Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 4:15

Στέκεται δε το άγαλμα γυμνό, και σαν σε μορφή πόρνης, αποκαλύπτοντας άσεμνα στα μάτια όλων και τα απόκρυφα μέρη του σώματος. Επομένως, λέει, δεν ήταν μόνο ο Ισραήλ, καίτοι είχε νοσήσει από τεράστια αφροσύνη, που «αναμειγνυόταν με πόρνες και θυσίαζε μαζί με τους μυημένους»· αλλά και ο ίδιος ο λαός που διέθετε σύνεση, δηλαδή αυτός που υποκρινόταν ότι διατηρούσε ακόμη τη σύνεση του νόμου, συμπλεκόταν με πόρνη. Διότι προσκύνησαν, όπως είπα, την Αστάρτη. Επειδή ο Σολομών έχτισε για αυτήν ναό, εκπληρώνοντας τις επιθυμίες μιας ακόλαστης και αλλόφυλης γυναίκας. <Εσύ όμως, Ισραήλ, μην αγνοείς, και εσείς του Ιούδα μην εισέρχεστε στα Γάλγαλα, και μην ανεβαίνετε στον οίκο της αδικίας, και μην ορκίζεστε στον ζώντα Κύριο.> Έχω ήδη πει πολλές φορές, ότι τις μεν δέκα φυλές που βρίσκονται στη Σαμάρεια, τα λόγια των προφητών τις ονομάζουν Ισραήλ· τις δε δύο φυλές στα Ιεροσόλυμα, εννοώ του Ιούδα και του Βενιαμίν, τις ονομάζουν μερικές φορές Ιούδα και Βενιαμίν. Έτσι λοιπόν, ο λόγος τώρα γίνεται και για τους δύο, και ελέγχει τη νόσο του καθενός από τα δύο πλήθη. Διότι δες πώς ονειδίζει τον Ισραήλ ως εντελώς ασύνετο και ολιγόμυαλο, και γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο έχει γίνει και αποστάτης, εφόσον θα θεωρούνταν εύλογα ως έγκλημα της έσχατης ασυνεσίας το να αγαπά να προσκολλάται στις λατρείες των ειδώλων και να απομακρύνεται από την αγάπη προς τον Θεό.

Επομένως εσύ, Ισραήλ, που έχεις παρεκκλίνει ολοκληρωτικά, «μην αγνοείς», λέει, δηλαδή απόσχε από την αμάθεια, βάλε τέλος σε αυτή την τόσο μάταιη και βέβηλη νοοτροπία· δέξου τη σύνεση που παρέχεται μέσω του νόμου και των προφητών, ήτοι την ευαγγελική σύνεση μέσω του Χριστού. Και εσείς του Ιούδα μην εισέρχεστε στα Γάλγαλα· διότι πρόκειται για πόλη που ειδωλολατρεί πάρα πολύ· και μην ανεβαίνετε στον οίκο της αδικίας, και μην ορκίζεστε στον ζώντα Κύριο. Διότι είναι από τα πιο άτοπα πράγματα, από τη μία να επικαλείσαι ως όρκο τον Θεό και να έχεις στο στόμα σου τον ζώντα Κύριο, και από την άλλη να προσκολλάσαι στα είδωλα και να επιλέγεις να προσκυνάς άψυχες δαμάλεις. Επειδή ο Ιεροβοάμ τοποθέτησε τη μία στη Βαιθήλ και την άλλη στη Δαν. Δεν τους επιτρέπει, λοιπόν, να υποκρίνονται την ευσέβεια προς τον Θεό προφέροντας το όνομα του Κυρίου, και ταυτόχρονα να ξεπέφτουν σε άτοπες ψευδολατρείες, ανεβαίνοντας στα Γάλγαλα και στον οίκο της αδικίας. Ονομάζει δε «οίκο αδικίας» τη Βαιθήλ. Για ποια αιτία; Διότι η λέξη Βαιθήλ ερμηνεύεται «οίκος Θεού». Όμως έγινε οίκος ειδώλου, καθώς αδικήθηκαν κατά κάποιον τρόπο και η ίδια η πραγματικότητα και η ονομασία της. Διότι, όπως είπα, ο οίκος του Θεού έγινε οίκος ειδώλου. Και βέβαια, έχει πει κάπου μέσω της φωνής του Ιερεμία, σχετικά με το πλήθος των Ισραηλιτών: «Γιατί η αγαπημένη μου έκανε βδέλυγμα μέσα στον οίκο μου;»

Διότι δεν πρόκειται να αθωώσει ο Κύριος εκείνον που προφέρει το όνομά του μάταια.» «Δεν θα ορκιστείτε στο όνομά μου ψευδώς.» «Μην ορκίζεστε στον ζώντα Κύριο.» «Μη συνηθίζεις το στόμα σου στον όρκο και μη συνηθίσεις να προφέρεις το όνομα του Αγίου. Διότι, όπως ακριβώς ένας δούλος που ανακρίνεται συνεχώς δεν θα γλιτώσει από τους μώλωπες, έτσι και εκείνος που ορκίζεται και προφέρει το όνομα του Κυρίου δεν θα απαλλαγεί από την αμαρτία.» «Εγώ σας λέω να μην ορκίζεστε καθόλου, ούτε στον ουρανό, διότι είναι θρόνος του Θεού, ούτε στη γη, διότι είναι υποπόδιο των ποδιών του· ούτε στα Ιεροσόλυμα, διότι είναι η πόλη του μεγάλου Βασιλέως, ούτε στο κεφάλι σου να ορκιστείς, διότι δεν μπορείς να κάνεις ούτε μία τρίχα λευκή ή μαύρη. Ας είναι όμως ο λόγος σας, Ναι, ναι· Όχι, όχι. Οτιδήποτε παραπάνω από αυτά προέρχεται από τον πονηρό.» «Εκείνος που ορκίζεται στο θυσιαστήριο, ορκίζεται σε αυτό και σε όλα όσα βρίσκονται πάνω του. Και εκείνος που ορκίζεται στον ναό, ορκίζεται σε αυτόν και σε Εκείνον που κατοικεί μέσα σε αυτόν.»

Συμφωνία. «Δεν είναι μόνο οι όρκοι που δίνονται κατά τη συνήθεια των Ελλήνων απαγορευμένοι για τους Χριστιανούς, αλλά και κάθε όρκος γενικά. Διότι λέγει ο Κύριος να μην ορκιζόμαστε παντελώς και με κανέναν τρόπο, ούτε στον ουρανό, ούτε στη γη, ούτε στα Ιεροσόλυμα, ούτε στο ίδιο μας το κεφάλι· αλλά αντί για κάθε όρκο να λέμε μόνο το ναι, ναι, και το όχι, όχι. Ό,τι δε άλλο πούμε παραπάνω από αυτά, προέρχεται από τον διάβολο. Αυτό ακριβώς επιβεβαιώνει και ο Αδελφόθεος Ιάκωβος»· αλλά και ο ίδιος ο Προφήτης της Παλαιάς Διαθήκης Ωσηέ απαγορεύει τους όρκους λέγοντας: «Μην ορκίζεστε στον ζώντα Κύριο». Γι' αυτό και ο Μέγας Βασίλειος στον 29ο Κανόνα λέει ότι ο όρκος είναι εξάπαντος απαγορευμένος, και πολύ περισσότερο εκείνος που δίνεται για να βλάψει κάποιος κάποιον άλλον. Επομένως, για τους άρχοντες εκείνους που ορκίζονται για να βλάψουν τους αρχόμενους και υποτελείς σε αυτούς, προστάζει να μετανοούν, επειδή ορκίστηκαν επιπόλαια, και να μην εμμένουν στους κακόβουλους αυτούς όρκους.» Αλλά και στον 10ο Κανόνα κατηγορεί τον Σεβήρο επειδή ενήργησε αντίθετα προς τους Κανόνες, και δέσμευσε με όρκο τον Πρεσβύτερο Κυριακό, πέρα από τη νομοθεσία των Ευαγγελίων. Και όσον αφορά μεν το ότι δεν πρέπει κανείς να δίνει κανέναν όρκο, αυτά ισχύουν. Εάν δε τυχόν φτάσει να ορκιστεί, και έπειτα τον παραβεί, τιμωρείται με επιτίμιο απλώς και αορίστως στον 64ο Κανόνα.