Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 6:8

Αλλά δεν θέλησαν να έχουν τον κλήρο που τους απονεμήθηκε μέσω του Υιού από τον Θεό και Πατέρα. Και ως προς τα δύο, λοιπόν, έχουν προκαλέσει λύπη παραβαίνοντας τη διαθήκη, και, όπως είπα, αποβάλλοντας τον κληρονόμο -όσο εξαρτιόταν από αυτούς- από τον κλήρο που του δόθηκε από τον Πατέρα, ενώ παράλληλα εξέπεσαν και οι ίδιοι από όσα τους είχαν δωρηθεί από τον Θεό εν Χριστώ. <Εκεί με καταφρόνησε η Γαλαάδ, πόλη που εργάζεται μάταια, που ταράζει το νερό, και η δύναμή σου είναι σαν του ανθρώπου ληστή.> Ο λόγος επανέρχεται και πάλι στην αφήγηση των εγκλημάτων, για τα οποία δικαιολογημένα έχει εξολοθρευτεί το ανόσιο πλήθος των ψευδοπροφητών ανάμεσά τους. Διότι λέει "εκεί", δηλαδή, κατά εκείνον τον καιρό κατά τον οποίο εξέκλινε ο Ισραήλ και βρέθηκε σε τέτοια κατάσταση, ώστε να επιλέξει να προσκυνά δαιμόνια· διότι αυτό νοείται πραγματολογικά με το "εκεί" και όχι τόσο τοπικά· με καταφρόνησε σφόδρα η Γαλαάδ· και αυτή η πόλη είναι μία από εκείνες πέρα από τα ρεύματα του Ιορδάνη, η οποία είχε παραχωρηθεί στους Λευίτες, σύμφωνα με τον νόμο του Μωυσή· ήταν λοιπόν πόλη ιερέων και Λευιτών. Αλλά αυτοί που όφειλαν να απομακρύνουν τους άλλους από την πλάνη και να τους παιδαγωγούν στην αλήθεια και στη γνώση του συμφέροντος· "Διότι τα χείλη του ιερέα", λέει, "θα διαφυλάξουν την κρίση, και θα αναζητήσουν τον νόμο από το στόμα του"· έγιναν οι ίδιοι εφευρέτες των ειδώλων και τεχνουργοί των ματαίων. Διότι εργάζονταν μάταια, δηλαδή τα είδωλα.

Ή και με άλλον τρόπο τάραζαν το νερό, προσφέροντας σε όσους τους πλησίαζαν μια θολωμένη, θα λέγαμε, και λασπώδη διδασκαλία, και σκοτίζοντας τον νου των πιο αθώων· διότι τους δίδασκαν να προσκυνούν είδωλα. Και γι' αυτό, μέσω της φωνής του Ιεζεκιήλ, τους κατηγορούσε πάλι ο Θεός των όλων και, απευθυνόμενος προς αυτούς ως προς κριάρια και καθοδηγητές του ποιμνίου, έλεγε: «Και εσείς πρόβατα, αυτά λέει ο Κύριος: Ιδού εγώ θα κρίνω αναμέσον προβάτου και προβάτου, και κριαριών και τράγων. Και δεν σας αρκεί που βοσκήσατε την καλή βοσκή, αλλά και τα υπόλοιπα της βοσκής τα καταπατάτε με τα πόδια σας; Και ενώ πίνετε το κατασταλαγμένο νερό, το υπόλοιπο το ταράζετε με τα πόδια σας; Και τα πρόβατά μου έβοσκαν αυτά που πατούσαν τα πόδια σας, και έπιναν το νερό που είχε ταραχθεί από τα πόδια σας». Διότι, ενώ ήταν νομομαθείς αυτοί που κατάγονταν από το αίμα του Λευί, και είχαν ως άριστη βοσκή και λεπτό και διαυγές νερό τη διδασκαλία του Μωυσή, η οποία δεν ήταν ανίκανη να οδηγήσει στην αλήθεια, καταπατούσαν κατά κάποιον τρόπο τη βοσκή· συντάραζαν δε και το νερό, παραθέτοντας μια διδασκαλία παχιά και λασπώδη και γεμάτη από γήινη ακαθαρσία, σε όσους, ευρισκόμενους στην τάξη των προβάτων, τους ακολουθούσαν ως κριάρια. Εγκαλούνται λοιπόν οι πολίτες και κάτοικοι της Γαλαάδ ότι ταράζουν το νερό, και ελέγχονται επίσης ως έχοντες τη δύναμη ληστή.

Αποτελεί λοιπόν κατηγορία για τον Εφραίμ ότι, παρόλο που είχε σαφή την υπενθύμιση από την εορτή της Σκηνοπηγίας, η οποία γινόταν για την έξοδο από την Αίγυπτο, ξεχνούσε τον Θεό, και ότι δεν Τον αναζήτησε περισσότερο, Αυτόν που μιλούσε στους Προφήτες και πλήθυνε τις οράσεις, αλλά αντίθετα προσκολλήθηκε στις απάτες των ψευδοπροφητών, οι οποίοι παραποιούσαν τα του Θεού με λόγια και με πράξεις. «Αν δεν υπάρχει η Γαλαάδ, άραγε ήταν ψεύτες οι άρχοντες που θυσίαζαν στα Γάλγαλα; Και τα θυσιαστήριά τους είναι σαν σωροί πετρών σε χέρσο αγρό». Το ότι ήταν προσκολλημένοι στους ψευδομάντεις και στους ψευδοπροφήτες, ανεβαίνοντας και προσφέροντας θυσίες τόσο στη Γαλαάδ όσο και στα Γάλγαλα, το ελέγχει μέσα από αυτά. Και παραθέτει ως απόδειξη ιδιαίτερα αυτές τις δύο πόλεις, στις οποίες η πλάνη ήταν πιο εκτεταμένη από τις άλλες, και κάθε τρόπος ευσέβειας προς τον Θεό είχε απορριφθεί, ενώ κυριαρχούσαν όλα όσα υποκινούσαν την αμαρτία, όντας γεμάτα από έσχατη παραφροσύνη. Γι' αυτό άλλωστε, στα προηγούμενα, για μεν τη Γαλαάδ είπε ο Θεός: «Εκεί με καταφρόνησε η Γαλαάδ, πόλη που εργάζεται μάταια πράγματα», δηλαδή είδωλα, διότι οι κάτοικοί της ήταν κατασκευαστές ειδώλων. Για δε την άλλη πόλη: «Όλες οι κακίες τους συγκεντρώθηκαν στα Γάλγαλα, διότι εκεί τους μίσησα για τις κακίες των πράξεών τους». Είναι όμως αναγκαίο να προσθέσουμε μερικά από όσα συνέβησαν στους Γαλααδίτες, διότι έτσι θα κατανοήσουμε το νόημα των προκειμένων χωρίων.