Ἀληθὴς δὲ ὁ λόγος, κἂν εἰ νοοῖτο πάλιν ἐπὶ τῶν σταυρωσάντων τὸν Ἐμμανουήλ. ψευδόμενοι γὰρ καὶ συκοφαντοῦντες αὐτὸν, χαίρειν παρεσκεύαζον Ἡρώδην τε καὶ Πόντιον Πιλάτον, καὶ τοὺς προεδρεύοντας τῆς Συναγωγῆς. ἔφη γάρ που καὶ ὁ θεσπέσιος Πέτρος πρὸς τὸν τῶν ὅλων Πατέρα καὶ Θεόν “Συνήχθησαν γὰρ ἐπ᾽ ἀληθείας ἐν τῇ πόλει ταύτῃ ”ἐπὶ τὸν ἅγιον παῖδά σου Ἰησοῦν, ὃν ἔχρισας, Ἡρώδης τε “καὶ Πόντιος Πιλάτος σὺν ἔθνεσι καὶ λαοῖς Ἰσραήλ.” <Πάντες μοιχεύοντες, ὡς κλίβανος καιόμενος εἰς πέψιν κατακαύματος ἀπὸ τῆς φλογὸς, ἀπὸ φυράσεως σταιτὸς, ἕως τοῦ ζυμωθῆναι αὐτό. ἡμέρα βασιλέων ὑμῶν.> Κατὰ τίνα δὴ τρόπον ἐν μὲν ταῖς κακίαις αὐτῶν ηὔφραναν βασιλεῖς, ἐν δέ γε τοῖς ψεύδεσιν ἄρχοντας, ἐν τούτοις ἡμῖν ἐξηγεῖται σαφῶς. ἔχει δὲ οὕτως τῆς ἱστορίας ὁ λόγος, ἣν εἴπερ τις εἰδείη τυχὸν, εἴσεταί που πάντως τῆς προφητείας τὸν νοῦν. ὅτε τοίνυν, ἀποῤῥαγεισῶν τῶν δέκα φυλῶν, βεβασίλευκεν ἐπ᾽ αὐτὰς ὁ ἐπάρατος Ἱεροβοὰμ, ἐδεδίει σφόδρα, μὴ ἄρα πως τῶν ἑορτῶν ἕνεκα τῶν κατὰ τὸν νόμον ἀναβαίνοντες εἰς Ἱεροσόλυμα, μεταπεισθεῖεν κατὰ βραχὺ τὸ Ἰούδα σκῆπτρον ἀνθελέσθαι πάλιν, καὶ τῶν ἀρχαίων ἐθῶν ἐνεχθέντες εἰς ἀνάμνησιν, ἢ ἀνέλωσιν αὐτὸν, ἤγουν ἐξώσειαν, καὶ οὐχ ἑκόντα λοιπὸν, τῆς κατὰ σφῶν ἀρχῆς.
Μετάφραση
Ο λόγος αυτός είναι αληθινός, ακόμη και αν νοηθεί πάλι για εκείνους που σταύρωσαν τον Εμμανουήλ. Διότι, λέγοντας ψέματα και συκοφαντώντας τον, έκαναν να χαίρονται και ο Ηρώδης και ο Πόντιος Πιλάτος, καθώς και οι προεστώτες της Συναγωγής. Όπως άλλωστε είπε κάπου και ο θεσπέσιος Πέτρος προς τον Πατέρα και Θεό των όλων: «Διότι συγκεντρώθηκαν αληθινά σε αυτήν την πόλη εναντίον του αγίου παιδός σου Ιησού, τον οποίο έχρισας, και ο Ηρώδης και ο Πόντιος Πιλάτος μαζί με τα έθνη και τους λαούς του Ισραήλ.» <Όλοι είναι μοιχοί, σαν κλίβανος που καίει για ψήσιμο από τη φλόγα, από τη στιγμή που αναμειγνύεται το ζυμάρι μέχρι να ζυμωθεί ολόκληρο. Ημέρα των βασιλέων σας.> Το με ποιον ακριβώς τρόπο, λοιπόν, εύφραιναν τους βασιλείς με τις κακίες τους και τους άρχοντες με τα ψέματά τους, μας το εξηγεί σαφώς σε αυτά. Η ιστορική διήγηση έχει ως εξής, την οποία εάν τυχόν γνωρίζει κάποιος, οπωσδήποτε θα κατανοήσει πλήρως το νόημα της προφητείας. Όταν, λοιπόν, αποσπάστηκαν οι δέκα φυλές και βασίλευσε σε αυτές ο καταραμένος Ιεροβοάμ, φοβήθηκε πάρα πολύ μήπως, ανεβαίνοντας στα Ιεροσόλυμα για τις εορτές που όριζε ο νόμος, μεταπειστούν σιγά σιγά και προτιμήσουν και πάλι το σκήπτρο του Ιούδα, και, φέρνοντας στη μνήμη τους τα αρχαία έθιμα, είτε τον εξοντώσουν είτε τον εκδιώξουν, ακόμη και παρά τη θέλησή του πλέον, από την εξουσία που είχε πάνω τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες