Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 1:5

Λοιπόν, επειδή είχε χριστεί ο Ιηού για να εκδικήσει το αίμα του Ναβουθαί, ο οποίος καταγόταν από την Ιεσράελ· και αυτή ήταν πόλη της Σαμάρειας· και για να εξαλείψει την ειδωλολατρία του Ισραήλ, ώστε στη συνέχεια να τους πείσει να αφοσιωθούν στον Θεό, έπειτα όμως έγινε και ο ίδιος προσκυνητής των δαμαλιών, και εξίσου ασεβείς έγιναν και οι απόγονοί του, «θα εκδικήσω», λέει, «το αίμα της Ιεσράελ πάνω στον οίκο του Ιηού». Διότι, όπως ακριβώς πήρε εκδίκηση από τον οίκο του Αχαάβ μέσω της βασιλείας του Ιηού, έτσι θα πάρει εκδίκηση και από τον οίκο του Ιηού. Επειδή, κατά τις ημέρες των γιων του πολέμησε ο Αζαήλ, ο βασιλιάς της Συρίας, καθώς και ο Άδερ, και νίκησαν τον Ισραήλ, και λεηλάτησαν πάρα πολλές πόλεις της Σαμάρειας. Γεννιέται λοιπόν στον προφήτη ένα παιδί, στο οποίο δίνεται το όνομα Ιεσράελ· σαν να υπενθύμιζε ο Θεός την αμαρτία που διαπράχθηκε εις βάρος του Ναβουθαί· διότι, εφόσον ένας δίκαιος και ευλαβής άνδρας θανατώθηκε άδικα, πώς θα μπορούσε να ησυχάσει ο προστάτης των δικαίων; Υπόσχεται, επομένως, ότι θα συντρίψει το τόξο του Ισραήλ στην κοιλάδα της Ιεσράελ. Διότι, όπως προείπα, οι φυλές του Ισραήλ νικήθηκαν τόσο από τον Αζαήλ όσο και από τον Άδερ.

Διότι, όταν έλαμψε σε εμάς ο Εμμανουήλ, η προσδοκία των εθνών, τότε ακριβώς εξαλείφθηκε η βασιλεία του Ισραήλ. Και μάλιστα, ο Ηρώδης, ο γιος του Αντιπάτρου, ο Ασκαλωνίτης, κυβερνούσε τη χώρα των Ιουδαίων όταν γεννήθηκε ο Χριστός. Υπόσχεται δε ότι θα συντρίψει και το ίδιο το τόξο του Ισραήλ κατά την ημέρα εκείνη, δηλαδή κατά την εποχή εκείνη. Διότι «το τόξο των δυνατών εξασθένησε», σύμφωνα με τα γεγραμμένα, παρόλο που υπέθεσαν ότι θα επικρατούσαν του Εμμανουήλ. Και «οι ρομφαίες του εχθρού εξέλιπαν τελείως»· και παρέλυσαν τα νεύρα των βραχιόνων τους· διότι δεν νίκησαν τον ανίκητο. Και προετοιμάζοντας τρόπον τινά το βάθος της πνευματικής θεωρίας, κατέρχεται αμέσως στα ιστορικά γεγονότα, λέγοντας ότι θα συντρίψω το τόξο του Ισραήλ στην κοιλάδα του Ιεζράελ. Διότι εκεί ο Αζαήλ, ο βασιλιάς της Συρίας, νίκησε τον Ισραήλ που παρατάχθηκε εναντίον του. Επειδή όμως θεωρώ ότι πρέπει να μην απομακρύνουμε τον λόγο από την αναγκαία και πνευματική θεωρία, λέγω το εξής: δεν υπάρχει τίποτα το επιλήψιμο, όπως νομίζω, στο να νοηθεί ως κοιλάδα του Ιεζράελ, δηλαδή της σποράς του Θεού, ήτοι του Χριστού, το μνημείο μέσα στον κήπο, στο οποίο και η ανάσταση, ακολουθώντας το πάθος, νίκησε με κάθε τρόπο τα ιουδαϊκά τολμήματα. Διότι διαλύθηκαν μέσω της ανάστασης τα δύστροπα, θεομίσητα και μιαιφόνα τολμήματά τους. Διότι νόμιζαν ότι θα μπορούσαν να βγάλουν από τη μέση τον Υιό, ώστε να αποκτήσουν ως δική τους κληρονομιά τον αμπελώνα Του.

Έτσι έψαλλαν οι σεσωσμένοι και διηγούνταν τους τρόπους της μεγαλουργίας που έγινε σε αυτούς, λέγοντας: «Αυτοί καυχώνται για άρματα, και αυτοί για ίππους· εμείς όμως στο όνομα του Κυρίου του Θεού μας θα μεγαλυνθούμε. Αυτοί εμποδίστηκαν και έπεσαν· εμείς όμως αναστηθήκαμε και ανορθωθήκαμε». Αλλά αυτά ας έχουν ειπωθεί από εμάς ιστορικά· ας προχωρήσουμε όμως πάλι και σε άλλες έννοιες, εννοώ δηλαδή πάλι αυτές που αναφέρονται στον ίδιο τον Χριστό. Διότι, μετά τη γέννηση του Ιεζραέλ, δηλαδή της σποράς του Θεού, για να κατανοήσεις τον Εμμανουήλ, του οποίου το αίμα υποσχέθηκε να εκδικήσει, γεννιέται στη Γόμερ, δηλαδή στην εκπορνευμένη συναγωγή των Ιουδαίων, μια θυγατέρα, δηλαδή ένα πλήθος, το οποίο θα ήταν πρέπον να ονομάζεται «Ουκ ηλεημένη»· διότι αυτή σκότωσε τον Ιεζραέλ, δηλαδή τον Χριστό. Για τον λόγο αυτό βρίσκει δικαίως τον Θεό εχθρό και σφοδρό πολέμιο· και αμέσως υπέμεινε αγιάτρευτες συμφορές, έχοντας εκπορθηθεί από τις ρωμαϊκές δυνάμεις, και έχοντας υποστεί τον διαβόητο πόλεμο, όταν ακόμη και οι γυναίκες άγγιξαν τα ίδια τους τα τέκνα, και όπως λέει ο προφήτης Ιερεμίας: «Χέρια σπλαχνικών γυναικών έβρασαν τα ίδια τους τα παιδιά», έχοντας αψηφήσει τους νόμους της ανθρώπινης φύσης και της ακατανίκητης φιλοστοργίας, καθώς ο λιμός τις ανάγκαζε να αδιαφορήσουν γι' αυτά.

ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΠΡΟΦΗΤΗ ΩΣΗΕ ΤΟΜΟΣ ΤΡΙΤΟΣ. <Ακούστε τον λόγο του Κυρίου, οι υιοί του Ισραήλ, διότι ο Κύριος έχει κρίση με αυτούς που κατοικούν τη γη, επειδή δεν υπάρχει αλήθεια ούτε έλεος ούτε επίγνωση του Θεού πάνω στη γη. Κατάρα και ψεύδος και φόνος και κλοπή και μοιχεία έχουν ξεχυθεί πάνω στη γη, και αίματα αναμειγνύουν με αίματα.> Είναι αναγκαίο σε εμάς που θέλουμε να διασαφηνίσουμε το νόημα των προκειμένων, σχεδόν να επαναλάβουμε τα όσα ειπώθηκαν στην αρχή, και σαν να επαναφέρουμε ολόκληρο τον σκοπό της προφητείας. Λοιπόν, όσο είναι δυνατόν, και συνοψίζοντάς τα εν συντομία, λέω το εξής. Διότι έγινε «αρχή του λόγου του Κυρίου στον Ωσηέ». Και ερμηνεύοντας αυτά, εύλογα λέγαμε ότι οι λόγοι από τον Θεό έγιναν προς τον μακάριο προφήτη Ωσηέ, σαν να τον μυσταγωγούσε, και να προανήγγειλε τα μελλοντικά μέσα από τύπους και λόγους. Για τον λόγο αυτόν, παραλαμβανόταν στην αρχή η Γόμερ, και γεννούσε και τον «Όχι λαό μου» και την «Όχι ελεημένη». Έπειτα, μετά από εκείνην, προσλήφθηκε δεύτερη, μοιχαλίδα και πονηρή, και για καθένα από αυτά, λεπτομερώς και με ακρίβεια ο προφήτης, όπως είπα, εκπαιδευόταν.

Γκρεμίζει τον Βηλ και θανατώνει τον δράκοντα· ρίχνεται στον λάκκο και διασώζεται, ενώ εκείνοι που ήταν αίτιοι για να ριχτεί εκεί, ρίχνονται μέσα και καταβροχθίζονται από τα λιοντάρια. Ωσηέ. Λαμβάνει την εντολή να πάρει για γυναίκα του μια πόρνη, και τα παιδιά που θα γεννηθούν να τα ονομάσει Ιεζραέλ, «Ουκ ηλεημένη» και «Ου λαός μου». Και κατηγορεί τον λαό για πορνεία· του προλέγει την καταστροφή, καθώς και κάποια γεγονότα μετά την καταστροφή. Το δε χωρίο: «Θα συνάψω διαθήκη με τα θηρία του αγρού, και θα μνηστευθώ με πίστη», μπορεί να εκληφθεί ότι αναφέρεται σε όσους πιστεύουν στον Χριστό. Προστάζεται να πάρει γυναίκα μοιχαλίδα, προαναγγέλλοντας την ερήμωση των Ιουδαίων, και τους προσάπτει πολλά και μεγάλα αμαρτήματα, τόσο στον λαό όσο και στους ιερείς. Τους καταγγέλλει επίσης για μέθη, για μοιχεία και για θυμό. Τους ελέγχει επειδή, μεταθέτοντας την ελπίδα τους από τον Θεό, ήλπιζαν στους Ασσύριους και στηρίζονταν στους Αιγυπτίους. Και τους προλέγει τιμωρίες. Αναφέρει ότι ο Εφραΐμ, επειδή βοηθήθηκε και έγινε ισχυρός, δεν χρησιμοποίησε ορθά την ευημερία του.