ὥσπερ γὰρ ἡ δάμαλις συντριβομένη τοῖς τοῦ Ἰσραὴλ ἤλεγξεν εἰκαιοβουλίαν, οὕτω καὶ τὰ ἐκείνων δόγματα ταῖς ἐρεύναις συντριβόμενα, καὶ τῇ δυνάμει τῆς ἀληθείας συντεθραυσμένα, πρὸς αἰσχύνης ἔσονται καὶ ἐντροπῆς τοῖς συντεθεικόσιν αὐτὰ, καὶ ἀνοσίως ἐξηυρηκόσι, καὶ ἀβουλότατα δεχομένοις εἰς νοῦν καὶ καρδίαν. <Ἀπέῤῥιψε Σαμάρεια βασιλέα αὐτῆς ὡς φρύγανον ἐπὶ προσώπου ὕδατος, καὶ ἐξαρθήσονται βωμοὶ ὢν, ἁμαρτήματα τοῦ Ἰσραὴλ, ἄκανθαι καὶ τρίβολοι ἀναβήσονται ἐπὶ τὰ θυσιαστήρια αὐτῶν.> Τὸ ἀνασφαλές τε ἅμα καὶ τὸ ἀνεπιεικὲς τοῦ τρόπου τῶν ἐξ Ἰσραὴλ, ἤτοι τῶν ἐν Σαμαρείᾳ, καὶ περὶ αὐτοὺς οὓς ᾤοντο θεοὺς, ἐπιδείξειεν ἂν εὐκόλως καὶ τόδε δὴ πάλιν. καὶ θαυμαστὸν οὐδέν. οἱ γὰρ τὸν ἕνα καὶ ἀληθῆ, καὶ φύσει Θεὸν ταῖς ἀποστασίαις καὶ ταῖς εἰς πᾶν ὁτιοῦν τῶν αἰσχίστων ἀποδρομαῖς ἀνοσίως περιυβρίσαντες, πῶς ἂν ἐγένοντο γνήσιοι περὶ πολλούς τε καὶ ψευδωνύμους καὶ λίθων πεποιημένους ἢ ξύλων θεούς; ἀπεῤῥίφθαι δὴ οὖν φησὶ παρὰ τῶν ἐν Σαμαρείᾳ τὸν μόσχον, τὸν ἐν δόξῃ τῇ παρ᾽ αὐτοῖς Θεοῦ τε καὶ βασιλέως· ἀπεῤῥίφθαι δὲ οὕτως, ὡσανεὶ καὶ κάρφος ταῖς τῶν ὑδάτων δίναις ἐμπεπτωκὸς, ἀποφέροιτο λοιπὸν πρὸς τὸ τοῖς διωθοῦσι δοκοῦν. ὅτι δὲ αὐτοῖς τοῖς σεβάσμασι τὰ τεμένη συνοιχήσεται, βωμοί τε λυθήσονται, καὶ ἀκάνθης ἔσονται τόποι, καταδῃωθείσης αὐτοῖς ἁπάσης τῆς χώρας, πῶς ἦν ἀμφίβολον;
Μετάφραση
Διότι, όπως ακριβώς η δάμαλις, όταν συντρίφθηκε, ήλεγξε τη ματαιοβουλία εκείνων από τον Ισραήλ, έτσι και τα δικά τους δόγματα, συντριβόμενα από την έρευνα και καταθρυμματισμένα από τη δύναμη της αλήθειας, θα αποτελέσουν αφορμή αίσχους και ντροπής για όσους τα συνέθεσαν, τα εφηύραν με ανόσιο τρόπο και τα αποδέχθηκαν εντελώς απερίσκεπτα στον νου και την καρδιά. «Η Σαμάρεια απέρριψε τον βασιλιά της σαν φρύγανο πάνω στην επιφάνεια του νερού, και θα εξαλειφθούν οι βωμοί της Ων, τα αμαρτήματα του Ισραήλ, αγκάθια και τριβόλια θα φυτρώσουν πάνω στα θυσιαστήριά τους.» Το ασταθές αλλά και το σκληρό του χαρακτήρα των Ισραηλιτών, δηλαδή εκείνων στη Σαμάρεια, ακόμη και απέναντι σε αυτούς που θεωρούσαν θεούς, θα μπορούσε κανείς εύκολα να το αποδείξει και πάλι από αυτό. Και δεν είναι καθόλου παράξενο. Διότι αυτοί που περιύβρισαν ανόσια τον έναν και αληθινό και κατά φύση Θεό με τις αποστασίες και τις παρεκτροπές τους σε κάθε είδους αίσχιστα πράγματα, πώς θα γίνονταν γνήσιοι απέναντι σε πολλούς και ψευδώνυμους θεούς, φτιαγμένους από λίθους ή ξύλα; Λέει, λοιπόν, ότι απορρίφθηκε από τους Σαμαρείτες ο μόσχος, ο οποίος είχε γι' αυτούς δόξα Θεού και βασιλιά· και απορρίφθηκε με τέτοιον τρόπο, σαν ένα ξυλαράκι που έπεσε στις δίνες των νερών και παρασύρεται πλέον προς την κατεύθυνση που ορίζουν τα ρεύματα που το ωθούν. Και το ότι μαζί με τα ίδια τα σεβάσματά τους θα αφανιστούν και τα τεμένη, οι βωμοί θα καταστραφούν και θα γίνουν τόποι για αγκάθια, αφού καταλεηλατηθεί ολόκληρη η χώρα τους, πώς θα μπορούσε να είναι αμφίβολο;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες