Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 6:3

12 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ γνωσόμεθα· διώξωμεν τοῦ γνῶναι τὸν Κύριον, ὡς ὄρθρον ἕτοιμον εὑρήσομεν αὐτόν, καὶ ἥξει ὡς ὑετὸς ἡμῖν πρώϊμος καὶ ὄψιμος γῇ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–12 από 12

Ἀστέριος ὁ Σοφιστής Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Τὸ πρωῒ δέ, καὶ τὴν ταχεῖαν τοῦ θεοῦ καὶ ἑτοιμοτάτην ἀντίληψιν ἔστι λαβεῖν· 〈Διώξομεν γὰρ τοῦ γνῶναι τὸν κύριον, ὡς ὄρθρον ἕτοιμον εὑρήσομεν αὐτόν, καὶ ἥξει ἡμῖν ὡς ὑετὸς πρώϊμος καὶ ὄψιμος τῇ γῇ〉 ...
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Με τη λέξη «πρωί» εξάλλου, είναι δυνατόν να εκλάβει κανείς την ταχεία και αμεσότατη βοήθεια του Θεού· «Διότι θα επιδιώξουμε να γνωρίσουμε τον Κύριο, θα τον βρούμε έτοιμο σαν την αυγή, και θα έλθει σε εμάς σαν την πρώιμη και την όψιμη βροχή στη γη» ...
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἀστέριος ὁ Σοφιστής Εἰς τοὺς Ψαλμούς (ἐν ταῖς σειραῖς)
Ἀστερ. 〈Τὸ πρωῒ εἰσακούσῃ τῆς φωνῆς μου.〉 Τί γάρ; Μεσημβρίας οὐκ εἰσακούει; Ἑσπέρας δὲ ἢ ἐν νυκτὶ οὐκ ἐπινεύει; Καὶ πῶς ἐν ἄλλοις ἔλεγες· 〈Ἑσπέρας καὶ πρωῒ καὶ μεσημβρίας διηγήσομαι καὶ ἀπαγγελῶ, καὶ εἰσακούσεται τῆς φωνῆς μου;〉 Ἀλλ᾽ ὅταν, φησίν, τὰς ὑπὲρ ἐμαυτοῦ ἢ ὑπὲρ τῶν συνόντων πρεσβείας προσφέρω, τότε κατὰ πᾶσαν ὥραν τὸν θεὸν ἱκετεύω· 〈Εὐλογήσω〉 γὰρ 〈τὸν κύριον ἐν παντὶ καιρῷ.〉 Ἐπειδὴ δὲ νῦν ὑπὲρ τῆς κληρονομούσης τῆς ἐξ ἐθνῶν ἐκκλησίας πρεσβεύω, τότε δὲ εἰσάγεται εἰς τὴν κληρονομίαν μου ὅταν ὁ τοῦ πατρὸς κληρονόμος τὸ πρωῒ ἀναστῇ καὶ συγκληρονόμον αὐτὴν ἀναδείξῃ, διὰ τοῦτο τὴν ἐν τῇ πρωΐᾳ τῇ ἐκκλησίᾳ αἰτούμενος ἐπαγγελίαν λέγω· 〈Τὸ πρωῒ εἰσακούσῃ τῆς φωνῆς μου,〉 ὅτε καὶ ἡ Μαρία, εἰς τύπον τῆς ἐκκλησίας ὀρθρίσασα, ὡς ἐπὶ θάλαμον τὸν τάφον ἐπιζητεῖ τὸν νυμφίον. 〈Τὸ πρωῒ〉 δὲ καὶ τὴν ταχεῖαν τοῦ θεοῦ καὶ ἑτοιμοτάτην ἀντίληψίν ἐστιν λαβεῖν· 〈Διώξωμεν γὰρ τοῦ γνῶναι τὸν κύριον, ὡς ὄρθρον ἕτοιμον εὑρήσομεν αὐτόν, καὶ ἥξει ἡμῖν ὡς ὑετὸς πρώϊμος καὶ ὄψιμος.〉
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αστέριος. «Το πρωί θα εισακούσεις τη φωνή μου.» Γιατί άραγε; Το μεσημέρι δεν εισακούει; Και το βράδυ ή μέσα στη νύχτα δεν συγκατανεύει; Και πώς σε άλλη περίπτωση έλεγες: «Το βράδυ και το πρωί και το μεσημέρι θα διηγηθώ και θα απαγγείλω, και θα εισακούσει τη φωνή μου;» Αλλά όταν, λέει, προσφέρω τις ικεσίες μου υπέρ του εαυτού μου ή υπέρ αυτών που είναι μαζί μου, τότε ικετεύω τον Θεό κάθε ώρα· διότι «θα ευλογήσω τον Κύριο σε κάθε καιρό». Επειδή όμως τώρα πρεσβεύω υπέρ της Εκκλησίας που προέρχεται από τα έθνη και καθίσταται κληρονόμος, η οποία εισάγεται στην κληρονομία μου τότε που ο κληρονόμος του Πατέρα θα αναστηθεί το πρωί και θα την αναδείξει συγκληρονόμο, γι' αυτόν τον λόγο, ζητώντας την επαγγελία για την Εκκλησία κατά το πρωί, λέω: «Το πρωί θα εισακούσεις τη φωνή μου», τότε που και η Μαρία, ως τύπος της Εκκλησίας, έχοντας έρθει τα χαράματα, αναζητά τον Νυμφίο στον τάφο σαν σε νυφικό θάλαμο. Η δε φράση «το πρωί» σημαίνει επίσης να λάβουμε την ταχεία και ολόθερμη βοήθεια του Θεού· διότι «ας επιδιώξουμε να γνωρίσουμε τον Κύριο, θα τον βρούμε έτοιμο σαν την αυγή, και θα έρθει σε εμάς σαν την πρώιμη και την όψιμη βροχή».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
Ὁ μὲν οὖν τῆς ἱστορίας λόγος ἐν τούτοις στήσεται· οἶμαι δὲ δεῖν καὶ ἑτέραν τοῖς εἰρημένοις ἐπινοεῖσθαι τὴν θεωρίαν, καὶ τί τὸ ἐντεῦθεν ὑποδηλούμενον εἰπεῖν. καταβέβηκε τοίνυν ἐξ οὐρανῶν ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος, ὡς αὐτός που φησὶν, ἵνα τὴν ἀνθρώπου φύσιν νυμφίου δίκην οἰκειωσάμενος κυοφορεῖν ἀναπείσῃ τὰ πνευματικὰ τῆς σοφίας σπέρματα. καὶ νύμφη μὲν εἰκότως ἡ ἀνθρωπότης διὰ τούτου καλεῖται, νυμφίος δὲ ὁ Σωτὴρ, ἐκ τῶν καθ᾽ ἡμᾶς εἰς νόησιν τὴν ὑπὲρ ἡμᾶς ἀνατεινούσης τὸν λόγον τῆς θείας γραφῆς· συγκροτεῖται δὲ ὁ γάμος ἐν ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, τουτέστιν, ἐν ἐσχάτοις τοῦ παρόντος αἰῶνος καιροῖς· ὁ γὰρ τρίτος ἡμῖν ἀριθμὸς ἀρχὴν εἰσφέρει καὶ μεσότητα καὶ τέλος· οὕτω γὰρ ὁ σύμπας ἐκμετρεῖται χρόνος. τούτῳ φανεῖται προσεοικὸς τὸ δι᾽ ἑνός που τῶν ἁγίων προφητῶν εἰρημένον “Πατάξει, ”καὶ μοτώσει ἡμᾶς, ὑγιάσει ἡμᾶς μετὰ δύο ἡμέρας ἐν τῇ “ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ· καὶ ἀναστησόμεθα καὶ ζησόμεθα ἐνώπιον ”αὐτοῦ, καὶ γνωσόμεθα· διώξομεν τοῦ γνῶναι τὸν Κύριον, “ὡς ὄρθρον ἕτοιμον εὑρήσομεν αὐτόν.” ἔπληξε μὲν γὰρ διὰ τὴν ἐν Ἀδὰμ παράβασιν εἰπών “Γῆ εἶ καὶ εἰς γῆν ἀπε- ”λεύσῃ·” τὸ δὲ φθορᾷ καὶ θανάτῳ πεπληγὸς πάλιν ἐμότωσεν αὐτὸς κατὰ τὴν τρίτην ἡμέραν, τουτέστιν, οὐκ ἐν πρώτοις, οὐδὲ ἐν μέσοις, ἀλλ᾽ ἐν ἐσχάτοις καιροῖς, ὅτε δι᾽ ἡμᾶς γενόμενος ἄνθρωπος ὑγιᾶ τὴν φύσιν ἀπέδειξεν ὅλην, ἐκ νεκρῶν ἀναστήσας ἐν ἑαυτῷ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο μεν ιστορικός λόγος θα σταματήσει σε αυτά· νομίζω όμως ότι πρέπει να αναζητήσουμε και μια άλλη θεώρηση στα όσα ελέχθησαν, και να πούμε τι υποδηλώνεται μέσα από αυτά. Κατέβηκε λοιπόν από τους ουρανούς ο Λόγος του Θεού, όπως λέει ο ίδιος κάπου, ώστε, αφού οικειωθεί την ανθρώπινη φύση δίκην νυμφίου, να την πείσει να κυοφορήσει τα πνευματικά σπέρματα της σοφίας. Και νύμφη μεν εύλογα ονομάζεται μέσα από αυτό η ανθρωπότητα, και νυμφίος ο Σωτήρας, καθώς η Αγία Γραφή εξυψώνει τον λόγο από τα δικά μας ανθρώπινα προς την κατανόηση των υπερβατικών· τελείται δε ο γάμος κατά την τρίτη ημέρα, δηλαδή στους έσχατους καιρούς του παρόντος αιώνα· διότι ο αριθμός τρία εισάγει σε εμάς την αρχή, τη μεσότητα και το τέλος· καθώς έτσι καταμετρείται ολόκληρος ο χρόνος. Με αυτό φαίνεται να μοιάζει εκείνο που ειπώθηκε κάπου από έναν από τους αγίους προφήτες: «Θα μας πατάξει, και θα δέσει τις πληγές μας, θα μας θεραπεύσει μετά από δύο ημέρες, κατά την τρίτη ημέρα· και θα αναστηθούμε και θα ζήσουμε ενώπιόν του, και θα γνωρίσουμε· θα επιδιώξουμε να γνωρίσουμε τον Κύριο, θα τον βρούμε έτοιμο σαν την αυγή». Διότι μας έπληξε εξαιτίας της παράβασης του Αδάμ, λέγοντας: «Χώμα είσαι και στο χώμα θα επιστρέψεις»· αυτόν όμως που είχε πληγεί από τη φθορά και τον θάνατο, πάλι ο ίδιος τον περιέθαλψε κατά την τρίτη ημέρα, δηλαδή όχι στους πρώτους, ούτε στους μεσαίους, αλλά στους έσχατους καιρούς, όταν, αφού έγινε άνθρωπος για εμάς, απέδειξε υγιή ολόκληρη τη φύση μας, ανασταίνοντάς την εκ νεκρών στο πρόσωπό Του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
Εἰ δὲ χρὴ καὶ ἐφ᾽ ἅπαντας ἁπλοῦν τοὺς ὄντας ἐπὶ τῆς γῆς τῆς προφητείας τὴν δύναμιν, ἐκεῖνο συνήσομεν. ἥρπασε μὲν γὰρ ἐν ἀρχαῖς τὴν ἀνθρώπου φύσιν ὁ Ἀδάμ. ἐπάρατον γὰρ ἀπέφηνεν εὐθὺς, ὑποθεὶς θανάτῳ καὶ φθορᾷ. οὐκοῦν ἔπληξεν ἡ ὀργὴ, ἀλλ᾽ ἐμότωσεν ἡ χάρις. ἰάσατο γὰρ ἐν Χριστῷ, κέκληκε πρὸς ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθοῦς θεοπτίας, ἑδραίους ἀπέφηνε διὰ τοῦ Πνεύματος εἰς τήρησιν ἐντολῶν, ζηλωτοὺς ἀπέδειξε πάλιν καὶ φθορᾶς ἐπέκεινα τιθεὶς καὶ τῶν ἀρχαίων ἡμᾶς ἀπαλλάξας ἀῤῥωστημάτων, ἁμαρτίας δὴ λέγω καὶ παθῶν. συμβέβηκε δὲ τὰ τοιάδε τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς, οὐχ ὡς ἐν πρώτῳ μᾶλλον, ἤγουν ἐν δευτέρῳ καιρῷ, ἀλλ᾽ ὡς ἐν τρίτῳ, τουτέστι τῷ λοίσθῳ καὶ τελευταίῳ. χρόνοι μὲν γὰρ οἱ πάντες ἀριθμοῦνται τρεῖς, πρῶτός τε καὶ μέσος καὶ τελευταῖος, καθ᾽ ὃν ἡμῖν ἐπέφανεν ὁ Χριστός. ταύτῃτοί φασιν, ὅτι τὰ τῆς μοτώσεως ἡμῖν καθάπερ ἐξ ἰατρικῆς ἐμπειρίας ἔσται μετὰ δύο ἡμέρας· ἡμέραν ἡμῖν εἰς καιρὸν τοῦ προφητικοῦ μετροῦντος λόγου. τότε φησὶ, διώξομεν τοῦ εἰδέναι τὸν Κύριον· τὸ δὲ διώξομεν ἀντὶ τοῦ σπεύσομέν φασι· τότε καὶ ἀναστησόμεθα καὶ ζησόμεθα ἐνώπιον αὐτοῦ. συνεγηγέρμεθα γὰρ τῷ Χριστῷ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εάν όμως πρέπει να επεκτείνουμε τη δύναμη της προφητείας σε όλους όσους βρίσκονται πάνω στη γη, θα κατανοήσουμε το εξής: διότι στην αρχή ο Αδάμ λεηλάτησε την ανθρώπινη φύση. Διότι την κατέστησε αμέσως καταραμένη, υποτάσσοντάς την στον θάνατο και τη φθορά. Επομένως, η οργή μάς έπληξε, αλλά η χάρις περιέδεσε τις πληγές μας. Διότι μάς θεράπευσε εν Χριστώ, μάς κάλεσε σε επίγνωση της αληθινής θεοπτίας, μάς κατέστησε σταθερούς μέσω του Πνεύματος στην τήρηση των εντολών, μάς έκανε πάλι ζηλωτές και, θέτοντάς μας πέρα από τη φθορά, μάς απάλλαξε από τα αρχαία νοσήματα, εννοώ δηλαδή της αμαρτίας και των παθών. Και αυτά συνέβησαν στους ανθρώπους πάνω στη γη, όχι τόσο κατά τον πρώτο, ήτοι τον δεύτερο καιρό, αλλά στον τρίτο, δηλαδή στον έσχατο και τελευταίο. Διότι όλοι οι χρόνοι αριθμούνται σε τρεις: ο πρώτος, ο μεσαίος και ο τελευταίος, κατά τον οποίο εμφανίστηκε σε εμάς ο Χριστός. Γι' αυτό λένε, ότι η περίδεσή μας, σαν από ιατρική εμπειρία, θα γίνει μετά από δύο ημέρες· όπου ο προφητικός λόγος μετρά την ημέρα ως καιρό. Τότε, λέει, θα επιδιώξουμε να γνωρίσουμε τον Κύριο· και το «θα επιδιώξουμε» το λένε αντί του «θα σπεύσουμε»· τότε και θα αναστηθούμε και θα ζήσουμε ενώπιόν του. Διότι έχουμε συναναστηθεί με τον Χριστό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
καὶ ἐπειδήπερ “εἷς ὑπὲρ πάντων ἀπέθανε,” τὴν αὐτοῦ ζῶμεν ζωὴν, οὐκ ἐξ ὀφθαλμῶν ἔτι κείμενοι Θεοῦ, διὰ τὴν παράβασιν· οὔτε μὴν ὡς ἐῤῥιμμένοι κατόπιν, διὰ τὴν ἁμαρτίαν· ἀλλ᾽ ἐν ὄψει λοιπὸν ἐνηνεγμένοι, καὶ παῤῥησίαν ἔχοντες παρ᾽ αὐτῷ, διὰ τὴν ἐν Χριστῷ δικαιοσύνην. καὶ ὅτι δι᾽ αὐτοῦ, καὶ αὐτὸν ἐγνώκαμεν τὸν Πατέρα, ὅτι δὲ πλήρωσις ἡμῖν ἐστι παντὸς ἀγαθοῦ καθ᾽ ἡμᾶς γεγονὼς ὁ Υἱὸς, ὁμολογοῦσι λέγοντες Ὡς ὄρθρον ἕτοιμον εὑρήσομεν αὐτὸν, τουτέστιν, ὡς φῶς ἀνίσχον, ὡς ἥλιον, ὡς αὐγὴν, παρῳχηκότος τοῦ σκότους. ἔσται δὲ ἡμῖν ὡς πρώϊμός τε καὶ ὄψιμος ὑετός. κατάρδει γὰρ ἡμᾶς τοὺς τὴν πίστιν εἰσδεδεγμένους, καὶ ἐπεγνωκότας ὀρθῶς τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ, κατὰ διττὸν, οἶμαι, τρόπον. ἀποκαλύπτει μὲν γὰρ ἐν Πνεύματι τῶν ἀρχαίων τε καὶ νομικῶν καὶ πρὸς τούτοις ἔτι προφητικῶν παιδευμάτων τὴν γνῶσιν. καὶ τοῦτο οἶμαί ἐστιν ὁ πρώϊμος ὑετός· ὄψιμον δὲ ὥσπερ πρὸς ἐκείνῳ δίδωσι τῶν εὐαγγελικῶν παιδευμάτων τὴν νόησιν, καὶ ἀποστολικῶν κηρυγμάτων τὴν τριπόθητον χάριν. γεγόναμεν δὲ, ὡς ὁ προφήτης φησὶ, Γῆ θελητή. καὶ τάχα που περὶ ἡμῶν ψάλλει λέγων ὁ μακάριος Δαυείδ “Ἐπεσκέψω τὴν ”γῆν καὶ ἐμέθυσας αὐτήν· ἐπλήθυνας τοῦ πλουτίσαι αὐτήν.” καὶ γοῦν δέδωκε τὸν καρπὸν αὐτῆς ἑκατὸν, ἑξήκοντα, καὶ τριάκοντα, κατὰ τὴν τοῦ Σωτῆρος φωνήν. <Τί σοι ποιήσω, Ἐφραΐμ; τί σοι ποιήσω, Ἰούδα;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και επειδή «ένας πέθανε υπέρ πάντων», ζούμε τη δική Του ζωή, μη ευρισκόμενοι πλέον μακριά από τα μάτια του Θεού εξαιτίας της παράβασης· ούτε βέβαια σαν να έχουμε απορριφθεί πίσω εξαιτίας της αμαρτίας· αλλά αντίθετα, έχοντας πλέον φερθεί ενώπιόν Του και έχοντας παρρησία κοντά Του, μέσω της δικαιοσύνης εν Χριστώ. Και ότι δι' Αυτού γνωρίσαμε και τον ίδιο τον Πατέρα, και ότι ο Υιός, αφού έγινε σαν και εμάς, αποτελεί για εμάς πλήρωμα κάθε αγαθού, το ομολογούν λέγοντας: «Θα τον βρούμε έτοιμο σαν τον όρθρο», δηλαδή, σαν φως που ανατέλλει, σαν ήλιο, σαν αυγή, αφού έχει παρέλθει το σκοτάδι. Και θα είναι για εμάς σαν πρώιμη και όψιμη βροχή. Διότι αρδεύει εμάς που δεχθήκαμε την πίστη και επιγνώσαμε ορθά την επιφάνειά Του, με διττό, νομίζω, τρόπο. Διότι αφενός αποκαλύπτει εν Πνεύματι τη γνώση των αρχαίων και νομικών, και επιπλέον αυτών, των προφητικών διδαγμάτων. Και αυτό, νομίζω, είναι η πρώιμη βροχή· ως όψιμη δε βροχή, επιπρόσθετα σε εκείνη, δίνει την κατανόηση των ευαγγελικών διδαγμάτων, και την τρισπόθητη χάρη των αποστολικών κηρυγμάτων. Έχουμε δε γίνει, όπως λέει ο προφήτης, «Γη θελητή». Και ίσως κάπου για εμάς ψάλλει ο μακάριος Δαβίδ λέγοντας: «Επισκέφθηκες τη γη και τη μέθυσες· την πλήθυνες για να την πλουτίσεις». Και έτσι απέδωσε τον καρπό της, εκατό, εξήντα, και τριάντα, κατά τη φωνή του Σωτήρα. <Τι να σου κάνω, Εφραίμ; Τι να σου κάνω, Ιούδα;>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἐπιφάνιος Σαλαμῖνος Κύπρου Περὶ τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ θεοῦ
Μωυσης λέγει· Προφήτην ὑμῖν ἀναστήσει Κύριος ὁ Θεὸς ἐκ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ ὡς ἐμέ· αὐτοῦ ἀκούσεσθε κατὰ πάντα· καὶ ἔσται ὃς ἂν μὴ ἀκούσῃ τοῦ προφήτου ἐκείνου, ἐξολοθρευθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα. Καὶ Ωσηε λέγει· ὡς ὄρθρον ἕτοιμον εὑρήσομεν αὐτόν· καὶ ἥξει ὡς ὑετὸς πρώϊμος καὶ ὄψιμος τῇ γῇ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο Μωυσής λέγει: Προφήτη θα αναδείξει για εσάς ο Κύριος ο Θεός από τους αδελφούς του, όμοιον με εμένα· αυτόν θα υπακούετε σε όλα· και όποιος δεν υπακούσει σε εκείνον τον προφήτη, θα εξολοθρευθεί στον αιώνα. Και ο Ωσηέ λέγει: Έτοιμο σαν την αυγή θα τον βρούμε· και θα έλθει στη γη σαν βροχή πρώιμη και όψιμη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τὸν ἅγιον Ἀνδρέαν (Νόθος)
Μάρτυς ὁ λίθος οὗτος ὁ κυλισθεὶς καὶ κυλίσας ὅλα τὰ τῶν δαιμόνων εἴδωλα, οὐ μόνον δὲ κυλίσας, ἀλλὰ καὶ συντρίψας καὶ λεπτύνας καὶ τῷ πτύῳ λικμήσας τοῦ σταυροῦ καὶ 〈ἀπὸ〉 τῆς γῆς «ἐκφυσήσας ὥσπερ χοῦν ἀφ᾽ ἅλωνος καὶ ὥσπερ ἀπὸ καπνοδόχης ἀτμίδα» καὶ τῇ ῥιπῇ καὶ τῷ ῥοίζῳ τοῦ πνεύματος. Μάρτυρες αἱ γυναῖκες αὐταὶ ἀντὶ τῶν ποτε γυναικῶν ἡμέρας ἑκάστης καὶ νυκτὸς αἰσθητὰ καὶ νοητὰ μύρα τῷ νυμφίῳ εἰσφέρουσαι. Μάρτυς ὁ λευχείμων ἱερεὺς ὁ τῆς ἐκκλησίας ἄγγελος βοῶν πρὸς αὐτάς· «Μὴ φοβεῖσθε· οἶδα γὰρ ὅτι Ἰησοῦν τὸν Ναζαρηνὸν τὸν ἐσταυρωμένον ζητεῖτε.» Ἀλλὰ τὴν ὥραν ἐπιζητεῖς; Φησὶ γάρ· «ὡς ὄρθρον ἕτοιμον εὑρήσομεν αὐτόν.» Λουκᾶς σοι καὶ τοῦτο ἀπαγγεῖλαι δυνήσεται· «Τῇ δὲ μιᾷ τῶν σαββάτων ὄρθρου βαθέως ἦλθον ἐπὶ τὸ μνῆμα, φέρουσαι ἃ ἡτοίμασαν ἀρώματα. Εὗρον δὲ τὸν λίθον ἀποκεκυλισμένον ἐκ τῆς θύρας τοῦ μνημείου· εἰσελθοῦσαι δὲ οὐχ εὗρον τὸ σῶμα τοῦ κυρίου Ἰησοῦ. Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ διαπορεῖσθαι αὐτὰς περὶ τούτου καὶ ἰδοὺ δύο ἄνδρες ἐπέστησαν αὐταῖς ἐν ἐσθήσεσιν ἀστραπτούσαις. Ἐμφόβων δὲ γενομένων αὐτῶν καὶ κλινουσῶν τὰ πρόσωπα εἰς τὴν γῆν, εἶπον πρὸς αὐτάς· ‘Τί ζητεῖτε τὸν ζῶντα μετὰ τῶν νεκρῶν;’ Τί λογίζεσθε περὶ τῆς ζωῆς τὰ τῆς ζωῆς ἀλλότρια;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μάρτυρας είναι αυτός ο λίθος, ο οποίος αποκυλίστηκε και κατακύλισε όλα τα είδωλα των δαιμόνων, και όχι μόνο τα κατακύλισε, αλλά και τα συνέτριψε και τα έκανε σκόνη και τα λίχνισε με το φτυάρι του σταυρού και τα φύσηξε μακριά από τη γη «σαν σκόνη από αλώνι και σαν ατμό από καπνοδόχο» με την ορμή και τη βοή του πνεύματος. Μάρτυρες είναι αυτές οι γυναίκες, οι οποίες, αντί των γυναικών του παρελθόντος, κάθε μέρα και νύχτα προσφέρουν αισθητά και νοητά μύρα στον νυμφίο. Μάρτυρας είναι ο λευκοντυμένος ιερέας, ο άγγελος της εκκλησίας, που φωνάζει προς αυτές: «Μη φοβάστε· διότι γνωρίζω ότι ζητάτε τον Ιησού τον Ναζωραίο, τον εσταυρωμένο». Αλλά αναζητάς την ώρα; Διότι λέγει: «σαν έτοιμο όρθρο θα τον βρούμε». Ο Λουκάς θα μπορέσει να σου αναγγείλει και αυτό: «Την πρώτη ημέρα της εβδομάδας, πολύ πρωί, ήρθαν στο μνήμα, φέρνοντας τα αρώματα που είχαν ετοιμάσει. Βρήκαν δε τον λίθο αποκυλισμένο από τη θύρα του μνημείου· και όταν εισήλθαν, δεν βρήκαν το σώμα του Κυρίου Ιησού. Και ενώ βρίσκονταν σε απορία για αυτό, ιδού, δύο άνδρες στάθηκαν μπροστά τους με αστραφτερά ενδύματα. Επειδή δε κυριεύτηκαν από φόβο και έκλιναν τα πρόσωπά τους στη γη, εκείνοι τους είπαν: 'Τι ζητάτε τον ζωντανό ανάμεσα στους νεκρούς;' Τι σκέφτεστε για τη ζωή πράγματα ξένα προς τη ζωή;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τὸν ἅγιον Ἀνδρέαν (Νόθος)
Ὁ παρ᾽ ὑμῶν ὧδε ζητούμενος ἐν οὐρανοῖς καθέζεται, ὁ ἐνταῦθα ψηλαφώμενος ἐν τοῖς κόλποις τοῦ Πατρὸς ἀναπαύεται, ὁ γενόμενος νεκρὸς ἵνα νεκρῶν καὶ ζώντων κυριεύσῃ τὴν ζωὴν οὐ κατέλιπεν· αὐτὸς γὰρ πᾶσι δανείζει τὴν ζωήν, ἐξ αὐτοῦ πᾶσα ἡ φύσις ἐμπνεῖται, ἐν αὐτῷ κινεῖται τὰ κινούμενα, τὰ συνεστῶτα συνίσταται, ἐνεργεῖ τὰ ἐνεργούμενα.» Ἐκεῖθεν αἱ γυναῖκες ἐξελθοῦσαι τῷ Ἰησοῦ συνήντησαν, καὶ τὸν ὄρθρον εἶδον ὡς ὄρθρον, καὶ εἶπον πρὸς αὐτὸν ὅπερ ὁ Δαυὶδ ἐν προφητείαις ἔψαλλεν· «Ὅτι παρὰ σοὶ πηγὴ ζωῆς, ἐν τῷ φωτί σου ὀψόμεθα φῶς.» Εἰ δὲ λέγεις· «Αἱ μὲν γυναῖκες εὗρον, οὐχ εὗρον δὲ οἱ ἀπόστολοι», καὶ «Πῶς ἐστι κέρδος κοινόν; Πῶς τὸ εὑρεθὲν ὅλης τῆς φύσεως γίνεται σωτηρία;» περιττὸν ζητεῖς, μάτην ἐγκαλεῖς. Εὗρον γὰρ αἱ γυναῖκες ὅπερ διὰ τῆς Εὔας ἀπώλεσαν πρότερον. Εὗρεν τὸ κέρδος ἡ παρασχοῦσα τῆς ζημίας τὴν ὑπόθεσιν. Πλὴν ἀνάγνωθι τῆς προφητείας τὰ λείποντα· «Ὡς ὄρθρον ἕτοιμον εὑρήσομεν αὐτόν, καὶ ἥξει ἡμῖν ὡς ὑετὸς πρώϊμος καὶ ὄψιμος τῇ γῇ.» Ταῦτα σαφῶς κατὰ λέξιν πεπλήρωται. Οὐ χρῄζει θεωρίας ὁ λόγος, ἀλληγορεῖν οὐ δεόμεθα τοῦ προφήτου τὴν ἔννοιαν· «Ἥξει ἡμῖν ὡς ὑετὸς πρώϊμος καὶ ὄψιμος τῇ γῇ.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτός που αναζητείται από εσάς εδώ, κάθεται στους ουρανούς, αυτός που ψηλαφιέται εδώ, αναπαύεται στους κόλπους του Πατρός, αυτός που έγινε νεκρός για να κυριεύσει νεκρούς και ζωντανούς, δεν εγκατέλειψε τη ζωή· διότι αυτός χορηγεί σε όλους τη ζωή, από αυτόν εμπνέεται όλη η φύση, μέσα σε αυτόν κινούνται τα κινούμενα, συγκροτούνται όσα έχουν υπόσταση, ενεργούν τα ενεργούμενα.» Από εκεί οι γυναίκες, αφού εξήλθαν, συνάντησαν τον Ιησού, και είδαν τον όρθρο ως όρθρο, και είπαν προς αυτόν ό,τι έψαλλε ο Δαβίδ στις προφητείες: «Διότι κοντά σου βρίσκεται η πηγή της ζωής, και μέσα στο φως σου θα δούμε φως.» Εάν όμως λες: «Οι μεν γυναίκες βρήκαν, ενώ οι απόστολοι δεν βρήκαν», και «Πώς το κέρδος είναι κοινό; Πώς αυτό που βρέθηκε γίνεται σωτηρία για όλη τη φύση;», εξετάζεις περιττά πράγματα και κατηγορείς μάταια. Διότι οι γυναίκες βρήκαν αυτό που προηγουμένως είχαν χάσει μέσω της Εύας. Βρήκε το κέρδος εκείνη που έδωσε την αφορμή για τη ζημία. Όμως διάβασε και τα υπόλοιπα της προφητείας: «Ως έτοιμο όρθρο θα τον βρούμε, και θα έρθει σε εμάς ως πρώιμη και όψιμη βροχή στη γη.» Αυτά έχουν εκπληρωθεί με σαφήνεια, κατά λέξη. Ο λόγος δεν χρειάζεται θεωρητική ερμηνεία, δεν έχουμε ανάγκη να ερμηνεύσουμε αλληγορικά το νόημα του προφήτη: «Θα έρθει σε εμάς ως πρώιμη και όψιμη βροχή στη γη.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν παραβολὴν τῆς συκῆς
βʹ. Ἀλλ᾽ ἐπανέλθωμεν ἐπὶ τὸ κεφάλαιον. Πρωῒ γὰρ, φησὶν, ἐπανελθὼν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν πόλιν, ἐπείνασε. Πρωῒ, μετὰ τὸ τὴν νύκτα τῆς πλάνης παραδραμεῖν, καὶ τὸν ὄρθρον Χριστὸν τὸ τῆς ἀναστάσεως φέγγος αὐγάσαι τῷ κόσμῳ· ὄρθρος γὰρ ὁ Χριστὸς, καθάπερ φησὶν ὁ προφήτης· Ὡς ὄρθρον ἕτοιμον εὑρήσομεν αὐτόν. Πρωῒ ἐπανάγων ὁ Ἰησοῦς. Πρωῒ, μετὰ τὸ τὸν σκοτεινόμορφον θάνατον τῷ φωτὶ τῆς δόξης Χριστοῦ ἀφανισθῆναι, καὶ τὰς χρυσοῦς ἀκτῖνας τὸν τῆς δικαιοσύνης ἥλιον ἐν ταῖς τῶν ἐσκοτισμένων ἀνθρώπων καρδίαις ἐλλάμψαι· πρωῒ, μετὰ τὸ τὰς θερμὰς ἀκτῖνας τῆς θεότητος ἐκπετάσαι, καὶ τὰς νενεκρωμένας ὑπὸ τοῦ διαβόλου ψυχὰς ἐκθερμᾶναι· Οὐκ ἔστι γὰρ ὃς ἀποκρυβήσεται τῆς θέρμης αὐτοῦ. Τῇ γὰρ ψυχροτάτῃ ἁμαρτίᾳ ὁ διάβολος τὰς τῶν ἀνθρώπων καρδίας ἐνέκρωσεν. Ὅθεν ὁ προφήτης ἐπεύχεται λέγων· Πύρωσον τοὺς νεφρούς μου, καὶ τὴν καρδίαν μου. Κρυμῷ γὰρ ἀσεβείας πᾶσα ἡ ἀνθρωπότης ἐδέδετο. Διὸ πάντες οἱ προφῆται ὁμοθυμαδὸν ηὔχοντο πρὸς τὸν Θεὸν λέγοντες· Ἐπίστρεψον, Κύριε, τὴν αἰχμαλωσίαν ἡμῶν, ὡς χειμάῤῥους ἐν τῷ νότῳ· τουτέστιν, ὥσπερ νότος θερμὸς ἐπιπνεύσας τὰ παγωθέντα ὕδατα εἰς τὴν προτέραν φύσιν τοῦ ὕδατος ἐπανάγει, ὡσαύτως καὶ ἡμᾶς τοὺς τῇ ἁμαρτίᾳ τοῦ διαβόλου νεκρωθέντας, ὡς νότος θερμὸς ἐπιπνεύσας, ἐπὶ τὴν ἀρχαίαν φύσιν τῆς ἀφθαρσίας ἀνακαινίζει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Β΄. Αλλά ας επανέλθουμε στο κύριο θέμα. Διότι το πρωί, λέγει, καθώς επέστρεφε ο Ιησούς στην πόλη, πείνασε. Πρωί, αφού παρήλθε η νύχτα της πλάνης, και ο Χριστός, που είναι ο όρθρος, εξέπεμψε στον κόσμο το φως της αναστάσεως· διότι ο Χριστός είναι ο όρθρος, όπως ακριβώς λέγει ο προφήτης: «Ως όρθρον έτοιμον θα τον βρούμε». Το πρωί, καθώς επιστρέφει ο Ιησούς. Το πρωί, αφού αφανίστηκε ο σκοτεινόμορφος θάνατος από το φως της δόξας του Χριστού, και αφού ο ήλιος της δικαιοσύνης έλαμψε με τις χρυσές του ακτίνες στις καρδιές των σκοτισμένων ανθρώπων· πρωί, αφού εξέτεινε τις θερμές ακτίνες της θεότητας και θέρμανε τις νεκρωμένες από τον διάβολο ψυχές· διότι δεν υπάρχει κανείς που να μπορεί να κρυφτεί από τη θέρμη του. Επειδή με την πλέον ψυχρή αμαρτία ο διάβολος νέκρωσε τις καρδιές των ανθρώπων. Γι' αυτό ο προφήτης προσεύχεται λέγοντας: «Πύρωσε τους νεφρούς μου και την καρδιά μου». Διότι ολόκληρη η ανθρωπότητα ήταν δεμένη από τον παγετό της ασέβειας. Γι' αυτό όλοι οι προφήτες ομόφωνα προσεύχονταν προς τον Θεό λέγοντας: «Επίστρεψε, Κύριε, την αιχμαλωσία μας, όπως τους χειμάρρους στον νότο»· δηλαδή, όπως ακριβώς ο θερμός νότιος άνεμος, όταν πνεύσει, επαναφέρει τα παγωμένα νερά στην πρότερη φύση του νερού, έτσι παρομοίως κι εμάς, που είχαμε νεκρωθεί από την αμαρτία του διαβόλου, πνέοντας σαν θερμός νότιος άνεμος, μας ανακαινίζει στην αρχαία φύση της αφθαρσίας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ἐὰν ἐπιστραφῇς, καὶ ταπεινώσῃς σεαυτὸν ἔναντι Κυρίου, καὶ πόῤῥω ποιήσῃς ἀπὸ διαίτης σου τὸ ἄδικον, ἔσται σοι ὁ Παντοκράτωρ βοηθὸς ἀπὸ ἐχθρῶν· καθαρὸν δὲ ἀποδώσει σε ὥσπερ ἀργύριον πεπυρωμένον, καὶ ἐπὶ τοῖς ὁδοῖς σου ἔσται σοι φέγγος, ὅτι ἐταπείνωσας σεαυτόν.» «Ἐὰν ἐπιστραφῶσιν ἐξ ἀδικίας, καὶ ἀκούσωσι, καὶ δουλεύσωσι, συντελέσουσιν ἐν ἀγαθοῖς τὰς ἡμέρας αὐτῶν.» «Ἐκκαλύπτει τὰς ἑαυτοῦ ἁμαρτίας εὔγνωστος ἀνὴρ ἐν συνεδρίῳ.» «Δεῦτε, καὶ ἐπιστρέψωμεν πρὸς Κύριον Θεὸν ἡμῶν, ὅτι αὐτὸς πέπαικεν, καὶ ἰάσεται ἡμᾶς· ὁ πλήξας, καὶ μοτώσει ἡμᾶς, ὑγιάσει ἡμᾶς μετὰ δύο ἡμέρας, καὶ ἐν τρίτῃ ἡμέρᾳ ἀναστησόμεθα, καὶ ζησόμεθα ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ γνωσόμεθα, καὶ διώξομεν τοῦ γνῶναι αὐτόν.» «Ἐπιστράφητε πρός με ἐξ ὅλης τῆς καρδίας ὑμῶν ἐν νηστείᾳ, καὶ ἐν κλαυθμῷ, καὶ ἐν κοπετῷ. Καὶ διαῤῥήξατε τὰς καρδίας ὑμῶν, καὶ μὴ τὰ ἱμάτια ὑμῶν, καὶ ἐπιστράφητε πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν, ὅτι ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων ἐστὶν, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος, καὶ μετανοῶν ἐπὶ τῆς κακίας.» «Ἐπιστράφητε πρός με, καὶ ἐπιστραφήσομαι πρὸς ὑμᾶς, λέγει Κύριος παντοκράτωρ.» «Λούσασθε, καὶ καθαροὶ γένεσθε· ἀφέλετε πονηρίας ἀπὸ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου. Παύσασθε ἀπὸ τῶν πονηριῶν ὑμῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Εάν επιστρέψεις και ταπεινώσεις τον εαυτό σου ενώπιον του Κυρίου, και απομακρύνεις την αδικία από τη ζωή σου, ο Παντοκράτορας θα είναι βοηθός σου απέναντι στους εχθρούς· θα σε αποδώσει καθαρό σαν ασήμι δοκιμασμένο στη φωτιά, και στους δρόμους σου θα υπάρχει φως, επειδή ταπείνωσες τον εαυτό σου.» «Εάν αποστραφούν την αδικία, και υπακούσουν, και τον υπηρετήσουν, θα ολοκληρώσουν τις ημέρες τους μέσα σε αγαθά.» «Ο συνετός άνδρας αποκαλύπτει τις αμαρτίες του μπροστά στη σύναξη.» «Ελάτε να επιστρέψουμε προς τον Κύριο τον Θεό μας, διότι αυτός μας χτύπησε, και αυτός θα μας γιατρέψει· αυτός που μας πλήγωσε θα περιδέσει τις πληγές μας, θα μας θεραπεύσει μετά από δύο ημέρες, και την τρίτη ημέρα θα αναστηθούμε, και θα ζήσουμε ενώπιόν του, και θα τον γνωρίσουμε, και θα επιδιώξουμε διαρκώς να τον γνωρίζουμε.» «Επιστρέψτε σε εμένα με όλη σας την καρδιά, με νηστεία, με κλάμα και με θρήνο. Και ξεσκίστε τις καρδιές σας και όχι τα ενδύματά σας, και επιστρέψτε προς τον Κύριο τον Θεό σας, διότι είναι ελεήμων και οικτίρμων, μακρόθυμος και πολυέλεος, και ανακαλεί τις τιμωρίες.» «Επιστρέψτε σε εμένα, και εγώ θα επιστρέψω σε εσάς, λέει ο Κύριος ο παντοκράτορας.» «Λουστείτε και γίνετε καθαροί· αφαιρέστε τις πονηρίες από τις ψυχές σας ενώπιον των οφθαλμών μου. Πάψτε να πράττετε τις πονηρίες.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Βιβλιοθήκη
Γυμνὸς ἐπὶ τοῦ σταυροῦ ὁ Χριστὸς ἀνήγετο· ἁμαρτίαν γὰρ οὐκ ἔχων ἱματίων οὐκ ἔχρῃζεν. Ἄμωμος ἦν καὶ λανθάνειν οὐκ ὤφιρλεν. Οὐδὲν ἦν ἄσχημον αὐτῷ· αὐτὸς γὰρ ἡμῶν τὰ ἀσχήμονα εὐσχήμονα δείκνυσιν. Εὗρον αἱ μυροφόροι, ὅπερ διὰ τῆς Εὔας ἀπώλεσαν· εὗρε τὸ κέρδος ἡ παρασχοῦσα τῆς ζημίας τὴν ὑπόθεσιν. «Ἥξει ἡμῖν ὡς ὑετὸς πρώϊμος καὶ ὄψιμος τῇ γῇ». Ὅρα τοίνυν τὸν Κύριον μετὰ τὴν ἀνάστασιν πρώϊμον ταῖς γυναιξίν, ὄψιμον τοῖς ἀποστόλοις φαινόμενον. Πρωῒ μὲν γὰρ ταῖς γυναιξὶ χαίρετε, ὀψὲ δὲ ἐν τῇ Σιὼν εἰρήνην τοῖς μαθηταῖς προσεφώνησε, ταῖς μὲν ἵνα λύσῃ τὴν ἀπόφασιν τῆς λύπης, τοῖς δέ, ἵνα καταλύσῃ τὴν ἔχθραν, ἣν ὁ δράκων ἐκακούργησε. «Σὺ κληθήσῃ Κηφᾶς».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γυμνός ανέβηκε στον σταυρό ο Χριστός· διότι, καθώς δεν είχε αμαρτία, δεν είχε ανάγκη από ενδύματα. Ήταν άμωμος και δεν όφειλε να κρύβεται. Τίποτα δεν ήταν απρεπές πάνω του· διότι αυτός καθιστά τα δικά μας απρεπή, ευπρεπή. Βρήκαν οι μυροφόροι αυτό που έχασαν εξαιτίας της Εύας· βρήκε το κέρδος εκείνη που είχε προσφέρει την αιτία της ζημιάς. «Θα έρθει σε εμάς σαν την πρώιμη και την όψιμη βροχή στη γη». Δες, λοιπόν, τον Κύριο μετά την ανάσταση να εμφανίζεται πρώιμα στις γυναίκες και όψιμα στους αποστόλους. Διότι το μεν πρωί προσφώνησε στις γυναίκες το «χαίρετε», το δε βράδυ στη Σιών απηύθυνε την ειρήνη στους μαθητές, στις μεν γυναίκες για να ακυρώσει την καταδίκη της λύπης, στους δε μαθητές για να καταλύσει την έχθρα, την οποία κατεργάστηκε ο δράκοντας. «Εσύ θα ονομαστείς Κηφάς».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Θεοφύλακτος Βουλγαρίας Βίος τοῦ Κλήμεντος Ἀχρίδος
Εὑρίσκουσιν οὖν καὶ οὗτοι τὴν τοῦ πνεύματος χάριν, ὡς ὄρθρον ἕτοιμον, καὶ φῶς ἀνέτειλε τοῖς δικαίοις γνώσεως, καὶ ἡ σύζυγος αὐτῶν εὐφροσύνη τὴν προτέραν λύπην αὐτῶν ἀπήλασε. Τυχόντες οὖν τοῦ εὐκταίου τούτου χαρίσματος ἐξευρίσκουσι μὲν τὰ Σθλοβενικὰ γράμματα, ἑρμηνεύουσι δὲ τὰς θεοπνεύστους γραφὰς ἐκ τῆς ἑλλάδος γλώττης εἰς τὴν Βουλγαρικήν, ποιοῦνται δὲ σπουδὴν τοῖς ὀξυτέροις τῶν μαθητῶν παραδοῦναι τὰ θεῖα μαθήματα· οὐκ ὀλίγοι γὰρ τῆς διδασκαλικῆς ταύτης πηγῆς ἔπινον, ὧν ἔκκριτοί τε καὶ τοῦ χοροῦ κορυφαῖοι Γοράσδος τε καὶ Κλήμης καὶ Ναοὺμ καὶ Ἀγγελάριος καὶ Σάββας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Βρίσκουν, λοιπόν, και αυτοί τη χάρη του Πνεύματος ως έτοιμο όρθρο, και ανέτειλε στους δικαίους φως γνώσεως, και η συνοδευτική τους χαρά απομάκρυνε την πρότερη λύπη τους. Αφού λοιπόν έτυχαν αυτού του ποθητού χαρίσματος, εφευρίσκουν τα σλαβικά γράμματα, μεταφράζουν τις θεόπνευστες γραφές από την ελληνική γλώσσα στη βουλγαρική και φροντίζουν με ζήλο να παραδώσουν τα θεία μαθήματα στους πιο οξυδερκείς από τους μαθητές. Διότι δεν ήταν λίγοι εκείνοι που έπιναν από αυτή τη διδασκαλική πηγή, μεταξύ των οποίων εκλεκτοί και κορυφαίοι του χορού ήταν ο Γοράσδος, ο Κλήμης, ο Ναούμ, ο Αγγελάριος και ο Σάββας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες