δεῖ δὲ δὴ μᾶλλον εὐχαῖς τε καὶ μεταγνώσεσιν ἀποκρούεσθαι τὴν ὀργήν· ἔστι γὰρ “οἰκτίρ- ”μων καὶ ἀγαθὸς καὶ μετανοῶν ἐπὶ ταῖς κακίαις” κατὰ τὸ γεγραμμένον. <Μὴ χαῖρε Ἰσραὴλ, μηδὲ εὐφραίνου καθὼς οἱ λαοὶ, ὅτι ἐπόρνευσας ἀπὸ τοῦ Θεοῦ σου· ἠγάπησας δόματα ἐπὶ πάντα ἅλωνα σίτου. ἅλων καὶ ληνὸς οὐκ ἔγνω αὐτοὺς, καὶ ὁ οἶνος ἐψεύσατο αὐτούς. οὐ κατῴκησαν ἐν τῇ γῇ Κυρίου· κατῴκησεν Ἐφραῒμ εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἐν Ἀσσυρίοις ἀκάθαρτα φάγονται. οὐκ ἔσπεισαν τῷ Κυρίῳ οἶνον, καὶ οὐχ ἥδυναν αὐτῷ· αἱ θυσίαι αὐτῶν ὡς ἄρτος πένθους αὐτοῖς, πάντες οἱ ἐσθίοντες αὐτὰ μιανθήσονται, διότι οἱ ἄρτοι αὐτῶν ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν οὐκ εἰσελεύσονται εἰς τὸν οἶκον Κυρίου.> Ταῖς τῶν ἐθνῶν ἀγέλαις, ἐπεί τοι πλείστην ὅσην νοσοῦσι τὴν ἀβουλίαν· πεπλάνηντο γὰρ ὁμολογουμένως· ἔθος ἦν ἀρχομένοις τῆς γεωπονίας καὶ ἀροῦν μέλλουσι τὴν γῆν, θυσίας ἐπιτελεῖν τοῖς δαίμοσι, καὶ παρ᾽ αὐτῶν αἰτεῖν τὰς τῶν ἀγρῶν εὐκαρπίας· ἀμῶντες δὲ πάλιν, καιροῦ καλοῦντος εἰς τοῦτο, καὶ μὴν καὶ ληνοῖς ἐντιθέντες τὸν βότρυν, ἔσπενδον, ἔθυον ταῖς ὥραις, ᾖδον τὰς ἐπιληνίους ᾠδὰς, ἀναφέροντες τὰ χαριστήρια, χαίροντές τε καὶ εὐφραινόμενοι διετέλουν. τοῦτο δρῶντας τοὺς ἐξ Ἰσραὴλ ἐπαιτιᾶται Θεός. μὴ γὰρ δὴ χρῆναι χαίρειν αὐτὸν διισχυρίζεται σαφῶς, καθὰ καὶ τὰ λοιπὰ τῶν ἐθνῶν. διὰ ποίαν αἰτίαν;
Μετάφραση
Πρέπει λοιπόν μάλλον με προσευχές και μετάνοια να αποκρούεται η οργή· διότι είναι «οικτίρμων και αγαθός και μετανοεί για τις συμφορές» σύμφωνα με τα γεγραμμένα. <Μη χαίρεσαι, Ισραήλ, ούτε να ευφραίνεσαι όπως οι άλλοι λαοί, διότι πόρνευσες εγκαταλείποντας τον Θεό σου· αγάπησες δώρα σε κάθε αλώνι σιταριού. Το αλώνι και το πατητήρι δεν τους γνώρισαν, και το κρασί τους διέψευσε. Δεν κατοίκησαν στη γη του Κυρίου· κατοίκησε ο Εφραίμ στην Αίγυπτο, και στους Ασσυρίους θα φάνε ακάθαρτα φαγητά. Δεν προσέφεραν σπονδή κρασιού στον Κύριο, και δεν του έγιναν ευάρεστοι· οι θυσίες τους είναι για αυτούς σαν άρτος πένθους, όλοι όσοι τα τρώνε θα μιανθούν, διότι οι άρτοι τους για τις ψυχές τους δεν θα εισέλθουν στον οίκο του Κυρίου.> Στα πλήθη των εθνών, επειδή πάσχουν από μεγάλη ανοησία· διότι ομολογουμένως είχαν πλανηθεί· υπήρχε η συνήθεια, όταν ξεκινούσαν τις γεωργικές εργασίες και επρόκειτο να οργώσουν τη γη, να τελούν θυσίες στους δαίμονες και να ζητούν από αυτούς την ευκαρπία των αγρών· όταν πάλι θέριζαν, αφού καλούσε η εποχή γι' αυτό, καθώς και όταν έβαζαν τα σταφύλια στα πατητήρια, έκαναν σπονδές, θυσίαζαν στις εποχές του έτους, τραγουδούσαν τα τραγούδια του τρύγου, προσφέροντας τα ευχαριστήρια, και περνούσαν τον χρόνο τους με χαρά και ευφροσύνη. Για αυτή την πράξη τους ελέγχει ο Θεός τους Ισραηλίτες. Διότι διαβεβαιώνει σαφώς ότι δεν έπρεπε να χαίρεται ο Ισραήλ, όπως τα υπόλοιπα έθνη. Για ποια αιτία;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες