Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 14:4

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

᾿Ασσοὺρ οὐ μὴ σώσῃ ἡμᾶς, ἐφ᾿ ἵππον οὐκ ἀναβησόμεθα· οὐκέτι μὴ εἴπωμεν· θεοὶ ἡμῶν, τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν ἡμῶν· ὁ ἐν σοὶ ἐλεήσει ὀρφανόν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
Τὸν δέ γε τῆς πρὸς Θεὸν ἐπιστροφῆς καταλειαίνει τρόπον· ἔσεσθαι γὰρ ἐν ἀμείνοσι καὶ ἐν φειδοῖ τῇ παρὰ Θεῷ τοὺς ἡμαρτηκότας εὖ μάλα φησὶν, οὐ τὰ ἐκ πλούτου προσάγοντας, οὐ χρυσὸν ἀναθέντας, οὐ σκεύεσιν ἀργυροῖς τιμᾶν ᾑρημένους, οὐ βουθυσίαις, οὐ μήλων σφαγαῖς εὐφραίνοντας, ἀλλ᾽ εἰ χαρίσαιντο λόγους, καὶ εὐστομεῖν ἕλοιντο τὸν τῶν ὅλων Δεσπότην ἐκμειλισσόμενοι. λάβετε γὰρ μεθ᾽ ἑαυτῶν λόγους, εἴπατε τῷ Θεῷ, ὅπως μὴ λάβητε ἀδικίαν καὶ λάβητε ἀγαθὰ, τουτέστιν ἵνα μὴ ταῖς ἀδικίαις ἰσομέτρως κολάζησθε, καταπλουτῆτε δὲ μᾶλλον ταῖς τῶν ἀγαθῶν χορηγίαις, ἐπαγγείλασθε δὲ προσκομίζειν αὐτῷ τὰ ἀπὸ χειλέων, χαριστηρίους ᾠδὰς καὶ ἐξομολόγησιν. γλώσσης γὰρ τὰ τοιάδε καρποί. πλὴν ἐκεῖνο βοᾶτέ φησι, καὶ ἀραρότως ἐπαγγέλλεσθε, ὡς οὔτε Ἀσοὺρ σώσει ἡμᾶς, οὔτε μὴν ἔφιπποι ἀναβησόμεθα· ἀλλ᾽ οὐδὲ ἐροῦμεν ἔτι Θεοὶ ἡμῶν, τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν ἡμῶν. ἦσαν γὰρ οὗτοι τῆς ἀποστασίας οἱ τρόποι. διὰ ταῦτα προσκεκρούκασιν, ὅτι καὶ λελατρεύκασιν εἰδώλοις, καὶ τὸν ἀεὶ σώζοντα Θεὸν ἀτιμάσαντες, ταῖς ἐξ ἀνθρώπων ἐπικουρίαις προσνενεμήκασι τὴν ἐλπίδα. καὶ πολεμούντων μὲν αὐτοῖς τῶν Αἰγυπτίων, ἐπεκαλοῦντο τὸν Ἀσσύριον· Ἀσσυρίων δὲ πάλιν ὅπλα κατὰ τῆς Σαμαρείας ἠρμένων, κατεμισθοῦντο χρήμασι τοὺς τῶν Αἰγυπτίων ἱπποτοξότας, ἤγουν τοὺς τῆς ἐν πολέμοις ἱππικῆς ἐπιστήμονας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εξομαλύνει δε τον τρόπο της επιστροφής προς τον Θεό. Διότι λέγει πολύ καθαρά ότι αυτοί που έχουν αμαρτήσει θα βρεθούν σε καλύτερη κατάσταση και θα τύχουν της φειδούς του Θεού, όχι προσφέροντας από τον πλούτο τους, ούτε αφιερώνοντας χρυσό, ούτε επιλέγοντας να τον τιμήσουν με ασημένια σκεύη, ούτε ευφραίνοντάς τον με θυσίες βοδιών και σφαγές προβάτων, αλλά εάν του προσφέρουν λόγια, και επιλέξουν να υμνούν με τα χείλη τους, εξευμενίζοντας τον Δεσπότη των όλων. Διότι λάβετε μαζί σας λόγια, πείτε στον Θεό, για να μη λάβετε αδικία και λάβετε αγαθά, δηλαδή για να μην τιμωρηθείτε ισόμετρα με τις αδικίες σας, αλλά μάλλον να πλουτίσετε με τις χορηγίες των αγαθών, και υποσχεθείτε να του προσφέρετε αυτά που προέρχονται από τα χείλη, ευχαριστήριες ωδές και εξομολόγηση. Διότι τα τέτοια είναι καρποί της γλώσσας. Πλην όμως να φωνάζετε εκείνο, λέγει, και να υπόσχεσθε σταθερά, ότι ούτε ο Ασσούρ θα μας σώσει, ούτε σε άλογα θα ανεβούμε· αλλά ούτε θα πούμε πλέον στα έργα των χεριών μας, είστε θεοί μας. Διότι αυτοί ήσαν οι τρόποι της αποστασίας. Εξαιτίας αυτών προσέκρουσαν, διότι και είδωλα λάτρευσαν, και αφού ατίμασαν τον Θεό που πάντοτε σώζει, εναπόθεσαν την ελπίδα τους στις ανθρώπινες βοήθειες. Και όταν μεν τους πολεμούσαν οι Αιγύπτιοι, επικαλούνταν τον Ασσύριο· όταν δε πάλι τα όπλα των Ασσυρίων είχαν υψωθεί κατά της Σαμάρειας, μίσθωναν με χρήματα τους ιπποτοξότες των Αιγυπτίων, δηλαδή εκείνους που γνώριζαν καλά την ιππική πολεμική τέχνη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
ταύτῃτοι καὶ ἤκουον Θεοῦ λέγοντος ἐναργῶς “Οὐαὶ οἱ καταβαίνοντες εἰς Αἴγυπτον ”ἐπὶ βοήθειαν, οἱ ἐφ᾽ ἵπποις πεποιθότες καὶ ἐφ᾽ ἅρμασιν·” ἐγελῶντο δὲ, καὶ μάλα δικαίως, προασπιστὴν ποιεῖσθαι σπουδάζοντες “Αἰγύπτιον ἄνθρωπον καὶ οὐ Θεὸν, ἵππων ”σάρκας,” κατὰ τὸ γεγραμμένον. οὐκοῦν ἀποφοιτᾶν ἐπαγγέλλονται καὶ τοῦ λατρεύειν εἰδώλοις καὶ τοῦ τὰς ἐλπίδας ἐπ᾽ ἀνθρώποις ἔχειν ἔτι. ἐπανόρθωσις δὲ αὕτη τῶν ἤδη προεπταισμένων, καλοῦσα πρὸς ἡμερότητα τὸν τῶν ὅλων Δημιουργὸν, τὸν διὰ φωνῆς Προφήτου λέγοντα “Ἀποσ- ”τροφῇ ἀποστρέψατε ἀπὸ τῶν ἀνομιῶν ὑμῶν, οἶκος τοῦ “Ἰσραὴλ, καὶ οὐκ ἔσονται ὑμῖν εἰς κόλασιν ἀδικίας.” <Ὁ ἐν σοὶ, ἐλεήσει ὀρφανόν.> Αὕτη τοῦ Προφήτου φωνὴ προτρέποντος εἰς μετάγνωσιν, καὶ τοῦ Δεσπότου τὴν γαληνότητα καθιστάντος ἐναργῆ, καὶ τὸν ὄκνον ὑποτεμνομένου τοῦ μεταγινώσκειν ἐθέλοντος. μὴ γὰρ ἐνδοιάσῃς, φησὶν, ὦ Ἰσραὴλ, ὅτι τεύξῃ τῶν κατ᾽ εὐχὴν, εἰ προσκομίσειας τὴν μετάγνωσιν. ὁ γὰρ ἐν σοὶ Θεὸς ἐλεεῖν οἶδε καὶ κατοικτείρειν ὀρφανούς. οὕτω που φησὶ καὶ ὁ θεσπέσιος Δαυείδ “Ὀρφανὸν καὶ χήραν ἀναλήψεται,” ἐξ ἑνὸς οἶμαι πράγματος, ἤγουν ἐκ προσώπων τῶν ὅτι μάλιστα κατελεεῖσθαι πεφυκότων, τῆς θείας τε καὶ ἀποῤῥήτου φύσεως καταδεικνὺς τὸ φιλάνθρωπον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό ακριβώς άκουγαν τον Θεό να λέει ξεκάθαρα: «Αλίμονο σε εκείνους που κατεβαίνουν στην Αίγυπτο για βοήθεια, που έχουν εμπιστοσύνη σε άλογα και σε άρματα». Και χλευάζονταν, και πολύ δίκαια, επειδή φρόντιζαν να κάνουν προστάτη τους «Αιγύπτιο άνθρωπο και όχι Θεό, σάρκες αλόγων», σύμφωνα με τα γραφόμενα. Επομένως, υπόσχονται να απομακρυνθούν και από τη λατρεία των ειδώλων και από το να στηρίζουν πλέον τις ελπίδες τους σε ανθρώπους. Αυτή δε η επανόρθωση των προηγούμενων σφαλμάτων προκαλεί την πραότητα του Δημιουργού των όλων, ο Οποίος λέει μέσω της φωνής του Προφήτη: «Αποστραφείτε πλήρως από τις ανομίες σας, οίκος του Ισραήλ, και δεν θα σας γίνουν αφορμή για τιμωρία της αδικίας». <Αυτός που είναι μέσα σου, θα ελεήσει το ορφανό.> Αυτή είναι η φωνή του Προφήτη που προτρέπει σε μετάνοια, και καθιστά φανερή τη γαλήνη του Δεσπότη, και αποκόπτει τον δισταγμό εκείνου που θέλει να μετανοήσει. Διότι, μη διστάσεις, λέει, Ισραήλ, ότι θα πετύχεις όσα εύχεσαι, εάν προσφέρεις τη μετάνοιά σου. Επειδή ο Θεός που είναι μέσα σου γνωρίζει να ελεεί και να σπλαγχνίζεται τα ορφανά. Έτσι κάπου λέει και ο θεσπέσιος Δαβίδ: «Ορφανό και χήρα θα περιθάλψει», αποδεικνύοντας τη φιλανθρωπία της θείας και ανερμήνευτης φύσεως από ένα, νομίζω, πράγμα, δηλαδή από τα πρόσωπα που εκ φύσεως αξίζουν την ιδιαίτερη ευσπλαγχνία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες