Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 10:4

Σχετικά με το Λουκ. 10, 1. Η αιτία της αποστολής των εβδομήκοντα είναι αυτή: το πλήθος αυτών που επρόκειτο να πιστέψουν σε αυτόν θα ήταν πολύ μεγάλο. Διότι δεν σαγηνευόταν μόνο ο Ισραήλ, αλλά και τα πλήθη των εθνών. Για το ότι δηλαδή το σωτήριο κήρυγμα επρόκειτο να κυριεύσει όλη την οικουμένη, μας διαβεβαίωσε ο Θεός των όλων λέγοντας γι' αυτό μέσω των αγίων προφητών: «Θα ανατείλει σαν την αγριάδα το κρίμα πάνω σε χέρσο αγρό». Διότι, όπως ακριβώς στα χέρσα μέρη των αγρών φυτρώνει η αγριάδα, και κυριεύει και εξαπλώνεται σε κάθε τόπο προχωρώντας διαρκώς προς τα εμπρός, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο το κρίμα, δηλαδή η χάρις που δικαιώνει την οικουμένη, ήτοι το ευαγγελικό και σωτήριο κήρυγμα, κατέλαβε κάθε πόλη και χώρα. Αναδείχθηκαν, λοιπόν, από τον Χριστό, εκτός από τους δώδεκα, και άλλοι εβδομήκοντα στον αριθμό. Και αυτού του γεγονότος ο τύπος πάλι είχε καταγραφεί στα λόγια του Μωυσή. Διότι, με προσταγή του Θεού, επέλεξε και αυτός εβδομήκοντα, και ο Θεός έστειλε το Πνεύμα στους επιλεγμένους. Και με άλλον, επίσης, τρόπο θα βρούμε ότι και οι δώδεκα μαθητές και οι ίδιοι οι εβδομήκοντα υποδηλώνονται μέσω της σκιάς του νόμου.

Είναι λοιπόν σοφό και άξιο κάθε επαίνου το να εναποθέτει κανείς την εμπιστοσύνη του μάλλον στον Θεό, και να μην παρασύρεται από τα λόγια όσων πλανώνται ώστε να εναντιωθεί στον Θεό. Αλλά μάλλον με σύνεση, πριν καν τη δοκιμάσει, να αποφεύγει την οργή Του, και να μη θρηνεί κατόπιν εορτής αφού έχει ήδη πάθει, καταλήγοντας με δυσκολία σε μια ανώφελη μεταμέλεια. «Θα ανατείλει η κρίση σαν αγριάδα σε χέρσο αγρό για το μοσχάρι του οίκου Ων». Η αγριάδα φυτρώνει στους αγρούς, κυρίως στους ακαλλιέργητους και χέρσους, και καταλαμβάνει, μάλιστα με μεγάλη ορμή, την παρακείμενη και γειτονική γη. Διότι απλώνεται ολόγυρα και είναι δυσκαταγώνιστη σε αυτούς που θέλουν να ανακόψουν τη συνεχή επέκτασή της πέρα από τα διπλανά μέρη. Λέει λοιπόν «κρίση» –δηλαδή προφανώς η απόφαση του ίδιου του Θεού– «θα ανατείλει σαν αγριάδα σε χέρσο αγρό για το μοσχάρι του οίκου Ων». Είναι σαν να λέει: «Θα υπάρξει από εμένα απόφαση ολέθρου και νεύμα τιμωρίας, που θα καταλάβει σαν αγριάδα το μοσχάρι», δηλαδή τα σεβάσματα του ναού που υπήρχε στη Βαιθήλ. Διότι αυτό σημαίνει η φράση «ο οίκος του Ων». Επειδή οι άλλοι ερμηνευτές πάλι το έχουν αποδώσει «του μόσχου του οίκου Βαιθήλ», ενώ οι Εβδομήκοντα, αντί για «οίκου Βαιθήλ», είπαν «οίκου ων». Και την αιτία την έχουμε ήδη προαναφέρει στα προηγούμενα, όμως δεν θα διστάσουμε να την υπενθυμίσουμε. Διότι οι Αιγύπτιοι, πλάθοντας μύθους, έλεγαν ότι ο Άπις ήταν τέκνο της σελήνης και απόγονος του ήλιου. Και «Ων» σύμφωνα με αυτούς είναι ο ήλιος.