Ἀλλ᾽ ἴσως ἐρεῖς Καίτοι φαίνομαι μὲν ὡς αἰτήσας ἐγὼ, σὺ δὲ καὶ δοὺς καὶ κεχρικὼς ἐν ἀρχαῖς τὸν Σαούλ. ναί φησιν, ἀλλ᾽ ἐν ὀργῇ δέδωκα τὸν ἡγούμενον, καὶ ἔσχον ἐν τῷ θυμῷ μου συστροφὴν ἀδικίας, ὡς ἠδικημένος παρὰ σοῦ, φησί· μόνον δὲ οὐχὶ καὶ τῶν τῆς βασιλείας θώκων ἐξωθούμενος, τό γε ἧκον εἰς τὸ σοὶ δοκοῦν, τεθύμωμαι λίαν. πλὴν ἀνέδειξα, καίτοι τὸ χρῆμά φησιν οὐκ ἀναγκαῖον εἰδὼς εἰς ὄνησιν, ἀλλ᾽ ἵνα σε τῶν πραγμάτων ἡ πεῖρα πληροφορήσῃ καλῶς, ὅτι σκαιὰ καὶ ἄχρηστα κἀν τούτῳ βεβούλευσαι. ποῦ γὰρ νῦν ἐστιν, ἢ ποία λοιπὸν ἐξ αὐτοῦ γένοιτ᾽ ἂν τοῖς πολεμουμένοις ἡ ὄνησις; ἀλλ᾽ εἶπερ ἦσθα πάλιν ὑπὸ τὴν ἐμὴν φειδῶ τε καὶ χεῖρα, πάντως ἂν ὤφθης ἐν ἀμείνοσι τῶν ἐχθρῶν. οὐκοῦν “Ματαία σωτηρία ἀνθρώπου” κατὰ τὸ γεγραμμένον, καὶ “Ψευδὴς ἵππος εἰς σωτηρίαν,” ἡ ἐπ᾽ ἄρχουσιν ἐλπίς· ἐκρύεται δὲ καὶ μάλα ῥᾳδίως οὓς ἂν ἕλοιτο Θεὸς, καὶ οὓς ἂν καταθεάσαιτο τὴν ἐπ᾽ αὐτῷ τιμῶντας ἐλπίδα. <Ἐφραῒμ, ἐγκεκρυμμένη ἡ ἁμαρτία αὐτοῦ· ὠδῖνες ὡς τικτούσης ἥξουσιν αὐτῷ. οὗτος ὁ υἱός σου ὁ φρόνιμος, διότι οὐ μὴ ὑποστῇ ἐν συντριβῇ τέκνων.> Τοῦτο οἶμαί ἐστι τὸ “Συνέλαβε πόνον, καὶ ἔτεκεν ἀνο- ”μίαν.” ἐν ἀρχαῖς μὲν γὰρ Ἱεροβοὰμ, ἵνα τῶν σκήπτρων μὴ ἀποπέσοι· τὰς κατὰ νόμον θυσίας ἀποπληροῦν ἐθέλοντος τοῦ Ἰσραὴλ, ταύτης τε ἕνεκα τῆς αἰτίας ἀναφοιτῶντος εἰς Ἱεροσόλυμα· τὰς δαμάλεις ἐπενόησε τὰς χρυσᾶς.
Μετάφραση
Αλλά ίσως πεις: Αν και φαίνεται μεν ότι εγώ το ζήτησα, εσύ όμως και έδωσες και έχρισες στην αρχή τον Σαούλ. Ναι, λέει, αλλά με οργή έδωσα τον άρχοντα, και είχα μέσα στον θυμό μου αγανάκτηση για την αδικία, επειδή αδικήθηκα από εσένα, λέει. Και επειδή σχεδόν απωθήθηκα από τον θρόνο της βασιλείας, τουλάχιστον ως προς αυτό που φάνηκε καλό σε εσένα, οργίστηκα πάρα πολύ. Όμως τον ανέδειξα, λέει, αν και γνώριζα ότι το πράγμα δεν ήταν αναγκαίο για την ωφέλειά σας, αλλά για να σας πληροφορήσει καλά η ίδια η πείρα των πραγμάτων ότι και σε αυτό σκεφτήκατε διεστραμμένα και ανώφελα. Διότι πού είναι τώρα, ή ποια ωφέλεια θα μπορούσε πλέον να προέλθει από αυτόν για εκείνους που δέχονται πόλεμο; Αλλά αν ήσουν και πάλι υπό τη δική μου προστασία και το δικό μου χέρι, οπωσδήποτε θα φαινόσουν ανώτερος από τους εχθρούς. Επομένως, είναι «μάταιη η σωτηρία που προέρχεται από άνθρωπο» σύμφωνα με το γεγραμμένο, και «ψεύτικο το άλογο για τη σωτηρία», καθώς και η ελπίδα στους άρχοντες. Αλλά ο Θεός λυτρώνει και μάλιστα πολύ εύκολα εκείνους που επιλέγει, και εκείνους που βλέπει να στηρίζουν έμπρακτα την ελπίδα τους σε αυτόν. <Ο Εφραΐμ, η αμαρτία του είναι κρυμμένη· πόνοι σαν της γυναίκας που γεννά θα έρθουν σε αυτόν. Αυτός είναι ο φρόνιμος γιος σου, διότι δεν θα αντέξει στη συντριβή των τέκνων.> Αυτό νομίζω ότι σημαίνει το «Συνέλαβε πόνο, και γέννησε ανομία». Διότι στην αρχή ο Ιεροβοάμ, για να μην εκπέσει από την εξουσία, επειδή ο Ισραήλ ήθελε να προσφέρει τις θυσίες σύμφωνα με τον νόμο, και για την αιτία αυτή ανέβαινε στα Ιεροσόλυμα, επινόησε τις χρυσές δαμαλίδες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες