Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 12:3

Πρέπει δε να αγαπούν πάρα πολύ όσοι αγαπούν την επιείκεια και επιθυμούν να ζουν με ασφάλεια, το να βρίσκονται υπό τη σκιά του Θεού, με το να μην Τον παροργίζουν με κανέναν τρόπο, και να αποφεύγουν να έρχονται σε σύγκρουση μαζί Του τόσο πολύ, όσο θα απέφευγαν και αυτές τις ίδιες τις πύλες του Άδη. <Και ο Κύριος έχει δίκη με τον Ιούδα, για να εκδικηθεί τον Ιακώβ· σύμφωνα με τους δρόμους του και σύμφωνα με τα έργα του θα του ανταποδώσει.> Όπως ακριβώς ονομάζοντας «Εφραΐμ» υπέδειξε να εννοούμε όσους βασίλευσαν από τη φυλή του Εφραΐμ, έτσι και εδώ υποδηλώνει αυτούς που κατά καιρούς βασίλευσαν από τη φυλή του Ιούδα, χρησιμοποιώντας το όνομα της φυλής που κατέχει τη βασιλεία. Αφού λοιπόν επιτίμησε τον Εφραΐμ, δηλαδή αυτούς που κυριαρχούν στον Ισραήλ από τη φυλή του Εφραΐμ, και τους ονόμασε πονηρό πνεύμα, και είπε ότι πληθαίνουν τα κενά και τα μάταια, με το να συνάπτουν βέβαια συνθήκες με τους Ασσυρίους και να εμπορεύονται λάδι στην Αίγυπτο, κατηγορεί στη συνέχεια πάλι εκείνους που προέρχονται από τον Ιούδα, και λέει πολύ σωστά ότι ο Θεός των όλων θα κριθεί μαζί τους, τρόπον τινά εκδικούμενος για τον Ιακώβ, εννοώ δηλαδή τον Πατριάρχη, ως κάποιον που αδικήθηκε όχι λίγο, επειδή οι απόγονοί του δεν επέλεξαν να έχουν τα ίδια φρονήματα, ούτε βέβαια να ακολουθούν την πατρική γνώμη, αλλά αποποιήθηκαν, σαν να ήταν κάτι το εξαιρετικά άτοπο, το να θέλουν να τον μιμηθούν.

Επομένως, υπόσχεται να εκδικήσει τον Ιακώβ ως αδικημένον ως προς τη δόξα του εξαιτίας της φαυλότητας των τέκνων του, ανταποδίδοντας σε αυτούς που τον αδίκησαν σύμφωνα με τις οδούς τους και σύμφωνα με τις πράξεις τους. «Μέσα στην κοιλιά υποσκέλισε τον αδελφό του, και στους κόπους του ενισχύθηκε απέναντι στον Θεό, και ενισχύθηκε μαζί με τον άγγελο και υπερίσχυσε». Απαριθμεί ωφέλιμα τα κατορθώματα του Ιακώβ, παραθέτοντάς τα για να ελέγξει αυτούς που έχουν επιλέξει να σκέφτονται και να πράττουν διαφορετικά· διότι πάντοτε, με κάποιον τρόπο, με την αντιπαράθεση του αγαθού ελέγχεται το φαύλο, και με την προβολή εκείνων που επαινούνται συνηθίζεται να κατακρίνεται ό,τι δεν είναι τέτοιο. Το ότι, λοιπόν, ο Ιακώβ υπήρξε προικισμένος ήδη από τα σπάργανά του, ή μάλλον και πριν από τη γέννησή του, προσπαθεί να το αποδείξει μέσω του ότι υποσκέλισε τον αδελφό του μέσα στην κοιλιά. Διότι, αν και αυτό που συνέβη ήταν ενέργημα της θείας δυνάμεως (αφού προφανώς δεν ισχυριζόμαστε ότι το βρέφος ως έμβρυο μέσα στη μήτρα υποσκέλισε από μόνο του τον Ησαύ), ωστόσο, επειδή κατά πρόγνωση επρόκειτο να γίνει χρηστός, ο Θεός του προσέδωσε το κατόρθωμα αυτού του γεγονότος. Έτσι έλεγε: «Τον Ιακώβ τον αγάπησα, ενώ τον Ησαύ τον μίσησα». Και αυτό έγινε κατά την εκλογή της χάριτος, αφού ο Θεός επέλεξε εκείνον που οπωσδήποτε θα γινόταν καλύτερος, και πάλι σύμφωνα με την πρόγνωσή Του. Αλλά αυτά βέβαια συνέβησαν μέσα στη μήτρα. Όταν όμως έφτασε στην εφηβεία, ή μάλλον όταν πλέον ανήκε στους άνδρες, «Στους κόπους του ενισχύθηκε απέναντι στον Θεό». Διότι, όταν ο Θεός τον έστελνε στο πλαίσιο της θείας οικονομίας σε ιδρώτες και πόνους, δεν αποδυναμώθηκε, λέει.

Διότι δεν είναι μόχθος το να αναχωρεί κανείς από την πατρική εστία, να φτάνει στον Λάβαν, να υποβάλλεται σε θητεία και να υπομένει τους κόπους της ποιμαντικής; Και πώς ή σε ποιον μπορεί να είναι αυτό αμφίβολο; Επομένως, μέσα από κόπους αναδείχθηκε ισχυρός ενώπιον του Θεού. Όχι πολεμώντας εναντίον του Θεού, αλλά μάλλον υπακούοντας, και τρόπον τινά επικρατώντας με το να εκπληρώνει τις εντολές. Διότι, αν και ήταν δυνατόν στον Ιακώβ να πλουτίσει χωρίς ιδρώτα και να ευημερεί μένοντας στο σπίτι του, ο Θεός δεν τον άφησε αγύμναστο. Αλλά μάλλον, με αφορμή τον φόβο από τον Ησαύ, πηγαίνοντας σε ξένη χώρα και πόλη, τον προετοίμαζε να υπομείνει δυσβάσταχτο κόπο, ώστε, έχοντας διατηρήσει γνήσια την αγάπη του προς τον Θεό ακόμα και μέσα στις ίδιες τις θλίψεις, να θαυμάζεται δικαιολογημένα. Επομένως, ενισχύθηκε με τους κόπους του ενώπιον του Θεού. Αλλά ενισχύθηκε και πάλεψε με άγγελο, λέγει, και μπόρεσε να επικρατήσει. Διότι πάλεψε άγγελος μαζί του έχοντας τρόπον τινά τη μορφή του Θεού. Τότε νάρκωσε και ο μηρός του. Παρ' όλα αυτά, ο θεσπέσιος Ιακώβ ομολογούσε ότι στην πάλη αυτή οφείλει τεράστια χάρη. Διότι είπε: «Επειδή είδα τον Θεό πρόσωπο με πρόσωπο, και σώθηκε η ψυχή μου». Επομένως, το μυστήριο του Χριστού προτυπωνόταν μέσω της πάλης με τον άγγελο.

ΤΙΤΛΟΣ Γ΄. — Περί γαστριμαργίας και κόρου· ότι η γαστριμαργία προξενεί θάνατο. «Πούλησε ο Ησαύ τα πρωτοτόκια στον Ιακώβ, και ο Ιακώβ έδωσε στον Ησαύ άρτο και μαγειρεμένη φακή· και έφαγε, και ήπιε, και σηκώθηκε και έφυγε, και περιφρόνησε ο Ησαύ τα πρωτοτόκια.» «Κάθισε ο λαός να φάει και να πιει, και σηκώθηκε για να διασκεδάσει. Και μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή λέγοντας: Πήγαινε και κατέβα γρήγορα από εδώ. Διότι αμάρτησε ο λαός σου, αυτούς που έβγαλα από την Αίγυπτο, και έφτιαξαν χωνευτό μοσχάρι.» «Η δύναμη του Σατανά βρίσκεται στον ομφαλό της κοιλιάς.» «Μην είσαι άπληστος στο τραπέζι, μήπως και σκοντάψεις.» «Η χορτασμένη ψυχή περιπαίζει την κηρήθρα· στην πεινασμένη όμως ψυχή, ακόμη και τα μικρά φαίνονται γλυκά.» «Όποιος σπαταλά από παιδί, θα καταλήξει δούλος.» «Μέσα στην κοιλιά, ο Ιακώβ υποσκέλισε τον αδελφό του.» «Αλίμονο σε εκείνους που σηκώνονται το πρωί και αναζητούν τα μεθυστικά ποτά, σε εκείνους που παραμένουν μέχρι αργά! Διότι το κρασί θα τους κατακάψει.» «Όλοι όσοι πίνουν το κρασί, θα ντροπιαστούν.» «Πλανήθηκαν από τα μεθυστικά ποτά, ιερέας και προφήτης· βγήκαν εκτός εαυτού από το κρασί.» «Στενάζουν όλοι εκείνοι που εύφραιναν την ψυχή τους.» «Κάλεσε ο Κύριος εκείνη την ημέρα σε κλάμα και κοπετό, σε ξύρισμα του κεφαλιού και σε ένδυση με σάκους· αυτοί όμως έστησαν γιορτή, σφάζοντας μοσχάρια και θυσιάζοντας πρόβατα, λέγοντας: Ας φάμε και ας πιούμε, γιατί αύριο πεθαίνουμε.» «