ὅθεν γὰρ ἦν αὐτοὺς εὐδοκιμεῖν δύνασθαι κατοικτείροντας ἀδελφοὺς, ἐντεῦθεν Θεῷ προσκρούουσι, καὶ τῆς σωτηρίας τὸν τρόπον μετανιστᾶσιν ἀβούλως ἐπί γε τὸ ἐξ αὐτοῦ διόλλυσθαι δεῖν. <Ἀπότριψαι τὸν μόσχον σου Σαμάρεια, παρωξύνθη ὁ θυμός μου ἐπ᾽ αὐτῷ· ἕως τίνος οὐ μὴ δύνωνται καθαρισθῆναι ἐν τῷ Ἰσραήλ; καὶ αὐτὸ τέκτων ἐποίησε, καὶ οὐ Θεός ἐστι, διότι πλανῶν ἦν ὁ μόσχος σου Σαμάρεια.> Ὡς εὖ γε δὴ λίαν τὸ ἀπότριψαί φησιν, ὡς ἐπὶ κηλῖδος καὶ μολυσμοῦ καὶ τῆς ἐσχάτης ἀκαθαρσίας. τοῦτο γὰρ ἀληθῶς τῆς εἰδωλολατρείας τὸ χρῆμα, βδελυράν τε καὶ κάκοσμον, καὶ κατηχθημένην παρὰ Θεῷ τὴν τοῦ ἀνθρώπου ψυχὴν ἀποτελοῦν. συμβουλεύει δὴ οὖν ὡς φιλοικτίρμων καὶ ἀγαθὸς, μετατίθεσθαι πρὸς τὸ ἄμεινον, καὶ ἀποσκευάζεσθαι τὴν ὀργὴν, καὶ τὰς τῶν συμβησομένων αἰτίας περιστεῖλαι λοιπὸν, καὶ ταῖς μεταγνώσεσιν ἀνακόψαι τὰ δεινὰ, κἂν γοῦν ὀψὲ διεκνήψαντας. ἐπ᾽ αὐτῷ γὰρ δὴ δηλονότι τῷ μόσχῳ παρωξύνθαι φησὶ, δεικνὺς ὅτι παρίησι μὲν ἔσθ᾽ ὅτε φιλάνθρωπος ὢν τὰ ἐξ ἀσθενείας τῆς ἀνθρωπίνης πταίσματα, κολάζει δὲ πάντως τὴν ἀποστροφὴν, δύσοιστόν τε ποιεῖται τὴν τῶν ὑβριζόντων ἀπόνευσιν, εἴς γε τὸ χρῆναί φημι τοῖς δαιμονίοις προσκυνεῖν. μέχρι γὰρ τίνος ἐν ἀκαθαρσίᾳ γεγονότες ἀμεταποίητοι μενεῖτε; ποῖος ὑμῖν ἀρκέσει καιρὸς εἰς τὴν τῆς εὐηθείας ἀπόθεσιν;
Μετάφραση
Διότι από εκεί που θα μπορούσαν να ευδοκιμήσουν δείχνοντας ευσπλαχνία στους αδελφούς τους, εξαιτίας αυτού προσκρούουν στον Θεό, και μεταβάλλουν τον τρόπο της σωτηρίας απερίσκεπτα, με αποτέλεσμα να οδηγούνται εξαιτίας αυτού στην καταστροφή. «Απόβαλε τον μόσχο σου, Σαμάρεια, παροξύνθηκε ο θυμός μου εναντίον του· μέχρι πότε δεν θα μπορούν να καθαριστούν στον Ισραήλ; Διότι και αυτό τεχνίτης το έφτιαξε, και δεν είναι Θεός, επειδή ήταν πλάνη ο μόσχος σου, Σαμάρεια.» Πόσο εύστοχα χρησιμοποιεί τη λέξη «απόβαλε» (απότριψε), σαν να πρόκειται για κηλίδα και μόλυσμα και για την έσχατη ακαθαρσία. Διότι αυτό ακριβώς είναι το ζήτημα της ειδωλολατρίας, το οποίο καθιστά την ψυχή του ανθρώπου βδελυρή και δυσώδη, και κατακριτέα ενώπιον του Θεού. Συμβουλεύει λοιπόν, ως φιλεύσπλαχνος και αγαθός, να μεταστραφούν προς το καλύτερο, και να απομακρύνουν την οργή, και να περιστείλουν πλέον τις αιτίες των όσων πρόκειται να συμβούν, και με τη μετάνοια να ανακόψουν τα δεινά, έστω κι αν συνέλθουν καθυστερημένα. Διότι λέει ξεκάθαρα ότι παροξύνθηκε εξαιτίας αυτού του μόσχου, δείχνοντας ότι, ενώ ως φιλάνθρωπος κάποιες φορές παραβλέπει τα πταίσματα που προέρχονται από την ανθρώπινη αδυναμία, τιμωρεί όμως οπωσδήποτε την αποστασία, και θεωρεί ανυπόφορη την εκτροπή εκείνων που υβρίζουν, δηλαδή το να προσκυνούν τα δαιμόνια. Διότι μέχρι πότε, όντας σε ακαθαρσία, θα παραμένετε αμετάβλητοι; Πόσος χρόνος θα σας είναι αρκετός για να αποβάλετε την ανοησία;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες