Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 12:6

Διότι, εάν πρόκειται να προσφέρεις στον Θεό προερχόμενα από αδικία και αρπαγή, είναι προτιμότερο ούτε να αποκτήσεις τέτοιου είδους περιουσία, ούτε να προσφέρεις από αυτήν. Διότι το καθαρό δώρο υψώνει την προσευχή, όπως είναι γραμμένο: «Οι προσευχές των ευθειών είναι δεκτές από Αυτόν». Και πάλι, εάν ενώ αποκτάς αγαθά από δίκαιους κόπους δεν προσφέρεις στον Θεό προσφορές από τις οποίες τρέφονται οι φτωχοί, αυτό θα σου καταλογιστεί ως αρπαγή, όπως ακριβώς λέει μέσω του προφήτη Μαλαχία: «Οι απαρχές και τα δέκατα είναι μαζί σας, και η διαρπαγή θα βρίσκεται στους οίκους σας». Πρέπει, λοιπόν, αφού συγκεράσετε το έλεος και τη δικαιοσύνη, να αποκτάτε μεν τα αγαθά με δίκαιη κρίση, να τα δαπανάτε δε με έλεος, σύμφωνα με το γεγραμμένο: «Να τηρείς το έλεος και τη δικαιοσύνη, και να πλησιάζεις τον Θεό σου διαπαντός».

Διότι επρόκειτο οι απόγονοι του Ιακώβ να αντιταχθούν στον Χριστό, τον οποίο ο προφητικός λόγος ονόμασε «Άγγελο μεγάλης βουλής»· και άλλοι μεν να παραλύσουν, μη αποδεχόμενοι τη λύτρωση που προερχόταν από αυτόν· άλλοι δε να ομολογήσουν ότι έχουν δει μέσω αυτού και εν αυτώ πρόσωπο με πρόσωπο τον έναν, κατά φύση και αληθινό Θεό. Διότι στο πρόσωπό του ο Εμμανουήλ μάς υπέδειξε τον Πατέρα, λέγοντας: «Εκείνος που έχει δει εμένα, έχει δει τον Πατέρα». Επομένως, ο τρόπος αυτού του αγώνα προτύπωνε το μυστήριο. Ωστόσο, ο Θεός καταγράφει το γεγονός ως κατόρθωμα του Ιακώβ. <Έκλαψαν και με παρακάλεσαν, στον οίκο μου με βρήκαν, και εκεί του μίλησε. Ο δε Κύριος ο Θεός ο Παντοκράτωρ θα είναι το μνημόσυνό του.> Υπενθυμίζει πάλι και άλλες ιστορίες, παρουσιάζοντάς μας τον Ιακώβ λαμπρό και ευδόκιμο από κάθε άποψη. Είναι γραμμένο, λοιπόν, στη Γένεση, ότι ο Λευί και ο Συμεών, γιοι του Ιακώβ, σκότωσαν με ωμότητα και απανθρωπιά τους Σικιμίτες, φλεγόμενοι από οργή για την αδελφή τους τη Δείνα, την οποία διακόρευσε ο Συχέμ, ο γιος του Εμμώρ.

Γιατί, λοιπόν, δεν είδε ο Λάζαρος τον πλούσιο; Επειδή αυτός που βρίσκεται στο φως δεν βλέπει αυτόν που βρίσκεται στο σκοτάδι, αλλά αυτός που είναι στο σκοτάδι βλέπει εκείνον που είναι στο φως. Και είπε: «Πάτερ Αβραάμ, ελέησέ με». Τώρα λες «Ελέησε», όταν δεν υπάρχει πια καιρός για έλεος. Δεν άκουσες αυτόν που λέει: «Ανίλεη θα είναι η κρίση για εκείνον που δεν έδειξε έλεος»; Τώρα μετανοείς, όταν δεν υπάρχει πλέον καιρός για εξομολόγηση. Δεν άκουσες τον Δαβίδ που λέει: «Και στον άδη, ποιος θα σε εξομολογηθεί;» «Ελέησέ με, και στείλε τον Λάζαρο». Τον Λάζαρο τώρα τον γνωρίζεις; Τώρα αναγνωρίζεις αυτόν που βρισκόταν πάνω στην κοπριά, τον οποίο κάποτε δεν ήθελες να τιμήσεις ούτε όσο τους σκύλους σου; Έκλεισες τα σπλάχνα σου απέναντί του κατά τη διάρκεια της εύπορης ζωής σου· κλείνω κι εγώ τώρα τους κόλπους της αναπαύσεως κατά τον καιρό της τιμωρίας. Δεν άκουσες τον Θεό που σου φώναζε μέσω όλων των προφητών και έλεγε: «Να τηρείς το έλεος και τη δικαιοσύνη, και να πλησιάζεις τον Θεό σου, διότι έλεος θέλω μάλλον παρά θυσία»· και, «Μακάριοι οι ελεήμονες, διότι αυτοί θα ελεηθούν»· και πάλι, «Αυτός που ελεεί τον φτωχό, δανείζει τον Θεό»; Όπου, λοιπόν, έσπειρες, εκεί ζήτα και να θερίσεις· όπου δάνεισες, εκεί και να απαιτήσεις. Εσύ όμως δεν έριξες ποτέ σου σπόρο ελεημοσύνης, ούτε δάνεισες τον Θεό μέσω της ελεημοσύνης προς τον φτωχό, αλλά τα θησαύρισες όλα για τη δική σου κοιλιά. Όπου είχες τον θησαυρό σου, εκεί έχε και την καρδιά σου.