Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 6:1

12 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ΠΟΡΕΥΘΩΜΕΝ καὶ ἐπιστρέψωμεν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, ὅτι αὐτὸς ἥρπακε καὶ ἰάσεται ἡμᾶς, πατάξει καὶ μοτώσει ἡμᾶς·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–12 από 12

Μέγας Αθανάσιος Ἐρωτήσεις πρὸς Ἀντίοχον τὸν ἡγεμόνα
Γέγραπται δὲ καὶ ἐν τῷ Ἰὼβ οὕτως· «Ἀνοίγονταί σοι φόβῳ πύλαι θανάτου· πυλωροὶ δὲ ᾅδου ἰδόντες ἔπτηξαν·» πρόδηλον δὲ, ὅτι αἱ ἐναντίαι τῶν δαιμόνων δυνάμεις. Ὁμοίως δὲ καὶ ἐν τῷ ξζʹ ψαλμῷ· «Ἐξάγων πεπεδημένους ἐν ἀνδρείᾳ, ὁμοίως τοὺς παραπικραίνοντας τοὺς κατοικοῦντας ἐν τάφοις.» Ὅτι δὲ ὁ Χριστὸς ἐν τῷ ᾅδῃ ἀπομένειν οὐκ ἔμελλεν, ἀλλὰ τριήμερος ἀνίστασθαι, ψαλμοῦ ιεʹ ἀκούσωμεν· «Ὅτι οὐκ ἐγκαταλείψεις τὴν ψυχήν μου εἰς ᾅδην, οὐδὲ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν·» καὶ πάλιν νϛʹ ψαλμοῦ· «Ἐξεγερθήσομαι ὄρθρου.» Καὶ ὁ προφήτης δὲ Ὠσηὲ οὕτως ἔφη· «Πορευθῶμεν, καὶ ἐπιστρέψωμεν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, ὅτι αὐτὸς πεποίηκεν ἡμᾶς, καὶ ἰάσεται ἡμᾶς· ὑγιάσει ἡμᾶς μετὰ δύο ἡμέρας, ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ ἀναστησόμεθα καὶ ζησόμεθα.» Περὶ δὲ τῶν μυροφόρων γυναικῶν Ἡσαΐας ὁ προφήτης εἶπε· «Γυναῖκες ἐρχόμεναι ἀπὸ θέας, δεῦτε· οὐ γάρ ἐστι λαὸς ἔχων σύνεσιν.» Περὶ δὲ τῆς ἀναλήψεως τοῦ Χριστοῦ ἐν ζʹ καὶ ιʹ ψαλμῷ γέγραπται· «Καὶ ἐπέβη ἐπὶ χερουβὶμ, καὶ ἐπετάσθη· ἐπετάσθη ἐπὶ πτερύγων ἀνέμων.» Καὶ πάλιν ἐν μϛʹ ψαλμῷ· «Ἀνέβη ὁ Θεὸς ἐν ἀλαλαγμῷ, Κύριος ἐν φωνῇ σάλπιγγος·» καὶ ἐν Ζαχαρίᾳ τῷ προφήτῃ· «Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ στήσονται οἱ πόδες Κυρίου εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, τὸ κατέναντι Ἱερουσαλὴμ ἐξ ἀνατολῶν.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έχει γραφεί δε και στο βιβλίο του Ιώβ ως εξής: «Ανοίγουν για σένα με φόβο οι πύλες του θανάτου· και οι πυλωροί του άδη μόλις είδαν, έφριξαν·» είναι δε ολοφάνερο, ότι εννοεί τις αντίπαλες δυνάμεις των δαιμόνων. Ομοίως δε και στον 67ο ψαλμό: «Αυτός που εξάγει τους δεσμώτες με ανδρεία, καθώς και εκείνους που τον παροργίζουν, οι οποίοι κατοικούν στους τάφους.» Το ότι δε ο Χριστός δεν επρόκειτο να παραμείνει στον άδη, αλλά να αναστηθεί τριήμερος, ας το ακούσουμε από τον 15ο ψαλμό: «Διότι δεν θα εγκαταλείψεις την ψυχή μου στον άδη, ούτε θα επιτρέψεις στον όσιό σου να δει φθορά·» και πάλι από τον 56ο ψαλμό: «Θα εγερθώ την αυγή.» Και ο προφήτης Ωσηέ είπε τα εξής: «Ας πορευθούμε και ας επιστρέψουμε προς τον Κύριο τον Θεό μας, διότι αυτός μας έπλασε, και θα μας ιατρέψει· θα μας θεραπεύσει μετά από δύο ημέρες, την τρίτη ημέρα θα αναστηθούμε και θα ζήσουμε.» Σχετικά δε με τις μυροφόρες γυναίκες, ο προφήτης Ησαΐας είπε: «Γυναίκες που έρχεστε από το θέαμα, ελάτε· διότι δεν είναι λαός που έχει σύνεση.» Σχετικά δε με την ανάληψη του Χριστού έχει γραφεί στον 17ο ψαλμό: «Και ανέβηκε πάνω σε χερουβίμ, και πέταξε· πέταξε πάνω σε φτερά ανέμων.» Και πάλι στον 46ο ψαλμό: «Ανέβηκε ο Θεός με αλαλαγμό, ο Κύριος με φωνή σάλπιγγας·» και στον προφήτη Ζαχαρία: «Την ημέρα εκείνη θα σταθούν τα πόδια του Κυρίου στο όρος των Ελαιών, το οποίο βρίσκεται απέναντι από την Ιερουσαλήμ, στα ανατολικά.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
Ὁ μὲν οὖν τῆς ἱστορίας λόγος ἐν τούτοις στήσεται· οἶμαι δὲ δεῖν καὶ ἑτέραν τοῖς εἰρημένοις ἐπινοεῖσθαι τὴν θεωρίαν, καὶ τί τὸ ἐντεῦθεν ὑποδηλούμενον εἰπεῖν. καταβέβηκε τοίνυν ἐξ οὐρανῶν ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος, ὡς αὐτός που φησὶν, ἵνα τὴν ἀνθρώπου φύσιν νυμφίου δίκην οἰκειωσάμενος κυοφορεῖν ἀναπείσῃ τὰ πνευματικὰ τῆς σοφίας σπέρματα. καὶ νύμφη μὲν εἰκότως ἡ ἀνθρωπότης διὰ τούτου καλεῖται, νυμφίος δὲ ὁ Σωτὴρ, ἐκ τῶν καθ᾽ ἡμᾶς εἰς νόησιν τὴν ὑπὲρ ἡμᾶς ἀνατεινούσης τὸν λόγον τῆς θείας γραφῆς· συγκροτεῖται δὲ ὁ γάμος ἐν ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, τουτέστιν, ἐν ἐσχάτοις τοῦ παρόντος αἰῶνος καιροῖς· ὁ γὰρ τρίτος ἡμῖν ἀριθμὸς ἀρχὴν εἰσφέρει καὶ μεσότητα καὶ τέλος· οὕτω γὰρ ὁ σύμπας ἐκμετρεῖται χρόνος. τούτῳ φανεῖται προσεοικὸς τὸ δι᾽ ἑνός που τῶν ἁγίων προφητῶν εἰρημένον “Πατάξει, ”καὶ μοτώσει ἡμᾶς, ὑγιάσει ἡμᾶς μετὰ δύο ἡμέρας ἐν τῇ “ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ· καὶ ἀναστησόμεθα καὶ ζησόμεθα ἐνώπιον ”αὐτοῦ, καὶ γνωσόμεθα· διώξομεν τοῦ γνῶναι τὸν Κύριον, “ὡς ὄρθρον ἕτοιμον εὑρήσομεν αὐτόν.” ἔπληξε μὲν γὰρ διὰ τὴν ἐν Ἀδὰμ παράβασιν εἰπών “Γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπε- ”λεύσῃ·” τὸ δὲ φθορᾷ καὶ θανάτῳ πεπληγὸς πάλιν ἐμότωσεν αὐτὸς κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν, τουτέστιν, οὐκ ἐν πρώτοις, οὐδὲ ἐν μέσοις, ἀλλ᾽ ἐν ἐσχάτοις καιροῖς, ὅτε δι᾽ ἡμᾶς γενόμενος ἄνθρωπος ὑγιᾶ τὴν φύσιν ἀπέδειξεν ὅλην, ἐκ νεκρῶν ἀναστήσας ἐν ἑαυτῷ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο μεν ιστορικός λόγος θα σταματήσει σε αυτά· νομίζω όμως ότι πρέπει να αναζητήσουμε και μια άλλη θεώρηση στα όσα ελέχθησαν, και να πούμε τι υποδηλώνεται μέσα από αυτά. Κατέβηκε λοιπόν από τους ουρανούς ο Λόγος του Θεού, όπως λέει ο ίδιος κάπου, ώστε, αφού οικειωθεί την ανθρώπινη φύση δίκην νυμφίου, να την πείσει να κυοφορήσει τα πνευματικά σπέρματα της σοφίας. Και νύμφη μεν εύλογα ονομάζεται μέσα από αυτό η ανθρωπότητα, και νυμφίος ο Σωτήρας, καθώς η Αγία Γραφή εξυψώνει τον λόγο από τα δικά μας ανθρώπινα προς την κατανόηση των υπερβατικών· τελείται δε ο γάμος κατά την τρίτη ημέρα, δηλαδή στους έσχατους καιρούς του παρόντος αιώνα· διότι ο αριθμός τρία εισάγει σε εμάς την αρχή, τη μεσότητα και το τέλος· καθώς έτσι καταμετρείται ολόκληρος ο χρόνος. Με αυτό φαίνεται να μοιάζει εκείνο που ειπώθηκε κάπου από έναν από τους αγίους προφήτες: «Θα μας πατάξει, και θα δέσει τις πληγές μας, θα μας θεραπεύσει μετά από δύο ημέρες, κατά την τρίτη ημέρα· και θα αναστηθούμε και θα ζήσουμε ενώπιόν του, και θα γνωρίσουμε· θα επιδιώξουμε να γνωρίσουμε τον Κύριο, θα τον βρούμε έτοιμο σαν την αυγή». Διότι μας έπληξε εξαιτίας της παράβασης του Αδάμ, λέγοντας: «Χώμα είσαι και στο χώμα θα επιστρέψεις»· αυτόν όμως που είχε πληγεί από τη φθορά και τον θάνατο, πάλι ο ίδιος τον περιέθαλψε κατά την τρίτη ημέρα, δηλαδή όχι στους πρώτους, ούτε στους μεσαίους, αλλά στους έσχατους καιρούς, όταν, αφού έγινε άνθρωπος για εμάς, απέδειξε υγιή ολόκληρη τη φύση μας, ανασταίνοντάς την εκ νεκρών στο πρόσωπό Του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
νήψεως γὰρ ἤδη καρπὸς, τὸ ἀχλύος μὲν ἔξω γενέσθαι ζητεῖν, τῆς δαιμονιώδους δηλονότι· φωτὶ δὲ ὥσπερ τῷ θείῳ λοιπὸν ἐκμεμεστωμένους, ὀρθῷ διάττειν σκοπῷ πρὸς ἐπίγνωσιν τοῦ φύσει τε καὶ ἀληθῶς Θεοῦ καὶ δεσπότου, καίτοι πάλαι διακειμένους, ὅτι καὶ “θεοὶ πολλοὶ καὶ κύριοι” κατὰ τὸν κόσμον εἰσὶν, ὡς εἰς τοῦτο καθικέσθαι δυσβουλίας, ὥστε καὶ “τῷ ξύλῳ λέγειν Πατήρ μου εἶ σὺ, καὶ τῷ λίθῳ Σὺ ”ἐγέννησάς με.” Ἐπιμένει δὲ ὁ λόγος τῇ τροπῇ. θέα γὰρ ὅπως καθάπερ ἐπὶ λέοντος, ἤγουν ἑτέρου θηρίου φασὶ τὸ Αὐτὸς ἥρπασε καὶ ἰάσεται ἡμᾶς. ἐπειδὴ γὰρ ἔφασκε, “Καὶ ἐγὼ ”ἔσομαι ὡς πάνθηρ τῷ Ἐφραῒμ, καὶ ὡς λέων τῷ οἴκῳ “Ἰούδα, καὶ ἐγὼ ἁρπῶμαι καὶ πορεύσομαι καὶ λήψομαι, ”καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἐξαιρούμενος,” τετηρήκασι τῆς μεταφορᾶς τὸ σχῆμα, καί φασιν, ὅτι θεραπεύσει πάντως ὁ ἁρπάσας. ὥσπερ γὰρ λελύπηκεν ἡ ὀργὴ, κατευφραίνει που πάντως τοὺς πεπονθότας καὶ τὰ ἐκ τῆς ἡμερότητος ἀγαθά. ὁμοῦ δὲ κἀκεῖνο συνήσομεν, ὅτι Θεοῦ κακοῦντός τινας, ὀνήσειεν ἂν οὐδείς· δέοιτο δ᾽ ἂν τὰ τῶν πεπονθότων αὐτοῦ τε καὶ μόνου πρὸς ἐπανόρθωσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι καρπός της νήψεως είναι πλέον το να ζητά κανείς να βγει έξω από το σκοτάδι, δηλαδή προφανώς από το δαιμονικό. Και, όντας πλέον γεμάτοι σαν από το θείο φως, να πορεύονται με ορθό σκοπό προς την επίγνωση του κατά φύσιν και αληθινού Θεού και Δεσπότη, αν και παλαιότερα είχαν την πεποίθηση ότι υπάρχουν «πολλοί θεοί και κύριοι» στον κόσμο, φτάνοντας σε τέτοιο σημείο αφροσύνης ώστε «να λένε στο ξύλο 'εσύ είσαι ο πατέρας μου', και στην πέτρα 'εσύ με γέννησες'». Ο λόγος όμως επιμένει στη μεταφορά. Διότι δες πώς, σαν να πρόκειται για λιοντάρι ή κάποιο άλλο θηρίο, λένε: «Αυτός μας άρπαξε και αυτός θα μας γιατρέψει». Επειδή δηλαδή έλεγε: «Και εγώ θα γίνω σαν πάνθηρας για τον Εφραίμ και σαν λιοντάρι για τον οίκο του Ιούδα, και εγώ θα αρπάξω και θα φύγω και θα πάρω, και δεν θα υπάρχει κανείς να τους γλιτώσει», διατήρησαν το σχήμα της μεταφοράς και λένε ότι οπωσδήποτε θα θεραπεύσει εκείνος που άρπαξε. Διότι, όπως ακριβώς τους λύπησε η οργή, έτσι με κάθε τρόπο τα αγαθά που προέρχονται από την πραότητα θα ευφράνουν εκείνους που υπέφεραν. Παράλληλα δε, θα κατανοήσουμε και τούτο, ότι όταν ο Θεός παιδεύει κάποιους, κανείς δεν μπορεί να τους βοηθήσει, αλλά οι παθόντες έχουν ανάγκη μόνο από Αυτόν για την επανόρθωσή τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
Εἰ δὲ χρὴ καὶ ἐφ᾽ ἅπαντας ἁπλοῦν τοὺς ὄντας ἐπὶ τῆς γῆς τῆς προφητείας τὴν δύναμιν, ἐκεῖνο συνήσομεν. ἥρπασε μὲν γὰρ ἐν ἀρχαῖς τὴν ἀνθρώπου φύσιν ὁ Ἀδάμ. ἐπάρατον γὰρ ἀπέφηνεν εὐθὺς, ὑποθεὶς θανάτῳ καὶ φθορᾷ. οὐκοῦν ἔπληξεν ἡ ὀργὴ, ἀλλ᾽ ἐμότωσεν ἡ χάρις. ἰάσατο γὰρ ἐν Χριστῷ, κέκληκε πρὸς ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθοῦς θεοπτίας, ἑδραίους ἀπέφηνε διὰ τοῦ Πνεύματος εἰς τήρησιν ἐντολῶν, ζηλωτοὺς ἀπέδειξε πάλιν καὶ φθορᾶς ἐπέκεινα τιθεὶς καὶ τῶν ἀρχαίων ἡμᾶς ἀπαλλάξας ἀῤῥωστημάτων, ἁμαρτίας δὴ λέγω καὶ παθῶν. συμβέβηκε δὲ τὰ τοιάδε τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς, οὐχ ὡς ἐν πρώτῳ μᾶλλον, ἤγουν ἐν δευτέρῳ καιρῷ, ἀλλ᾽ ὡς ἐν τρίτῳ, τουτέστι τῷ λοίσθῳ καὶ τελευταίῳ. χρόνοι μὲν γὰρ οἱ πάντες ἀριθμοῦνται τρεῖς, πρῶτός τε καὶ μέσος καὶ τελευταῖος, καθ᾽ ὃν ἡμῖν ἐπέφανεν ὁ Χριστός. ταύτῃτοί φασιν, ὅτι τὰ τῆς μοτώσεως ἡμῖν καθάπερ ἐξ ἰατρικῆς ἐμπειρίας ἔσται μετὰ δύο ἡμέρας· ἡμέραν ἡμῖν εἰς καιρὸν τοῦ προφητικοῦ μετροῦντος λόγου. τότε φησὶ, διώξομεν τοῦ εἰδέναι τὸν Κύριον· τὸ δὲ διώξομεν ἀντὶ τοῦ σπεύσομέν φασι· τότε καὶ ἀναστησόμεθα καὶ ζησόμεθα ἐνώπιον αὐτοῦ. συνεγηγέρμεθα γὰρ τῷ Χριστῷ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εάν όμως πρέπει να επεκτείνουμε τη δύναμη της προφητείας σε όλους όσους βρίσκονται πάνω στη γη, θα κατανοήσουμε το εξής: διότι στην αρχή ο Αδάμ λεηλάτησε την ανθρώπινη φύση. Διότι την κατέστησε αμέσως καταραμένη, υποτάσσοντάς την στον θάνατο και τη φθορά. Επομένως, η οργή μάς έπληξε, αλλά η χάρις περιέδεσε τις πληγές μας. Διότι μάς θεράπευσε εν Χριστώ, μάς κάλεσε σε επίγνωση της αληθινής θεοπτίας, μάς κατέστησε σταθερούς μέσω του Πνεύματος στην τήρηση των εντολών, μάς έκανε πάλι ζηλωτές και, θέτοντάς μας πέρα από τη φθορά, μάς απάλλαξε από τα αρχαία νοσήματα, εννοώ δηλαδή της αμαρτίας και των παθών. Και αυτά συνέβησαν στους ανθρώπους πάνω στη γη, όχι τόσο κατά τον πρώτο, ήτοι τον δεύτερο καιρό, αλλά στον τρίτο, δηλαδή στον έσχατο και τελευταίο. Διότι όλοι οι χρόνοι αριθμούνται σε τρεις: ο πρώτος, ο μεσαίος και ο τελευταίος, κατά τον οποίο εμφανίστηκε σε εμάς ο Χριστός. Γι' αυτό λένε, ότι η περίδεσή μας, σαν από ιατρική εμπειρία, θα γίνει μετά από δύο ημέρες· όπου ο προφητικός λόγος μετρά την ημέρα ως καιρό. Τότε, λέει, θα επιδιώξουμε να γνωρίσουμε τον Κύριο· και το «θα επιδιώξουμε» το λένε αντί του «θα σπεύσουμε»· τότε και θα αναστηθούμε και θα ζήσουμε ενώπιόν του. Διότι έχουμε συναναστηθεί με τον Χριστό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ θεοῦ
Τὸ πικρὸν πρὸ τοῦ πάθους, καὶ τὸ γλυκὺ μετὰ τὴν ἀνάστασιν. 〈πδ〉 ὅτι ἐροῦσιν ὅτι ἐκλάπη— Ιωνας λέγει· Φυλασσόμενοι μάταια καὶ ψευδῆ ἔλεον αὐτῶν ἐγκατέλιπον. Καὶ Ησαϊας λέγει· Ἀλλὰ λέγετε ἡμῖν καὶ ἀπαγγέλλετε ἡμῖν ἑτέραν πλάνησιν. 〈πε〉 ὅτι νεκροὶ ἀναστήσονται— Ωσηε λέγει· Ὀρθριοῦσι πρός με λέγοντες· πορευθῶμεν καὶ ἐπιστρέψωμεν πρὸς Κύριον, ὅτι αὐτὸς πέπαικε καὶ ἰάσεται ἡμᾶς, πατάξει καὶ ὑγιάσει ἡμᾶς μετὰ δύο ἡμέρας, καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ ἀναστησόμεθα ἐναντίον αὐτοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το πικρό βρίσκεται πριν από το πάθος, και το γλυκό μετά την ανάσταση. 〈πδ〉 Ότι θα πουν πως κλάπηκε— ο Ιωνάς λέει: Αυτοί που προσκολλώνται σε μάταια και ψευδή, εγκατέλειψαν το έλεός τους. Και ο Ησαΐας λέει: Αλλά πείτε μας και αναγγείλετέ μας κάποια άλλη πλάνη. 〈πε〉 Ότι οι νεκροί θα αναστηθούν— ο Ωσηέ λέει: Θα με αναζητήσουν από τα χαράματα λέγοντας: ας πορευθούμε και ας επιστρέψουμε στον Κύριο, διότι αυτός μας χτύπησε και θα μας θεραπεύσει, θα μας πατάξει και θα μας δώσει την υγεία μας μετά από δύο ημέρες, και την τρίτη ημέρα θα αναστηθούμε ενώπιόν του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός Εἰς τὴν ἀδελφὴν Γοργονίαν
ΙϚʹ. Ὢ συμφορᾶς ἐπαινουμένης καὶ θαυμασίας! Ὢ πάθους ἀπαθείας ὑψηλοτέρου! Ὢ τοῦ, Πατάξει καὶ μοτώσει, καὶ ὑγιάσει, καὶ μετὰ τρεῖς ἡμέρας ἀναστήσει, φέροντος μὲν εἰς μεῖζον καὶ μυστικώτερον, ὥσπερ οὖν ἤνεγκεν, οὐχ ἧττον δὲ τοῖς ταύτης ἁρμόζοντος πάθεσι! Τοῦτο μὲν οὖν, ὃ πᾶσι πρόδηλον καὶ τοῖς πόῤῥωθεν, ἐπεὶ καὶ εἰς πάντας τὸ θαῦμα διῆλθε, καὶ ἐν ταῖς πάντων κεῖται γλώσσαις καὶ ἀκοαῖς τὸ διήγημα μετὰ τῶν ἄλλων τοῦ Θεοῦ θαυμασίων τε καὶ δυνάμεων. Τὸ δὲ μέχρι νῦν ἀγνοούμενον τοῖς πολλοῖς καὶ κρυπτόμενον δι᾽ ἣν εἶπον φιλοσοφίαν, καὶ τὸ τῆς εὐσεβείας ἄτυφόν τε καὶ ἀκαλλώπιστον, εἴπω κελεύεις, ὦ ποιμένων ἄριστε καὶ τελεώτατε, ὁ τοῦ ἱεροῦ προβάτου ἐκείνου ποιμὴν, καὶ τοῦτο νεύεις λοιπόν; Ἐπειδὴ καὶ μόνοι τὸ μυστήριον ἐπιστεύθημεν, καὶ μάρτυρες ἀλλήλοις ἐσμὲν τοῦ θαύματος· ἢ ἔτι τῇ ἀπελθούσῃ τὴν πίστιν φυλάξωμεν; Ἀλλά μοι δοκεῖ, ὥσπερ τότε καιρὸς εἶναι τῆς σιωπῆς, οὕτω νῦν τῆς ἐξαγορεύσεως, οὐ μόνον εἰς τὴν τοῦ Θεοῦ δόξαν, ἀλλὰ καὶ εἰς παράκλησιν τῶν ἐν θλίψεσιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΙΣΤ΄. Ω, συμφορά αξιέπαινη και θαυμαστή! Ω, πάθημα ανώτερο από την απάθεια! Ω, το ρητό που λέει: «Θα πατάξει και θα επιδέσει τις πληγές, και θα θεραπεύσει, και μετά από τρεις ημέρες θα αναστήσει», το οποίο αναφέρεται μεν σε κάτι σπουδαιότερο και πιο μυστικό, όπως και πράγματι αναφέρθηκε, αλλά δεν αρμόζει λιγότερο και στα δικά της παθήματα! Αυτό λοιπόν είναι ολοφάνερο σε όλους, ακόμη και σε αυτούς που βρίσκονται μακριά, επειδή το θαύμα διαδόθηκε σε όλους, και η διήγηση βρίσκεται στα χείλη και στα αυτιά όλων μαζί με τα άλλα θαυμάσια και τις δυνάμεις του Θεού. Εκείνο όμως που μέχρι τώρα αγνοείται από τους πολλούς και αποκρύπτεται εξαιτίας της φιλοσοφίας που προανέφερα, καθώς και λόγω του ταπεινού και ανεπιτήδευτου της ευσέβειάς της, με προστάζεις άραγε να το πω, ω άριστε και τελειότατε των ποιμένων, εσύ που υπήρξες ο ποιμένας εκείνου του ιερού προβάτου, και μου δίνεις πλέον το νεύμα γι' αυτό; Επειδή μόνο σε εμάς εμπιστεύθηκαν το μυστήριο, και είμαστε μάρτυρες ο ένας στον άλλον για το θαύμα· ή μήπως να τηρήσουμε ακόμη την υπόσχεση σιωπής προς εκείνη που απήλθε; Αλλά μου φαίνεται πως, όπως τότε ήταν καιρός σιωπής, έτσι τώρα είναι καιρός φανέρωσης, όχι μόνο για τη δόξα του Θεού, αλλά και για την παρηγοριά εκείνων που βρίσκονται σε θλίψεις.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τὸ ἅγιον πάσχα (λόγος δ΄)
Ἠγέρθη, καθὼς εἶπεν αὐτός.» Ὃ ἄγγελος εἶπεν, οὐ χωρεῖ οὐδὲ προφήτης ἑρμηνεῦσαι· Ὡσηὲ τὸν καιρὸν τῆς ἀναστάσεως λέγει, Ἠσαΐας οἶδεν, ἀλλὰ τὸ πῶς οὐκ ἐπίσταται. Ταῦτα μὲν γὰρ Ὡσηὲ προφητείας τὰ ῥήματα· «Πορευσώμεθα καὶ ἐπιστρέψωμεν πρὸς κύριον τὸν θεὸν ἡμῶν, ὅτι αὐτὸς» πέπαικεν «καὶ ἰάσεται ἡμᾶς· πατάξει καὶ μοτώσει ἡμᾶς μετὰ δύο ἡμέρας· ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, ἀναστησόμεθα καὶ ζησόμεθα ἐνώπιον αὐτοῦ.» Ἄκουε πάλιν ποῖα Ἠσαΐας ἐσάλπισεν· «Ἠισχύνθη ὁ Λίβανος, ἕλη ἐγένετο ὁ Σαρών.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Αναστήθηκε, όπως ο ίδιος είπε.» Αυτό που είπε ο άγγελος, ούτε προφήτης δεν είναι σε θέση να το ερμηνεύσει· ο Ωσηέ αναφέρει τον χρόνο της αναστάσεως, ο Ησαΐας το γνωρίζει, αλλά το πώς συνέβη δεν το κατανοεί. Διότι αυτά είναι τα λόγια της προφητείας του Ωσηέ: «Ας πορευτούμε και ας επιστρέψουμε προς τον Κύριο τον Θεό μας, διότι αυτός μας χτύπησε και αυτός θα μας θεραπεύσει· θα μας πατάξει και θα δέσει τις πληγές μας μετά από δύο ημέρες· την τρίτη ημέρα, θα αναστηθούμε και θα ζήσουμε ενώπιόν του.» Άκουσε πάλι τι σάλπισε ο Ησαΐας: «Ντροπιάστηκε ο Λίβανος, έλη έγινε ο Σαρών.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τὸν ἅγιον Ἀνδρέαν (Νόθος)
Πέπαικε τοίνυν ἡμᾶς ὁ θεός, ἡνίκα τοῦ Ἀδὰμ κατεδίκασε θάνατον, ὅτε τὸν ἄρτον ἡμᾶς ἐσθίειν ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου κατέκρινεν, ὅτε τὴν γῆν ἡμῖν ἀνατέλλειν ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἐκέλευσεν, ὅταν διὰ τοῦ πρωτοπλάστου ὅλον τὸ γένος 〈ἐκ〉 «τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς» ἐξέβαλεν. Ἀλλὰ παίσας ἰάσατο καὶ πατάξας ἐμότωσεν. Πῶς καὶ τίνα τρόπον; Ἄκουε τοῦ Ἠσαΐου λέγοντος· «Παιδεία εἰρήνης ἡμῶν ἐπ᾽ αὐτῷ· τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς πάντες ἰάθημεν», ὥστε οὐδὲν τῶν εἰρημένων τῷ προφήτῃ διέψευσται. Δείξει γὰρ τὰ ἐχόμενα μάλιστα· «Πατάξει ἡμᾶς καὶ ὑγιώσει ἡμᾶς μετὰ δύο ἡμέρας καὶ ἐν τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστησόμεθα.» Ἆρα μέμνησαι τὸν καιρὸν ἐν ᾧ τὸν Χριστὸν ἐσταύρωσας, ἐν ᾧ τὴν ζωὴν ἐπὶ ξύλου θεωρῶν κρεμαμένην οὐκ ἐπίστευσας; Ἐπιγινώσκεις τὸ παρὰ σοῦ πραχθὲν δρᾶμα καὶ τὰ τοῦ δράματος θαύματα, ὅτε γυμνὸς ἐπὶ τοῦ σταυροῦ ὁ Χριστὸς ὡς ἐπὶ γάμον ἀνήγετο. Ἁμαρτίαν γὰρ οὐκ ἔχων, ἱμάτιον οὐκ ἔχρῃζεν· ἄμωμος ἦν καὶ λανθάνειν οὐκ ὤφειλεν· οὐδὲν ἦν ἄσχημον αὐτῷ· αὐτὸς γὰρ τὰ εὐσχήμονα δείκνυσιν. Ἡ κτίσις δ᾽ ὅμως τοῦ δεσποτικοῦ κάλλους τὰς ἀστραπὰς οὐκ ἔφερεν, ἀλλὰ φῶς ἐνίκα τὸ φῶς, ἥλιος ἡλίῳ παρεχώρει, ὁ αἰσθητὸς τῷ νοητῷ, ὁ τρέχων τῷ πανταχοῦ ὄντι, ὁ ἐν τόπῳ τῷ ὑπὲρ τόπον, ὁ δύνων τῷ μὴ δύνοντι, ὁ τὴν νύκτα κινῶν τῷ θεμένῳ τὰ τῆς νυκτὸς καὶ τῆς ἡμέρας ὅρια.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μας χτύπησε, λοιπόν, ο Θεός, όταν καταδίκασε σε θάνατο τον Αδάμ, όταν μας καταδίκασε να τρώμε τον άρτο με τον ιδρώτα του προσώπου μας, όταν διέταξε τη γη να βλαστάνει για εμάς αγκάθια και τριβόλους, όταν μέσω του πρωτοπλάστου έδιωξε ολόκληρο το γένος από «τον παράδεισο της τρυφής». Αλλά, αφού μας χτύπησε, μας θεράπευσε, και αφού μας επάταξε, περιέδεσε τις πληγές μας. Πώς και με ποιον τρόπο; Άκουε τον Ησαΐα που λέει: «Η παιδεία που έφερε την ειρήνη μας έπεσε πάνω του· με την πληγή του όλοι εμείς θεραπευτήκαμε», ώστε τίποτα από όσα έχει πει ο προφήτης δεν διαψεύδεται. Διότι αυτό θα το δείξουν περισσότερο τα επόμενα: «Θα μας πατάξει και θα μας θεραπεύσει μετά από δύο ημέρες και την τρίτη ημέρα θα αναστηθούμε.» Άραγε θυμάσαι τον καιρό κατά τον οποίο σταύρωσες τον Χριστό, κατά τον οποίο, βλέποντας τη ζωή κρεμασμένη στο ξύλο, δεν πίστεψες; Αναγνωρίζεις το δράμα που εσύ έπραξες και τα θαύματα αυτού του δράματος, όταν γυμνός πάνω στον σταυρό ο Χριστός ανέβαινε σαν σε γάμο; Διότι, μη έχοντας αμαρτία, δεν χρειαζόταν ιμάτιο· ήταν άμωμος και δεν χρειαζόταν να κρύβεται· τίποτα δεν ήταν άσχημο επάνω του· διότι αυτός φανερώνει την ευσχημοσύνη. Η κτίση όμως δεν άντεξε τις αστραπές του δεσποτικού κάλλους, αλλά το φως νικούσε το φως, ο ήλιος παραχωρούσε τη θέση του σε ήλιο, ο αισθητός στον νοητό, αυτός που κινείται σε αυτόν που βρίσκεται παντού, αυτός που περιορίζεται σε τόπο σε αυτόν που είναι υπεράνω τόπου, αυτός που δύει σε αυτόν που δεν δύει ποτέ, αυτός που φέρνει τη νύχτα σε αυτόν που έθεσε τα όρια της νύχτας και της ημέρας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Πρὸς τὴν νέαν χήραν
Τὸ γὰρ τοσούτων συνδραμόντων ἐξαίφνης κακῶν μὴ ἀποπνιγῆναι τῇ λύπῃ μηδὲ τῶν κατὰ φύσιν ἐκστῆναι φρενῶν οὐκ ἀνθρωπίνης τινὸς βοηθείας ἦν, ἀλλὰ τῆς πάντα δυναμένης χειρός, τῆς συνέσεως ἧς οὐκ ἔστιν ἀριθμός, τῆς φρονήσεως ἧς οὐκ ἔστιν ἐξεύρεσις, τοῦ Πατρὸς τῶν οἰκτιρμῶν καὶ Θεοῦ πάσης παρακλήσεως. «Αὐτὸς γὰρ πέπαικεν ἡμᾶς, φησί, καὶ ἰάσεται ἡμᾶς· πατάξει καὶ μοτώσει ἡμᾶς καὶ ὑγιάσει ἡμᾶς.» Ἕως μὲν γάρ σοι συνῆν ὁ μακάριος ἐκεῖνος ἀνήρ, ἀπέλαυες μὲν τιμῆς καὶ φροντίδος καὶ σπουδῆς, ἀπέλαυες δὲ οἷα παρὰ ἀνθρώπου ἀπολαύειν εἰκὸς ἦν· ἐπειδὴ δὲ ἐκεῖνον ἔλαβε πρὸς ἑαυτὸν ὁ Θεός, ἀντ᾽ ἐκείνου σοι γέγονεν αὐτός. Καὶ οὐκ ἐμὸς οὗτος ὁ λόγος, ἀλλὰ τοῦ μακαρίου προφήτου Δαυΐδ· φησὶ γάρ· «Ὀρφανὸν καὶ χήραν ἀναλήψεται.» Καὶ πάλιν αὐτὸν πατέρα καλεῖ τῶν ὀρφανῶν καὶ κριτὴν τῶν χηρῶν· καὶ πολλὴν ὑπὲρ τούτου τοῦ γένους πολλαχοῦ ποιούμενον αὐτὸν ὄψει τὴν σπουδήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι το να μην πνιγείς από τη λύπη, όταν συνέπεσαν ξαφνικά τόσα πολλά κακά, και να μη χάσεις τα λογικά σου, δεν οφειλόταν σε κάποια ανθρώπινη βοήθεια, αλλά στο παντοδύναμο χέρι, στη σύνεση που είναι ανυπολόγιστη, στη φρόνηση που είναι ανεξερεύνητη, στον Πατέρα των οικτιρμών και Θεό κάθε παρηγορίας. «Διότι Αυτός μας χτύπησε», λέει, «και θα μας θεραπεύσει· θα μας πλήξει, θα επιδέσει τις πληγές μας και θα μας γιατρέψει.» Διότι, όσο ζούσε μαζί σου εκείνος ο μακάριος σύζυγος, απολάμβανες τιμή, φροντίδα και μέριμνα, απολάμβανες δηλαδή όσα ήταν φυσικό να απολαμβάνει κανείς από έναν άνθρωπο· επειδή όμως ο Θεός τον πήρε κοντά Του, αντί για εκείνον, πήρε τη θέση του για σένα ο Ίδιος. Και αυτός ο λόγος δεν είναι δικός μου, αλλά του μακάριου προφήτη Δαβίδ· διότι λέει: «Θα αναλάβει υπό την προστασία Του το ορφανό και τη χήρα». Και πάλι Τον ονομάζει πατέρα των ορφανών και κριτή των χηρών· και θα δεις ότι σε πολλά σημεία Εκείνος επιδεικνύει μεγάλη μέριμνα υπέρ αυτής της κατηγορίας των ανθρώπων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ἐὰν ἐπιστραφῇς, καὶ ταπεινώσῃς σεαυτὸν ἔναντι Κυρίου, καὶ πόῤῥω ποιήσῃς ἀπὸ διαίτης σου τὸ ἄδικον, ἔσται σοι ὁ Παντοκράτωρ βοηθὸς ἀπὸ ἐχθρῶν· καθαρὸν δὲ ἀποδώσει σε ὥσπερ ἀργύριον πεπυρωμένον, καὶ ἐπὶ τοῖς ὁδοῖς σου ἔσται σοι φέγγος, ὅτι ἐταπείνωσας σεαυτόν.» «Ἐὰν ἐπιστραφῶσιν ἐξ ἀδικίας, καὶ ἀκούσωσι, καὶ δουλεύσωσι, συντελέσουσιν ἐν ἀγαθοῖς τὰς ἡμέρας αὐτῶν.» «Ἐκκαλύπτει τὰς ἑαυτοῦ ἁμαρτίας εὔγνωστος ἀνὴρ ἐν συνεδρίῳ.» «Δεῦτε, καὶ ἐπιστρέψωμεν πρὸς Κύριον Θεὸν ἡμῶν, ὅτι αὐτὸς πέπαικεν, καὶ ἰάσεται ἡμᾶς· ὁ πλήξας, καὶ μοτώσει ἡμᾶς, ὑγιάσει ἡμᾶς μετὰ δύο ἡμέρας, καὶ ἐν τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστησόμεθα, καὶ ζησόμεθα ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ γνωσόμεθα, καὶ διώξομεν τοῦ γνῶναι αὐτόν.» «Ἐπιστράφητε πρός με ἐξ ὅλης τῆς καρδίας ὑμῶν ἐν νηστείᾳ, καὶ ἐν κλαυθμῷ, καὶ ἐν κοπετῷ. Καὶ διαῤῥήξατε τὰς καρδίας ὑμῶν, καὶ μὴ τὰ ἱμάτια ὑμῶν, καὶ ἐπιστράφητε πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν, ὅτι ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων ἐστὶν, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος, καὶ μετανοῶν ἐπὶ τῆς κακίας.» «Ἐπιστράφητε πρός με, καὶ ἐπιστραφήσομαι πρὸς ὑμᾶς, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.» «Λούσασθε, καὶ καθαροὶ γένεσθε· ἀφέλετε πονηρίας ἀπὸ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου. Παύσασθε ἀπὸ τῶν πονηριῶν ὑμῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Εάν επιστρέψεις και ταπεινώσεις τον εαυτό σου ενώπιον του Κυρίου, και απομακρύνεις την αδικία από τη ζωή σου, ο Παντοκράτορας θα είναι βοηθός σου απέναντι στους εχθρούς· θα σε αποδώσει καθαρό σαν ασήμι δοκιμασμένο στη φωτιά, και στους δρόμους σου θα υπάρχει φως, επειδή ταπείνωσες τον εαυτό σου.» «Εάν αποστραφούν την αδικία, και υπακούσουν, και τον υπηρετήσουν, θα ολοκληρώσουν τις ημέρες τους μέσα σε αγαθά.» «Ο συνετός άνδρας αποκαλύπτει τις αμαρτίες του μπροστά στη σύναξη.» «Ελάτε να επιστρέψουμε προς τον Κύριο τον Θεό μας, διότι αυτός μας χτύπησε, και αυτός θα μας γιατρέψει· αυτός που μας πλήγωσε θα περιδέσει τις πληγές μας, θα μας θεραπεύσει μετά από δύο ημέρες, και την τρίτη ημέρα θα αναστηθούμε, και θα ζήσουμε ενώπιόν του, και θα τον γνωρίσουμε, και θα επιδιώξουμε διαρκώς να τον γνωρίζουμε.» «Επιστρέψτε σε εμένα με όλη σας την καρδιά, με νηστεία, με κλάμα και με θρήνο. Και ξεσκίστε τις καρδιές σας και όχι τα ενδύματά σας, και επιστρέψτε προς τον Κύριο τον Θεό σας, διότι είναι ελεήμων και οικτίρμων, μακρόθυμος και πολυέλεος, και ανακαλεί τις τιμωρίες.» «Επιστρέψτε σε εμένα, και εγώ θα επιστρέψω σε εσάς, λέει ο Κύριος ο παντοκράτορας.» «Λουστείτε και γίνετε καθαροί· αφαιρέστε τις πονηρίες από τις ψυχές σας ενώπιον των οφθαλμών μου. Πάψτε να πράττετε τις πονηρίες.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Ἐπιστολαί
Καὶ τοιοῦτος μὲν αὐτός, σὺ δὲ μεμακαρισμένος, καὶ θρηνήσας, καὶ ἄμφω τὼ χεῖρε συνανελκύσας τὸν πατέρα καὶ εἰς τὴν αὐτὴν ὁμολογίαν πάλιν καθιδρύσας· οὕτω γὰρ ἔχει. καὶ χαῖρε, ὅτι ζῶν ἐστιν ἐν Κυρίῳ, κἂν τεθνήκει πρῶτον· πατάξει γάρ, φησίν, καὶ μοτώσει καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστήσει. τίς ταῦτα; ὁ Λάζαρον τετραήμερον ἐγείρας ἐκ τάφου καὶ τὸν σὸν νῦν δ᾽ αὖ καὶ ἐμὸν πατέρα ζωοποιήσας. γήθου, γήθου καὶ μηκέτι κλαῖε Μαρθαϊτικά, ἐφ᾽ ὅσον οἷόν τε καὶ ἀπὸ τοῦ δεῦρο βοηθῶν αὐτῷ, ᾧτινι καὶ ἐπέστειλα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και τέτοιος μεν είναι αυτός, εσύ όμως είσαι μακάριος, που και θρήνησες και με τα δυο σου χέρια ανέσυρες τον πατέρα και τον εγκαθίδρυσες πάλι στην ίδια ομολογία· διότι έτσι έχουν τα πράγματα. Και να χαίρεσαι, διότι είναι ζωντανός εν Κυρίω, έστω κι αν είχε πεθάνει πρωτύτερα· διότι, λέει, θα χτυπήσει και θα επιδέσει τις πληγές και την τρίτη ημέρα θα αναστήσει. Ποιος τα κάνει αυτά; Εκείνος που ανέστησε από τον τάφο τον τετραήμερο Λάζαρο και που τώρα πάλι ζωοποίησε τον δικό σου, αλλά και δικό μου πατέρα. Χαίρε, χαίρε και μην κλαις πλέον σαν τη Μάρθα, βοηθώντας τον εφεξής όσο είναι δυνατόν, προς τον οποίο μάλιστα έστειλα επιστολή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεόδωρος ὁ Στουδίτης Ἐπιστολαί
Μιχαὴλ αὐτοκράτορι βασιλεῖ Δίκαιόν ἐστιν ὅτι μάλιστα ἐν τῷ παρόντι καιρῷ ἐκ στόματος ἁπάντων τῶν δεδιωγμένων καταρτίζεσθαι αἶνον, προηγουμένως μὲν Χριστῷ τῷ παμβασιλεῖ, ἔπειτα τῷ ὑμετέρῳ θεοπροβλήτῳ κράτει, δι᾽ οὗ ἐσχήκαμεν τὴν ἀπολύτρωσιν οἱ πεπεδημένοι, τὴν ἄφεσιν οἱ πεφυλακισμένοι, τὴν παράκλησιν οἱ τετρυχωμένοι, τὴν ὑγιείαν οἱ τετραυματισμένοι, τὴν παρρησίαν οἱ κατακεκρυμμένοι, τὴν ὑποστροφὴν οἱ πεφυγαδευμένοι. καί γε νομίζω καλῶς ὑπολαμβάνειν ὡς ὑποτύπωσιν Χριστοῦ τὸ τῆς ὑμετέρας βασιλείας πάθος προϋπάρξαι, ὡς ἂν τῷ ὁμοίῳ τὸ ὅμοιον δράσασα εἴποιεν καὶ αὐτὴ σὺν Χριστῷ καὶ μετὰ Χριστοῦ τοῖς ἐν δεσμοῖς· ἐξέλθετε, καὶ τοῖς ἐν τῷ σκότει· ἀνακαλύπτεσθε. καὶ εὐλογητὸς Κύριος ὁ θεὸς τοῦ Ἰσραήλ, ὅτι ἤγειρεν κέρας σωτηρίας ἡμῖν, τὸν νέον Δαυίδ, τὸν δεύτερον Ἰωσίαν, τὸν τῆς εἰρηναρχίας βασιλέα, ὃς ποιῶν ποιήσοι τὰ ἀρεστὰ θεῷ, ὃς τὰ πεπτωκότα ἀναστήσειεν, τὰ διατμηθέντα συνάψειεν μοτώσει καὶ ὑγιάσει καὶ τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ προφητικῶς εἰπεῖν ἀναστήσειεν· ἐπειδή, βασιλεῦ χριστομίμητε, οἱ φθάσαντες ἐν τῇ αἱρέσει τελευτῆσαι ἐν μερίδι ἀπωλείας ᾤχοντο, Χριστὸν ἠρνημένοι τῇ τῆς εἰκόνος αὐτοῦ ἀρνήσει, κἂν χριστιανοὶ ὀνομάζωνται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Προς τον αυτοκράτορα βασιλιά Μιχαήλ. Είναι απόλυτα δίκαιο την παρούσα χρονική στιγμή να αναπέμπεται αίνος από το στόμα όλων των διωγμένων, πρώτα στον Χριστό τον παμβασιλέα και έπειτα στη δική σας θεοπρόβλητη εξουσία, μέσω της οποίας εμείς οι δεσμώτες λάβαμε την απολύτρωση, οι φυλακισμένοι την ελευθερία, οι εξαντλημένοι την παρηγοριά, οι τραυματισμένοι την υγεία, οι κρυμμένοι την παρρησία, οι εξόριστοι την επιστροφή. Και νομίζω ότι είναι σωστό να θεωρώ ότι το πάθος της δικής σας βασιλείας προϋπήρξε ως τύπος του Χριστού, ώστε, πράττοντας το όμοιο με το όμοιο, να πει και αυτή μαζί με τον Χριστό και μετά τον Χριστό σε αυτούς που βρίσκονται στα δεσμά: «βγείτε έξω», και σε αυτούς που βρίσκονται στο σκοτάδι: «φανερωθείτε». Και ευλογημένος να είναι ο Κύριος ο Θεός του Ισραήλ, διότι ήγειρε κέρας σωτηρίας για εμάς, τον νέο Δαβίδ, τον δεύτερο Ιωσία, τον βασιλιά της ειρηναρχίας, ο οποίος με τις πράξεις του ας κάνει τα αρεστά στον Θεό, ο οποίος ας ανορθώσει τα πεπτωκότα, ας ενώσει τα διαμελισμένα, ας τα επουλώσει και ας τα θεραπεύσει, και την τρίτη ημέρα, για να μιλήσω προφητικά, ας τα αναστήσει. Επειδή, χριστομίμητε βασιλιά, εκείνοι που πρόλαβαν να πεθάνουν ευρισκόμενοι στην αίρεση χάθηκαν στη μερίδα της απώλειας, έχοντας αρνηθεί τον Χριστό μέσω της άρνησης της εικόνας του, ακόμα κι αν ονομάζονται χριστιανοί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες