Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 3:1

Επομένως, αφού αγνόησαν τον Υιό, δεν γνώρισαν ούτε τον ίδιο τον Πατέρα· και αυτό θα το μαρτυρήσει λέγοντας ο ίδιος ο Σωτήρας: «Αν γνωρίζατε εμένα, θα γνωρίζατε και τον Πατέρα μου». Επειδή όμως έχουν κληθεί σε επίγνωση και έχουν ομολογήσει τον Υιό, έχουν δει πλέον μέσω αυτού και εν αυτώ τον Πατέρα. Διότι είναι αληθές αυτό που λέει ο σοφός Ιωάννης: «Εκείνος που αρνείται τον Υιό, δεν έχει ούτε τον Πατέρα· ενώ εκείνος που ομολογεί τον Υιό, ομολογεί και τον Πατέρα». <Και είπε ο Κύριος προς εμένα: Πήγαινε πάλι και αγάπησε μια γυναίκα που αγαπά τα πονηρά και είναι μοιχαλίδα, όπως ακριβώς αγαπά ο Θεός τους υιούς του Ισραήλ, ενώ αυτοί αποβλέπουν σε ξένους θεούς και αγαπούν τα γλυκίσματα με τις σταφίδες.> Είναι αναγκαίο. Διότι θεωρώ ότι πρέπει κανείς να ερευνά τέτοιου είδους ζητήματα και να τα εξετάζει λεπτομερώς. Διότι βέβαια μετά την πρώτη, την πόρνη και αδίστακτη, εισάγεται για τον προφήτη μια άλλη γυναίκα, η οποία βαρύνεται με τις κατηγορίες της μοιχείας. Και ποιος είναι ο λόγος γι' αυτό;

Διότι, μετά την έλευση του Σωτήρος, το πάθος στον σταυρό, και την εκ νεκρών ανάσταση, σώθηκε βέβαια το υπόλειμμα· διότι πίστεψαν πολλοί από τους Ισραηλίτες. Παρέμεινε όμως πάλι το απειθές πλήθος, το οποίο πρέπει να παρομοιαστεί με μοιχαλίδα, επειδή δεν επέλεξε τον εξ ουρανού Νυμφίο, και αθέτησε μεν εκείνον που την μνηστευόταν με πίστη, ενώ παρέδωσε τον νου της σαν σε μοιχούς, στους γραμματείς και τους Φαρισαίους. «Διότι δίδασκαν διδασκαλίες, που ήταν εντάλματα ανθρώπων.» Όπως λοιπόν ο προφήτης συζούσε με την πόρνη, ως τύπος του Θεού που ανέχεται την πορνεία του Ισραήλ, και τον τιμωρεί βέβαια με μέτρο με σκοπό την επιστροφή του, και τον επαναφέρει στην επίγνωση· με τον ίδιο τρόπο, νομίζω, και μέσα από τα προκείμενα λόγια διαμορφώνεται πάλι για εμάς με κομψό τρόπο το μυστήριο. Διότι, ως τύπος του Θεού, ο προφήτης αποδέχεται μεν τη μοιχαλίδα και αυτήν που αγαπά τα πονηρά· την περιθάλπει όμως τρόπον τινά, τρέφοντάς την πλουσιοπάροχα με τις υποσχέσεις και τις αγαθές ελπίδες, και δεν την αφήνει να πέσει σε απόγνωση. Διότι, ότι μέσα σε αυτά βρίσκεται όλο το μυστήριο, το κατέδειξε ο Θεός λέγοντας στον προφήτη τα εξής: «Αγάπησε τη μοιχαλίδα και αυτήν που αγαπά τα πονηρά, καθώς αγαπά ο Θεός τους υιούς του Ισραήλ· ενώ αυτοί αποβλέπουν προς ξένους θεούς, και αγαπούν τα γλυκίσματα με σταφίδες».

Γκρεμίζει τον Βηλ και θανατώνει τον δράκοντα· ρίχνεται στον λάκκο και διασώζεται, ενώ εκείνοι που ήταν αίτιοι για να ριχτεί εκεί, ρίχνονται μέσα και καταβροχθίζονται από τα λιοντάρια. Ωσηέ. Λαμβάνει την εντολή να πάρει για γυναίκα του μια πόρνη, και τα παιδιά που θα γεννηθούν να τα ονομάσει Ιεζραέλ, «Ουκ ηλεημένη» και «Ου λαός μου». Και κατηγορεί τον λαό για πορνεία· του προλέγει την καταστροφή, καθώς και κάποια γεγονότα μετά την καταστροφή. Το δε χωρίο: «Θα συνάψω διαθήκη με τα θηρία του αγρού, και θα μνηστευθώ με πίστη», μπορεί να εκληφθεί ότι αναφέρεται σε όσους πιστεύουν στον Χριστό. Προστάζεται να πάρει γυναίκα μοιχαλίδα, προαναγγέλλοντας την ερήμωση των Ιουδαίων, και τους προσάπτει πολλά και μεγάλα αμαρτήματα, τόσο στον λαό όσο και στους ιερείς. Τους καταγγέλλει επίσης για μέθη, για μοιχεία και για θυμό. Τους ελέγχει επειδή, μεταθέτοντας την ελπίδα τους από τον Θεό, ήλπιζαν στους Ασσύριους και στηρίζονταν στους Αιγυπτίους. Και τους προλέγει τιμωρίες. Αναφέρει ότι ο Εφραΐμ, επειδή βοηθήθηκε και έγινε ισχυρός, δεν χρησιμοποίησε ορθά την ευημερία του.