Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 12:5

Επομένως, υπόσχεται να εκδικήσει τον Ιακώβ ως αδικημένον ως προς τη δόξα του εξαιτίας της φαυλότητας των τέκνων του, ανταποδίδοντας σε αυτούς που τον αδίκησαν σύμφωνα με τις οδούς τους και σύμφωνα με τις πράξεις τους. «Μέσα στην κοιλιά υποσκέλισε τον αδελφό του, και στους κόπους του ενισχύθηκε απέναντι στον Θεό, και ενισχύθηκε μαζί με τον άγγελο και υπερίσχυσε». Απαριθμεί ωφέλιμα τα κατορθώματα του Ιακώβ, παραθέτοντάς τα για να ελέγξει αυτούς που έχουν επιλέξει να σκέφτονται και να πράττουν διαφορετικά· διότι πάντοτε, με κάποιον τρόπο, με την αντιπαράθεση του αγαθού ελέγχεται το φαύλο, και με την προβολή εκείνων που επαινούνται συνηθίζεται να κατακρίνεται ό,τι δεν είναι τέτοιο. Το ότι, λοιπόν, ο Ιακώβ υπήρξε προικισμένος ήδη από τα σπάργανά του, ή μάλλον και πριν από τη γέννησή του, προσπαθεί να το αποδείξει μέσω του ότι υποσκέλισε τον αδελφό του μέσα στην κοιλιά. Διότι, αν και αυτό που συνέβη ήταν ενέργημα της θείας δυνάμεως (αφού προφανώς δεν ισχυριζόμαστε ότι το βρέφος ως έμβρυο μέσα στη μήτρα υποσκέλισε από μόνο του τον Ησαύ), ωστόσο, επειδή κατά πρόγνωση επρόκειτο να γίνει χρηστός, ο Θεός του προσέδωσε το κατόρθωμα αυτού του γεγονότος. Έτσι έλεγε: «Τον Ιακώβ τον αγάπησα, ενώ τον Ησαύ τον μίσησα». Και αυτό έγινε κατά την εκλογή της χάριτος, αφού ο Θεός επέλεξε εκείνον που οπωσδήποτε θα γινόταν καλύτερος, και πάλι σύμφωνα με την πρόγνωσή Του. Αλλά αυτά βέβαια συνέβησαν μέσα στη μήτρα. Όταν όμως έφτασε στην εφηβεία, ή μάλλον όταν πλέον ανήκε στους άνδρες, «Στους κόπους του ενισχύθηκε απέναντι στον Θεό». Διότι, όταν ο Θεός τον έστελνε στο πλαίσιο της θείας οικονομίας σε ιδρώτες και πόνους, δεν αποδυναμώθηκε, λέει.

Επομένως, ο μεν Ιακώβ ήταν υποσκελιστής από τη μήτρα, εσείς όμως πάντοτε υποσκελίζεστε, και δεν υποσκελίζετε μάλλον την αμαρτία. Και εκείνος μεν ήταν εξαιρετικά φιλόπονος, και με τους ιδρώτες του ευδόκιμος και γνήσιος προς τον Θεό. Εσείς όμως, ζώντας τρυφηλά, υβρίζετε με τις αποστασίες σας, δεν τιμήσατε τον χορηγό κάθε ευθυμίας σε εσάς. Έκλαψαν οι πατέρες σας και με παρακάλεσαν, λέει. Διότι, αν κάπου βρίσκονταν υπό την υποψία ότι θα πάθουν κάτι από την επιβουλή κάποιων, έκλαιγαν και με παρακαλούσαν. Διότι μόνο μέσω εμού προσδοκούσαν να σωθούν. Εσείς όμως τειχίζετε πόλεις, και νομίζετε ότι, ακόμη και αν δεν το θέλω εγώ, τάχα θα σωθείτε, και θα επικρατήσετε των αντιπάλων σας. Και εκείνοι μεν με βρήκαν στον οίκο μου. Διότι ανέβηκε, όπως είπα, στη Βαιθήλ ο Ιακώβ, και ο Θεός εμφανίστηκε σε αυτόν, και εκεί του ειπώθηκε η υπόσχεση της ευλογίας, όπως ακριβώς δείξαμε προηγουμένως. Εσείς όμως πάλι δεν αναζητάτε τον Θεό στον οίκο του, αλλά μάλλον ειστρέχετε, και μάλιστα με μεγάλη προθυμία, στα τεμένη του Βάαλ. Ζητάτε λόγια όχι από τον Θεό, αλλά τα μαντεύματα από τους δαίμονες. Και ο μεν θεσπέσιος Ιακώβ, ανεβαίνοντας στη Βαιθήλ, δηλαδή στον οίκο του Θεού, εξαφάνισε τα είδωλα, ενώ εσείς αντίθετα μέσα στον οίκο του Θεού στήσατε γλυπτό θεό. Διότι έστησαν στη Βαιθήλ τη χρυσή δάμαλη, καίτοι η Βαιθήλ ερμηνεύεται, όπως είπα, οίκος Θεού.

Γι' αυτό και διά της φωνής του Ιερεμία λέει ο Θεός για τη Συναγωγή των Ιουδαίων: «Γιατί η αγαπημένη μου διέπραξε βδέλυγμα στον οίκο μου;», δηλαδή είδωλο. Και ενώ ο θεσπέσιος Ιακώβ διέταξε όσους ανεβαίνουν στον οίκο του Θεού να καθαρίζονται και να αλλάζουν ακόμη και τις στολές τους, εσείς φαίνεστε βέβηλοι και ακάθαρτοι, και δεν ντρέπεστε, λέει, να εισέρχεστε στον θείο οίκο με άπλύτα πόδια. Επειδή όμως ο Ιακώβ ήταν τέτοιος, γι' αυτό και ο Κύριος ο Παντοκράτορας θα αποτελεί γι' αυτόν αιώνια μνήμη. Διότι διασώζεται στη μνήμη του Θεού και διατηρεί αειθαλή τη δόξα του. Διότι ο Θεός δοξάζει αυτούς που τον αγαπούν.

Διότι και η ζηλόφθονη ομίχλη πολλές φορές, όταν επέρχεται, θαμπώνει για λίγο τις λαμπρές ακτίνες του ήλιου, αλλά δεν τις σκοτεινιάζει οριστικά· διότι με την ορμή του ηλιακού φωτός αμέσως διαλύεται. Παρομοίως και το όνομα της δουλείας δεν πρόκειται να σβήσει την αίγλη της ευγενείας μου· διότι σε λίγο, από τις ακτίνες του ήθους μου θα διαλυθεί, και σε όλη την Αίγυπτο θα εκλάμψει η ομορφιά της ευγενείας μου. Σου έχω πουληθεί, συμφωνώ και εγώ, δεν το αρνούμαι· εκπλήρωσα την υπηρεσία της δουλείας που σου αρμόζει· στάθηκα απέναντί σου φιλαλήθης, αβλαβής, άμεμπτος, άδολος, απρόσκοπτος, ακατηγόρητος· καμία κατηγορία για παρεκτροπή δεν έχει διατυπωθεί από εσένα εναντίον μου. Και τώρα με συμβουλεύεις να πράξω κάτι ανόσιο, και κρυφά, σαν το φίδι, μου ψιθυρίζεις, νομίζοντας ότι θα με δελεάσεις και ότι με θανατηφόρες απειλές θα με κάμψεις προς την πράξη της ακολασίας που ποθείς; Μην απατάσαι, γυναίκα, μην προσέχεις τη νεότητά μου· μπορεί και ένας νέος ασκός να περιέχει παλαιό κρασί, και ένα καινούργιο βαλάντιο να βαστάζει αρχαία μαργαριτάρια. Βλέπεις νεαρή τη βλάστησή μου, αλλά να αναλογίζεσαι το γερασμένο και ώριμο ήθος μου· η φύση μού παρέσχε νεανική όψη, όμως την καρδιά μου έκανε συνετή ο νόμος. Μην απατάσαι, γυναίκα, δεν θα νικήσεις την αρετή μου· δεν θα νικήσεις τον Ιωσήφ, τον υιό του Ιακώβ, εκείνου του Ιακώβ που, ενώ βρισκόταν ακόμη στην κοιλιά της μητέρας του, υποσκέλισε τον αδελφό του και έπειτα από αυτά μπόρεσε να παλέψει με τον άγγελο· μην απατάσαι, τον ίδιο αγώνα παλεύω και εγώ με τον πατέρα μου.