Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 9:3

Διότι δεν τελούν την πανήγυρη για αυτόν, επειδή όσα πράττονται προς δόξαν των δαιμόνων με κανέναν τρόπο δεν θα τα αποδεχόταν η θεία και αμόλυντη φύση, αλλά μάλλον εξοργίζεται επειδή υβρίζεται. Και σχεδόν, έστω και ακούσια, εξαναγκάζεται στο να πρέπει πλέον να επιβάλει την καταδίκη της οργής σε αυτούς που την προκαλούν, και να προχωρήσει πλέον στην υπενθύμιση όλων, για να το πούμε έτσι, των σφαλμάτων που διέπραξαν όσοι εναντιώνονται. Και όταν συμβεί αυτό, ο θυμός είναι οξύς, η τιμωρία άμεση, και κανείς δεν απαλλάσσεται. «Φοβερό λοιπόν είναι το να πέσει κανείς στα χέρια του ζώντος Θεού». Αρμόζει όμως μάλλον, και είναι ασυγκρίτως καλύτερο και πρόξενο κάθε ευημερίας για εμάς, το να προσφέρουμε θυσίες στον Θεό, προφανώς πνευματικές, και προς τιμήν του να τελούμε εορτές, έχοντας επιλέξει να ζούμε ορθά και αποφεύγοντας με κάθε σπουδή το να παραπέφτουμε έστω και στο παραμικρό. <Αυτοί όμως επέστρεψαν στην Αίγυπτο, και ανάμεσα στους Ασσυρίους θα φάνε ακάθαρτα.> Τους κατηγορεί και πάλι, επειδή θέλουν να ζουν εντελώς ανόητα και ανόσια, αγνοώντας ολοκληρωτικά τον δρόμο του συμφέροντος. Διότι εγώ, λέει, εφόσον είχαν φτάσει πλέον σε αυτή τη νοοτροπία, απείλησα να τους υποβάλω στην οργή μου, να τιμωρήσω τις αμαρτίες τους, και να θυμηθώ όλες τις ανομίες τους. Και αυτό που αναμενόταν να συμβεί βρισκόταν στην αρχή του, καθώς ο πόλεμος ήδη τρόμαζε τον Ισραήλ και σχεδόν έπληττε τη χώρα.

Πρέπει λοιπόν μάλλον με προσευχές και μετάνοια να αποκρούεται η οργή· διότι είναι «οικτίρμων και αγαθός και μετανοεί για τις συμφορές» σύμφωνα με τα γεγραμμένα. <Μη χαίρεσαι, Ισραήλ, ούτε να ευφραίνεσαι όπως οι άλλοι λαοί, διότι πόρνευσες εγκαταλείποντας τον Θεό σου· αγάπησες δώρα σε κάθε αλώνι σιταριού. Το αλώνι και το πατητήρι δεν τους γνώρισαν, και το κρασί τους διέψευσε. Δεν κατοίκησαν στη γη του Κυρίου· κατοίκησε ο Εφραίμ στην Αίγυπτο, και στους Ασσυρίους θα φάνε ακάθαρτα φαγητά. Δεν προσέφεραν σπονδή κρασιού στον Κύριο, και δεν του έγιναν ευάρεστοι· οι θυσίες τους είναι για αυτούς σαν άρτος πένθους, όλοι όσοι τα τρώνε θα μιανθούν, διότι οι άρτοι τους για τις ψυχές τους δεν θα εισέλθουν στον οίκο του Κυρίου.> Στα πλήθη των εθνών, επειδή πάσχουν από μεγάλη ανοησία· διότι ομολογουμένως είχαν πλανηθεί· υπήρχε η συνήθεια, όταν ξεκινούσαν τις γεωργικές εργασίες και επρόκειτο να οργώσουν τη γη, να τελούν θυσίες στους δαίμονες και να ζητούν από αυτούς την ευκαρπία των αγρών· όταν πάλι θέριζαν, αφού καλούσε η εποχή γι' αυτό, καθώς και όταν έβαζαν τα σταφύλια στα πατητήρια, έκαναν σπονδές, θυσίαζαν στις εποχές του έτους, τραγουδούσαν τα τραγούδια του τρύγου, προσφέροντας τα ευχαριστήρια, και περνούσαν τον χρόνο τους με χαρά και ευφροσύνη. Για αυτή την πράξη τους ελέγχει ο Θεός τους Ισραηλίτες. Διότι διαβεβαιώνει σαφώς ότι δεν έπρεπε να χαίρεται ο Ισραήλ, όπως τα υπόλοιπα έθνη. Για ποια αιτία;