Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 14:8

Ευώδης λοιπόν θα είναι, λέγει, ο καρπός των κεκλημένων και ευπρόσδεκτος ως θυσία στον φιλάρετο Θεό. «Θα επιστρέψουν και θα καθίσουν κάτω από τη σκέπη του». Θα παύσουν, λέγει, από τα παλαιά εγκλήματα και θα επιστρέψουν με σθένος στη λατρεία του «ζωντανού και αληθινού Θεού», και θα υποταχθούν σε Αυτόν αποκλειστικά, μην περιμένοντας από άλλον τη σωτηρία από τους εχθρούς τους, παρά μόνο από Αυτόν. Εκπληρώνοντας αυτό άριστα η εξ εθνών Εκκλησία, λέγει για τον Σωτήρα των πάντων στο Άσμα Ασμάτων: «Στη σκιά του επιθύμησα και κάθισα». Σε όσους συνηθίζουν να πράττουν αυτό, ας απευθυνθεί λέγοντας και ο θεσπέσιος Δαβίδ: «Την ημέρα ο ήλιος δεν θα σε κατακάψει, ούτε η σελήνη τη νύχτα». Αυτό πραγματοποιούνταν από τον Θεό στους αρχαιότερους, καθώς νεφέλη τους επισκίαζε στην έρημο και φανέρωνε με ωραίο τρόπο την άνωθεν και από τον Θεό σκηνή. Πολύ σωστά λέγει και το «θα καθίσουν», ώστε να νοηθεί μέσω αυτού το σταθερό και ασφαλώς θεμελιωμένο φρόνημα εκείνων που επιστρέφουν. «Θα ζήσουν και θα χορτάσουν από σίτο». Αυτές είναι οι αξιόλογες δωρεές της επιστροφής και της σταθερότητας. Διότι, λέγει, θα γίνουν μέτοχοι της αιώνιας ζωής, και θα έχουν αφθονία δύναμης, προφανώς και πνευματικής. Αυτό νομίζω ότι δηλώνει το ότι θα στηριχθούν με σίτο. Έχει γραφτεί δε, ότι «Ο άρτος στηρίζει την καρδιά του ανθρώπου».

«Την ελυμήνατο αγριόχοιρος από το δάσος, και άγριος όνος την κατέφαγε». Διότι έχει παραδοθεί σαν για καταπάτηση σε όσους επιθυμούν να αδικούν, ως βοσκή σε χοίρους και όνους, δηλαδή στις ηδονές και στις αλογίες. Γι' αυτόν τον λόγο έχει μαραθεί. Όμως άνθισε ξανά εν Χριστώ το μνημόσυνό του, προφανώς του Ισραήλ· και λέει «μνημόσυνο», επειδή δεν πίστεψαν όλοι, αλλά το υπόλειμμα έχει διατηρηθεί σαν ανάμνησή του. Έχει δε γίνει στον Εφραΐμ, δηλαδή στον Ισραήλ, η χάρη του Θεού σαν κρασί του Λιβάνου, δηλαδή ευωδιαστό και που ελάχιστα υπολείπεται του λιβανιού ως προς την ευωδία. Τέτοιος είναι και ο λόγος του Χριστού, και για αυτόν λέει ο μακάριος Δαβίδ: «Οίνος ευφραίνει καρδίαν ανθρώπου», τον οποίο ο ιερός λόγος μάς παροτρύνει να σπεύσουμε με μεγάλη προθυμία να γευθούμε· διότι λέει τα εξής: «Φάγετε και πίετε, και μεθύστε οι πλησίον». Διότι τα δωρήματα του Χριστού ποτέ δεν προκαλούν κορεσμό στους αγίους, και όταν λαμβάνονται μέχρι μέθης είναι πιο ωφέλιμα. «Τι σχέση έχει πλέον αυτός με τα είδωλα;» Διότι, λέγει, εάν βρεθεί σε αφθονία και συμμετοχή αυτών των τόσο σεπτών και άνωθεν αγαθών, θα απομακρυνθεί εντελώς από την επιθυμία να πλανάται και να προσκολλάται στα έργα των ίδιων του των χεριών. Διότι έχοντας έλλειψη από ποιο αγαθό πλέον, θα αναζητήσει τα παρ' άλλου; Ή μήπως είναι εντελώς ανώφελη για τους πλανημένους μια τέτοια αναζήτηση; Διότι τι θα χαρίσει η άψυχη ύλη σε κάποιους; Στους οποίους και δικαίως ελέχθη από τον Θεό: «Κάντε καλό, και κάντε κακό, και θα γνωρίσουμε ότι είστε θεοί».

Και βέβαια, θέτοντας τον νόμο για το Σάββατο, και διασαφηνίζοντας την αιτία για την οποία δεν έπρεπε να εργάζονται απολύτως καθόλου, λέει: «Για να αναπαυθεί ο δούλος σου, και η δούλη σου, και το υποζύγιό σου, και κάθε κτήνος σου». Αν όμως φαίνεται πως αντιτίθεται σε όσα ειπώθηκαν αυτό που λέγεται μέσω της φωνής του Παύλου: «Μήπως ο Θεός ενδιαφέρεται για τα βόδια;», απαντούμε, ότι είναι φυσικό να καταργούνται οι σκιές του νόμου που κυοφορούν την αλήθεια, ούτε όμως να νομίζουμε ότι ο Δημιουργός των όλων είναι άσπλαχνος. <Πόσο πλήθυνες το έλεός σου, Θεέ.> (B f. 123) Όταν ο Λόγος, όντας Θεός, έλαμψε σε όσους βρίσκονται στη γη με ομοίωμα ανθρώπου, και υπέμεινε τον θάνατο για τη σωτηρία όλων, προφανώς τον κατά σάρκα θάνατο, τότε ακριβώς πληθύνθηκε και το έλεος του Θεού. Διότι δεν λύτρωσε πλέον μόνο τον Ισραήλ όπως παλαιά μέσω του Μωυσή, αλλά η χάρη της σωτηρίας επεκτάθηκε σε όλους τους ανθρώπους, προσελκύοντας μέσω της πίστης στην επίγνωση της αλήθειας και του κατά φύσιν όντος Θεού, και οικειώνοντας μέσω του αγιασμού προς τον Θεό και Πατέρα. <Στη σκέπη των πτερύγων σου θα ελπίσουν.> (B f. 123) Βρεθήκαμε λοιπόν κάτω από τις πτέρυγες, δηλαδή κάτω από τη σκέπη του Χριστού, ώστε να λέμε και εμείς εκείνο του Άσματος Ασμάτων: «Στη σκιά του επιθύμησα, και κάθισα». Και ο ίδιος ο Σωτήρας λέει κάπου: «Εγώ είμαι σαν σκιερή άρκευθος». Πράγματι, έχουν βρεθεί υπό τις πτέρυγές του.