Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 9:11

Δεν θα υπάρχει λοιπόν πλέον βασιλεία στη Δαμασκό, λέει· μαζί της θα αποδυναμωθεί και το υπόλοιπο των Σύρων, δηλαδή, ολόκληρο το έθνος που βρίσκεται υπό την εξουσία της. Διότι μητρόπολη της Συρίας είναι η Δαμασκός. Έπειτα της λέει: Διότι εσύ δεν είσαι ανώτερη από τους υιούς του Ισραήλ και από τη δόξα τους. Αν, λέει, δεν λυπήθηκα τον κλήρο που μου δόθηκε, δηλαδή εκείνους από τον Ισραήλ που αμάρτησαν απέναντί μου, πώς δεν θα υποστείς εξάπαντος και εσύ τις καταστροφές από τον πόλεμο, αφού σε τίποτα δεν είσαι ανώτερη από τον Ισραήλ; <Αυτά λέει ο Κύριος Σαβαώθ: Εκείνη την ημέρα θα υπάρξει έκλειψη της δόξας του Ιακώβ, και τα πλούτη της δόξας του θα συγκλονιστούν.> Ιακώβ ονομάζει εδώ όσους κατάγονται από τον Ιακώβ, δηλαδή τις δέκα φυλές που βρίσκονται στη Σαμάρεια και τη μισή φυλή του Εφραΐμ, οι οποίες τόσο πολύ απομακρύνθηκαν από την αγάπη προς τον Θεό, και από το να στηρίζουν την ελπίδα της σωτηρίας τους σε Αυτόν, ώστε να εμπιστεύονται τους εαυτούς τους και να υπερηφανεύονται μόνο για το πλήθος και τη δόξα τους. Τέτοια ήταν η συμπεριφορά τους. Και αυτό πάλι μας το αναφέρει ολοκάθαρα ο προφήτης. Διότι είπε για αυτούς: Οι δόξες τους προέρχονται από τοκετούς και ωδίνες και συλλήψεις. Έπειτα σε αυτά προσθέτει: Δώσε τους, Κύριε.

Και ας μη λέει ο ευνούχος, ότι «Εγώ είμαι ξύλο ξηρό». Διότι αυτά λέει ο Κύριος στους ευνούχους: Όσοι φυλάξουν τα Σάββατά μου, και επιλέξουν αυτά που εγώ θέλω, και τηρήσουν τη διαθήκη μου, θα τους δώσω μέσα στον οίκο μου και μέσα στα τείχη μου τόπο ονομαστό, καλύτερο από γιους και κόρες, όνομα αιώνιο θα τους δώσω, και δεν θα εξαλειφθεί. Μια άλλη υπεροψία των εξ αίματος Ισραηλιτών, δηλαδή μια πρόφαση αλαζονείας, σαθρή και έωλη, καταρρίπτει ο Θεός· διότι υπερηφανεύονταν πολύ, όπως είπα, λέγοντας: «Έχουμε πατέρα τον Αβραάμ», και βεβαίως ότι είμαστε λαός άγιος και εκλεκτός, και έχουμε ταχθεί ως κληρονομιά του Θεού. Απέφευγαν δε και την ατεκνία, επειδή ακριβώς ο προπάτορας Αβραάμ έλαβε ως ευλογία από τον Θεό το να επεκταθεί το σπέρμα του σε άμετρο πλήθος· διότι ο Θεός υποσχέθηκε να το αναδείξει ισάριθμο με τα άστρα. Είχε λεχθεί δε προς αυτούς και μέσω του πάνσοφου Μωυσή το εξής: «Δεν θα υπάρξει ανάμεσά σας άγονος ούτε στείρα». Το ότι δε η πολυτεκνία θεωρούνταν από αυτούς ως κάτι σπουδαίο και εξαίρετο, μας το επιβεβαιώνει κάποιος από τους αγίους προφήτες λέγοντας: «Οι δόξες τους προέρχονται από γέννες και ωδίνες, και από συλλήψεις». Ότι δε επτά γυναίκες θα πιάσουν έναν άνδρα, αναφέρει ο προφήτης Ησαΐας· και είπαν ότι «Το δικό μας ψωμί θα τρώμε, και τα δικά μας ρούχα θα φοράμε, αρκεί μόνο το όνομά σου να κληθεί πάνω μας· αφαίρεσε τον ονειδισμό μας».

Επομένως, αγαπώντας να είμαστε μαζί με τον Θεό, και τιμώντας Τον ως Εκείνον που μας κάλεσε και μας εξέλεξε, και που μας άρπαξε σαν από έρημη και γεμάτη αγκάθια γη από την κατάσταση αυτού του κόσμου, αγαπώντας μας όπως το πρώιμο σταφύλι και σύκο, θα διατηρήσουμε άρρηκτη την ένωσή μας με Αυτόν, και εννοείται την πνευματική. Αν όμως υπάρξει κάποια εκτροπή προς το άσχημο, και προς αυτό που Τον λυπεί, σε τίποτα πλέον δεν θα διαφέρουμε από τα έθνη. Διότι θα γίνουμε εμείς οι αγαπημένοι σαν τους βδελυρούς, οι οποίοι και δικαιολογημένα έχουν μισηθεί. «Διότι η δικαιοσύνη», λέει, «του δικαίου δεν πρόκειται να τον σώσει την ημέρα που θα αμαρτήσει». Και πολύ σοφά γράφει ο μακάριος Παύλος: «Ώστε αυτός που νομίζει ότι στέκεται, ας προσέχει μήπως πέσει». <Ο Εφραίμ πέταξε μακριά σαν πουλί>. Όσα από τα πουλιά δεν είναι ήμερα και κατοικίδια, όταν πιαστούν φυλάσσονται, και τέρπουν αυτούς που τα έχουν. Αν όμως βρεθεί κάποια ευκαιρία να δραπετεύσουν, αμέσως φεύγουν, και με γρήγορη πτήση κατευθύνονται προς το συνηθισμένο τους ενδιαίτημα. Επομένως, ο Ισραήλ είχε κατά κάποιον τρόπο θηρευτεί μέσω του Μωυσή σαν πουλί, και είχε προσφερθεί στον Θεό, και βρισκόταν σε καλή κατάσταση ευημερίας, καθοδηγούμενος από τον νόμο και απολαμβάνοντας τη φροντίδα και την προστασία άνωθεν. Όμως πέταξε πάλι μακριά σε αυτό που ήταν στην αρχή, σχεδόν ξεφεύγοντας από το χέρι Εκείνου που τον έπιασε. Ή μπορείς να κατανοήσεις το λεγόμενο και με άλλον τρόπο.

Πολλά από τα πουλιά, μη μπορώντας να υποφέρουν τους χειμώνες του τόπου τους, μεταναστεύουν σε άλλες χώρες, κατέχοντας αδίδακτα τη γνώση του συμφέροντος, σύμφωνα με το θέλημα του Δημιουργού. Αλλά με παρόμοιο τρόπο και ο Εφραίμ, φοβούμενος τις συμφορές από τον πόλεμο, πέταξε προς τους Αιγυπτίους. <Οι δόξες τους προέρχονται από γέννες και ωδίνες και συλλήψεις· διότι και αν ακόμη αναθρέψουν τα τέκνα τους, θα απομείνουν άτεκνοι από ανθρώπους· διότι αλίμονο σε αυτούς.> Διέφυγε προς τους Αιγυπτίους ο Ισραήλ εγκαταλείποντας την πατρίδα του και παρακαλούσε τον ηγεμόνα της χώρας να τον προστατεύσει. Μήπως επειδή ο Θεός ήταν αδύναμος και ανίκανος να τους σώσει; Κάθε άλλο· διότι το Θείο είναι παντοδύναμο και δεν του λείπει η ικανότητα να αποτρέψει τον πόλεμο των Ασσυρίων. Όμως συνέβη να πάθουν αυτά οι απόγονοι του Εφραίμ, δηλαδή ο Ισραήλ, διότι, εγκαταλείποντας τον Θεό που σώζει και χλευάζοντας ως παρωχημένο το να καυχώνται μόνο σε Αυτόν, θεώρησαν ότι από μόνοι τους θα γίνονταν φοβεροί και ακατανίκητοι στους εχθρούς, εξαιτίας του ότι είχαν επεκταθεί σε μεγάλο πλήθος και είχαν αναρίθμητη πολυτεκνία. Διότι οι γυναίκες τους γεννούσαν σύμφωνα με την υπόσχεση και ως ένδειξη ευλογίας, καθώς ο Μωυσής είχε προαναγγείλει: «Δεν θα υπάρξει άγονος ούτε στείρα ανάμεσα στους υιούς του Ισραήλ».