Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 2:12

Αν, βέβαια, επιλέξει κανείς να εννοήσει ότι οι Ιουδαίοι κατά καιρούς θα στερηθούν τον σίτο και τον οίνο, έχοντας εκπέσει της μυστικής ευλογίας, θα το έχει κατανοήσει ορθά. Ως «οθόνια», λέει, εννοεί την τρόπον τινά περιστολή και την άνωθεν βοήθεια, υπό την οποίαν βρισκόμενος κανείς καθίσταται εύσχημος. Αν όμως βρεθεί εκτός αυτής, δεν θα είναι πλέον περικαλλής, αλλά θα καταστεί πάρα πολύ άσχημος και θα παραμείνει τρόπον τινά γυμνός μέσα στον κόσμο. Έτσι, λοιπόν, θα κατανοήσεις την αφαίρεση των οθονίων, προκειμένου να μην καλύπτεται πλέον η ασχημοσύνη της. Εξαγγέλλει δε ότι θα αποκαλύψει την ακαθαρσία της, και μάλιστα ενώπιον των εραστών της, με ποιον άραγε τρόπο; Αναφέραμε μόλις προηγουμένως ότι, όταν περιπέσει στους σκολοπές, δηλαδή στα δεινά από τον πόλεμο και στις συμφορές που είναι ικανές να προκαλέσουν μεγάλη κατάπληξη, θα παραμελήσει ακόμη και εκείνους που θεωρούσε θεούς της, μη έχοντας την ευχέρεια να τους προσφέρει θυσίες ούτε βέβαια όντας ικανή να εκπληρώσει τα συνηθισμένα προς δόξαν τους· απεναντίας μάλιστα, θα τους χλευάζει επειδή δεν μπορεί να αποκομίσει καμία ωφέλεια από αυτούς, και θα ονειδίζει κατά κάποιον τρόπο την παντελή τους αδυναμία, λέγοντας: «Θα επιστρέψω στον προηγούμενο άνδρα μου, διότι καλύτερα ήμουν τότε παρά τώρα». Όταν λοιπόν, λέει, την απεκδύσω από τη δική μου βοήθεια, και εκείνη περιπέσει στα δεινά και αθετήσει την τιμή και την αγάπη προς αυτούς, τότε θα φανεί άσχημη και ενώπιόν τους, έχοντας αποδοκιμάσει ακόμη και αυτούς με σαθρό και κλονισμένο νου.

Διότι, όσον αφορά αυτό που είναι ευχάριστο και προσφιλές σε εκείνους, θα πρέπει μάλλον να φαίνεται ότι υπομένει καρτερικά, και να μην λησμονεί αυτά που εκείνοι εγκρίνουν, ούτε όταν βρίσκεται στις έσχατες συμφορές. Επομένως, σε ό,τι αφορά το δικό τους θέλημα, ο Ισραήλ είναι ανάρμοστος απέναντί τους, αφού δεν προτίμησε να αγαπά για πάντα εκείνους που εξέλαβε ως θεούς. Μου φαίνεται δε ότι κάτι παρόμοιο λέει ο μακάριος Ηλίας: «Έως πότε θα χωλαίνετε και στα δύο σας γόνατα; Αν ο Κύριος είναι ο Θεός, πορευθείτε οπίσω Του· αν πάλι είναι ο Βάαλ, πορευθείτε οπίσω του»· πράγμα που αλλού λέει: «Ή στον Βάαλ ως Βάαλ, ή στον Θεό ως Θεό». Το ότι δε κανείς δεν μπορεί να απαλλάξει αυτούς που έχουν άπαξ υποπέσει στη θεία οργή, ούτε μπορεί κάποιος να ανορθώσει αυτόν που έχει καταρριφθεί από τον Θεό, το απέδειξε λέγοντας: «Κανείς δεν πρόκειται να την γλιτώσει από το χέρι μου». «Και θα καταργήσω όλες τις χαρές της, τις εορτές της και τις νουμηνίες της, τα σάββατά της και όλες τις πανηγύρεις της». Διότι εκείνοι που έχουν ολοκληρωτικά περιπλακεί σε τόσο σκληρά και αναπόφευκτα δεινά, ώστε να βρεθούν υπό βαρβαρικό χέρι και να υπηρετούν τους εχθρούς ως αιχμάλωτοι πολέμου, πώς θα μπορούσαν να εορτάσουν; Ή ποια ευκαιρία χαράς θα μπορούσαν να έχουν, αυτοί που είναι καταβεβλημένοι από τόσο πικρές μέριμνες, και που λιώνουν από αφόρητες λύπες;

Διότι εκείνοι που περίμεναν ότι θα γίνουν σωτήρες τους ως θεοί, αυτοί ακριβώς καταστρέφονται μαζί με εκείνους που συνήθιζαν να τους προσκυνούν. Και θα κατακαούν και τα μισθώματά της, και θα οδηγηθούν σε αφανισμό, λέγει, όλα τα είδωλά της. Με τον όρο «μισθώματα» που κατακαίγονται μαζί με τα είδωλα, προφανώς υποδηλώνει τα αναθήματα. Διότι προσέφεραν στους ειδωλολατρικούς ναούς προς δόξαν των ειδώλων προσφορές από τον προσωπικό τους πλούτο, και σε εκείνους που δεν μπορούσαν ούτε είχαν τη δύναμη να προσφέρουν καμία ωφέλεια, ανέθεταν ευχαριστίες σαν μισθό και ανταπόδοση για όσα νόμιζαν ότι λάμβαναν από αυτούς. Θυμόμαστε δε ότι και δια φωνής του Ωσηέ κατηγορούσε τη Συναγωγή των Ιουδαίων, λέγοντας τα εξής: «Και αυτή δεν αναγνώρισε ότι εγώ της έδωκα το σιτάρι και το κρασί και το λάδι, και πλήθυνα σε αυτήν το ασήμι και το χρυσάφι. Εκείνη όμως κατασκεύασε ασημένια και χρυσά για τον Βάαλ»· επομένως, είναι ολοφάνερα τα αναθήματα. Και ότι ο παράφρων Ισραήλ θεωρούσε την ευημερία του ως μισθώματα και ανταπόδοση της επιμέλειάς του στην πλάνη, θα το κατανοήσεις εξίσου όταν ο Θεός λέγει πάλι: «Και θα αφανίσω το αμπέλι της και τις συκιές της, για τα οποία είπε: Αυτά είναι τα μισθώματά μου που μου έδωσαν οι εραστές μου». Διότι νόμιζε, όπως είπα, ότι με τις βουλές των ειδώλων και με πλούτο καυχιέται και απολαμβάνει τρυφηλό βίο και ευημερεί. Επομένως, είναι τυφλός ο νους των πλανωμένων.

Πολέμησε δε, όπως είπα, και τη Συναγωγή των Ιουδαίων κατά καιρούς ο Θεός των όλων, και επέβαλε τιμωρία για την ασέβεια απέναντι στον Χριστό, αναδεικνύοντάς την γυμνή και άσχημη και εντελώς στερημένη από την άνωθεν περιβολή. Και αυτό το προανήγγειλε διαμέσου της φωνής του Ωσηέ, λέγοντας: «Γι' αυτό θα επιστρέψω και θα πάρω πίσω τον σίτο μου στην εποχή του και τον οίνο μου στον καιρό του, και θα αφαιρέσω τα ιμάτιά μου και τα λινά μου υφάσματα, ώστε να μην καλύπτουν την αισχύνη της· και τώρα θα αποκαλύψω την ακαθαρσία της ενώπιον των εραστών της, και κανένας δεν πρόκειται να την γλυτώσει από το χέρι μου». Διότι η μεν Εκκλησία που προήλθε από τα έθνη θα δοξολογήσει λέγοντας: «Ας αγαλλιάσει η ψυχή μου για τον Κύριο· διότι με ενέδυσε με ιμάτιο σωτηρίας και με χιτώνα ευφροσύνης»· η δε, όπως είπα, φαίνεται πλέον γυμνή και άσχημη και δίχως κάλλος, μη έχοντας την περιβολή των θείων χαρισμάτων, έγινε δε και παράδειγμα προς αποφυγή και βδελυρότατη, πάσχοντας από κάθε είδους κοσμική ακαθαρσία. <Και θα συμβεί, καθένας που σε βλέπει θα απομακρυνθεί από εσένα και θα πει: Άθλια Νινευή, ποιος θα την θρηνήσει; Από πού να ζητήσω παρηγοριά για αυτήν;> Εάν κάποιος, λέγει, από εκείνους που γνώριζαν από παλιά τη δύναμή σου σε δει πεσμένη και ερημωμένη, θα θρηνήσει δυνατά και θα απομακρυνθεί γοργά, λέγοντας το εξής: Ποιος θα την θρηνήσει; Τα λέει αυτά, επειδή δεν υπάρχει πλέον κανένας, δηλαδή δεν έχει απομείνει κανένας που να μπορεί έστω και μόνο να τη θρηνήσει.