Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 2:20

Διότι με τη λέξη Βααλείμ, κατά κοινή ομολογία, υποδηλώνονται τα είδωλα. Αποτελούσε δε συνήθεια για τις γυναίκες των Εβραίων να αποκαλούν τους συζύγους τους με τα ονόματα των ψευδώνυμων θεών, και αυτός ήταν ένας εξαιρετικός τρόπος για να τους τιμούν. Λένε μάλιστα ότι την αρχή αυτού του πράγματος την έκανε ο Νίνος ο Βαβυλώνιος, ο οποίος μετονόμασε τον ίδιο του τον πατέρα σε Βήλο, από το είδωλο που είχαν, δηλαδή τον Βηλ. Ότι λοιπόν θα παύσει και αυτή η τόσο αισχρή συνήθεια, το φανέρωσε λέγοντας: «Θα με καλέσει: Ο άνδρας μου, και δεν θα με καλέσει πλέον Βααλείμ». Διότι, εάν επιλέξει, λέει, να με ονομάσει ίσως σύζυγό της, οπωσδήποτε θα με προσφωνήσει: «Ο άνδρας μου», και δεν θα με καλέσει πλέον τιμώντας με με τα ονόματα των ειδώλων. Γι' αυτόν τον λόγο, λέει, ότι: «Θα εξαλείψω τα ονόματα των Βααλείμ από το στόμα της, και δεν θα μνημονεύσουν πλέον τα ονόματά τους». <Και θα συνάψω μαζί τους εκείνη την ημέρα διαθήκη με τα θηρία του αγρού και με τα πετεινά του ουρανού και με τα ερπετά της γης, και τόξο και ρομφαία και πόλεμο θα συντρίψω από τη γη.> Στα όσα ήδη αναγνώστηκαν προηγουμένως, έλεγε ότι: «Και θα αφανίσω την άμπελό της και τις συκιές της, για τα οποία είπε: Αυτές είναι οι αμοιβές μου που μου έδωσαν οι εραστές μου»· και πρόσθετε σε αυτά ότι: «Θα τα καταφάγουν τα θηρία του αγρού και τα πετεινά του ουρανού και τα ερπετά της γης».

«Διότι θα συντρίψω τόξο και ρομφαία», πράγμα που θα διαπιστώσουμε ότι έχει πραγματοποιηθεί και ιστορικά. Επειδή, όταν οι επιφανέστατοι στρατηγοί των Ρωμαίων ανέλαβαν την εξουσία επί πάντων και υπέταξαν την οικουμένη, καθώς ο Θεός τούς απένειμε αυτή τη δόξα κατά θεία οικονομία, οι μεν Πέρσες περιορίστηκαν στη φροντίδα μόνο του δικού τους κράτους, οι δε επιδρομές των άλλων βαρβάρων εναντίον χωρών και πόλεων τερματίστηκαν. Και το γεγονός αυτό το υπενθυμίζει σαφώς ο μακάριος Ησαΐας λέγοντας: «Και θα σφυρηλατήσουν τα μαχαίρια τους για να τα κάνουν άροτρα και τις λόγχες τους δρέπανα, και δεν θα σηκώσει πλέον έθνος μάχαιρα εναντίον άλλου έθνους, ούτε θα μαθαίνουν πια να πολεμούν». Διότι, έχοντας πλέον βρεθεί κάτω από έναν ζυγό, στράφηκαν μάλλον στην επωφελή φιλεργία και μετέπλασαν τα πολεμικά τους όργανα σε χρήσιμα εργαλεία για τη γεωργία. Θα υπάρξει λοιπόν ειρήνη, λέγει, και οι παλαιοί φοβεροί φόβοι θα παύσουν, καθώς ο Θεός θα τους κατευνάσει και θα ευφραίνει με τα αγαθά της ειρήνης αυτούς που Τον αγαπούν.

Ή και με άλλον τρόπο, αν θέλεις, μπορείς να εκλάβεις τα λεγόμενα. Διότι, όπως είπα, μνηστεύθηκε κάποτε στην Αίγυπτο τη Συναγωγή των Ιουδαίων· αλλά κατά κάποιον τρόπο μάλλον για άλλον, όχι για τον Εαυτό Του, εννοώ δηλαδή για τον θεσπέσιο Μωυσή, προς τον οποίο είπε κάπου: «Πήγαινε, κατέβα γρήγορα από εδώ· διότι παρανόμησε ο λαός σου, αυτούς που έβγαλες από τη γη της Αιγύπτου». Ακούς πώς παραχώρησε στον Μωυσή τη μνηστευμένη, δηλαδή τον λαό, μη θεωρώντας τον ακόμα άξιο της οικειότητας με τον Εαυτό Του· διότι δεν ήταν ικανός, όπως είπα, ο νόμος ή ο Μωυσής, να ενώσει καθαρά και ολοκληρωτικά με τον Θεό· διότι αυτό είχε διατηρηθεί ως το άριστο των κατορθωμάτων και το αληθώς θεοπρεπές για τον μεσίτη Θεού και ανθρώπων, δηλαδή τον Χριστό, μέσω του οποίου και στον οποίο ενωνόμαστε με τον Θεό. Διότι «Αυτός είναι η ειρήνη μας», σύμφωνα με τις Γραφές, Αυτός που εξάλειψε την αμαρτία που βρισκόταν ανάμεσα, και, αφού μας έκανε καθαρούς, αποπλυμένους και αγιασμένους με το Πνεύμα, μας ένωσε με τον Εαυτό Του, και μέσω του Εαυτού Του με τον Θεό και Πατέρα. <Και θα σε μνηστευθώ για τον Εαυτό μου με δικαιοσύνη και με κρίση και με έλεος και με οικτιρμούς και θα σε μνηστευθώ για τον Εαυτό μου με πίστη, και θα επιγνώσεις τον Κύριο.> Εξηγείται σαφώς ποιος θα ήταν ο τρόπος της ένωσης, και μέσω ποιων πραγμάτων θα προχωρούσε το μυστήριο της οικονομίας. Διότι θα γίνει με δικαιοσύνη, λέει, και με κρίση, και μάλιστα και με έλεος και με οικτιρμούς. Ποια είναι λοιπόν η δικαιοσύνη, τι είναι η κρίση, καθώς επίσης και τι είναι το έλεος, είναι, όπως φαίνεται, αναγκαίο να εξηγήσουμε.

Γκρεμίζει τον Βηλ και θανατώνει τον δράκοντα· ρίχνεται στον λάκκο και διασώζεται, ενώ εκείνοι που ήταν αίτιοι για να ριχτεί εκεί, ρίχνονται μέσα και καταβροχθίζονται από τα λιοντάρια. Ωσηέ. Λαμβάνει την εντολή να πάρει για γυναίκα του μια πόρνη, και τα παιδιά που θα γεννηθούν να τα ονομάσει Ιεζραέλ, «Ουκ ηλεημένη» και «Ου λαός μου». Και κατηγορεί τον λαό για πορνεία· του προλέγει την καταστροφή, καθώς και κάποια γεγονότα μετά την καταστροφή. Το δε χωρίο: «Θα συνάψω διαθήκη με τα θηρία του αγρού, και θα μνηστευθώ με πίστη», μπορεί να εκληφθεί ότι αναφέρεται σε όσους πιστεύουν στον Χριστό. Προστάζεται να πάρει γυναίκα μοιχαλίδα, προαναγγέλλοντας την ερήμωση των Ιουδαίων, και τους προσάπτει πολλά και μεγάλα αμαρτήματα, τόσο στον λαό όσο και στους ιερείς. Τους καταγγέλλει επίσης για μέθη, για μοιχεία και για θυμό. Τους ελέγχει επειδή, μεταθέτοντας την ελπίδα τους από τον Θεό, ήλπιζαν στους Ασσύριους και στηρίζονταν στους Αιγυπτίους. Και τους προλέγει τιμωρίες. Αναφέρει ότι ο Εφραΐμ, επειδή βοηθήθηκε και έγινε ισχυρός, δεν χρησιμοποίησε ορθά την ευημερία του.