Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 11:5

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

κατῴκησεν ᾿Εφραὶμ ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ ᾿Ασσοὺρ αὐτὸς βασιλεὺς αὐτοῦ, ὅτι οὐκ ἠθέλησεν ἐπιστρέψαι.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
Ἐπειδὴ δὲ ἠγάπησε, καὶ ἐπιβλέψειν ἐπ᾽ αὐτὸν ἐπαγγέλλεται. ἀξιοῖ γὰρ ἐποπτείας, οὓς ἂν ἕλοιτο τιμᾶν, καὶ δύναται πρὸς ἡμᾶς, ἐντεχνίᾳ καὶ δυνάμει τῇ θεοπρεπεῖ χειρούμενος, τοὺς οἵπερ ἂν ἕλοιντο νοσεῖν τὸ ἐξήνιον. εἰ γὰρ μὴ πείθων ὀνίνησιν, ἐξ ἀνάγκης περιτρέπει πρὸς τὸ δρᾶν ἑλέσθαι τὸ ἄμεινον, καὶ μετασοβεῖ ταῖς θλίψεσι πρὸς τὸ ὅτι μάλιστα συμφέρον τε ἡμῖν καὶ ἀναγκαῖον εἰς σωτηρίαν. ἀκουέτω δὴ οὖν πρὸς ἡμῶν ὁ τῶν ὅλων Θεός “Κύριε, ἐν θλίψει μικρᾷ ἡ ”παιδεία σου ἡμῖν·” τοῦτό ἐστι τὸ ῥάπισμα· καὶ πάλιν “Παίδευσον ἡμᾶς, Κύριε, πλὴν ἐν κρίσει καὶ μὴ ἐν θυμῷ, ”ἵνα μὴ ὀλίγους ἡμᾶς ποιήσῃς.” οὐ γὰρ τὸ παιδεύεσθαι τοῖς εὖ φρονοῦσι πικρόν· τὸ δὲ ἐν ὀργῇ κολάζεσθαι, καὶ δεινὸν καὶ δύσοιστον, μᾶλλον δὲ καὶ ὀλέθρου τὸ χρῆμα μεστόν. <Κατῴκησεν Ἐφραῒμ ἐν γῇ Αἰγύπτῳ, καὶ Ἀσοὺρ αὐτὸς βασιλεὺς αὐτοῦ, ὅτι οὐκ ἠθέλησεν ἐπιστρέψαι· καὶ ἠσθένησεν ῥομφαία ἐν ταῖς πόλεσιν αὐτοῦ, καὶ κατέπαυσεν ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή όμως αγάπησε, υπόσχεται επίσης ότι θα τον επιβλέπει. Διότι αξιώνει με την εποπτεία του όσους επιλέγει να τιμήσει, και μπορεί να υποτάξει σε εμάς, μεταχειριζόμενος θεοπρεπή σοφία και δύναμη, όσους τυχόν επιλέγουν να νοσούν από ανυποταξία. Διότι, εάν δεν ωφελεί με το να πείθει, κατ' ανάγκην τους στρέφει προς το να επιλέγουν να πράττουν το καλύτερο, και τους ωθεί μέσω των θλίψεων προς ό,τι είναι κυρίως συμφέρον και αναγκαίο σε εμάς για τη σωτηρία. Ας ακούει λοιπόν από εμάς ο Θεός των όλων: «Κύριε, σε μικρή θλίψη συνίσταται η παιδαγωγία σου σε εμάς»· αυτό είναι το ράπισμα. Και πάλι: «Παιδαγώγησέ μας, Κύριε, αλλά με κρίση και όχι με θυμό, για να μη μας λιγοστέψεις». Διότι η παιδαγωγία δεν είναι πικρή για όσους σκέφτονται ορθά· ενώ το να τιμωρείται κανείς με οργή είναι και φοβερό και δυσβάσταχτο, ή μάλλον είναι πράγμα γεμάτο όλεθρο. <Ο Εφραίμ κατοίκησε στη γη της Αιγύπτου, και ο Ασσούρ είναι ο ίδιος βασιλιάς του, επειδή δεν θέλησε να επιστρέψει· και εξασθένησε η ρομφαία στις πόλεις του, και σταμάτησε μέσα στα χέρια του.>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
καὶ φάγονται ἐκ τῶν διαβουλίων αὐτῶν.> Ὅτι πάντη τε καὶ πάντως εἰς λῆξιν τὴν ἀνωτάτω παντὸς ἡμᾶς ἀποφέρει κακοῦ τὸ ἀπονοσφίζεσθαι Θεοῦ, διανενευκότας ἀσχέτως ἐπὶ τὸ δρᾶν ἑλέσθαι τὰ πονηρὰ, καὶ ταῖς ἀπειθείαις περιυβρίζειν τρόπον τινὰ, καίτοι καλοῦντα πρὸς σωτηρίαν αὐτὸν, σαφηνιεῖ μὲν λέγων καὶ ὁ μακάριος Παῦλος “Βλέπετε, ”ἀδελφοὶ, μὴ παραιτήσησθε τὸν καλοῦντα·” οὐδὲν δὲ ἧττον καὶ διὰ τῶν προκειμένων ἡμῖν ἔσται καταφανές. καταλελοιπὼς γὰρ, φησὶ, τὴν ἐνεγκοῦσαν αὐτὸν ὁ παμμόχθηρος Ἐφραῒμ γῆν, ὥσπερ ἰδίαν τὴν Αἰγυπτίων ἐποιήσατο, τὰς ἐκ τοῦ πολέμου δεδιὼς συμφοράς. γέγονε δὲ καὶ ὑπ᾽ αὐτὸν τὸν Ἀσοὺρ, καὶ ὀθνείοις σκήπτροις ὑπήνεγκε τὸν αὐχένα· κατώλισθε γὰρ εἰς τοῦτο ταλαιπωρίας. κἂν εἴ τις ἔροιτο τὴν αἰτίαν, ἀκούσεται λέγοντος τοῦ πάντα εἰδότος Ὅτι οὐκ ἠθέλησεν ἐπιστρέψαι· Θεοῦ γὰρ προθέντος τὴν ἀμνηστίαν καὶ ἀνόπιν ὥσπερ ἰέναι προστάττοντος, “ἐπανήκειν δὲ οὕτως εἰς τὸ αὐτῷ δοκοῦν, μεταφοιτῶντα φαυλότητος καὶ τῶν τῆς εἰδωλολατρείας ἀποθρώσκοντα βόθρων, κατημέλησε δεινῶς καὶ οὐκ ἠθέλησεν ἐπιστρέψαι· ταύτῃτοι καὶ ἥλω λοιπὸν, καὶ ὑπὸ χεῖρα γέγονε τῶν μεμισηκότων. ἠσθένησε γὰρ ἐν ταῖς πόλεσιν αὐτοῦ ῥομφαία, καὶ κατέπαυσεν ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ, τουτέστιν, ἐν οὐδεμιᾷ πόλει τοῦ Ἐφραῒμ ηὕρηταί τις ἀνὴρ, ὁ δεινὸς εἰς μάχην, καὶ ῥομφαίᾳ χρῆσθαι δυνάμενος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«και θα τραφούν από τις βουλές τους». Ότι από κάθε άποψη και οπωσδήποτε η απομάκρυνση από τον Θεό μάς οδηγεί στο έσχατο σημείο κάθε κακού, όταν στρεφόμαστε ανεξέλεγκτα στο να επιλέγουμε να πράττουμε τα πονηρά, και με τις απειθείες μας να Τον υβρίζουμε κατά κάποιο τρόπο, αν και Εκείνος μας καλεί προς σωτηρία, αυτό το καθιστά σαφές και ο μακάριος Παύλος λέγοντας: «Προσέχετε, αδελφοί, μην απορρίψετε αυτόν που σας καλεί»· αλλά εξίσου καταφανές θα γίνει και από τα προκείμενα λόγια. Διότι, αφού εγκατέλειψε, λέει, ο τρισάθλιος Εφραίμ τη γη που τον γέννησε, έκανε σαν δική του πατρίδα τη γη των Αιγυπτίων, επειδή φοβήθηκε τις συμφορές του πολέμου. Βρέθηκε όμως και υπό την κυριαρχία του Ασσούρ και υπέταξε τον αυχένα του σε ξένα σκήπτρα· διότι σε τέτοιο βαθμό ταλαιπωρίας κατρακύλησε. Και αν κάποιος ρωτήσει την αιτία, θα ακούσει τον Παντογνώστη να λέει: «Επειδή δεν θέλησε να επιστρέψει»· διότι, ενώ ο Θεός προσέφερε συγχώρεση και τον πρόσταζε τρόπον τινά να γυρίσει πίσω, δηλαδή να επιστρέψει σε αυτό που είναι αρεστό σε Αυτόν, απομακρυνόμενος από τη φαυλότητα και πηδώντας έξω από τους βόθρους της ειδωλολατρίας, αυτός αδιαφόρησε φοβερά και δεν θέλησε να επιστρέψει. Γι' αυτόν τον λόγο λοιπόν αλώθηκε και έπεσε στα χέρια εκείνων που τον μισούσαν. «Ασθένησε δηλαδή στις πόλεις του η ρομφαία και σταμάτησε στα χέρια του», που σημαίνει ότι σε καμία πόλη του Εφραίμ δεν βρέθηκε κάποιος άνδρας ικανός στη μάχη και που να μπορεί να χρησιμοποιήσει ρομφαία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
ἔστι δὲ ὃ βούλεται δηλοῦν ὡς ἐν ὀλίγῳ, τοιοῦτον. ἀπῴχετο, φησὶν, ὁ Ἐφραῒμ εἰς Αἰγυπτίους, γέγονε δὲ καὶ ὑπὸ βασιλέα, τὸν Ἀσούρ. εἶτα, ὥσπερ τινὸς πυνθανομένου τε καὶ λέγοντος Ἀνθ᾽ ὅτου καὶ τίνα τρόπον συγκεχώρηται παθεῖν, ἢ πῶς ἀλλοφύλοις δεδούλευκεν ὁ Ἰσραήλ; τίθησιν ἐφεξῆς τὰς ἀπολογίας, καί φησι, πρῶτον μὲν, ὅτι “οὐκ ἠθέλησεν ἐπιστρέψαι·” προκειμένης γὰρ ἡμερότητος, ἥλω, φησὶ, καὶ πρὸς τοῦτο ῥᾴθυμος καὶ ἀπειθής· εἶτα, ὅτι “καὶ ἠσθένησε ῥομφαία ἐν ταῖς πόλεσιν αὐτοῦ.” οὐ γὰρ ἦν, ὡς ἔφην, ὁ τοῖς Ἀσσυρίοις ἀντανιστάμενος, ἢ καὶ εὐδόκιμος τὰ τακτικὰ, Θεοῦ τὸ μάχιμον παραλύοντος, καὶ δειλίᾳ που τάχα προκατασείοντος καὶ τὸν εὐσθενῆ λίαν ἐν μάχαις. αἰτία δὲ καὶ ἑτέρα τοῦ πεσεῖν αὐτὸν ὑπὸ τὸν Ἀσούρ. ποία δὲ αὕτη; ὁ γὰρ λαὸς, τουτέστιν ὁ Ἐφραῒμ, μονονουχὶ καὶ ἐξεκρέματο αὐτοῦ, τοῦ Ἀσοὺρ δηλονότι, καὶ ἐκ τῆς αὐτοῦ κατοικίας ἀπαίρειν ἠθέλησεν εἰς τὴν Περσῶν τε καὶ Μήδων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτό δε που θέλει να δηλώσει, με λίγα λόγια, είναι το εξής: Αναχώρησε, λέει, ο Εφραίμ προς τους Αιγυπτίους, και έπεσε υπό την εξουσία του βασιλιά, του Ασσούρ. Έπειτα, σαν κάποιος να ρωτούσε και να έλεγε: «Γιατί και με ποιον τρόπο παραχωρήθηκε να τα πάθει αυτά, ή πώς υποδουλώθηκε σε αλλοφύλους ο Ισραήλ;», παραθέτει στη συνέχεια τις αιτιολογίες, και λέει, πρώτον μεν, ότι «δεν θέλησε να επιστρέψει»· διότι, ενώ του προσφερόταν η ημερότητα του Θεού, φάνηκε, λέει, και ως προς αυτό ράθυμος και απειθής· έπειτα, ότι «και εξασθένησε η ρομφαία στις πόλεις του». Διότι δεν υπήρχε, όπως είπα, κάποιος να αντισταθεί στους Ασσυρίους, ή να είναι ικανός στα πολεμικά, επειδή ο Θεός παρέλυε τη μαχητικότητά τους, και προκαταβολικά συγκλόνιζε με δειλία ίσως ακόμη και τον πολύ ρωμαλέο στις μάχες. Υπάρχει δε και άλλη αιτία για την πτώση του υπό τον Ασσούρ. Ποια είναι αυτή; Ότι ο λαός, δηλαδή ο Εφραίμ, σχεδόν εξαρτιόταν από αυτόν, δηλαδή από τον Ασσούρ, και θέλησε να αναχωρήσει από την κατοικία του για τη χώρα των Περσών και των Μήδων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες