Πατερικές αναφορές στο ΠΡΟΣ ΕΒΡΑΙΟΥΣ 9:20

Διότι ο μονογενής Λόγος του Θεού εκένωσε θεληματικά τον εαυτό του, γινόμενος άνθρωπος· υπέμεινε δε και τον σταυρό, καταφρονώντας την ντροπή, και έδωσε την ψυχή του ως αντάλλαγμα για τη ζωή όλων, και απέκτησε για τον Θεό και Πατέρα την υφήλιο με το αίμα της αιώνιας διαθήκης, της οποίας τύπος ήταν αυτό που ραντίστηκε στους παλαιότερους μέσω του πάνσοφου Μωυσή. Διότι, όπως λέει, αφού ο Μωυσής πήρε το αίμα, ράντισε «και το ίδιο το βιβλίο και όλο τον λαό», λέγοντας: «Αυτό είναι το αίμα της διαθήκης που συνήψε ο Θεός με εσάς». Αλλά εκείνα μεν ήταν τύποι και διαμόρφωση της αλήθειας· τώρα πλέον η αλήθεια είναι ο Χριστός, ο οποίος μας αγόρασε όλους με το αίμα της διαθήκης. Διότι έχουμε λυτρωθεί, όπως λέει ο μαθητής του, «όχι με φθαρτά, με ασήμι ή χρυσάφι, αλλά με το τίμιο αίμα του Χριστού, ως αμνού άμωμου και άσπιλου». Εσύ λοιπόν, λέει, ω δικαιότατε και πραότατε βασιλιά, με το αίμα της διαθήκης, αυτούς που έγιναν δικοί σου δέσμιοι· δηλαδή αυτούς που έσφιξες με τα δεσμά της αγάπης, και έπεισες να υποβάλουν και να δέσουν ξεκάθαρα τον αυχένα της διάνοιάς τους στους δικούς σου ζυγούς· τους εξαπέστειλας, δηλαδή τους έβγαλες έξω, ή τους εξήγαγες ή τους ανέσυρες από τον λάκκο που δεν έχει νερό. Και λέμε ότι με αυτό υποδηλώνει είτε τον άδη, που δεν έχει ζωή· διότι εκλαμβάνουμε το νερό ως τύπο της ζωής, επειδή είναι ζωοποιό· είτε, και πολύ σωστά, θεωρούμε ως λάκκο την απάτη των ψευδώνυμων θεών.

Β΄. Για ποιον λόγο, πες μου, ραντιζόταν το βιβλίο της διαθήκης; Διότι, λέει, αφού αναγγέλθηκε κάθε εντολή σύμφωνα με τον νόμο από τον Μωυσή σε όλο τον λαό, πήρε το αίμα των μοσχαριών μαζί με νερό, κόκκινο μαλλί και ύσσωπο, και ράντισε και το ίδιο το βιβλίο και όλο τον λαό, λέγοντας: «Αυτό είναι το αίμα της διαθήκης, την οποία διέταξε για εσάς ο Θεός». Για ποιον λόγο, λοιπόν, πες μου, ραντίζεται το βιβλίο της διαθήκης και ο λαός; Βεβαίως διότι εκείνο το αίμα και τα άλλα στοιχεία αποτελούσαν έναν τύπο που προεικόνιζε εξ αρχής το τίμιο αίμα. Και για ποιον λόγο άραγε γινόταν και με ύσσωπο;

«Διότι η διαθήκη είναι έγκυρη μετά τον θάνατο, επειδή ποτέ δεν ισχύει όσο ζει ο διαθέτης. Γι' αυτό ούτε η πρώτη εγκαινιάστηκε χωρίς αίμα». Ήταν φυσικό πολλοί από εκείνους που είχαν ασθενέστερη πίστη, εξαιτίας του θανάτου του Κυρίου, να δυσπιστούν κατά κύριο λόγο προς τις υποσχέσεις του. Ο Απόστολος λοιπόν λέει: Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο πρέπει να έχετε θάρρος, διότι οι διαθήκες δεν είναι έγκυρες όταν οι διαθέτες βρίσκονται εν ζωή, αλλά όταν πεθαίνουν, τότε καθίστανται βέβαιες και λαμβάνουν ισχύ. Και το νόημα είναι το εξής: Ο Θεός, λέει, έδωσε υπόσχεση· έπειτα, καθώς οι άνθρωποι αμάρταναν, όχι μόνο έγιναν ανάξιοι να λάβουν την υπόσχεση, αλλά κατέστησαν και ένοχοι θανάτου. Για τον λόγο αυτό ήλθε ο Χριστός, ανέλαβε τις αμαρτίες και πέθανε, ώστε, αφού καθαριστούν, να γίνουν άξιοι να λάβουν τις υποσχέσεις. «Εγκαινιάσθηκε. Διότι, αφού εξαγγέλθηκε κάθε εντολή κατά τον νόμο από τον Μωυσή προς όλο τον λαό, παίρνοντας το αίμα των μόσχων και των τράγων, μαζί με νερό και κόκκινο μαλλί», τουτέστιν, έγινε βέβαιη και επικυρώθηκε. «Και ύσσωπο, ράντισε και το ίδιο το βιβλίο και όλο τον λαό, λέγοντας: Αυτό είναι το αίμα της διαθήκης, την οποία σας παρήγγειλε ο Θεός. Και τη σκηνή, δε, και όλα τα σκεύη της λειτουργίας με το αίμα ομοίως τα ράντισε». Είναι σύμβολο του Πνεύματος. Διότι ο ύσσωπος είναι θερμός· υπάρχει δε και το νερό, το οποίο υποδηλώνει την κάθαρση διά του βαπτίσματος· και το μαλλί, ώστε να συγκρατείται το αίμα. «