Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 4:10

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ φάγονται καὶ οὐ μὴ ἐμπλησθῶσιν, ἐπόρνευσαν καὶ οὐ μὴ κατευθύνωσι, διότι τὸν Κύριον ἐγκατέλιπον τοῦ φυλάξαι. —

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
καὶ τοῦτο ἦν ἄρα τὸ, “Τὴν δόξαν αὐτῶν εἰς ”ἀτιμίαν θήσομαι.” <Καὶ ἐκδικήσω ἐπ᾽ αὐτὸν τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ τὰ διαβούλια αὐτοῦ ἀνταποδώσω αὐτῷ.> Ὁδοὺς μὲν, ὡς ἔοικε, τὰς ὡς ἐν ἔργοις πορείας λέγει· διαβούλια δὲ αὖ, τὰ ἐκ λογισμῶν ἀτόπων πταίσματα. ἐπειδὴ τοίνυν, φησὶ, πεπόρευται μὲν οὐκ ὀρθῶς, τῆς εὐθείας ἐκνενευκὼς, καὶ ἁπάσης ὥσπερ ἀνοσιότητος ἐλάσας τρίβον, ἐβουλεύσατο δὲ τὰ πάντων αἴσχιστα τε καὶ ἐκτοπώτατα, τὸν μὲν τῶν ὅλων ἀτιμάσας Θεὸν, ἀποκλίνας δὲ καὶ αὐτὸς εἰς τὸ λατρεύειν εἰδώλοις, ἐκδικήσω ἐπ᾽ αὐτὸν, τουτέστι, τὴν τοῖς πλημμελήμασιν ἰσοστάθμως ἔχουσαν ἐποίσω δίκην ὅτι δὲ τοῖς ἀποφοιτῶσι τῆς εἰς Θεὸν ἀγάπης τὸ ἐν παντὶ γενέσθαι κακῷ πάντητε καὶ πάντως συμβήσεται, πῶς ἐστιν ἀμφιβαλεῖν; οὔτε γὰρ ὀρθήν τε καὶ ἀμώμητον διελάσει τρίβον, οὔτ᾽ ἂν σοφὰ βουλεύσαιτό ποτε, τὴν θείαν οὐκ ἔχων ἐπικουροῦσαν αὐτῷ σοφίαν τε καὶ δύναμιν. <Καὶ φάγονται, καὶ οὐ μὴ ἐμπλησθῶσιν· ἐπόρνευσαν καὶ οὐ μὴ κατευθυνθῶσιν.> Τετήρηκε πάλιν τοῖς ἐξ αἵματος Ἰσραὴλ τὸ κατάλειμμα. ὅτι γὰρ οὐκ εἰσάπαν οἰχήσεται τοῖς ἱερεῦσι τὸ χρῆμα, διατρανοῖ λέγων· ὅτι φάγονται μὲν, πλὴν οὐ μὴ ἐμπλησθῶσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και αυτό λοιπόν σήμαινε το: «Την δόξα τους θα την μετατρέψω σε ατιμία». <Και θα τιμωρήσω σε αυτόν τις οδούς του και θα του ανταποδώσω τις βουλές του.> Με τον όρο οδούς, όπως φαίνεται, εννοεί τις πορείες των πράξεών του. ενώ ως βουλές, τα σφάλματα που προέρχονται από άτοπους λογισμούς. Επειδή λοιπόν, λέει, δεν έχει πορευθεί ορθά, έχοντας παρεκκλίνει από την ευθεία οδό και έχοντας βαδίσει στο μονοπάτι κάθε ανοσιότητας, και σκέφτηκε τα πιο αισχρά και άτοπα από όλα, ατιμάζοντας μεν τον Θεό των όλων, και αποκλίνοντας και ο ίδιος στη λατρεία των ειδώλων, θα τον τιμωρήσω, δηλαδή θα επιφέρω τιμωρία ισοσταθμισμένη με τα παραπτώματά του. Και πώς είναι δυνατόν να αμφιβάλλει κανείς ότι σε όσους απομακρύνονται από την αγάπη προς τον Θεό θα συμβεί οπωσδήποτε και με κάθε τρόπο να βρεθούν σε κάθε είδους κακό; Διότι ούτε ορθή και άμεμπτη οδό πρόκειται να διανύσει, ούτε θα σκεφθεί ποτέ με σοφία, εφόσον δεν έχει την θεία σοφία και δύναμη να τον επικουρεί. <Και θα φάνε, και δεν πρόκειται να χορτάσουν. πόρνευσαν και δεν πρόκειται να κατευθυνθούν ορθά.> Διατήρησε και πάλι το υπόλειμμα για όσους κατάγονται εξ αίματος από τον Ισραήλ. Διότι το ότι δεν θα χαθεί εντελώς το πράγμα για τους ιερείς, το διασαφηνίζει λέγοντας: ότι θα φάνε μεν, πλην όμως δεν πρόκειται να χορτάσουν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
εἴτε γὰρ τὰς ἀρχαίας ἐκείνας τοῦ Ἰσραὴλ μεταναστάσεις καὶ αἰχμαλωσίας ἐννοήσειέ τις, εἴτ᾽ οὖν τὴν ἐπὶ Χριστῷ διὰ τῆς τῶν Ῥωμαίων χειρὸς τῆς Ἰουδαίας ἐρήμωσιν, ἐν λειψάνοις εὑρήσει τετηρημένον αὐτόν τε τὸν Ἰσραὴλ, καὶ τὴν κατὰ νόμον λατρείαν. ἀποκομισθέντων γὰρ τὸ τηνικάδε διά τε τοῦ Σαλμανασὰρ, καὶ τοῦ Θεγλαφαλασὰρ εἰς Ἀσσυρίους καὶ Μήδους, οὐδὲν ἧττον οἱ βραχεῖς καὶ ὀλιγοστοὶ καὶ περιλελειμμένοι τῶν ἐξ Ἰσραὴλ προσῆγον τοῖς ἱερεῦσι τὰ νενομισμένα, τοῖς κατὰ χεῖρα τιμῶντες· καὶ οὐκ ἔξω τῶν ἐν ἔθει γινόμενοι παντελῶς. κατὰ τὸν ἴσον δὲ τρόπον, καὶ ἐν τῷ λοίσθῳ πολέμῳ, τῷ ἐπὶ Καίσαρος Αὐγούστου φημὶ, καταδῃωθείσης αὐτοῖς τῆς χώρας, ἐσκορπίσθησαν μὲν εἰς πάντα ἄνεμον, καὶ ἐν πάσῃ χώρᾳ τε καὶ πόλει· πλὴν ἔτι μετρίως τὸ ἱερὸν καὶ ἀπόλεκτον τιμῶντες γένος, προσῆγον τὰ κατὰ δύναμιν· καί εἰσιν ἐν τούτοις ἔτι, καίτοι τῶν πάλαι θυσιῶν ἀνατετραμμένων· ἔξω γὰρ τῆς Ἱερουσαλὴμ γεγονόσι τὸ θύειν ἔτι παράνομον. φάγονται τοίνυν φησὶ καὶ οὐ μὴ ἐμπλησθῶσι, τουτέστιν, ὀλίγα λήψονται καὶ μόλις, καὶ ὅσα πρὸς κόρον οὐκ ἐξαρκεῖ. καταδεικνύει δὲ οὐδὲν ἧττον καὶ τοῦτο τῆς ἀρχαίας αὐτῶν τιμῆς τὴν καθαίρεσιν, καὶ τῆς προλαβούσης εὐθυμίας τὴν ἀποβολήν. ἐπειδὴ δὲ πεπορνεύκασί φησιν, οὐ μὴ κατευθυνθῶσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι είτε αναλογιστεί κανείς εκείνες τις αρχαίες μετοικεσίες και αιχμαλωσίες του Ισραήλ, είτε την ερήμωση της Ιουδαίας που έγινε κατά τους χρόνους του Χριστού από τα χέρια των Ρωμαίων, θα βρει ότι έχουν διατηρηθεί σε υπολείμματα και ο ίδιος ο Ισραήλ και η σύμφωνα με τον νόμο λατρεία. Διότι, όταν μεταφέρθηκαν τότε από τον Σαλμανασάρ και τον Θεγλαφαλασάρ στους Ασσυρίους και τους Μήδους, παρόλα αυτά οι λίγοι, οι λιγοστοί και αυτοί που είχαν απομείνει από τον Ισραήλ προσέφεραν στους ιερείς τα νενομισμένα, τιμώντας τους με ό,τι είχαν στα χέρια τους· και δεν απείχαν εντελώς από τα συνηθισμένα έθιμα. Με τον ίδιο τρόπο, και στον τελευταίο πόλεμο, εννοώ αυτόν επί Καίσαρα Αυγούστου, όταν λεηλατήθηκε η χώρα τους, σκορπίστηκαν στους τέσσερις ανέμους, και σε κάθε χώρα και πόλη· όμως, τιμώντας ακόμη σε κάποιο βαθμό το ιερό και εκλεκτό γένος, προσέφεραν ανάλογα με τις δυνάμεις τους· και βρίσκονται σε αυτήν την κατάσταση ακόμη, αν και οι παλαιές θυσίες έχουν καταργηθεί· διότι, εφόσον βρίσκονται έξω από την Ιερουσαλήμ, το να προσφέρουν θυσίες είναι πλέον παράνομο. Θα φάνε λοιπόν, λέει, και δεν θα χορτάσουν, δηλαδή θα λάβουν λίγα και με δυσκολία, και τόσα που δεν αρκούν για να χορτάσουν. Αυτό όμως καταδεικνύει εξίσου την κατάργηση της αρχαίας τους τιμής, και την απώλεια της προηγούμενης χαράς τους. Και επειδή επόρνευσαν, λέει, δεν θα προκόψουν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες