ἐπειδὴ δὲ γεγόνασιν ὑπὸ βασιλέας, τῆς εἰς Θεὸν ἀγάπης ἐξώκειλαν. πρῶτος μὲν γὰρ ᾠκοδόμησε Σολομῶν καὶ βωμοὺς καὶ τεμένη τοῖς Βααλείμ· εἶτα μετ᾽ αὐτὸν ὁ ἐπάρατος Ἱεροβοὰμ τὰς χρυσᾶς ἐποίει δαμάλεις. αἰτιᾶται τοίνυν ὡς παγκάλην οἰκονομίαν οὐ τετηρηκότας, τὸ παρὰ Θεοῦ, φημὶ, διὰ προφητῶν βασιλεύεσθαι, τὸ δὲ ὑπὸ χεῖρα πεσεῖν ἀνθρώπων ἀνθῃρημένους, ὃ δὴ καὶ γέγονεν αὐτοῖς τῆς ἀποστασίας πρόξενον. <Ἐθύμωσεν Ἐφραῒμ καὶ παρώργισε· καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπ᾽ αὐτὸν ἐκχυθήσεται, καὶ τὸν ὀνειδισμὸν αὐτοῦ ἀνταποδώσει αὐτῷ Κύριος, κατὰ τὸν λόγον Ἐφραΐμ.> Ὅτι πικρὸν καὶ ἐπισφαλὲς, καὶ ὀλέθρου παραίτιον γέγονε τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ, τὸ ἑλέσθαι μᾶλλον ὑπὸ τὴν ἀνθρώπων εἶναι βασιλείαν, ἐν τούτοις ἡμῖν εὖ μάλα πειρᾶται δεικνύειν. ἰδοὺ γὰρ, φησὶν, ὁ Ἐφραῒμ, τουτέστιν ὁ ἐκ φυλῆς Ἐφραῒμ Ἱεροβοὰμ, ἐμὲ τὸν τῶν ὅλων Δεσπότην τεθύμωκε καὶ παρώργισε, καὶ εἰς πᾶν εἶδος ἐκάλεσε παροξυσμοῦ, καινοτομήσας δαμάλεις, καὶ τὸ ἐμὸν αὐταῖς αὔχημα περιθείς. τοιγάρτοι παραίτιος αὐτὸς τῆς ἑαυτοῦ γέγονεν ἀπωλείας· ἐπ᾽ αὐτὸν ἥξει τὸ αἷμα αὐτοῦ. ἐπειδὴ δὲ, ὅτε τὰς δαμάλεις ἔστησεν εἰς Βαιθήλ τε καὶ Δὰν, προσπεφώνηκε τοῖς ἐξ Ἰσραήλ “Ἱκανούσθω ὑμῖν τοῦ ἀναβαίνειν εἰς Ἱεροσόλυμα· ἰδοὺ οἱ ”θεοί σου, Ἰσραὴλ, οἵτινες ἀνήγαγόν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου·” ταύτῃτοι λοιπὸν, καὶ μάλα εἰκότως, ἀποτίσει φησὶν ἐμοὶ τῷ κρίνοντι τοῦ ὀνειδισμοῦ τὰς δίκας.
Μετάφραση
Επειδή όμως περιήλθαν υπό την εξουσία βασιλέων, απομακρύνθηκαν από την αγάπη προς τον Θεό. Διότι πρώτος ο Σολομών οικοδόμησε και βωμούς και ιερά τεμένη στους Βααλείμ· έπειτα μετά από αυτόν ο καταραμένος Ιεροβοάμ κατασκεύασε τις χρυσές δαμάλεις. Τους κατηγορεί, λοιπόν, ότι δεν τήρησαν την πάρα πολύ καλή οικονομία, δηλαδή το να κυβερνώνται από τον Θεό μέσω των προφητών, αλλά προτίμησαν να πέσουν σε χέρια ανθρώπων, πράγμα το οποίο και έγινε για αυτούς αιτία της αποστασίας. «Ο Εφραίμ προκάλεσε θυμό και παρόργισε· και το αίμα του θα χυθεί πάνω του, και τον ονειδισμό του θα του ανταποδώσει ο Κύριος, σύμφωνα με τον λόγο του Εφραίμ.» Το ότι πικρό και επισφαλές, και αιτία ολέθρου έγινε για τους Ισραηλίτες το να επιλέξουν να βρίσκονται μάλλον υπό την βασιλεία ανθρώπων, μέσα σε αυτά προσπαθεί να μας το αποδείξει πολύ καλά. Ιδού γάρ, λέγει, ο Εφραίμ, δηλαδή ο Ιεροβοάμ από τη φυλή του Εφραίμ, εμένα τον Δεσπότη των όλων προκάλεσε σε θυμό και παρόργισε, και σε κάθε είδος παροξυσμού με προκάλεσε, επινοώντας ως καινοτομία δαμάλεις, και περιβάλλοντάς τες με τη δική μου δόξα. Γι' αυτό ακριβώς ο ίδιος έγινε παραίτιος της δικής του απώλειας· πάνω του θα έλθει το αίμα του. Επειδή δε, όταν έστησε τις δαμάλεις στη Βαιθήλ και στη Δαν, αναφώνησε στους Ισραηλίτες: «Αρκετά ανεβαίνατε στα Ιεροσόλυμα· ιδού οι θεοί σου, Ισραήλ, οι οποίοι σε έβγαλαν από τη γη της Αιγύπτου»· για τον λόγο αυτό λοιπόν, και πολύ δικαιολογημένα, θα αποτίσει, λέγει, σε εμένα τον κριτή, τις τιμωρίες για τον ονειδισμό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες