Καὶ τοῦτο ἦν ἄρα τὸ πρὸς αὐτὸν εἰρημένον δι᾽ ἑνὸς τῶν ἁγίων προφητῶν, Ἐπιστράφηθι, Ἰσραὴλ, πρὸς Κύριον τὸν Θεόν σου, διότι ἠσθένησας ἐν ταῖς ἀδικίαις σου. Εἴρηται δὲ καὶ περὶ αὐτῶν διὰ φωνῆς Ἱερεμίου παρὰ τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ· «Ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι ἐπὶ τὸν λαὸν τοῦτον ἀσθένειαν, καὶ ἀσθενήσουσιν ἐν αὐτῇ πατέρες, καὶ υἱοὶ ἅμα, γείτων καὶ ὁ πλησίον αὐτοῦ ἀπολοῦνται.» Ἀποπέπτωκε γὰρ ὁλοτρόπως ὁ Ἰσραὴλ, διὰ τὴν εἰς Χριστὸν ἀσέβειαν, τοῦ καὶ ὅλως δύνασθαί τι πληροῦν τῶν τελεῖν εἰωθότων ἐξαίρετον ζωήν. Ἀλλ᾽ ἐξεγείρου, φησὶν, ὡς ἐν ἀρχῇ ἡμέρας, ὡς ἐν γενεᾷ αἰῶνος, ὥστε σε πρὸς τοῦτο δραμεῖν, καὶ ἀναφοιτῆσαι πάλιν εἰς ὅπερ ἦσθα καὶ ἐν ἀρχαῖς, ὅτε παρήχθη πρὸ, ὕπαρξιν ἡ ἀνθρώπου φύσις, ἤγουν ὁ πρῶτος ἄνθρωπος, πρὶν ἁλῶναι βρόχοις σκαιότητος διαβολικῆς, καὶ ποιήσασθαι παρ᾽ οὐδὲν τὴν δοθεῖσαν ἐντολήν. Ἀναμορφοῖ μὲν γὰρ ἡμᾶς εἰς ἐκεῖνον Χριστὸς, καὶ τὸ ἀρχαῖον τῆς φύσεως κάλλος ἐν ἡμῖν ἀναζωγραφεῖ, τοὺς ἑαυτοῦ χαρακτῆρας ἐντιθείς· γεγόναμεν γὰρ κατ᾽ εἰκόνα καὶ ὁμοίωσιν αὐτοῦ. Γράφει γοῦν ὁ πανάριστος Παῦλος τοῖς μετὰ τὴν πίστιν εἰς τὴν τοῦ νόμου σκιὰν ἐξ ἀμαθίας παρενηνεγμένοις· «Τεκνία, οὓς πάλιν ὠδίνω, ἄχρις οὖ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν.» <Οὐ σὺ εἶ ἡ ἐρημοῦσα θάλασσαν, ὕδωρ ἀβύσσου πλῆθος;
Μετάφραση
Και αυτό ήταν λοιπόν εκείνο που είχε ειπωθεί προς αυτόν μέσω ενός από τους αγίους προφήτες: Επίστρεψε, Ισραήλ, προς τον Κύριο τον Θεό σου, διότι ασθένησες εξαιτίας των αδικιών σου. Έχει ειπωθεί δε και για αυτούς μέσω της φωνής του Ιερεμία από τον Σωτήρα όλων μας Χριστό: «Ιδού, εγώ επιφέρω σε αυτόν τον λαό ασθένεια, και θα ασθενήσουν από αυτήν πατέρες και υιοί μαζί, ο γείτονας και ο πλησίον του θα χαθούν.» Διότι ο Ισραήλ έχει εκπέσει ολοκληρωτικά, εξαιτίας της ασέβειάς του προς τον Χριστό, από το να μπορεί γενικά να εκπληρώσει οτιδήποτε από όσα συνήθως επιτελούν μια εξαίρετη ζωή. Αλλά «εξέγερσου», λέει, «όπως στην αρχή της ημέρας, όπως σε γενεά αιώνος», ώστε να τρέξεις προς αυτό, και να ανέλθεις πάλι σε εκείνο που ήσουν και στις αρχές, όταν παρήχθη στην ύπαρξη η ανθρώπινη φύση, δηλαδή ο πρώτος άνθρωπος, πριν συλληφθεί στις παγίδες της διαβολικής σκαιότητας και πριν θεωρήσει ως μηδαμινή την εντολή που του δόθηκε. Διότι ο Χριστός μάς αναμορφώνει σύμφωνα με εκείνον, και αναζωγραφίζει μέσα μας το αρχαίο κάλλος της φύσης, ενθέτοντας τα δικά του χαρακτηριστικά· διότι δημιουργηθήκαμε κατ' εικόνα και καθ' ομοίωσή του. Γράφει λοιπόν ο πανάριστος Παύλος προς εκείνους που μετά την πίστη είχαν παρασυρθεί από αμάθεια στη σκιά του νόμου: «Τεκνία μου, για τα οποία πάλι δοκιμάζω ωδίνες, μέχρις ότου μορφωθεί ο Χριστός μέσα σας.» <Δεν είσαι εσύ εκείνη που ερημώνει τη θάλασσα, το πλήθος του ύδατος της αβύσσου;>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες