Πατερικές αναφορές στο ΩΣΗΕ 9:6

Πρέπει λοιπόν να μην πράττουμε απερίσκεπτα απλώς ό,τι μας φαίνεται καλό, και να χαιρόμαστε με τα παρόντα, παρασυρόμενοι από τις επιθυμίες στο να εξοργίζουμε τον Θεό, αλλά μάλλον να εξετάζουμε προσεκτικά και τα μελλοντικά, και να σπεύδουμε να αποφύγουμε όσα προέρχονται από τη θεία οργή. Διότι έτσι θα είμαστε σοφοί και γνώστες του τι μας συμφέρει. <Γι' αυτό ιδού, θα πορευθούν από την ταλαιπωρία της Αιγύπτου, και θα τους δεχθεί η Μέμφιδα, και θα τους θάψει η Μακμάς. Και το ασήμι τους θα το κληρονομήσει ο όλεθρος· αγκάθια θα φυτρώσουν στα σκηνώματά τους.> Όταν οι Βαβυλώνιοι λεηλατούσαν τη Σαμάρεια, αυτοί που μόλις και μετά βίας κατόρθωσαν να διαφύγουν, έτρεξαν στη χώρα των Αιγυπτίων· αλλά και όταν κυρίευσαν την ίδια την Ιερουσαλήμ, στα χρόνια της προφητείας του Ιερεμία, ελάχιστοι απέμειναν από τη φυλή του Ιούδα και του Βενιαμίν. Και αυτοί εισήλθαν στην Αίγυπτο, παρόλο που ο Θεός τους προειδοποιούσε μέσω της φωνής του Ιερεμία και έλεγε καθαρά ότι δεν έπρεπε να πάνε στη χώρα των Αιγυπτίων αφήνοντας την πατρίδα τους, και έχοντας απειλήσει ότι, εάν το έκαναν αυτό παρά το θέλημά Του, θα περιέπιπταν στα ίδια, ή και σε ακόμη βαρύτερα δεινά. Είναι δε γραμμένο ως εξής: «Έτσι είπε ο Κύριος: Εάν εσείς στρέψετε το πρόσωπό σας προς την Αίγυπτο και εισέλθετε εκεί για να κατοικήσετε, τότε η ρομφαία την οποία εσείς φοβάστε, θα σας βρει στην Αίγυπτο».

Διότι, επειδή, έχοντας πάρει θάρρος από τη βοήθεια των Αιγυπτίων, αντιστέκονταν στους Βαβυλωνίους, γι' αυτό τον λόγο, όντας εξοργισμένοι, μετά την άλωση της Ιερουσαλήμ και της Σαμάρειας, οι Βαβυλώνιοι στράφηκαν εναντίον των Αιγυπτίων, και τους νίκησαν χωρίς κόπο, και τότε συνέβη να καταστραφούν μαζί με τους Αιγυπτίους και όσοι από τους Ιουδαίους είχαν απομείνει. Όσοι όμως κατόρθωσαν να διαφύγουν την ταλαιπωρία στην Αίγυπτο, μόλις και μετά βίας έτρεξαν πιο πέρα, πηγαίνοντας προς τη χώρα των Αρκάδων, και κατοίκησαν στη Μέμφιδα και στη Μακμάς σαν σε πολύ οχυρωμένη πόλη· αυτή ήταν βέβαια κάποια άλλη γειτονική πόλη, και πιο επιφανής από τις άλλες· εκεί και πέθαναν, αφού προφανώς πέρασαν πολλά χρόνια, και δεν μπόρεσαν να επιστρέψουν στην Ιουδαία. Είπε δε πάλι έτσι ο προφήτης Ιερεμίας: «Γι' αυτό έτσι είπε ο Κύριος: Ιδού, εγώ στρέφω το πρόσωπό μου για να εξολοθρεύσω όλους τους υπολειφθέντες στην Αίγυπτο, και θα πέσουν με ρομφαία και με πείνα, θα εκλείψουν από μικρό έως μεγάλο, και θα γίνουν αντικείμενο ονειδισμού και απώλειας και κατάρας. Και θα επιθεωρήσω αυτούς που κατοικούν στη γη της Αιγύπτου, όπως επιθεώρησα την Ιερουσαλήμ με ρομφαία και με πείνα και με θάνατο, και δεν θα σωθεί κανείς από τους υπολειφθέντες του Ιούδα που παροικούν στη γη της Αιγύπτου, ώστε να επιστρέψει στη γη του Ιούδα, στην οποία αυτοί ελπίζουν στις ψυχές τους να επιστρέψουν εκεί· δεν πρόκειται να επιστρέψουν».

Ακούς ότι έχουν πεθάνει στην Αίγυπτο, και ότι εκεί επήλθε επάνω τους η θεία οργή; Όταν, λοιπόν, στην προσπάθειά τους να αποφύγουν την ταλαιπωρία στην Αίγυπτο, φθάσουν στη Μέμφιδα σαν σε κάποια περίφημη πόλη, αυτή μεν θα τους υποδεχθεί, πλην όμως θα πεθάνουν στη Μακμάς. Διότι αυτό σημαίνει το «θα τους θάψει η Μακμάς». Όταν, λοιπόν, καταδιώκει ο Θεός, κανείς δεν πρόκειται να διασώσει αυτόν που κινδυνεύει, αλλά οπουδήποτε και αν πάει κανείς, εκεί θα συναντήσει την οργή Του. Και αυτά μεν λέγει ότι θα τους συμβούν στην Αίγυπτο.

Επειδή δε λύπησαν τον Θεό και με τον ίδιο τους τον πλούτο· διότι «το ασήμι τους», λέει, «και τον χρυσό τους τα έκαναν είδωλα για τους εαυτούς τους»· γι' αυτό ακριβώς, δικαίως η καταστροφή θα τον κληρονομήσει, δηλαδή, θα γίνει κλήρος στον εξολοθρευτή. Διότι αποκαλεί «όλεθρο» τον Ασσύριο, επειδή αγρίως και απηνώς εξόντωσε και πολέμησε. Και θα φυτρώσουν, λέει, αγκάθια στα σκηνώματά τους. Διότι οι πόλεις κατέληξαν σε τέτοια ερήμωση, ώστε να γεμίσουν από αγκάθια· και αυτό είναι σημάδι γης αδιάβατης και χέρσας.

Μαιδάν (Γ' Βασ. 9, 15). Πόλη την οποία οικοδόμησε ο Σολομών.〉 Μέμφις (Ωσηέ 9, 6). Στον Ωσηέ, πόλη της Αιγύπτου. Και στον Ιεζεκιήλ. Και στον Ιερεμία, οι Ιουδαίοι μαζί με τον Ιερεμία κατοίκησαν στη Μέμφιδα. Μαχά (Ωσηέ 9, 16). Στον Ωσηέ. Α' Σ' τα επιθυμήματα.

ΤΙΤΛΟΣ ΛΣΤ΄. — Περί απρόσμενων συμφορών, και περί εκείνων που περιπίπτουν από το ένα κακό στο άλλο. «Θα πορευθούν στις ταλαιπωρίες της Αιγύπτου, και θα τους δεχθεί η Μέμφις, και θα τους θάψει η Μαχμάς.» «Όπως ακριβώς όταν ξεφύγει ένας άνθρωπος από το πρόσωπο του λιονταριού, και πέσει επάνω του αρκούδα, και εισέλθει βιαστικά στο σπίτι του, και στηρίξει τα χέρια του στον τοίχο, και τον δαγκώσει φίδι.» «Εκείνος που φεύγει τον φόβο, θα πέσει στον λάκκο· και εκείνος που βγαίνει από τον λάκκο, θα πιαστεί από την παγίδα.» ΤΙΤΛΟΣ ΛΖ΄. — Περί απραγμοσύνης και ησυχίας. «Δοξάσου μένοντας στο σπίτι σου.» «Θα ησυχάσεις, και δεν θα υπάρχει κανείς για να σε πολεμά.» «Εσύ, Κύριε, με εγκατέστησες ολομόναχο με ελπίδα.» «Ολομόναχος είμαι εγώ, έως ότου παρέλθω.» «Ο φρόνιμος άνδρας τηρεί ησυχία.» «Οι αγαθοί ησυχάζουν πάντοτε.» «Σε ποιον θα επιβλέψω, παρά στον πράο, και τον ήσυχο, και σε εκείνον που τρέμει τους λόγους μου;» «Μην εξέρχεστε στον αγρό, και μην βαδίζετε στους δρόμους, διότι η ρομφαία των εχθρών κατοικεί ολόγυρα.» «Είναι καλό για τον άνδρα, όταν σηκώσει τον ζυγό στη νεότητά του.»