ἄρχεται δὲ πρῶτος μετὰ τοὺς τῆς αἰχμαλωσίας καιροὺς τῆς ἐπ᾽ ἀμφοῖν βασιλείας, φημὶ δὴ τοῦ τε Ἰσραὴλ καὶ τοῦ Ἰούδα, ἤτοι πασῶν ἁπαξαπλῶς τῶν δυοκαίδεκα φυλῶν Ζοροβάβελ ὁ τοῦ Σαλαθιὴλ ἐκ φυλῆς Ἰούδα, τῶν Λευϊτικῶν καθηγουμένου ταγμάτων καὶ τὴν τῆς ἀρχιερωσύνης διέποντος λειτουργίαν Ἰησοῦ τοῦ Ἰωσεδὲκ τοῦ ἱερέως τοῦ μεγάλου. <Ὅτι ἐπλήθυνεν Ἐφραῒμ θυσιαστήρια εἰς ἁμαρτίας, ἐγένοντο αὐτῷ θυσιαστήρια ἠγαπημένα· καταγράψω αὐτῷ πλῆθος καὶ τὰ νόμιμα αὐτοῦ. εἰς ἀλλότρια ἐλογίσθησαν αὐτῷ θυσιαστήρια τὰ ἠγαπημένα.> Ἐξηγεῖται τὴν αἰτίαν, δι᾽ ἣν εἰκότως τοῖς βασιλεύουσι τὸ ἀποπεσεῖσθαι δεῖν τῆς ἀρχῆς ἐπιφέρει λοιπόν. πλεῖστα μὲν γὰρ ὅσα θυσιαστήρια, τὰ εἰς ἁμαρτίας πεποίηται τῷ Ἐφραΐμ. ἄττει δὲ ὁ λόγος καὶ ἐπὶ τὸν πρῶτον Ἱεροβοὰμ, τὸν ἐκ φυλῆς Ἐφραῒμ βασιλεύσαντα, καὶ μετ᾽ ἐκεῖνον εἰς τοὺς ἐφεξῆς, οἳ ἐν ὄρει παντὶ καὶ βουνῷ βωμοὺς ἀνιστάντες τοῖς δαίμοσι, θύειν ἀνέπειθον τοὺς ἐξ Ἰσραήλ. εἶτα λυπεῖσθαι δέον ἐπὶ τοῖς οὕτως ἐκτόποις ἐπιχειρήμασιν· ἐπλήθυναν γὰρ θυσιαστήρια τὰ εἰς ἁμαρτίας· ἐποιήσαντό φησιν αὐτὰ καὶ ἠγαπημένα, καὶ προσέτι τούτοις εἰς ἀλλότρια ἐλογίσθησαν αὐτῷ· δῆλον δὲ ὅτι τῷ Ἐφραΐμ· θυσιαστήρια τὰ ἠγαπημένα. δηλοῖ δὲ δὴ πάντως τὰ ἐν τῇ ἀρχαίᾳ σκηνῇ, ἤγουν ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις, ἐν τῷ θείῳ κείμενα ναῷ.
Μετάφραση
Πρώτος δε, μετά τους χρόνους της αιχμαλωσίας, άρχει και στα δύο βασίλεια, δηλαδή του Ισραήλ και του Ιούδα, ήτοι συνολικά και στις δώδεκα φυλές, ο Ζοροβάβελ του Σαλαθιήλ από τη φυλή του Ιούδα, ενώ των λευιτικών ταγμάτων ηγείται και τη λειτουργία της αρχιεροσύνης διευθύνει ο Ιησούς του Ιωσεδέκ, ο μέγας ιερέας. <Επειδή ο Εφραίμ πλήθυνε τα θυσιαστήρια για αμαρτίες, έγιναν σε αυτόν θυσιαστήρια αγαπημένα· θα του καταγράψω το πλήθος και τα νόμιμά του. Ως αλλότρια λογίστηκαν σε αυτόν τα αγαπημένα θυσιαστήρια.> Εξηγεί, λοιπόν, την αιτία για την οποία ευλόγως επιφέρει στους βασιλείς ότι πρέπει να εκπέσουν της εξουσίας. Διότι πάρα πολλά θυσιαστήρια για αμαρτίες κατασκευάστηκαν από τον Εφραίμ. Ο λόγος αναφέρεται και στον πρώτο Ιεροβοάμ, που βασίλευσε από τη φυλή του Εφραίμ, και έπειτα από αυτόν στους επόμενους, οι οποίοι, ανεγείροντας βωμούς στους δαίμονες σε κάθε όρος και βουνό, έπειθαν τους Ισραηλίτες να θυσιάζουν. Έπειτα, ενώ έπρεπε να λυπούνται για τέτοια άτοπα εγχειρήματα —διότι πλήθυναν τα θυσιαστήρια για αμαρτίες— λέει ότι τα έκαναν και αγαπημένα, και επιπλέον αυτών λογίστηκαν σε αυτόν ως αλλότρια (προφανώς στον Εφραίμ) τα αγαπημένα θυσιαστήρια. Εννοεί βέβαια οπωσδήποτε εκείνα που βρίσκονταν στην αρχαία Σκηνή, δηλαδή στα Ιεροσόλυμα, τα οποία βρίσκονταν στον θείο ναό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες