καὶ γοῦν ὁ προφήτης Ἱερεμίας πλείστοις ὅσοις αἰτιάμασιν ἐμπεπτωκότας τοὺς Ἰουδαίους καὶ Θεῷ προσκεκρουκότας ὁρῶν, “Κύριε, φησὶ, ”παντοκράτορ, οὐκ ἐκάθισα ἐν συνεδρίῳ αὐτῶν παιζόντων, “ἀλλ᾽ ηὐλαβούμην ἀπὸ προσώπου χειρός σου· καταμόνας ”ἐκαθήμην, ὅτι πικρίας ἐνεπλήσθην.” δεῖ δὴ οὖν ἄρα θαυμάσαι τὸν μακάριον Παῦλον, ὅταν ἡμῖν ἐπιστέλλῃ λέγων “Σεαυτὸν ἁγνὸν τήρει, καὶ μὴ κοινώνει ἁμαρτίαις ἀλλο- ”τρίαις.” εἴποι δ᾽ ἂν εἰκότως ἅπας τις οὖν εὐσεβὴς περὶ τῶν προσκρουόντων τῷ Θεῷ, καὶ ὅσον οὐδέπω κολασθησομένων, Σάρξ μου ἐξ αὐτῶν. <Ἐφραῒμ, ὃν τρόπον εἶδον, εἰς θήραν παρέστησε τὰ τέκνα αὐτοῦ, καὶ Ἐφραῒμ τοῦ ἐξαγαγεῖν εἰς ἀποκέντησιν τὰ τέκνα αὐτοῦ.> Ταλανίζει καὶ νῦν ὁ προφήτης τὸν Ἐφραῒμ, ἤτοι τὸν Ἰσραὴλ, αὐτόν τε γενέσθαι παραίτιον ἑαυτῷ φησὶ καὶ τῆς ἀπαιδίας καὶ τῆς ἀνηκέστου συμφορᾶς. ὡς γὰρ τεθέαμαι καὶ ἐκ τῶν σῶν λόγων, ὦ Δέσποτα, φησὶ, καὶ ἀπό γε τῶν πραγμάτων αὐτῶν, αὐτὸς ὁ Ἐφραῒμ εἰς θήραν καὶ ἀποκέντησιν τὰ ἑαυτοῦ παρέστησε τέκνα. καὶ οὐκ ἂν ἑτέρους αἰτιῷτο λοιπὸν, οὐδ᾽ ἂν τῆς θείας καταβοήσειεν ὀργῆς, εἰ τὰ εἰκότα φρονεῖν ἕλοιτο· αἰτιάσεται δὲ μᾶλλον τὴν ἑαυτοῦ δυσβουλίαν καὶ ἀπόστασιν.
Μετάφραση
Και βέβαια ο προφήτης Ιερεμίας, βλέποντας τους Ιουδαίους να έχουν υποπέσει σε πάρα πολλά παραπτώματα και να έχουν εναντιωθεί στον Θεό, λέει: «Κύριε παντοκράτορ, δεν εκάθισα σε συνέδριο αυτών που διασκέδαζαν, αλλά φοβήθηκα την παρουσία της χειρός σου· εκάθισα ολομόναχος, διότι γέμισα από πικρία». Πρέπει λοιπόν να θαυμάσουμε τον μακάριο Παύλο, όταν μας γράφει λέγοντας: «Να διατηρείς τον εαυτό σου αγνό και να μην συμμετέχεις σε ξένες αμαρτίες». Εύλογα λοιπόν κάθε ευσεβής θα μπορούσε να πει για όσους εναντιώνονται στον Θεό και πρόκειται πολύ σύντομα να τιμωρηθούν: Η σάρκα μου ας απέχει από αυτούς. <Ο Εφραίμ, όπως είδα, παρέδωσε τα τέκνα του ως θήραμα, και ο Εφραίμ οδήγησε τα τέκνα του στη σφαγή.> Ταλανίζει και τώρα ο προφήτης τον Εφραίμ, δηλαδή τον Ισραήλ, και λέει ότι αυτός ο ίδιος έγινε ο αίτιος για τον εαυτό του και για την ατεκνία και για την αθεράπευτη συμφορά. Διότι, όπως έχω διαπιστώσει και από τα δικά σου λόγια, Δέσποτα, λέει, αλλά και από τα ίδια τα γεγονότα, ο ίδιος ο Εφραίμ παρέδωσε τα δικά του τέκνα σε θήραμα και σφαγή. Και δεν θα μπορούσε πλέον να κατηγορήσει άλλους, ούτε να καταφερθεί εναντίον της θείας οργής, εάν επέλεγε να σκέφτεται τα πρέποντα· αντίθετα, θα κατηγορήσει τη δική του ανοησία και αποστασία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες