Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 8:6

Είπε δε κάπου και ο προφήτης Ησαΐας, ως εκ προσώπου του Θεού, για τους Ισραηλίτες, που ήταν αμπελώνας: «Και στα σύννεφα θα δώσω εντολή να μη ρίξουν βροχή σε αυτόν». Θα υπάρξει λοιπόν βροχή, λέει, για τον σπόρο της γης σου. Αλλά και ο άρτος του γεννήματος της γης σου θα είναι άφθονος και παχύς, δηλαδή, ο καρπός των έργων σου θα είναι προς ωφέλεια. Διότι θα καρποφορήσει, και θα είναι παχύς και πολύς. Ο μεν προφήτης Μαλαχίας απευθυνόταν σε αυτούς από τον Ισραήλ που είχαν αποστατήσει, λέγοντας: «Διότι πλανερός ήταν ο μόσχος σου, Σαμάρεια, επειδή έσπειραν ανεμόφθορα, και η καταστροφή τους θα τα υποδεχθεί». Δεμάτι που δεν έχει τη δύναμη να παραγάγει αλεύρι. Κάποιος άλλος πάλι από τους αγίους επιπλήττει κάποιους και λέει: «Και τον Κύριο τον βοηθό σου δεν θυμήθηκες· γι' αυτό θα φυτέψεις φύτευμα άπιστο». Διότι ατελεσφόρητος είναι ο καρπός των ασεβών, ανώφελοι και οι κόποι τους, και η έκβαση των εγχειρημάτων τους δεν έχει τίποτα το ωφέλιμο. Ωστόσο, υπάρχουν και οι καρποί των θεοφιλών, για τους οποίους πολύ ορθά ο θεσπέσιος Παύλος εύχεται λέγοντας: «Ο δε Θεός της δικαιοσύνης είθε να αυξήσει τον σπόρο σας και να πληθύνει τα γεννήματα της δικαιοσύνης σας».

Διότι δεν φοβήθηκε τον Κύριο του ουρανού και της γης, τον δημιουργό και τεχνίτη των πάντων· αλλά, αφού ελευθέρωσε, τρόπον τινά, τον αυχένα του από τα σκήπτρα Του, υποδουλώθηκε σε ανύπαρκτους θεούς. Για τον λόγο αυτόν λέει: «Εσύ δεν με φοβήθηκες, και εγώ θα αναγγείλω τη δικαιοσύνη μου, και τα κακά σου»· ονομάζοντας προφανώς «κακά» την αποστασία από Αυτόν και την προσκύνηση, όπως λέει, των θεών που ο ίδιος κατασκεύασε. Ο Θεός των πάντων εξαγγέλλει τη δικαιοσύνη Του εναντίον εκείνων που συνηθίζουν να πράττουν τέτοια, εκδίδοντας θεία απόφαση εναντίον τους και επιβάλλοντας ισάξια τιμωρία. Διότι τα τολμήματα αυτά δεν στρέφονται εναντίον κάποιου ομοίου με εμάς, αλλά διαπράττονται εναντίον της ίδιας της υψηλής και ανώτερης φύσης που άρχει των πάντων. Το ότι δε η εφεύρεση των ψευδώνυμων θεών τούς είναι ανώφελη, το αποδεικνύει λέγοντας: «Δεν θα σε ωφελήσουν»· και ότι το πράγμα είναι αληθές, το επιβεβαιώνει λέγοντας: «Όταν αναβοήσεις, ας σε ελευθερώσουν στη θλίψη σου». Επομένως, όπως λέει ο προφήτης: «Τι ωφελεί το γλυπτό, που το ελάξευσαν; Το έπλασαν χωνευτό είδωλο, ψευδή φαντασία, και ο τεχνίτης το έφτιαξε, και δεν είναι Θεός». Έπειτα, πώς θα μπορούσε να βοηθήσει τους πλανεμένους ένα άγαλμα φτιαγμένο από ξύλο και λίθο, που αποτελεί μάλλον εφεύρημα της ανθρώπινης τέχνης παρά Θεό; Γι' αυτό λέει, ότι «Όλους αυτούς θα τους πάρει ο άνεμος και θα τους παρασύρει η καταιγίδα». Ποιους, όμως, αυτούς;

Διότι από εκεί που θα μπορούσαν να ευδοκιμήσουν δείχνοντας ευσπλαχνία στους αδελφούς τους, εξαιτίας αυτού προσκρούουν στον Θεό, και μεταβάλλουν τον τρόπο της σωτηρίας απερίσκεπτα, με αποτέλεσμα να οδηγούνται εξαιτίας αυτού στην καταστροφή. «Απόβαλε τον μόσχο σου, Σαμάρεια, παροξύνθηκε ο θυμός μου εναντίον του· μέχρι πότε δεν θα μπορούν να καθαριστούν στον Ισραήλ; Διότι και αυτό τεχνίτης το έφτιαξε, και δεν είναι Θεός, επειδή ήταν πλάνη ο μόσχος σου, Σαμάρεια.» Πόσο εύστοχα χρησιμοποιεί τη λέξη «απόβαλε» (απότριψε), σαν να πρόκειται για κηλίδα και μόλυσμα και για την έσχατη ακαθαρσία. Διότι αυτό ακριβώς είναι το ζήτημα της ειδωλολατρίας, το οποίο καθιστά την ψυχή του ανθρώπου βδελυρή και δυσώδη, και κατακριτέα ενώπιον του Θεού. Συμβουλεύει λοιπόν, ως φιλεύσπλαχνος και αγαθός, να μεταστραφούν προς το καλύτερο, και να απομακρύνουν την οργή, και να περιστείλουν πλέον τις αιτίες των όσων πρόκειται να συμβούν, και με τη μετάνοια να ανακόψουν τα δεινά, έστω κι αν συνέλθουν καθυστερημένα. Διότι λέει ξεκάθαρα ότι παροξύνθηκε εξαιτίας αυτού του μόσχου, δείχνοντας ότι, ενώ ως φιλάνθρωπος κάποιες φορές παραβλέπει τα πταίσματα που προέρχονται από την ανθρώπινη αδυναμία, τιμωρεί όμως οπωσδήποτε την αποστασία, και θεωρεί ανυπόφορη την εκτροπή εκείνων που υβρίζουν, δηλαδή το να προσκυνούν τα δαιμόνια. Διότι μέχρι πότε, όντας σε ακαθαρσία, θα παραμένετε αμετάβλητοι; Πόσος χρόνος θα σας είναι αρκετός για να αποβάλετε την ανοησία;