Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 10:13

Θα μπορούσε κανείς να πει, και πολύ δικαιολογημένα, το «σπείρετε για τους εαυτούς σας εις δικαιοσύνην» και τα όσα ακολουθούν αυτό, όχι μόνο στους λάτρεις των ειδώλων, αλλά βεβαίως και σε εκείνους που απομακρύνονται από την ορθή πίστη και προσκολλώνται μάλλον σε «πνεύματα πλάνης, εν υποκρίσει δαιμονίων, έχοντας καυτηριασμένη τη συνείδησή τους», όπως ακριβώς γράφει ο σοφότατος Παύλος. Αυτοί σπέρνουν μεν αφιερώνοντας κόπους στη γνώση και τη φιλομάθεια, πλην όμως όχι για έργα δικαιοσύνης, αλλά για αδικία και ασέβεια, «πλανώντας και πλανώμενοι», και «πλήττοντας την ασθενή συνείδηση των αδελφών, για τους οποίους πέθανε ο Χριστός». Τρυγούν, λοιπόν, όχι για καρπό ζωής – πώς θα μπορούσαν άλλωστε; – αλλά για κόλαση και κρίση. Και γι' αυτό έλεγε ο Χριστός ότι: «Όποιος σκανδαλίσει έναν από αυτούς τους μικρούς που πιστεύουν σε εμένα, τον συμφέρει να κρεμαστεί μυλόπετρα γύρω από τον τράχηλό του και να καταποντιστεί στο πέλαγος της θάλασσας». Επομένως, ας αγαπήσουν την αλήθεια· αυτό είναι το φως της γνώσης· έτσι αναζητείται ο Θεός. Από εκεί θα ανατείλουν για αυτούς καρποί δικαιοσύνης εις ζωήν, και θα τρυγηθεί οίνος, όχι σωματικός, αλλά μάλλον νοητός και μέσω του Πνεύματος, ο οποίος ευφραίνει και την καρδιά και τον νου. <Γιατί αποσιωπήσατε την ασέβεια, και τρυγήσατε τις αδικίες της, και φάγατε καρπό ψευδή;>

«επειδή ήλπισες στα άρματά σου, στο πλήθος της δυνάμεώς σου, και θα εγερθεί καταστροφή στον λαό σου, και όλα τα οχυρωμένα μέρη σου θα χαθούν.» Τους κατηγορεί πάλι, επειδή, εξαιτίας της ηδονής προς το κακό, επέλεξαν να εφησυχάζουν σε εκείνα για τα οποία ελάχιστα έπρεπε, και να σιωπούν εντελώς άβουλα για πράγματα που ήταν φυσικό να λυπούν υπέρμετρα τον Θεό. Διότι, λέει, ενώ έπρεπε να αποθούν με κάθε δύναμη την ασέβεια προς εμένα και να επιτιμούν όσους συμβουλεύουν τα αισχρά, και πράττοντάς το αυτό να βρίσκονται σε κάθε καλό, αυτοί σιώπησαν και αποδέχθηκαν τους τρόπους της πλάνης. Δεν υπήρχε ανάμεσά τους κάποιος που να αντισταθεί σε εκείνους που εισήγαγαν αυτές τις καινοτομίες, κανείς που να αντιτάξει τις επιταγές του νόμου και να υπενθυμίσει τα θεσπισμένα. Διότι έχει γραφτεί: «Δεν θα υπάρξουν για σένα άλλοι θεοί εκτός από εμένα» και πάλι: «Δεν θα φτιάξεις για τον εαυτό σου είδωλο». Αλλά ελάχιστος λόγος γινόταν από αυτούς για αυτά τα ζητήματα. Διότι σιώπησαν, τιμώντας την ασέβεια, δηλαδή την αποστασία. Επομένως, τρύγησαν λοιπόν τους καρπούς της αδικίας γι' αυτό, έφαγαν καρπό ψευδή, δηλαδή, η ελπίδα που είχαν αποδείχθηκε εύθραυστη και ανώφελη. Διότι αληθινός καρπός, που μπορεί να σώζει και να ωφελεί, είναι η αγάπη προς τον Θεό και τα καυχήματα της δικαιοσύνης. Ενώ ψευδής καρπός θα μπορούσε εύλογα να θεωρηθεί αυτός της ασέβειας, διότι καταλήγει οπωσδήποτε σε ένα απευκταίο τέλος. Ποιος είναι λοιπόν ο ψευδής καρπός που προήλθε σε αυτούς από την ασέβεια, το κατέδειξε αμέσως.

Διότι προσθέτει: Επειδή στήριξες τις ελπίδες σου στα άρματά σου, στο πλήθος της δυνάμεώς σου, θα εγερθεί καταστροφή ανάμεσα στον λαό σου, και όλα τα οχυρωμένα μέρη σου θα χαθούν. Διότι ασέβησες όχι σε μικρό βαθμό, λέει, λατρεύοντας ξύλα και λίθους, και ατιμάζοντας τον έναν, εκ φύσεως και αληθινό Θεό. Έπειτα, όταν αναγγέλθηκε ο πόλεμος, και ενώ είχε ήδη φτάσει μέσα στις ίδιες σας τις πύλες, δεν ζητήσατε μάλλον τη δική μου βοήθεια, αλλά πήρατε θάρρος από τις δικές σας δυνάμεις και από το πλήθος των αρμάτων σας, και υποθέσατε ότι θα υπερισχύσετε της δύναμης των εχθρών, θεωρώντας ότι σας αρκούσε για αυτό η προστασία και η συνδρομή των ψευδών θεών. Αυτό όμως θα αποδειχθεί για εσάς καρπός ψεύτικος. Διότι θα επέλθει όλεθρος στους λαούς, και κάθε λαμπρή και καλά οχυρωμένη πόλη θα καταγκρεμιστεί. Διότι ό,τι δεν το στηρίζει ο Θεός, με κάθε τρόπο και οπωσδήποτε θα καταρρεύσει.

Θα διοικήσω την εξουσία σαν καλός προστάτης και όχι σαν τύραννος. Διότι αρκεί να ικανοποιούμαι με την τιμή του τίτλου, αλλά τη λήψη αποφάσεων σε κάθε ζήτημα θα την παραχωρώ σε όλους. ΤΙΤΛΟΣ ΙΘ΄. — Περί των δικαστών που δωροδοκούνται και καταδικάζουν παράνομα. «Φωτιά θα κατακάψει τα σπίτια όσων δωροδοκούνται». «Οργή θα πέσει στους ασεβείς, εξαιτίας της ασέβειας των δώρων που δέχονταν». «Ας γίνουν άλαλα τα δόλια χείλη, τα οποία μιλούν παράνομα εναντίον του δικαίου με υπερηφάνεια». «Αν αληθινά λοιπόν μιλάτε για δικαιοσύνη, να κρίνετε δίκαια. Έως πότε θα κρίνετε με αδικία και θα μεροληπτείτε υπέρ των αμαρτωλών; Αποδώστε δικαιοσύνη στο ορφανό». «Ο δωρολήπτης καταστρέφει τον εαυτό του». «Όταν κάποιος λαμβάνει δώρα στους κόλπους της αδικίας, οι δρόμοι του δεν προκόβουν». «Εκείνος που δίνει δώρα εξασφαλίζει νίκη και τιμή· ωστόσο, αυτά αφαιρούν την ψυχή από εκείνους που τα αποκτούν». «Το ασήμι (ή τα χρήματα) που δίνεται με δόλο, πρέπει να θεωρείται σαν πήλινο θραύσμα». «Όποιος βγάζει δίκαιο τον άδικο, και άδικο τον δίκαιο, είναι ακάθαρτος και βδελυρός ενώπιον του Κυρίου». «Εκείνος που λέει στον ασεβή "είσαι δίκαιος", θα είναι καταραμένος από τους λαούς και μισητός στα έθνη». «Πούλησαν τον δίκαιο για ασήμι, και τον φτωχό για ένα ζευγάρι παπούτσια. Αυτοί που πατούν στο χώμα της γης, καταφέρανε χτυπήματα στα κεφάλια των εθνών και εξέτρεψαν την οδό των ταπεινών». «Γιατί αποσιωπήσατε την ασέβεια και τρυγήσατε τις αδικίες τους;» «Οι άρχοντές τους θα πέσουν από ρομφαία εξαιτίας της αχαλίνωτης γλώσσας τους». «

ΤΙΤΛΟΣ ΛΗ΄. — Περί εκείνων που στηρίζονται σε κενά και μάταια πράγματα, και στις προστασίες των ανθρώπων, και δεν έχουν την ελπίδα τους στον Θεό. «Θα ντροπιαστούν εκείνοι που στηρίζονται σε πόλεις και σε χρήματα.» «Θα το δουν οι δίκαιοι και θα φοβηθούν», και τα λοιπά. «Εκείνος που στηρίζεται στον πλούτο, αυτός θα πέσει.» «Ο άφρων που έχει πεποίθηση στον εαυτό του, σμίγει με τον άνομο.» «Επειδή στήριξες την ελπίδα σου στα άρματά σου και στο πλήθος της δυνάμεώς σου, θα εγερθεί καταστροφή εναντίον του λαού σου, και όλα τα οχυρωμένα σου μέρη θα αφανιστούν, όπως αφανίστηκε ο άρχοντας Σαλμάν σε ημέρα πολέμου, και συνέτριψαν στο έδαφος μητέρα μαζί με τα παιδιά της.» «Τιμώρησες με τη δύναμή σου τους αρχηγούς των αμαρτωλών, οι οποίοι στηρίζονταν στην αυθάδειά τους.» «Αλίμονο σε εκείνον που λέει μέσα στην καρδιά του: Ποιος θα με γκρεμίσει στη γη;» «Μάταιη αποδείχθηκε η ισχύς σας, και δεν θελήσατε να ακούσετε, αλλά είπατε: Πάνω σε άλογα θα ξεφύγουμε.» «Επικατάρατος είναι ο άνθρωπος ο οποίος έχει την ελπίδα του σε άνθρωπο, και στηρίζει τη σάρκα του βραχίονά του επάνω σε αυτόν, και η καρδιά του απομακρύνεται από τον Κύριο.» «Μην ακολουθείς τις επιθυμίες της ψυχής σου και την ισχύ σου, και μην πεις: Ποιος θα με εξουσιάσει; Διότι ο Κύριος θα αποδώσει σίγουρα δικαιοσύνη. Μη χαίρεσαι για τα χρήματά σου.» Εκείνος που κρίνει ότι ο πλούτος, ο οποίος συγκεντρώθηκε από αδικία, αποτελεί για τον ίδιο ισχύ και μέσο κυριαρχίας, μοιάζει με τον άρρωστο που θεωρεί ως υγεία τον παροξυσμό της αρρώστιας του.