οὐκοῦν συνεισφέρεται καὶ ἡ τῶν ἐθνῶν κλῆσις, καὶ ἡ πρὸς Θεὸν οἰκείωσις ἐν Χριστῷ διὰ πίστεως καὶ ἁγιασμοῦ· κατασημαίνεται δὲ πρὸς τούτῳ καὶ ἡ τῶν πνευματικῶν χορηγία, καὶ τῆς χάριτος τὸ ἀμφιλαφὲς, δῆλον δὲ ὅτι τῆς ἐν Χριστῷ. <Ἔσομαι ὡς δρόσος τῷ Ἰσραήλ.> Πάντως που καταπιαίνουσα καὶ κατάρδουσα τὸν νοῦν τῶν κεκλημένων εἰς μετάγνωσιν, τῇ ἄνωθεν παρακλήσει, δῆλον δὲ ὅτι τῇ διὰ Πνεύματος· ἄνωθεν γὰρ ἡ δρόσος. <Ἀνθήσει ὡς κρίνον.> Ἐκδώσει φησὶ τὸ εὐῶδες ἐν Χριστῷ, καὶ τῆς εὐαγοῦς πολιτείας τὴν εὐοσμίαν, καὶ ἀπόλεκτον ἄνθος ἔσται λοιπόν. <Καὶ βαλεῖ τὰς ῥίζας αὐτοῦ ὡς λίβανος, πορεύσονται οἱ κλάδοι αὐτοῦ.> Ὅτι μὴ εὐκατάσειστος τῶν πιστευόντων ὁ νοῦς, οὐδὲ οἷον ἕτοιμος εἰς τὸ νικᾶσθαι πνεύμασι πονηροῖς, διὰ τούτου δηλοῖ. ἔσται γὰρ οὕτως ἀσφαλὴς καὶ ἐρηρεισμένος, καθάπερ ἀμέλει καὶ τὸ τοῦ λιβάνου φυτὸν, ὃ καθίησι μὲν εἰς βάθος πολὺ τὴν ῥίζαν· τοῖς γεμὴν ἄνωθεν κλάδοις, οὐ μετρίως εὐρύνεται. σπαταλώσης γὰρ τῆς ῥίζης, ἁδραί που πάντως εἰσὶ καὶ αἱ τῶν ὀρπήκων ἐκδόσεις. <Καὶ ἔσται ὡς ἐλαία κατάκαρπος.> Ἀειθαλὴς δηλονότι καὶ εὔκαρπος· τοιοῦτον γὰρ τὸ φυτόν. <Καὶ ἡ ὄσφρανσις αὐτοῦ ὡς λιβάνου.> Εὐοσμότατον κομιδῇ τοῦ λιβάνου τὸ χρῆμα. ταύτῃτοι καὶ ὡς ἱερὸν τῷ Θεῷ, καὶ ὁ Μωυσέως αὐτὸ κατεχρησμῴδησε νόμος. Λιβάνῳ γὰρ δεῖν καταπάττεσθαι τὴν προσαγομένην σεμίδαλιν εἰς θυσίαν, διετύπου πολλαχῶς.
Μετάφραση
Επομένως, εισάγεται συγχρόνως και η κλήση των εθνών, και η οικείωση με τον Θεό εν Χριστώ μέσω της πίστης και του αγιασμού. Επισημαίνεται δε επιπλέον και η χορήγηση των πνευματικών χαρισμάτων, καθώς και η αφθονία της χάριτος, προφανώς της εν Χριστώ. «Θα είμαι σαν δροσιά στον Ισραήλ.» Οπωσδήποτε τρέφοντας και ποτίζοντας τον νου αυτών που έχουν κληθεί σε μετάνοια, με την άνωθεν παρηγοριά, προφανώς μέσω του Πνεύματος· διότι η δροσιά έρχεται από άνωθεν. «Θα ανθίσει σαν κρίνο.» Θα αναδίδει, λέει, την ευωδία εν Χριστώ και την ευοσμία της ευσεβούς πολιτείας, και θα γίνει λοιπόν ένα εκλεκτό άνθος. «Και θα απλώσει τις ρίζες του σαν τον λίβανο, θα προχωρήσουν τα κλαδιά του.» Με αυτό φανερώνει ότι ο νους των πιστών δεν κλονίζεται εύκολα, ούτε είναι έτοιμος να νικηθεί από τα πονηρά πνεύματα. Διότι θα είναι τόσο ασφαλής και στερεωμένος, ακριβώς όπως και το δέντρο του λιβάνου, το οποίο από τη μία απλώνει τη ρίζα του σε μεγάλο βάθος· ενώ με τα επάνω κλαδιά του, απλώνεται σε μεγάλο εύρος. Διότι όταν η ρίζα αναπτύσσεται πλούσια, οπωσδήποτε είναι εύρωστη και η έκπτυξη των κλαδιών. «Και θα είναι σαν κατάκαρπη ελιά.» Αειθαλής δηλαδή και εύκαρπος· διότι τέτοιο είναι αυτό το φυτό. «Και η ευωδία του σαν του λιβάνου.» Πραγματικά, εξαιρετικά εύοσμο πράγμα είναι ο λίβανος. Γι' αυτό ακριβώς και ο νόμος του Μωυσή τον θέσπισε ως ιερό για τον Θεό. Διότι καθόριζε με πολλούς τρόπους ότι το σιμιγδάλι που προσφερόταν για θυσία έπρεπε να πασπαλίζεται με λίβανο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες