Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 12:9

Το να πλησιάζει δε κανείς διαρκώς τον Θεό υποδηλώνει τη γνήσια επιθυμία και ροπή της διάνοιας προς Αυτόν, και το να μην αγαπά να προσκολλάται σε άλλους, που δεν είναι θεοί, ή τυχόν στην κτίση, δηλαδή σε ξύλα και σε λίθους. Θα πλησιάσει δε τον Θεό και θα βρεθεί κοντά Του ως προς τη διάθεση και εκείνος που γνωρίζει να διαπρέπει με αγαθές πράξεις και έχει διατηρήσει μέσα του ακέραιη την πίστη. Διότι πολλές φορές μεσολαβεί η αμαρτία και απομακρύνει από τον Θεό. Με τον ίδιο δε τρόπο, αποδιώχνει πάλι από την οικειότητα προς Αυτόν, προφανώς την πνευματική, και η προσκόλληση σε φωνές ανόσιων ψευδοδιδασκάλων. Πρέπει λοιπόν να αποφεύγουν, όσοι θέλουν να είναι κοντά στον Θεό, εκείνα με τα οποία θα απομακρύνονταν. <Ο Χαναάν στο χέρι του έχει ζυγό αδικίας, αγάπησε την καταδυνάστευση. Και είπε ο Εφραίμ: Όμως πλούτισα, βρήκα ανακούφιση για τον εαυτό μου. Όλοι οι κόποι του δεν θα βρεθούν σε αυτόν εξαιτίας των αδικιών με τις οποίες αμάρτησε.> Διότι, σε ό,τι αφορούσε τουλάχιστον το θέλημα του Θεού, ο Εφραίμ θα είχε τηρήσει το έλεος και την κρίση και το να βρίσκεται διαρκώς κοντά Του. Επειδή όμως εξέπεσε από την αγαθή φρόνηση και δεν υπολόγισε καθόλου τα τόσο σεπτά και τίμια, έγινε ίσος με τους αλλογενείς Χαναναίους, άθεος και δυσσεβής, και μάλιστα χαιρόταν υπερβολικά με τους τρόπους της φαυλότητας, και με βάρβαρη γνώμη παραδινόταν αχαλίνωτα στην επιθυμία των ξένων αγαθών.

Έπρεπε, λοιπόν, ο Εφραίμ να φαίνεται ζηλωτής του προπάτορα Ιακώβ και να αγαπά να βαδίζει στα ίχνη της δικής του δικαιοσύνης. Αλλά έγινε Χαναναίος. Διότι βρέθηκε στα χέρια του ζυγός αδικίας, δηλαδή ανισότητα και πλεονεξία. Διότι τίμησε, εξίσου με τα έθνη που δεν γνωρίζουν τον Θεό, την καταραμένη καταδυνάστευση. Και το ότι αμάρτανε κάνοντας αυτό, δεν καταδεχόταν να το σκεφτεί. Αντίθετα, ευφραινόταν μόνο με το να πλουτίζει και να ζει τρυφηλά, σαν να μην επιβλέπει ο Θεός, σαν να μην παρατηρεί πλέον αυτούς που βρίσκονται πάνω στη γη και να μην τιμωρεί δίκαια αυτούς που θέλουν να αδικούν. Σαφής απόδειξη έσχατης αφροσύνης θα ήταν το ότι ο Εφραίμ βιαζόταν να πλουτίσει με κάθε τρόπο, και δεν θεωρούσε τίποτα τα εγκλήματα από αρπαγή και βία, αλλά μάλιστα καμάρωνε, από πάρα πολλή παραφροσύνη, για εκείνα για τα οποία έπρεπε μάλλον να ντρέπεται. Διότι είπε: Εγώ όμως πλούτισα, βρήκα ανακούφιση για τον εαυτό μου. Τι απαντά λοιπόν σε αυτά ο Θεός; Όλοι οι κόποι του δεν θα βρεθούν σε αυτόν, εξαιτίας των αδικιών με τις οποίες αμάρτησε. Διότι είναι αλήθεια ότι «Ο πλούτος που συγκεντρώνεται άδικα θα αποβληθεί», σύμφωνα με το γεγραμμένο. Και σε όσους θέλουν να συγκεντρώνουν πλούτη από αδικία και να πλουτίζουν από πλεονεξία, ας αναφωνήσει κάποιος πλέον αυτό που ειπώθηκε μέσω της φωνής του αγίου: «Καλύτερο θα ήταν για σένα να εφαρμόζεις κρίση και καλή δικαιοσύνη». Διότι, μπροστά στο θείο βήμα, «δεν θα ωφελήσουν τους ανόμους οι θησαυροί, αλλά η δικαιοσύνη θα λυτρώσει από τον θάνατο».

Αποτελεί λοιπόν κατηγορία για τον Εφραίμ ότι, παρόλο που είχε σαφή την υπενθύμιση από την εορτή της Σκηνοπηγίας, η οποία γινόταν για την έξοδο από την Αίγυπτο, ξεχνούσε τον Θεό, και ότι δεν Τον αναζήτησε περισσότερο, Αυτόν που μιλούσε στους Προφήτες και πλήθυνε τις οράσεις, αλλά αντίθετα προσκολλήθηκε στις απάτες των ψευδοπροφητών, οι οποίοι παραποιούσαν τα του Θεού με λόγια και με πράξεις. «Αν δεν υπάρχει η Γαλαάδ, άραγε ήταν ψεύτες οι άρχοντες που θυσίαζαν στα Γάλγαλα; Και τα θυσιαστήριά τους είναι σαν σωροί πετρών σε χέρσο αγρό». Το ότι ήταν προσκολλημένοι στους ψευδομάντεις και στους ψευδοπροφήτες, ανεβαίνοντας και προσφέροντας θυσίες τόσο στη Γαλαάδ όσο και στα Γάλγαλα, το ελέγχει μέσα από αυτά. Και παραθέτει ως απόδειξη ιδιαίτερα αυτές τις δύο πόλεις, στις οποίες η πλάνη ήταν πιο εκτεταμένη από τις άλλες, και κάθε τρόπος ευσέβειας προς τον Θεό είχε απορριφθεί, ενώ κυριαρχούσαν όλα όσα υποκινούσαν την αμαρτία, όντας γεμάτα από έσχατη παραφροσύνη. Γι' αυτό άλλωστε, στα προηγούμενα, για μεν τη Γαλαάδ είπε ο Θεός: «Εκεί με καταφρόνησε η Γαλαάδ, πόλη που εργάζεται μάταια πράγματα», δηλαδή είδωλα, διότι οι κάτοικοί της ήταν κατασκευαστές ειδώλων. Για δε την άλλη πόλη: «Όλες οι κακίες τους συγκεντρώθηκαν στα Γάλγαλα, διότι εκεί τους μίσησα για τις κακίες των πράξεών τους». Είναι όμως αναγκαίο να προσθέσουμε μερικά από όσα συνέβησαν στους Γαλααδίτες, διότι έτσι θα κατανοήσουμε το νόημα των προκειμένων χωρίων.

«Αληθινό και δίκαιο ζύγι να έχεις, για να ζήσεις πολλά χρόνια πάνω στη γη που Κύριος ο Θεός σου σου δίνει ως κληρονομιά, διότι βδέλυγμα για τον Κύριο τον Θεό σου είναι καθένας που τα πράττει αυτά.» «Ζυγός δίκαιος, και μέτρο δίκαιο, και χοίνικας δίκαιος θα υπάρχει σε εσάς.» ΤΙΤΛΟΣ Δ΄. —Περί άδικων ζυγών, σταθμών και μέτρων. «Ψεύτες αποδεικνύονται οι γιοι των ανθρώπων στους ζυγούς, με σκοπό να αδικούν.» «Οι δόλιοι ζυγοί είναι βδέλυγμα ενώπιον του Κυρίου· το δίκαιο όμως ζύγι είναι αποδεκτό σε αυτόν.» «Ζύγι μεγάλο και μικρό, και διπλά μέτρα, είναι και τα δύο ακάθαρτα ενώπιον του Κυρίου· και εκείνος που τα κατασκευάζει, θα σκοντάψει στα ίδια του τα έργα.» «Βδέλυγμα στον Κύριο είναι το διπλό ζύγι· και ο δόλιος ζυγός δεν είναι καλό πράγμα ενώπιόν του.» «Ο Χαναάν, έχοντας στα χέρια του άδικο ζυγό, αγάπησε να καταδυναστεύει. Όλοι οι κόποι του δεν θα τον ωφελήσουν, εξαιτίας των αμαρτιών τις οποίες διέπραξε.» «Ακούστε αυτά, εσείς που συνθλίβετε από το πρωί τον πένητα και καταδυναστεύετε τους φτωχούς πάνω στη γη· εσείς που λέτε: Πότε θα περάσει ο μήνας, για να πουλήσουμε, και τα Σάββατα, για να ανοίξουμε τις αποθήκες, ώστε να μικρύνουμε το μέτρο και να μεγαλώσουμε τα σταθμά, και να φτιάξουμε άδικο ζυγό, με σκοπό να εξαγοράσουμε με ασήμι τους φτωχούς και τους ταπεινούς αντί για ένα ζευγάρι υποδήματα, και να εμπορευτούμε κάθε είδους γέννημα.» «Από τα οποία γέμισαν τον πλούτο τους με ασέβεια.» ΤΙΤΛΟΣ Ε΄. —Περί αγαθού ή πονηρού ζήλου. «Μη φθονείς όσους πράττουν πονηρία, μήτε να ζηλεύεις αυτούς που διαπράττουν την ανομία.