εἰ δὲ δὴ τούτου γένοιτο καὶ ἀφαμαρτεῖν, ἀλλ᾽ οὖν πεπονθόσι περιέσται λοιπὸν τὸ κἂν ἐξ αὐτῆς δύνασθαι νοεῖν τῆς πείρας τὸ ἀναγκαῖον καὶ ὀνησιφόρον. οὐκ ἔγνω τοίνυν φησὶν ὁ Ἐφραῒμ, καίτοι πεπολιωμένος, τουτέστι, μακροῦ διαγεγονότος χρόνου, καὶ οὐκ ἀνικάνως ἔχοντος εἰς τὸ παιδεῦσαι λοιπὸν καὶ ἀναπεῖσαι μαθεῖν, τίνα δὴ τρόπον αὐτοῖς τὰ τοιάδε συμβέβηκε. καὶ ὅτι προσκέκρουκε τῷ διασώζειν ἰσχύοντι, δεινοῖς καὶ ἀδοκήτοις ἐνώλισθον κακοῖς. <Καὶ ταπεινωθήσεται ἡ ὕβρις τοῦ Ἰσραὴλ εἰς πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἐπέστρεψαν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν, καὶ οὐκ ἐξεζήτησαν αὐτὸν ἐν πᾶσι τούτοις.> Ἑρμηνεύει σαφῶς ὅπερ ἔφη· τί γὰρ οὐκ ἔγνω καίτοι πεπολιωμένος ὁ Ἐφραῒμ, διατρανοῖ πάλιν. ἡ γὰρ ὕβρις φησὶ τοῦ Ἰσραὴλ, τουτέστιν ἡ ἀπόστασις, ἣν νενόσηκεν ἐξ ὑπεροψίας, δι᾽ ἣν καὶ ἀπονένευκεν ἐπὶ Θεοὺς ἀλλοτρίους, τὸν φύσει τε καὶ ἀληθῶς ἀτιμάζων Θεὸν, ἀποστραφήσεται εἰς πρόσωπον αὐτοῦ. ὅμοιον ὡς εἰ λέγοι, ὕβρεως αὐτῷ καὶ ἀτιμίας ἀναφανεῖται πρόξενος· τοῦτο γὰρ τὸ εἰς πρόσωπόν τινος ἀποστρέφεσθαί τι. ἀλλὰ καίτοι τὰ τοιάδε πεπονθὼς, πάλιν οὐκ ἔγνω Θεὸν, οὔτε μὴν τῆς πρὸς αὐτὸν ἐπιστροφῆς ἐποιοῦντο λόγον σκληροὶ καὶ ἄτεγκτοι, καὶ πολὺ νοσοῦντες τὸ ἀφιλόθεον, καὶ ἐν αὐτοῖς ὁρώμενοι τοῖς δεινοῖς.
Μετάφραση
Αν όμως συμβεί να αποτύχουν και σε αυτό, τουλάχιστον σε αυτούς που έπαθαν θα απομείνει έπειτα το να μπορούν έστω από την ίδια την εμπειρία να κατανοούν το αναγκαίο και ωφέλιμο. «Δεν κατάλαβε λοιπόν», λέει, «ο Εφραίμ, παρότι έχει πλέον ασπρίσει», δηλαδή παρότι πέρασε πολύς χρόνος, ο οποίος δεν ήταν ανεπαρκής για να τους παιδαγωγήσει πλέον και να τους πείσει να μάθουν με ποιον τρόπο τους συνέβησαν τέτοιου είδους πράγματα. Και επειδή προσέκρουσαν σε Εκείνον που έχει τη δύναμη να σώζει, γλίστρησαν σε φοβερά και απροσδόκητα κακά. «Και θα ταπεινωθεί η αλαζονεία του Ισραήλ μπροστά στο ίδιο του το πρόσωπο, και δεν επέστρεψαν προς τον Κύριο τον Θεό τους, και δεν τον αναζήτησαν μέσα σε όλα αυτά». Ερμηνεύει με σαφήνεια αυτό που είπε· διότι το τι δεν κατάλαβε, αν και γέρων, ο Εφραίμ, το διασαφηνίζει και πάλι. Διότι η αλαζονεία του Ισραήλ, λέει, δηλαδή η αποστασία από την οποία νόσησε εξαιτίας της υπεροψίας, λόγω της οποίας και στράφηκε προς ξένους θεούς, ατιμάζοντας τον εκ φύσεως και αληθινό Θεό, θα στραφεί εναντίον του ίδιου του του προσώπου. Σαν να έλεγε, θα αποδειχθεί πρόξενος ύβρεως και ατιμίας για αυτόν· διότι αυτό σημαίνει το να στρέφεται κάτι στο πρόσωπο κάποιου. Αλλά αν και έπαθε τέτοια πράγματα, πάλι δεν αναγνώρισε τον Θεό, ούτε καν έκαναν λόγο για επιστροφή προς Αυτόν, όντας σκληροί και άτεγκτοι, και νοσώντας βαριά από την αποξένωση από τον Θεό, ακόμη και όταν βρίσκονταν μέσα στα ίδια τα δεινά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες