα, η ράβδος του Ααρών που είχε βλαστήσει, και οι πλάκες της διαθήκης. Και επάνω από αυτήν βρίσκονταν τα Χερουβίμ της δόξης, που επισκίαζαν το ιλαστήριο. Ενώ δε αυτά ήταν κατασκευασμένα με αυτόν τον τρόπο, στην μεν πρώτη σκηνή εισέρχονται διαρκώς οι ιερείς τελώντας τις λατρείες· στην δεύτερη όμως εισέρχεται μία φορά τον χρόνο μόνος ο αρχιερέας, και όχι χωρίς αίμα, το οποίο προσφέρει για τον εαυτό του και για τα αμαρτήματα αγνοίας του λαού». Βλέπεις ότι και μόνος του εισέρχεται ο αρχιερέας, και μόνο μία φορά ολόκληρο τον χρόνο;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολήν
ΟΜΙΛΙΑ ΙΕʹ. Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη δικαιώματα λατρείας, τό τε ἅγιον κοσμικόν. Σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη, ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα, καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥτις λέγεται ἅγια. Μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα σκηνὴ ἡ λεγομένη Ἅγια ἁγίων, χρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον, καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ· ἐν ᾗ στάμνος χρυσῆ ἔχουσα τὸ μάννα, καὶ ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν ἡ βλαστήσασα, καὶ αἱ πλάκες τῆς διαθήκης· ὑπεράνω δὲ αὐτῆς Χερουβὶμ δόξης, κατασκιάζοντα τὸ ἱλαστήριον· περὶ ὧν οὐκ ἔστι νῦν λέγειν κατὰ μέρος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΟΜΙΛΙΑ ΙΕ΄. Είχε, λοιπόν, και η πρώτη διαθήκη διατάξεις λατρείας, καθώς και το επίγειο ιερό. Διότι κατασκευάστηκε η πρώτη σκηνή, στην οποία υπήρχε η λυχνία, η τράπεζα και η πρόθεση των άρτων, και η οποία ονομάζεται Άγια. Πίσω δε από το δεύτερο καταπέτασμα υπήρχε η σκηνή που ονομάζεται Άγια των Αγίων, η οποία διέθετε χρυσό θυμιατήριο και την κιβωτό της διαθήκης, καλυμμένη από παντού με χρυσό. Μέσα σε αυτήν υπήρχε χρυσή στάμνα που περιείχε το μάννα, η ράβδος του Ααρών που είχε βλαστήσει και οι πλάκες της διαθήκης. Επάνω δε από αυτήν βρίσκονταν τα Χερουβίμ της δόξης, τα οποία επισκίαζαν το ιλαστήριο· για τα οποία δεν είναι δυνατόν να μιλήσουμε τώρα με λεπτομέρειες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰς ἐπιστολὰς τοῦ Παύλου
Τὸ δὲ παλαιούμενον, καὶ γεγερασμένον, ἐγγὺς ἀφανισμοῦ.» Δείκνυσι τὸ διάφορον καὶ ἀπ᾽ αὐτῆς τῆς σκηνῆς· Πῶς; ἡ μὲν πρώτη ἅγια· ἡ δὲ δευτέρα, Ἅγια ἁγίων. ΚΕΦΑΛ. Θʹ. «Εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη δικαιώματα λατρείας, τό τε ἅγιον κοσμικόν. Σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη, ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία, καὶ ἡ τράπεζα, καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥ τις λέγεται ἅγια. Μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα, σκηνὴ ἡ λεγομένη, Ἅγια ἁγίων, χρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον, καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ, ἐν ᾗ στάμνος χρυσῆ ἔχουσα τὸ μάννα, καὶ ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν ἡ βλαστήσασα, καὶ αἱ πλάκες τῆς διαθήκης.» Δικαιώματα δὲ, σύμβολά φησιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Εκείνο δε που παλιώνει και γερνάει, βρίσκεται κοντά στον αφανισμό.» Αποδεικνύει τη διαφορά και από την ίδια τη σκηνή. Πώς; Η μεν πρώτη ονομάζεται Άγια, η δε δεύτερη Άγια Αγίων. ΚΕΦΑΛ. Θʹ. «Είχε, λοιπόν, και η πρώτη δικαιώματα λατρείας και το κοσμικό αγιαστήριο. Διότι κατασκευάστηκε η πρώτη σκηνή, στην οποία υπήρχε η λυχνία, και η τράπεζα, και η πρόθεση των άρτων, η οποία ονομάζεται Άγια. Μετά δε το δεύτερο καταπέτασμα, υπήρχε η σκηνή που ονομάζεται Άγια Αγίων, η οποία είχε χρυσό θυμιατήριο και την κιβωτό της διαθήκης καλυμμένη από παντού με χρυσό, μέσα στην οποία βρισκόταν η χρυσή στάμνα που περιείχε το μάννα, και η ράβδος του Ααρών που είχε βλαστήσει, και οι πλάκες της διαθήκης.» Με τον όρο δικαιώματα, εννοεί τα σύμβολα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Λόγοι ἀποδεικτικοὶ περὶ τῶν ἁγίων εἰκόνων
Εἰ γὰρ ἡ πρώτη ἐκείνη ἦν ἄμεμπτος, οὐκ ἂν δευτέρας ἐζητεῖτο τόπος· μεμφόμενος γὰρ αὐτοῖς λέγει· Ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει κύριος, καὶ συντελέσω ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰσραὴλ καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰούδα διαθήκην καινήν· οὐ κατὰ τὴν διαθήκην, ἣν διεθέμην τοῖς πατράσιν αὐτῶν ἐν ἡμέρᾳ ἐπιλαβομένου μου τῆς χειρὸς αὐτῶν ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου.» καὶ μετ᾽ ὀλίγα «ἐν τῷ λέγειν ‘καινὴν’ πεπαλαίωκε τὴν πρώτην· τὸ δὲ παλαιούμενον καὶ γηράσκον ἐγγὺς ἀφανισμοῦ. Εἶχε μὲν οὖν ἡ πρώτη σκηνὴ δικαιώματα λατρείας τό τε ἅγιον κοσμικόν· σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη, ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία καὶ ἡ τράπεζα καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥτις λέγεται Ἅγια· μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα σκηνὴ ἡ λεγομένη Ἅγια ἁγίων, χρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ, ἐν ᾗ στάμνος χρυσῆ ἔχουσα τὸ μάννα καὶ ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν ἡ βλαστήσασα καὶ αἱ πλάκες τῆς διαθήκης· ὑπεράνω δὲ αὐτῆς χερουβὶμ δόξης κατασκιάζοντα τὸ ἱλαστήριον.» καὶ πάλιν «οὐ γὰρ εἰς χειροποίητα ἅγια εἰσῆλθεν ὁ Χριστός, ἀντίτυπα τῶν ἀληθινῶν, ἀλλ᾽ εἰς αὐτὸν τὸν οὐρανόν.» καὶ μεθ᾽ ἕτερα «σκιὰν γὰρ ἔχων ὁ νόμος τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, οὐκ αὐτὴν τὴν εἰκόνα τῶν πραγμάτων.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, εάν η πρώτη εκείνη ήταν άμεμπτη, δεν θα αναζητείτο τόπος για δεύτερη· επειδή, επιτιμώντας τους, λέει: «Ιδού, έρχονται ημέρες, λέει ο Κύριος, και θα συνάψω με τον οίκο του Ισραήλ και με τον οίκο του Ιούδα καινή διαθήκη· όχι σαν τη διαθήκη την οποία συνήψα με τους πατέρες τους κατά την ημέρα που τους έπιασα από το χέρι για να τους εξαγάγω από τη γη της Αιγύπτου». Και μετά από λίγα: «Με το να πει "καινή", παλαίωσε την πρώτη· και ό,τι παλαιώνει και γερνά, βρίσκεται κοντά στον αφανισμό». Είχε λοιπόν η πρώτη σκηνή διατάξεις λατρείας καθώς και το επίγειο ιερό· διότι κατασκευάστηκε η πρώτη σκηνή, στην οποία βρίσκονταν και η λυχνία και η τράπεζα και η πρόθεση των άρτων, η οποία ονομάζεται Άγια· και μετά το δεύτερο καταπέτασμα υπήρχε η σκηνή που ονομάζεται Άγια των αγίων, η οποία είχε χρυσό θυμιατήριο και την κιβωτό της διαθήκης περικαλυμμένη από παντού με χρυσάφι, μέσα στην οποία υπήρχε χρυσή στάμνα που περιείχε το μάννα, η ράβδος του Ααρών που βλάστησε και οι πλάκες της διαθήκης· και υπεράνω αυτής υπήρχαν χερουβίμ δόξης που επισκίαζαν το ιλαστήριο». Και πάλι: «Διότι ο Χριστός δεν εισήλθε σε χειροποίητα άγια, αντίτυπα των αληθινών, αλλά στον ίδιο τον ουρανό». Και μετά από άλλα: «Επειδή ο νόμος, έχοντας τη σκιά των μελλοντικών αγαθών και όχι την ίδια την εικόνα των πραγμάτων».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Ζητήματα καὶ ἀπορίαι
Ὁ δὲ πόκος σημαίνει τὴν Ἰουδαϊκὴν λατρείαν· ἐπ᾽ αὐτὴν γὰρ ἐγένετο δρόσος· εἶχεν γὰρ δικαιώματα λατρείας. Εἰς δὲ πᾶσαν τὴν γῆν ξηρασία· πάντα γὰρ τὰ ἔθνη ξηρὰ ἐτύγχανον τῆς τοῦ θεοῦ γνώσεως. Τὸ δὲ ἐκπιάσαι εἰς τὴν λεκάνην τὸ ὕδωρ ἐσήμανεν τὴν μέλλουσαν τοῦ βαπτίσματος χάριν· εἶχεν γὰρ ἡ παλαιὰ ἐν πολλοῖς τύπους τοῦ ἁγίου βαπτίσματος· οὗτοι οὖν ἐκπιασθέντες ἐν τῇ λεκάνῃ τοῦ βαπτίσματος τὸ κατ᾽ αὐτὸ μυστήριον ἡμῖν ὑπέδειξαν. Τὸ δὲ δευτερῶσαι καὶ ἀνάπαλιν τὸν μὲν πόκον ἔχειν τὴν ξηρασίαν, πᾶσαν δὲ τὴν γῆν δρόσον, ἐσήμαινεν τὴν χάριν τοῦ εὐαγγελίου· πᾶσα γὰρ ἡ γῆ τῆς εὐαγγελικῆς ἐπληρώθη δρόσου· κατελείφθη δὲ ξηρὸς πάσης πίστεως ὁ Ἰουδαίων λαός. Εἰς δὲ τὸν καθένα· πόκος ἐστὶν ἡ ἠθικὴ φιλοσοφία ἐκπιεζομένη εἰς τὴν λεκάνην τῆς γνώσεως· τὸ δὲ τὴν γῆν πᾶσαν ἔχειν τὴν δρόσον σημαίνει ὅτι μετὰ τὴν κατόρθωσιν τῆς ἠθικῆς φιλοσοφίας πᾶσα ἡ γῆ τῆς καρδίας πληροῦται θείας γνώσεως. Εἰ δὲ ἐπὶ μόνῃ τῇ τῶν ἠθῶν κατορθώσει δίχα τῆς προσφυοῦς γνώσεως ἐπαίρεταί τις, ὁ τοιοῦτος τὴν μὲν γῆν τῆς ἑαυτοῦ καρδίας ἄνικμον ἔχει, τὴν δὲ ἔξω σκηνὴν ὥσπερ πόκον καλλωπίζων φαίνεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο δε πόκος σημαίνει την ιουδαϊκή λατρεία· διότι πάνω σε αυτόν έπεσε η δροσιά, επειδή διέθετε λατρευτικές διατάξεις. Σε όλη δε τη γη υπήρχε ξηρασία· διότι όλα τα έθνη στερούνταν τη γνώση του Θεού. Το δε να στυφτεί το νερό μέσα στη λεκάνη σήμαινε τη μελλοντική χάρη του βαπτίσματος· διότι η Παλαιά Διαθήκη διέθετε σε πολλά σημεία τύπους του αγίου βαπτίσματος. Αυτοί λοιπόν, αφού στύφτηκαν στη λεκάνη του βαπτίσματος, μας υπέδειξαν το σχετικό με αυτό μυστήριο. Το να επαναληφθεί δε η πράξη και, αντίστροφα, ο μεν πόκος να έχει την ξηρασία και όλη η γη τη δροσιά, σήμαινε τη χάρη του Ευαγγελίου· διότι όλη η γη πληρώθηκε από την ευαγγελική δροσιά, ενώ ο λαός των Ιουδαίων εγκαταλείφθηκε ξηρός από κάθε πίστη. Όσον αφορά δε τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά· ο πόκος είναι η ηθική φιλοσοφία η οποία στύβεται μέσα στη λεκάνη της γνώσης· το να έχει δε όλη η γη τη δροσιά, σημαίνει ότι, μετά την κατόρθωση της ηθικής φιλοσοφίας, όλη η γη της καρδιάς πληρούται από θεία γνώση. Εάν όμως κάποιος υπερηφανεύεται μόνο για την κατόρθωση των ηθών, χωρίς τη συμφυή γνώση, ένας τέτοιος άνθρωπος διατηρεί μεν τη γη της καρδιάς του άνικμη, φαίνεται δε να καλλωπίζει απλώς την εξωτερική του σκηνή σαν τον πόκο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Κατηχήσεις
Καὶ ταῦτα μὲν πρὸ Μωϋσέως καὶ νόμου οἱ πατριάρχαι καὶ οἱ κατ’ αὐτοὺς ἐπετέλουν αἰσίως, Μωσεῖ δὲ ἐνετείλατο ὁ Θεὸς ἀντίτυπον οὐρανοῦ πῆξαι σκηνὴν ἐπὶ γῆς ἐν Σηλώμ· ἵνα δὲ δείξῃ ὅτι τά τε ἐπὶ γῆς τά τε ἐν οὐρανοῖς ἅγια οὐ πάντα τοῖς πᾶσίν εἰσιν προσιτά, διετάξατο γενέσθαι ἅγια καὶ ἅγια ἁγίων, ἵνα τὰ μὲν ἅγια λατρείας καὶ προσευχῆς χάριν προσιτὰ καὶ βατὰ τοῖς πᾶσιν ὦσι—διὰ τοῦτο καὶ ὁ θεῖος Παῦλος «ἅγιον κοσμικὸν» τὴν πρώτην εἶπε σκηνὴν—τὰ δὲ ἅγια τῶν ἁγίων προσιτὰ μόνοις τοῖς ἱερεῦσι καὶ «ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ» καὶ «οὐ χωρὶς αἵματος» καὶ ἐν πάσῃ τῇ ἱεραρχικῇ καθαρότητι. Ἐντεῦθεν γὰρ καὶ οἱ ἡμέτεροι θεῖοι διδάσκαλοι μυηθέντες ὅσον δεῖ καθαριεύειν τὸν μέλλοντα εἰς ἱερωσύνην ἐλθεῖν, κάλλιστα ἐκανόνισαν ἀνάξιον εἰς ἱερωσύνην μὴ ἔρχεσθαι καὶ ἀσφράγιστον εἰς βῆμα ἅγιον μὴ εἰσέρχεσθαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και αυτά μεν, πριν από τον Μωυσή και τον νόμο, οι πατριάρχες και οι σύγχρονοί τους τα επιτελούσαν αισίως· στον Μωυσή, όμως, ο Θεός έδωσε εντολή να στήσει πάνω στη γη, στη Σηλώ, μια σκηνή ως αντίτυπο του ουρανού. Για να δείξει δε ότι τόσο τα επίγεια όσο και τα επουράνια άγια δεν είναι όλα προσιτά στους πάντες, διέταξε να κατασκευαστούν τα άγια και τα άγια των αγίων, ώστε τα μεν άγια, για χάρη της λατρείας και της προσευχής, να είναι προσιτά και βατά σε όλους —γι' αυτό και ο θείος Παύλος ονόμασε την πρώτη σκηνή «άγιον κοσμικόν»— τα δε άγια των αγίων να είναι προσιτά μόνο στους ιερείς, και αυτό «άπαξ του ενιαυτού» και «ου χωρίς αίματος» και με απόλυτη ιεραρχική καθαρότητα. Από αυτό το γεγονός εξάλλου, και οι δικοί μας θείοι δάσκαλοι, έχοντας μυηθεί στο πόσο καθαρός πρέπει να είναι αυτός που πρόκειται να προσέλθει στην ιεροσύνη, θέσπισαν άριστα ως κανόνα να μην προσέρχεται στην ιεροσύνη ο ανάξιος και να μην εισέρχεται στο άγιο βήμα ο ασφράγιστος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικηφόρος Α΄ Κωνσταντινουπόλεως Ἀπολογητικὸς λόγος ὑπὲρ τῶν ἁγίων εἰκόνων
ξθʹ. Εἷχε μὲν οὖν, φησί, καὶ ἡ πρώτη σκηνὴ δικαιώματα λατρείας· τίνα ταῦτα καὶ ὁποῖα; Λυχνίαν εἷχε καὶ τράπεζαν, καὶ τῶν ἄρτων τὴν πρόθεσιν· τί δὲ ἐλέγετο; Ἁγία. Ἡ δὲ καθ’ ἡμᾶς σκηνὴ τίς οὖσα; τί παρὰ τοῖς ἐχθροῖς τῆς ἐν Χριστῷ χάριτος λέγεται; Ὡς μὲν οὖν ἀμείνων πολλῷ ἐκείνης ἐστὶ καὶ ἱερωτέρα. Τί ἄλλο γε εἰπεῖν χρή, ἢ καθ’ ὅσον τῶν τύπων καὶ τῆς σκιᾶς ἡ ἀλήθεια, καὶ τῶν μεσιτευσάντων τὸ διοῖσον ἐν ἀξιώματι; τί δὲ παρ’ αὐτοῖς ὀνομάζεται;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΞΘ΄. Είχε, λοιπόν, λέγει, και η πρώτη σκηνή διατάξεις λατρείας· ποιες ήταν αυτές και τι είδους; Είχε λυχνία και τράπεζα, και την πρόθεση των άρτων· πώς δε ονομαζόταν; Άγια. Η δική μας όμως σκηνή ποια είναι; Πώς αποκαλείται από τους εχθρούς της εν Χριστώ χάριτος; Βεβαίως, λοιπόν, είναι κατά πολύ ανώτερη από εκείνη και ιερότερη. Τι άλλο πρέπει να πει κανείς, παρά ότι διαφέρει όσο η αλήθεια από τους τύπους και τη σκιά, και όσο η διαφορά στο αξίωμα εκείνων που μεσίτευσαν; Πώς δε ονομάζεται από αυτούς;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Εἰς τὴν πρὸς Ἑβραίους ἐπιστολήν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Hebr 9,1—2 Τὸ 〈εἶχε μὲν καὶ ἡ πρώτη δικαιώματα λατρείας,〉 οὐ περὶ τῆς σκηνῆς εἰρῆσθαι νομίζω ἀλλὰ περὶ αὐτῆς τῆς παλαιᾶς διαθήκης· οὐ γὰρ τὴν σκηνὴν τῇ νέᾳ συνέκρινε διαθήκῃ, ἀλλ᾽ ὅλην τὴν παλαιὰν διαθήκην τῇ νέᾳ, καὶ πρὸς ὅλην ἐκείνην ταύτης ἐδείκνυ τὴν ὑπεροχήν. 〈ἰδοὺ γάρ,〉 φησίν, 〈ἡμέραι ἔρχονται, καὶ συντελέσω ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰσραὴλ καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰούδα διαθήκην καινήν, οὐ κατὰ τὴν διαθήκην ἣν διεθέμην τοῖς πατράσιν〉 〈αὐτῶν,〉 καὶ πάλιν· 〈ἐν τῷ λέγειν καινὴν πεπαλαίωκε τὴν πρώτην.〉 καὶ ταῦτα εἰπὼν ἐπάγει· 〈εἶχε μὲν οὖν καὶ ἡ πρώτη.〉 ὥστε δῆλον ὅτι περὶ τῆς διαθήκης αὐτῷ ἔτι ὁ λόγος· ἐπεὶ γὰρ κατέβαλεν αὐτὴν τῇ πρὸς τὴν νέαν παραθέσει, ἵνα μή τις εἴπῃ ὅτι οὐκοῦν ἀεὶ ἀπόβλητος ἦν, προλαβών φησιν ὅτι εἶχε κἀκείνη 〈δικαιώματα λατρείας,〉 νόμους, φησί, καὶ τάξιν καὶ ἀκολουθίαν ἐμπρέπουσαν λατρείᾳ θεοῦ. εἰπὼν δὲ κατὰ γένος, ὅτι 〈εἶχε δικαιώματα λατρείας,〉 ἐπεξέρχεται καὶ κατὰ μέρος ἀρξάμενος ἀπὸ τῆς σκηνῆς· εἶχε, φησί, 〈τὸ ἅγιον κοσμικόν.〉 εἶτα μετὰ τὸ ἅγιον τὸ κοσμικὸν καὶ πᾶσι βατόν, εἶχε πάλιν ἑτέραν σκηνὴν προτεταγμένην τῆς μυστικωτέρας ἔτι καὶ ἁγιωτέρας σκηνῆς. καὶ ἐν μὲν τῇ προτεταγμένῃ ἥ 〈τε λυχνία καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων,〉 ἥτις σκηνὴ οὐ λέγεται 〈κοσμικὸν ἅγιον〉 ὥσπερ ἡ πασῶν σκηνὴ πρώτη, ἀλλ᾽ ἁπλῶς 〈ἅγια.〉 μετ᾽ ἐκείνην δὲ σκηνὴ ἡ ...
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εβρ. 9,1-2 Το ότι «είχε βέβαια και η πρώτη διατάξεις λατρείας», νομίζω ότι δεν έχει ειπωθεί για τη σκηνή, αλλά για την ίδια την Παλαιά Διαθήκη. Διότι δεν συνέκρινε τη σκηνή με τη Νέα Διαθήκη, αλλά ολόκληρη την Παλαιά Διαθήκη με τη Νέα, και απέναντι σε όλη εκείνη απεδείκνυε την υπεροχή τούτης εδώ. «Διότι ιδού», λέγει, «έρχονται ημέρες, και θα συνάψω με τον οίκο Ισραήλ και με τον οίκο Ιούδα νέα διαθήκη, όχι σαν τη διαθήκη που έκανα με τους πατέρες τους», και πάλι: «με το να πει καινή, κατέστησε παλαιά την πρώτη». Και αφού είπε αυτά, προσθέτει: «Είχε λοιπόν και η πρώτη». Ώστε είναι φανερό ότι ο λόγος του αναφέρεται ακόμη στη διαθήκη. Διότι, επειδή την υποβίβασε συγκρίνοντάς την με τη νέα, για να μην πει κάποιος ότι συνεπώς ήταν εξ αρχής απορριπτέα, προλαβαίνει και λέει ότι είχε και εκείνη «διατάξεις λατρείας», νόμους, δηλαδή, και τάξη και ακολουθία που ταιριάζει στη λατρεία του Θεού. Και αφού μίλησε γενικά, ότι «είχε διατάξεις λατρείας», προχωρεί και σε λεπτομέρειες αρχίζοντας από τη σκηνή: είχε, λέει, «το άγιο κοσμικό». Έπειτα, μετά το κοσμικό άγιο που ήταν βατό σε όλους, είχε πάλι μια άλλη σκηνή, που βρισκόταν πριν από την ακόμη πιο μυστική και αγιότερη σκηνή. Και στην πρώτη βρισκόταν «και η λυχνία και η πρόθεση των άρτων», η οποία σκηνή δεν ονομάζεται «κοσμικό άγιο» όπως η ολότελα πρώτη σκηνή, αλλά απλώς «Άγια». Μετά από εκείνη δε, η σκηνή η...
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Λόγοι κατὰ τῶν εἰκονομάχων
Εἶχε μὲν οὖν ἡ πρώτη σκηνὴ δικαιώματα λατρείας, τό τε ἅγιον κοσμικόν. Σκηνὴ γὰρ κατεσκευάσθη ἡ πρώτη ἐν ᾗ ἥ τε λυχνία, καὶ ἡ τράπεζα, καὶ ἡ πρόθεσις τῶν ἄρτων, ἥτις λέγεται ἁγία· μετὰ δὲ τὸ δεύτερον καταπέτασμα σκηνή, ἡ λεγομένη Ἅγια ἁγίων· χρυσοῦν ἔχουσα θυμιατήριον, καὶ τὴν κιβωτὸν τῆς διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίῳ· ἐν ᾗ στάμνος χρυσῆ ἔχουσα τὸ μάννα, καὶ ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν ἡ βλαστήσασα, καὶ οἱ πλάκες τῆς διαθήκης· ὑπεράνω δὲ αὐτῆς Χερουβὶμ δόξης κατασκιάζοντα τὸ ἱλαστήριον· περὶ ὧν οὐκ ἔστιν νῦν λέγειν κατὰ μέρος. Ἅτινα ἅγια καλούμενα, οὐ δήπου καὶ προσκυνητὰ ὁ ἱερὸς Ἀπόστολος δέδειχεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είχε μεν λοιπόν η πρώτη σκηνή διατάξεις λατρείας και το κοσμικό ιερό. Διότι κατασκευάστηκε η πρώτη σκηνή, στην οποία βρισκόταν η λυχνία, και η τράπεζα, και η πρόθεση των άρτων, η οποία ονομάζεται Άγια. Μετά δε το δεύτερο καταπέτασμα υπήρχε η σκηνή, η λεγόμενη Άγια των Αγίων, η οποία είχε χρυσό θυμιατήριο και την κιβωτό της διαθήκης περικαλυμμένη από παντού με χρυσό. Μέσα σε αυτήν υπήρχε χρυσή στάμνα που περιείχε το μάννα, και η ράβδος του Ααρών που εβλάστησε, και οι πλάκες της διαθήκης. Επάνω δε από αυτήν υπήρχαν Χερουβείμ δόξης, που κατασκίαζαν το ιλαστήριο· περί αυτών δεν είναι τώρα δυνατόν να μιλήσουμε λεπτομερώς. Αυτά, μολονότι ονομάζονται άγια, ο ιερός Απόστολος βέβαια δεν τα παρουσίασε ως προσκυνητά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες