Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 10:6

...αλλά ότι η δύναμη των εγχειρημάτων τους θα τον είχε εξοργίσει, αν ήταν όντως Θεός και είχε την αίσθηση να πάσχει όσα συνέβαιναν. «Διότι απομακρύνθηκε από αυτόν, και αφού τον έδεσαν, τον μετέφεραν στους Ασσυρίους ως δώρο στον βασιλιά Ιαρείμ· ως δώρο θα το δεχθεί από τον Εφραίμ, και ο Ισραήλ θα καταισχυνθεί για την απόφασή του.» Ο προφητικός λόγος ερμηνεύει ο ίδιος τον εαυτό του σε εμάς. Διότι αυτό που είπε αμυδρά, αυτό προσπαθεί να καταστήσει σαφές. Διότι ο μόσχος μετοικίστηκε από τον Ισραήλ, και τον έδεσαν -και ο λόγος εδώ ειρωνεύεται- τον προσέφεραν ως δώρο στον βασιλιά Ιαρείμ, δηλαδή σε κάποιον εκδικητή. Διότι αυτός καλούνταν σε βοήθεια, και τρόπον τινά για να εκδικήσει τη Σαμάρεια που καταστρεφόταν από τους Σύρους. Αλλά ο Φουλ θα δεχθεί ως δώρο από τον Εφραίμ τη δάμαλη. Και Εφραίμ ονομάζει τον βασιλιά του Ισραήλ. Πλην όμως, λέει, ο Ισραήλ θα καταισχυνθεί για τις δικές του αποφάσεις. Διότι, όπως είπα, επειδή αποστασιοποιήθηκε από τον παντοδύναμο Θεό και προτίμησε μάλλον να προσκυνά δαμάλεις, έγινε καταγέλαστος και αποκαλυπτόταν ότι είχε πέσει σε γραώδη, ψυχρή και ανώφελη ματαιοβουλία. Λέει την αλήθεια, λοιπόν, ο προφήτης, ή μάλλον ο Θεός, όταν λέει μέσω της φωνής των αγίων για εκείνους που λάτρευσαν τα έργα των χεριών τους: «Δείτε ότι η καρδιά τους είναι στάχτη και πλανώνται.» Αυτός ο λόγος θα ταίριαζε και σε εκείνους που διαφθείρουν τα ορθά δόγματα της Εκκλησίας.

Όταν ο Ηρώδης διαδέχθηκε τον Αρχέλαο, αναλαμβάνοντας την εξουσία που του είχε απονεμηθεί, στον οποίο και ο Πιλάτος, θέλοντας να τον ευχαριστήσει, έστειλε δεμένο τον Ιησού, και ο Θεός, προγνωρίζοντας ότι αυτό θα συνέβαινε, είχε πει τα εξής: «Και τον ίδιο τον πήγαν στην Ασσυρία ως δώρο στον βασιλιά». Ή με το «λέοντα που ωρύεται εναντίον του» εννοούσε τον διάβολο, τον οποίο ο Μωυσής ονομάζει όφι, ενώ στον Ιώβ και τον Ζαχαρία έχει ονομαστεί διάβολος, και από τον Ιησού προσαγορεύεται σατανάς, φανερώνοντας ότι απέκτησε ένα όνομα σύνθετο από την πράξη που διέπραξε. Διότι το «σατάν» στη γλώσσα των Ιουδαίων και των Σύρων σημαίνει αποστάτης, ενώ το «νας» είναι η λέξη από την οποία προήλθε η ερμηνεία «όφις»· από αυτά τα δύο προκύπτει το ένα όνομα, σατανάς. Διότι και αυτός ο διάβολος, αμέσως μόλις Εκείνος ανέβηκε από τον ποταμό Ιορδάνη και του απευθύνθηκε η φωνή: «Υιός μου είσαι εσύ, εγώ σήμερα σε γέννησα», όπως είναι γραμμένο στα Απομνημονεύματα των αποστόλων, τον πλησίασε και τον πείραζε, φτάνοντας μέχρι το σημείο να του πει: «Προσκύνησέ με», και του αποκρίθηκε ο Χριστός: «Ύπαγε οπίσω μου, σατανά· Κύριον τον Θεόν σου θα προσκυνήσεις και αυτόν μόνο θα λατρεύσεις». Διότι, όπως πλάνησε τον Αδάμ, έτσι νόμιζε ότι θα μπορούσε να καταφέρει κάτι και με Αυτόν.